Τη συζήτηση για τη δυνατότητα εφαρμογής προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, χωρίς μείωση αποδοχών, άνοιξε ο Νίκος Ανδρουλάκης με ανάρτησή του. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έθεσε στο επίκεντρο το ερώτημα της αξίας που αποδίδεται σήμερα στην εργασία, συνδέοντας το θέμα με την παραγωγικότητα, τους μισθούς και την προοπτική της νέας γενιάς.
Όπως ανέφερε, «Το υπόδειγμα της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας δεν είναι απλώς ξεπερασμένο – συνιστά παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας». Περιέγραψε έναν φαύλο κύκλο χαμηλών επενδύσεων, χαμηλής παραγωγικότητας, περιορισμένων μισθών, μειωμένης καινοτομίας και στασιμότητας, τονίζοντας ότι «Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε».
Κίνητρα για 32 ή 35 ώρες με πλήρεις αποδοχές
Ο Νίκος Ανδρουλάκης υποστήριξε ότι η τετραήμερη εργασία κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με βασικό στόχο τη μείωση του χρόνου εργασίας χωρίς απώλεια μισθού και τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή.
Στο πλαίσιο αυτό, πρότεινε κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα με πλήρεις αποδοχές. Όπως σημείωσε, «το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας». Κατά την τοποθέτησή του, η καλύτερη οργάνωση της εργασίας, η ενίσχυση δεξιοτήτων και η αξιοποίηση της τεχνολογίας μπορούν να αυξήσουν την απόδοση ανά ώρα και να κάνουν την οικονομία συνολικά πιο αποτελεσματική.
Εργασιακά δικαιώματα, εκπαίδευση και τεχνητή νοημοσύνη
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συνέδεσε τη μείωση του χρόνου εργασίας με ένα ευρύτερο σχέδιο αλλαγών στην οικονομία και στην αγορά εργασίας. Έδωσε έμφαση στην ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων, στην καλύτερη σύνδεση της εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς, στην ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης και στις ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, υποστηρίζοντας ότι δεν πιστεύει και δεν μπορεί να εφαρμόσει τέτοιου τύπου μεταρρυθμίσεις. Της απέδωσε την αναπαραγωγή ενός αποτυχημένου οικονομικού δόγματος, σύμφωνα με το οποίο η ευημερία της οικονομικής ελίτ θεωρείται προϋπόθεση για να φτάσει τελικά ο πλούτος στην κοινωνία.
Το δίλημμα για την παραγωγικότητα και την εργασία
Ο Νίκος Ανδρουλάκης στάθηκε και στις επιδόσεις της Ελλάδας στην εργασία και την παραγωγικότητα, σημειώνοντας ότι οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και έχουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Παράλληλα, ανέφερε ότι τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ βρίσκονται μεταξύ των υψηλότερων στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών παραμένει από τα χαμηλότερα.
«Το δίλημμα, λοιπόν, είναι καθαρό και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό», τόνισε, θέτοντας το ερώτημα αν η χώρα θα συνεχίσει να ανακυκλώνει την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή αν θα αλλάξει κατεύθυνση. Κλείνοντας την παρέμβασή του, ανέφερε ότι «Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής – και έτσι παραμένει», συνδέοντας την πρόταση με τη δέσμευση για μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας και τη νέα γενιά.









