Tag: ΗΠΑ

  • Κρίσιμη καμπή για τη Βενεζουέλα μετά τη σύλληψη Μαδούρο από τις ΗΠΑ

    Κρίσιμη καμπή για τη Βενεζουέλα μετά τη σύλληψη Μαδούρο από τις ΗΠΑ

    Ραγδαίες εξελίξεις στο Καράκας, γεωπολιτικοί κραδασμοί στη Λατινική Αμερική και αβεβαιότητα για τον ρόλο του στρατού

    Η σύλληψη του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες σηματοδοτεί μια δραματική αλλαγή ισορροπιών τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στις ευρύτερες σχέσεις της Ουάσιγκτον με τη Λατινική Αμερική. Σε ανάλυσή του, το BBC επιχειρεί να αποτιμήσει τις επιπτώσεις της εξέλιξης και να σκιαγραφήσει τα πιθανά σενάρια για την «επόμενη μέρα» στη Βενεζουέλα.

    Η αμερικανική στρατηγική και το μήνυμα αλλαγής καθεστώτος

    Η απομάκρυνση του Μαδούρο από την εξουσία εκλαμβάνεται, κατά την ανάλυση, ως κομβική επιτυχία για τους υποστηρικτές της σκληρής γραμμής στην αμερικανική πολιτική σκηνή. Πρόκειται για κύκλους που εδώ και χρόνια πιέζουν υπέρ μιας ευθείας ανατροπής του καθεστώτος στο Καράκας.Οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα κατηγορήσει τον Μαδούρο ως επικεφαλής διεθνούς δικτύου διακίνησης ναρκωτικών, απορρίπτοντας παράλληλα τη νομιμότητα των προεδρικών εκλογών του 2024, τις οποίες χαρακτηρίζουν «ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες».

    Καράκας vs Ουάσιγκτον: το διακύβευμα των πετρελαίων

    Από την πλευρά της, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας κατηγορεί διαχρονικά την Ουάσιγκτον ότι επιδιώκει να αποκτήσει έλεγχο στα τεράστια πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας, τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Το αφήγημα αυτό παραμένει κεντρικό στην πολιτική ρητορική του καθεστώτος και εξακολουθεί να βρίσκει απήχηση σε τμήμα του πληθυσμού.

    Αβέβαιο το πολιτικό τοπίο μετά τον Μαδούρο

    Το μεγαλύτερο ερώτημα, όπως επισημαίνει το BBC, αφορά το ποιος θα καλύψει το κενό εξουσίας. Υποστηρικτές της αμερικανικής παρέμβασης θεωρούν ότι ανοίγει ο δρόμος για την ανάληψη της διακυβέρνησης από την αντιπολίτευση, με πρόσωπα όπως η Μαρία Κορίνα Ματσάδο ή ο Εδμούνδο Γκονζάλες να προβάλλουν ως πιθανοί πρωταγωνιστές.Ωστόσο, αναλυτές προειδοποιούν ότι η μετάβαση κάθε άλλο παρά ομαλή θα είναι.

    Ο καθοριστικός ρόλος του στρατού και ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης

    Παρά τις εξελίξεις, ο στρατός και οι παραστρατιωτικές δομές εμφανίζονται μέχρι στιγμής πιστοί στο καθεστώς Μαδούρο, γεγονός που περιπλέκει το σκηνικό. Ακόμη και επικριτές του πρώην προέδρου είχαν εκφράσει φόβους ότι μια άμεση επέμβαση των ΗΠΑ θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη αστάθεια ή ακόμη και εσωτερικές συγκρούσεις.

    Ανησυχία στους κόλπους του καθεστώτος

    Βέβαιο θεωρείται πως η σύλληψη Μαδούρο έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στους στενούς του συμμάχους, οι οποίοι πλέον αντιμετωπίζουν ανοιχτά το ενδεχόμενο πολιτικής και νομικής δίωξης. Το αν η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει σε αλλαγή εξουσίας ή σε νέα περίοδο αναταραχής παραμένει ανοιχτό.

  • Ρωσία: Να σταματήσουν οι ΗΠΑ την καταδίωξη πετρελαιοφόρου που έπλεε προς την Βενεζουέλα

    Ρωσία: Να σταματήσουν οι ΗΠΑ την καταδίωξη πετρελαιοφόρου που έπλεε προς την Βενεζουέλα

    Η Ρωσία ζήτησε από τις ΗΠΑ να σταματήσουν την καταδίωξη ενός πετρελαιοφόρου που κατευθυνόταν προς τη Βενεζουέλα και τώρα πλέει στον Ατλαντικό Ωκεανό για να ξεφύγει από την αμερικανική ακτοφυλακή, ανέφεραν σήμερα οι New York Times, επικαλούμενοι δύο άτομα που με γνώση του θέματος.

    Αμερικανικές δυνάμεις καταδιώκουν για σχεδόν δύο εβδομάδες το δεξαμενόπλοιο, που κατονομάστηκε από την εξειδικευμένη εταιρεία TankerTrackers ως το Bella 1, χωρίς να το έχουν κατασχέσει.

    Οι ΗΠΑ επέβαλαν χθες Τετάρτη κυρώσεις ενάντια σε τέσσερις εταιρείες που, όπως ανέφεραν, δραστηριοποιούνται στον πετρελαϊκό τομέα της Βενεζουέλας, καθώς και σε συνδεδεμένα πετρελαιοφόρα, καθώς η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αυξάνει την πίεση στον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικόλας Μαδούρο.

    Η Ρωσία υπέβαλε το επίσημο διπλωματικό αίτημα, καθώς ο Τραμπ επιδιώκει επίσης να μεσολαβήσει για μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

    Ο Λευκός Οίκος, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και η ρωσική πρεσβεία στις ΗΠΑ δεν ήταν άμεσα διαθέσιμοι για σχόλια.

  • Γκιλφόιλ για 2026: «Η συμμαχία μας να λάμψει ακόμη πιο φωτεινά»

    Γκιλφόιλ για 2026: «Η συμμαχία μας να λάμψει ακόμη πιο φωτεινά»

    Με ευχές προς «όλους τους εταίρους μας στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες» η πρέσβειρα των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκιλφόιλ σημειώνει στην ανάρτησή της: «Σε όλους τους εταίρους μας στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες, Καλή Χρονιά!». Στο ίδιο μήνυμα υπογραμμίζει ότι «το 2026 θα είναι μια χρονιά εορτασμού και ανανεωμένης δέσμευσης στις κοινές δημοκρατικές αξίες που μας ενώνουν», παραπέμποντας σε ελευθερία, ανεξαρτησία και ευκαιρία, ενώ προσθέτει: «Είθε η συμμαχία μας να λάμψει ακόμη πιο φωτεινά το επόμενο έτος».

    «Από την πρώτη ημέρα, εργάζομαι σκληρά»

    Η κ. Γκιλφόιλ αναφέρει πως κινείται με σταθερή στόχευση, δηλώνοντας: «Από την πρώτη κιόλας ημέρα, εργάζομαι σκληρά για να υλοποιήσω το όραμα και τις προτεραιότητες του αγαπητού μου φίλου – εδώ και είκοσι χρόνια, του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ – στην Ελλάδα». Στη συνέχεια εκτιμά ότι η σχέση Ηνωμένων Πολιτειών–Ελλάδας βρίσκεται σε ιδιαίτερα ισχυρή φάση, τονίζοντας ότι «δεν υπήρξε ποτέ πιο δυνατή απ’ ό,τι είναι σήμερα» και ότι ενισχύεται «μέρα με τη μέρα».

    Αναφορά σε συμφωνίες, πρωτοβουλίες και πεδία συνεργασίας

    Στο μήνυμά της κάνει λόγο για εξελίξεις «μέσα στους τελευταίους δύο μόλις μήνες», επισημαίνοντας ότι υπογράφηκαν «ιστορικές συμφωνίες για το LNG», ότι εγκαινιάστηκαν πρωτοβουλίες καινοτομίας και ότι ενισχύθηκε η συνεργασία σε κρίσιμους τομείς, όπως ενέργεια, εμπόριο, άμυνα, εκπαίδευση, πολιτισμός και ναυτιλία. Παράλληλα, αναφέρεται στην επίσκεψη Αμερικανών υπουργών στην Ελλάδα, στην αναβάθμιση της συνεργασίας στο σχήμα 3+1, καθώς και στην υπογραφή της «Διακήρυξης Οικονομικής Ασφάλειας ΗΠΑ-Ελλάδας», δίνοντας έμφαση όχι μόνο στο τι έχει γίνει, αλλά και «στο πού κατευθυνόμαστε».

    Το 2026 ως έτος-ορόσημο και το μήνυμα για τη συμμαχία

    Η πρέσβειρα συνδέει τη νέα χρονιά με έναν συμβολισμό για τις ΗΠΑ, σημειώνοντας ότι «την επόμενη χρονιά, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα γιορτάσουν 250 χρόνια ανεξαρτησίας» και ότι «το να τιμήσουμε αυτή την επέτειο από εδώ, από την Ελλάδα τη γενέτειρα της δημοκρατίας, αποτελεί ιδιαίτερη τιμή». Κλείνοντας, εκφράζει ικανοποίηση για όσα προηγήθηκαν και προσδοκία για τη συνέχεια, ευχαριστώντας «για τη φιλία, τη συνεργασία και το όραμά σας» και επαναλαμβάνοντας την ευχή: «Ο Θεός να ευλογεί την Ελλάδα… και είθε η συμμαχία μας να λάμψει ακόμη περισσότερο τη χρονιά που έρχεται. Καλή Χρονιά!».

  • Οι «γραμμές» και η γραμμή της εξωτερικής πολιτικής

    Οι «γραμμές» και η γραμμή της εξωτερικής πολιτικής

    Η υποκρισία της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ δεν εκπλήσσει πλέον κανέναν. Η τελευταία τρανταχτή απόδειξη της υποκρισίας αυτής ήταν, όταν πριν λίγες μέρες, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ έδωσε χάρη και αποφυλάκισε έναν από τους χειρότερους εμπόρους ναρκωτικών στον κόσμο, τον πρώην δικτάτορα της Ονδούρας, Juan Orlando Hernandez. Ενώσω ο Hernandez ήταν δικτάτορας από το 2014 έως το 2022, ήταν ένας από τους πιο πιστούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών, που πιστά εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους στη Λατινική Αμερική και επέτρεψε την εγκατάσταση μεγάλων στρατιωτικών βάσεων των Αμερικανών στην Ονδούρα.

    Καθόλη τη διάρκεια της θητείας του, διηύθυνε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις διακίνησης ναρκωτικών στον κόσμο, κάτι που η αμερικανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να παραδεχτεί, αφού η επιχείρηση του Hernandez, είχε πλημμυρίσει τις ΗΠΑ με κοκαΐνη και επιδείνωση την κρίση ναρκωτικών που ήδη υπήρχε στη χώρα.

    Έτσι το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης καταδίκασε τον Hernandez και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 45 ετών για τη διακίνηση 400 τόνων κοκαΐνης καθώς και τη διακίνηση πυροβόλων όπλων. Ο Hernandez συνεργαζόταν επίσης με τον διαβόητο ηγέτη που μεξικανικού καρτέλ El Chapo Gusman. O El Chapo δωροδόκησε τον αδερφό του Hernandez με ένα εκατομμύριο δολάρια για να εξασφαλίσει την υποστήριξη του καθεστώτος του δικτάτορα.

    Ο Hernandez υπήρξε σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών όχι μόνο κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Ντόναλντ Τράμπ, αλλά και κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα, γιατί ο επεκτατισμός των ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική ήταν πάντα μια ενιαία πολιτική.

    Κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Ντόναλντ Τράμπ, ο Αμερικανός πρόεδρος χρησιμοποιούσε την Ονδούρα ως μοχλό πίεσης προς τη γειτονική Νικαράγουα και την αριστερή κυβέρνησή της. Επίσης ο Hernandez υποστήριξε το 2019 την προσπάθεια του Τράμπ για πραξικόπημα στη Βενεζουέλα.

    Η υποκρισία σήμερα γίνεται ακόμα πιο εξωφρενική αφού ο Τράμπ διεξάγει έναν βρόμικο πόλεμο εναντίον της Βενεζουέλας, προσπαθώντας να ανατρέψει την κυβέρνηση Μαδούρο που στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά του για μια νέα απόπειρα πραξικοπήματος και την επεκτατικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών.

    Follow the money, είναι η γνωστή έκφραση. Follow the path of drugs ίσως θα ήταν μια καίρια προσθήκη. Don’t follow neither of them, θα ήταν μια εξαιρετικά σημαντική παραίνεση.

  • Ζελένσκι: Δημοψήφισμα για το σχέδιο ειρήνης του Τραμπ

    Ζελένσκι: Δημοψήφισμα για το σχέδιο ειρήνης του Τραμπ

    Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε στον ενημερωτικό ιστότοπο Axios ότι ελπίζει να καταλήξει σε συμφωνία με τον Ντόναλντ Τραμπ για το ειρηνευτικό πλαίσιο, ενόψει της συνάντησής τους την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου.

    Στο ίδιο πλαίσιο, ο Ζελένσκι ανέφερε πως είναι έτοιμος να θέσει σε δημοψήφισμα το σχέδιο του Αμερικανού προέδρου, εφόσον υπάρξει αποδοχή από τη Ρωσία για κατάπαυση του πυρός.

    Η ρωσική γραμμή: «Απόκλιση» από το κείμενο που συζητήθηκε με τις ΗΠΑ

    Από τη ρωσική πλευρά, έχουν διατυπωθεί αιχμές ότι το κείμενο που παρουσιάστηκε από το Κίεβο είναι ουσιαστικά διαφορετικό από το προσχέδιο που, όπως υποστηρίζεται, είχε διαμορφωθεί σε προηγούμενο κύκλο επαφών με την αμερικανική πλευρά, με τη Μόσχα να ζητά να τηρηθούν τα «όρια» που είχαν τεθεί σε προγενέστερες συζητήσεις κορυφής.

    Τι προβλέπει το νέο κείμενο που παρουσίασε το Κίεβο

    Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, το αναθεωρημένο σχέδιο που παρουσίασε η ουκρανική πλευρά κινείται στη λογική «παγώματος» των γραμμών του μετώπου χωρίς άμεση οριστική διευθέτηση όλων των εδαφικών ζητημάτων. Παράλληλα, καταγράφονται ως «ανοιχτά»/μη συμφωνημένα κομβικά σημεία, όπως ο πυρηνικός σταθμός της Ζαπορίζια και ο έλεγχος/καθεστώς σε τμήματα του Ντονμπάς.

    Επιπλέον, έχει αναφερθεί ότι το βασικό κείμενο προβλέπεται να συμπληρωθεί με διμερείς συμφωνίες ΗΠΑ–Ουκρανίας για εγγυήσεις ασφάλειας και την ανασυγκρότηση.

  • Ρούτε: Οι ΗΠΑ παραμένουν πλήρως δεσμευμένες στο ΝΑΤΟ

    Ρούτε: Οι ΗΠΑ παραμένουν πλήρως δεσμευμένες στο ΝΑΤΟ

    Την πεποίθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίζουν πλήρως το ΝΑΤΟ και θα συνεχίσουν να παραμένουν ενεργά παρούσες τόσο στη Συμμαχία όσο και στην Ευρώπη, εξέφρασε ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, τονίζοντας παράλληλα ότι δεν είναι αναγκαίο η Ευρωπαϊκή Ένωση να καταστεί πλήρως ανεξάρτητη στον τομέα της άμυνας.

    Απάντηση στις δηλώσεις Βέμπερ για «ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ»

    Απαντώντας σε ερώτηση του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων dpa, σχετικά με πρόσφατη δήλωση του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ (CSU), ο οποίος υποστήριξε την ανάγκη μετεξέλιξης της ΕΕ σε ένα είδος «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ», ο κ. Ρούτε εμφανίστηκε κατηγορηματικός.

    Ο Βέμπερ είχε επισημάνει ότι «δεν είναι πλέον δυνατό να βασίζεται κανείς άνευ όρων στις ΗΠΑ», θέση την οποία ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας αμφισβήτησε, υπογραμμίζοντας ότι η Ουάσιγκτον ζητά από την Ευρώπη αυξημένες αμυντικές δαπάνες, αλλά σε στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ και όχι ανεξάρτητα από αυτές.

    «Καμία αμφιβολία για τη δέσμευση των ΗΠΑ»

    «Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν πλήρως το ΝΑΤΟ και θα παραμείνουν στη Συμμαχία και στην Ευρώπη. Δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μαρκ Ρούτε.

    Παράλληλα, παρέπεμψε στις αποφάσεις της συνόδου κορυφής της Χάγης, όπου τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ δεσμεύθηκαν να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ έως το 2035, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. «Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της εξωτερικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ», σημείωσε.

    Ο ρόλος της ΕΕ εντός της Συμμαχίας

    Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ τόνισε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί σημαντικό πυλώνα της Συμμαχίας, υπογράμμισε ωστόσο ότι τα 23 κράτη-μέλη της ΕΕ που συμμετέχουν ταυτόχρονα στο ΝΑΤΟ αντιστοιχούν μόλις στο ένα τέταρτο της συνολικής οικονομικής ισχύος της Συμμαχίας.

    «Το 75% παραμένει εκτός ΕΕ», ανέφερε, κάνοντας ειδική μνεία στη Βρετανία, τη Νορβηγία, τον Καναδά και τις ΗΠΑ.

    Επιμένει στην αμυντική αυτονομία ο Βέμπερ

    Από την πλευρά του, ο Μάνφρεντ Βέμπερ συνεχίζει να τάσσεται υπέρ της ενίσχυσης της αμυντικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόσφατα μάλιστα δήλωσε «δικαιωμένος» από τη νέα στρατηγική ασφαλείας των ΗΠΑ και τη στάση της Ουάσιγκτον στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία.

    «Το σύνθημα είναι “Πρώτα η Αμερική”», ανέφερε, επαναλαμβάνοντας τη θέση του ακόμη και υπέρ της ίδρυσης ευρωπαϊκού στρατού.

  • Το σχέδιο Ζελένσκι για τον τερματισμό του πολέμου

    Το σχέδιο Ζελένσκι για τον τερματισμό του πολέμου

    Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι έδωσε νέες λεπτομέρειες για την τελευταία εκδοχή του αμερικανικού σχεδίου που στοχεύει στον τερματισμό του πολέμου, υποστηρίζοντας ότι το κείμενο έχει συζητηθεί σε επίπεδο διαπραγματευτών Κιέβου – Ουάσιγκτον και έχει σταλεί στη Μόσχα για σχόλια. Παράλληλα, σύμφωνα με όσα μεταδίδει ο Kyiv Independent, παραμένουν δύο βασικά σημεία χωρίς συμφωνία ανάμεσα σε Ουκρανία και ΗΠΑ.

    Τα σημεία αυτά – που στο σχέδιο φέρονται ως 12 και 14 – αφορούν τον έλεγχο/λειτουργία του πυρηνικού σταθμού Ζαπορίζια, ο οποίος βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή, και το καθεστώς/έλεγχο της περιοχής του Ντονμπάς, την οποία η Ρωσία διεκδικεί στο σύνολό της. Σύμφωνα με το ίδιο ουκρανικό μέσο, το αναθεωρημένο έγγραφο δεν περιλαμβάνει ρητή αναφορά στις προσδοκίες της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, ενώ προβλέπεται να συμπληρωθεί με πρόσθετες διμερείς συμφωνίες ΗΠΑ – Ουκρανίας για τις εγγυήσεις ασφάλειας και την ανασυγκρότηση.

    Ο Ζελένσκι δεν έδωσε στη δημοσιότητα το πλήρες κείμενο, αλλά παρουσίασε το περιεχόμενό του σε ενημέρωση δημοσιογράφων στο Κίεβο. Στον πυρήνα του, το πλαίσιο περιγράφεται ως ένα σχέδιο 20 σημείων, το οποίο ξεκινά από την εκ νέου επιβεβαίωση της ουκρανικής κυριαρχίας και τη διαμόρφωση μιας πλήρους, άνευ όρων συμφωνίας μη επιθετικότητας μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Προβλέπεται, επίσης, ένας μηχανισμός παρακολούθησης της γραμμής επαφής, με χρήση διαστημικής/μη επανδρωμένης επιτήρησης, ώστε να καταγράφονται έγκαιρα παραβιάσεις και να αποτρέπονται κλιμακώσεις.

    Κεντρικό κεφάλαιο του σχεδίου είναι οι ισχυρές εγγυήσεις ασφάλειας προς την Ουκρανία. Αναφέρεται ότι οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα παραμείνουν στις 800.000 σε καιρό ειρήνης και ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκά κράτη που θα υπογράψουν, θα παρέχουν εγγυήσεις που «αντανακλούν» το Άρθρο 5. Στο ίδιο πλαίσιο περιγράφονται σενάρια ενεργοποίησης ή ακύρωσης των εγγυήσεων: σε περίπτωση ρωσικής εισβολής προβλέπεται, πέρα από συντονισμένη αντίδραση, επανενεργοποίηση των κυρώσεων, ενώ τίθενται όροι ώστε οι εγγυήσεις να μην ισχύουν αν υπάρξει ουκρανική επίθεση σε ρωσικό έδαφος «χωρίς πρόκληση». Παράλληλα, αναφέρεται ότι οι διμερείς εγγυήσεις που έχουν ήδη συναφθεί δεν εξαιρούνται.

    Σε πολιτικό επίπεδο, γίνεται λόγος για υποχρέωση της Ρωσίας να θεσμοθετήσει πολιτική μη επιθετικότητας απέναντι στην Ευρώπη και την Ουκρανία. Για την ευρωπαϊκή προοπτική του Κιέβου, προβλέπεται ότι η Ουκρανία θα γίνει μέλος της Ε.Ε. εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος, ενώ θα δοθεί και βραχυπρόθεσμη προνομιακή πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά.

    Στο οικονομικό σκέλος, περιγράφεται ένα εκτεταμένο πακέτο ανασυγκρότησης και ανάπτυξης που θα εξειδικευτεί σε ξεχωριστή συμφωνία επενδύσεων. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται η δημιουργία Ταμείου Ανάπτυξης της Ουκρανίας για επενδύσεις σε τεχνολογία, data centers και τεχνητή νοημοσύνη, καθώς και κοινές επενδύσεις για την ανάκαμψη και τον εκσυγχρονισμό της ουκρανικής υποδομής φυσικού αερίου (αγωγοί και αποθήκευση). Προβλέπονται ακόμη δράσεις για ανασυγκρότηση των περιοχών που έχουν πληγεί, έργα υποδομών και αξιοποίηση φυσικών πόρων, με αναφορά σε ειδική συνδρομή της Παγκόσμιας Τράπεζας, αλλά και σύσταση ομάδας εργασίας υψηλού επιπέδου για τον συντονισμό της εφαρμογής.

    Παράλληλα, γίνεται μνεία σε επιπλέον χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως ταμείο κεφαλαίου και επιχορηγήσεων με στόχο 200 δισ. δολάρια από ΗΠΑ και ευρωπαϊκές χώρες, προώθηση βέλτιστων προτύπων για άμεσες ξένες επενδύσεις και διατήρηση του δικαιώματος της Ουκρανίας για αποζημίωση των ζημιών.

    Στο ενεργειακό και γεωπολιτικό «δύσκολο» πεδίο, το επίμαχο σημείο για τη Ζαπορίζια προβλέπει ότι ο πυρηνικός σταθμός θα λειτουργεί από κοινού από Ουκρανία, ΗΠΑ και Ρωσία, ρύθμιση που εντάσσεται στα σημεία όπου –όπως αναφέρεται– δεν έχει κλείσει συμφωνία. Για τις κατεχόμενες/αμφισβητούμενες περιοχές, περιγράφεται ότι σε Ντόνετσκ, Λουγκάνσκ, Ζαπορίζια και Χερσώνα η ανάπτυξη των στρατευμάτων κατά την ημερομηνία της συμφωνίας θα αναγνωρίζεται de facto ως γραμμή επαφής, με ομάδα εργασίας που θα καθορίσει τις αναγκαίες αναδιατάξεις δυνάμεων και τις παραμέτρους πιθανών ειδικών οικονομικών ζωνών. Προβλέπεται η ανάπτυξη διεθνών δυνάμεων κατά μήκος της γραμμής για επιτήρηση, ενώ αναφέρεται ότι ειδικές ρυθμίσεις θα απαιτούν έγκριση της ουκρανικής Βουλής ή δημοψήφισμα. Στο ίδιο πλαίσιο τίθεται ως προϋπόθεση να αποσυρθούν ρωσικά στρατεύματα από συγκεκριμένες περιοχές (Ντνιπροπετρόφσκ, Μικολάιβ, Σούμι, Χάρκοβο) για να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία, ενώ γίνεται παραπομπή στην εφαρμογή των Συμβάσεων της Γενεύης και των σχετικών υποχρεώσεων.

    Το σχέδιο περιλαμβάνει και ανθρωπιστικό σκέλος, με σύσταση επιτροπής για εκκρεμή ζητήματα, απελευθέρωση αιχμαλώτων πολέμου και επιστροφή κρατούμενων αμάχων/ομήρων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και πολιτικών κρατούμενων, καθώς και μέτρα αντιμετώπισης των συνεπειών για τα θύματα.

    Τέλος, προβλέπεται ότι η Ουκρανία θα πρέπει να προχωρήσει σε εκλογές το συντομότερο δυνατό μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Η εφαρμογή του πλαισίου περιγράφεται ως νομικά δεσμευτική, με μηχανισμό παρακολούθησης και εγγύησης από «Συμβούλιο Ειρήνης» υπό την προεδρία του Προέδρου Τραμπ, στο οποίο θα συμμετέχουν Ουκρανία, Ευρώπη, ΝΑΤΟ, Ρωσία και ΗΠΑ, με πρόβλεψη κυρώσεων σε περίπτωση παραβιάσεων. Με την αποδοχή από όλα τα μέρη, αναφέρεται ότι θα τίθεται άμεσα σε ισχύ πλήρης κατάπαυση του πυρός.

  • Νέα δημοσιοποίηση εγγράφων για τον Τζέφρι Έπσταϊν

    Νέα δημοσιοποίηση εγγράφων για τον Τζέφρι Έπσταϊν

    Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών προχώρησε σε νέα, εκτεταμένη δημοσιοποίηση εγγράφων που αφορούν τον εκλιπόντα, καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα, Τζέφρι Έπσταϊν. Πρόκειται για περισσότερα από 11.000 αρχεία, συνολικού μεγέθους που προσεγγίζει τα 10 GB, σε μία από τις μεγαλύτερες μέχρι σήμερα αποδεσμεύσεις υλικού από το αρχείο του πρώην χρηματιστή.

    Βίντεο, ηχητικά και αποδεικτικά στοιχεία στο νέο υλικό

    Στο δημοσιοποιημένο υλικό περιλαμβάνονται σχεδόν 400 βίντεο, αρχεία ήχου, υπολογιστικά φύλλα με αποδεικτικά στοιχεία, αποκόμματα εγγράφων και ερευνητικό υλικό. Ανάμεσα στα αρχεία που ξεχωρίζουν βρίσκονται εικόνες από παλαιό αμερικανικό διαβατήριο του Έπσταϊν, το οποίο είχε εκδοθεί τον Φεβρουάριο του 1985 και έληγε το 1995.

    Κάτω από την υπογραφή του εμφανίζεται ασπρόμαυρη φωτογραφία διαβατηρίου, στην οποία ο Έπσταϊν απεικονίζεται φορώντας κοστούμι και γραβάτα.

    Προβλήματα πρόσβασης και προηγούμενη διαρροή

    Σύμφωνα με σχετικές αναφορές, ορισμένοι από τους συνδέσμους που παρείχε το υπουργείο δεν οδηγούν σε διαθέσιμο περιεχόμενο, γεγονός που έχει προκαλέσει ερωτήματα για την πληρότητα της δημοσιοποίησης.

    Υπενθυμίζεται ότι σε πακέτο εγγράφων που είχε δοθεί στη δημοσιότητα την Παρασκευή, περιλαμβανόταν και δεύτερο διαβατήριο του Έπσταϊν, το οποίο είχε εκδοθεί τον Μάρτιο του 2009.

    Νομοθετική πίεση και πολιτικές αντιδράσεις

    Η νέα αποδέσμευση εγγράφων ακολουθεί την ψήφιση νόμου από το Κογκρέσο, ο οποίος προβλέπει την πλήρη δημοσιοποίηση των λεγόμενων «φακέλων Έπσταϊν» έως την Παρασκευή. Ωστόσο, λόγω του τεράστιου όγκου του υλικού, το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανέφερε ότι δεν ήταν εφικτή η δημοσιοποίηση όλων των εγγράφων εντός της προθεσμίας.

    Όπως επισημαίνεται, η διαδικασία θα συνεχιστεί σταδιακά, με ταυτόχρονη απόκρυψη στοιχείων που αφορούν επιζώντες.

    Η απόφαση αυτή έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο πολιτικό σκηνικό των ΗΠΑ. Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί, συμπεριλαμβανομένων στελεχών που πρόσκεινται στον Ντόναλντ Τραμπ και στη βάση των υποστηρικτών του, κατηγορούν το Υπουργείο Δικαιοσύνης ότι παραβιάζει τις νομικές του υποχρεώσεις, καθυστερώντας την πλήρη αποδέσμευση του υλικού.

    Χρονοβόρα η ανάλυση των εγγράφων

    Αξιωματούχοι και αναλυτές επισημαίνουν ότι η επεξεργασία και αξιολόγηση περισσότερων από 11.000 αρχείων αποτελεί μια ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία. Εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί σημαντικός χρόνος μέχρι να προκύψουν συγκεκριμένες ειδήσεις ή νέες αποκαλύψεις από το περιεχόμενο των εγγράφων.

  • Η Ελλάδα μπροστά στις παγκόσμιες γεωπολιτικές προκλήσεις της εποχής Τραμπ

    Η Ελλάδα μπροστά στις παγκόσμιες γεωπολιτικές προκλήσεις της εποχής Τραμπ

    *Του Παναγιώτη Σφαέλου

    Διανύουμε μια περίοδο μεγάλων διεθνών γεωπολιτικών ανακατατάξεων ιδιαίτερα μετά την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ στις αρχές του 2025. Περνάμε σιγά σιγά σε έναν πολυπολικό κόσμο με νέες μεγάλες δυνάμεις να αναδύονται οι οποίες αμφισβητούν την ηγεμονία των ΗΠΑ, καθώς η μεταψυχροπολεμική περίοδος βρίσκεται κοντά στο τέλος της. Η Κίνα είναι μια νέα απειλή για τις ΗΠΑ, καθώς διαθέτει οικονομική ισχύ, τεχνολογική υπεροχή και στρατιωτική υπεροπλία. Η Ρωσία είναι επίσης μια δύναμη που ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ. Ο Τραμπ προσπαθεί να κάνει μια συμφωνία με τον Πούτιν για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, σε μια προσπάθεια να αποσπάσει την Ρωσία από την αγκαλιά της Κίνας και της Ευρασίας. Επιπλέον, οι BRICS+ έχουν δημιουργήσει μια οικονομική συμμαχία η οποία συνεχώς διευρύνεται και απειλεί την ηγεμονία του δολαρίου. Ο Τραμπ λοιπόν έχει επιβάλει δασμούς σε μια προσπάθεια να μειώσει τις εισαγωγές στις ΗΠΑ και να τονώσει την εγχώρια παραγωγή. Όμως αυτή η πολιτική προκαλεί σοβαρές παρενέργειες στην παγκόσμια οικονομία.

    Η πολιτική Τραμπ διακρίνεται από τον ωμό ρεαλισμό και επιδιώκει να μεγιστοποιήσει τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Η πολιτική Τραμπ δίνει ιδιαίτερη σημασία στην ισχύ, υποβαθμίζοντας συχνά το διεθνές δίκαιο. Ο Τραμπ θαυμάζει τους ισχυρούς και αυταρχικούς ηγέτες που με την ισχύ τους επιβάλλουν τετελεσμένα. Οι ΗΠΑ του Τραμπ συνομιλούν απευθείας με την Ρωσία για την επίλυση του Ρώσο-Ουκρανικού πολέμου, παραμερίζοντας τους Ευρωπαίους και τους ίδιους τους Ουκρανούς. Επίσης, ο Τραμπ εγκωμίασε τον Ερντογάν για την παρέμβασή του στη Συρία. Αυτό δείχνει ότι σε μια διαμάχη ο Τραμπ παίρνει το μέρος του ισχυρού, αδιαφορώντας για το διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τη χώρα μας, που έχει απέναντί της μια αναθεωρητική Τουρκία. Από την άλλη μεριά, η πολιτική Τραμπ προσφέρει και ευκαιρίες για την αναβάθμιση της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας μας.

    Η Ελλάδα ως ενεργειακός κόμβος

    Σε αυτό το ρευστό διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα πρέπει να εκμεταλλευτεί τις συγκυρίες και να προωθήσει τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ισχυρό χαρτί της Ελλάδας είναι η ενέργεια, η οποία αποτελεί βασικό εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος. Η ανάγκη απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο δίνει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να γίνει ενεργειακός κόμβος στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Τραμπ δίνει μεγάλη σημασία στην αξιοποίηση των πόρων της Ανατολικής Μεσογείου, παρέχοντας έτσι ασφάλεια στην Ελλάδα έναντι του τουρκικού αναθεωρητισμού. Η δυνατότητα της χώρας μας να μεταφέρει το αμερικανικό LNG στην Ευρώπη και οι έρευνες υδρογονανθράκων από Exxon Mobil και Chevron αναβαθμίζουν τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας. Ήδη, η Ελλάδα παρέχει ενέργεια στην Ευρώπη μέσω του TAP και διαθέτει τερματικούς σταθμούς LNG στη Ρεβυθούσα και την Αλεξανδρούπολη.

    Ένα μεγάλο θέμα είναι ο ηγεμονικός ανταγωνισμός ΗΠΑ–Κίνας, ο οποίος είναι ήδη εμφανής και στη χώρα μας. Οι ΗΠΑ δεν βλέπουν με καλό μάτι την παρουσία της COSCO στο λιμάνι του Πειραιά. Ως αντίβαρο, προωθείται σχέδιο παραχώρησης του λιμένα της Ελευσίνας στις ΗΠΑ, με υποδομές LNG, logistics και ναυπηγοεπισκευαστικές δραστηριότητες. Ο φόβος των ΗΠΑ για κινεζική διείσδυση σε ελληνικές υποδομές τις έχει κινητοποιήσει να επενδύσουν στην Ελλάδα. Η Κίνα προωθεί τον «Δρόμο του Μεταξιού», ένα στρατηγικό γεωοικονομικό σχέδιο παγκόσμιας κλίμακας. Ως απάντηση, προωθείται ο IMEC, με στόχο τη διαφοροποίηση εφοδιαστικών αλυσίδων και τη μείωση της εξάρτησης από την Κίνα. Η Ελλάδα μπορεί να παίξει κομβικό ρόλο στον IMEC λόγω θέσης και να ενισχύσει τις σχέσεις της με την Ινδία.

    Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό

    Στα ελληνοτουρκικά έχουμε νέες προκλήσεις, καθώς δεν αποτελούν προτεραιότητα για τον Τραμπ. Εντάσσονται σε ένα ευρύτερο παζάρι ισχύος με στόχο τη σταθερότητα στο ΝΑΤΟ χωρίς αμερικανικό κόστος. Η Ουάσιγκτον κρατά συχνά ίσες αποστάσεις, ασκώντας πίεση για διάλογο. Αυτό φάνηκε και από τις δηλώσεις του Αμερικανού Πρέσβη Τομ Μπάρακ. Η πολιτική Τραμπ εξισώνει τον τουρκικό αναθεωρητισμό με τη νόμιμη ελληνική άμυνα, γεγονός ιδιαίτερα επικίνδυνο. Η Ελλάδα δεν πρέπει να κάνει συμβιβασμούς, καθώς το διεθνές δίκαιο είναι με το μέρος της. Η μόνη διαφορά είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Οποιαδήποτε υποχώρηση στα 12 ναυτικά μίλια θα εκληφθεί ως ήττα και θα ανοίξει τον δρόμο για νέες απαιτήσεις.

    Η Ελλάδα σήμερα διαθέτει ενισχυμένο γεωπολιτικό αποτύπωμα, σύγχρονα οπλικά συστήματα, στρατηγικές αμυντικές συμφωνίες με ΗΠΑ και Γαλλία και αυξημένη ενεργειακή σημασία. Η Σούδα και η Αλεξανδρούπολη αποτελούν κρίσιμα εργαλεία για την αμερικανική στρατηγική. Αυτό είναι και το βασικό διαπραγματευτικό χαρτί της Αθήνας. Σε αντίθεση με την Τουρκία, η Ελλάδα είναι αξιόπιστος εταίρος της Δύσης.

    Για την Κύπρο, το στοίχημα στην εποχή Τραμπ είναι να αξιοποιήσει τη γεωπολιτική της αξία στην ενέργεια, αποφεύγοντας λύσεις που νομιμοποιούν τα τετελεσμένα της εισβολής. Η Κύπρος έχει έρθει κοντύτερα με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και μπορεί να παίξει ρόλο στους ενεργειακούς διαδρόμους της Ανατολικής Μεσογείου. Για Ελλάδα και Κύπρο, η πρόκληση είναι να αναδειχθούν ως πυλώνες σταθερότητας και αξιόπιστοι εταίροι των ΗΠΑ.

    Συμπερασματικά, οι προκλήσεις της εποχής Τραμπ μπορούν να μετατραπούν σε ευκαιρίες για τη χώρα μας. Η Τουρκία έχει δυσαρεστήσει τις ΗΠΑ, ενώ η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ με αυξημένη γεωστρατηγική και ενεργειακή αξία. Οι ΗΠΑ θα εντείνουν την προσπάθεια περιορισμού της κινεζικής επιρροής στην Ευρώπη, ενισχύοντας την παρουσία τους στην Ελλάδα. Η Ελλάδα πρέπει να ασκήσει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και να μην υποχωρήσει από τα κυριαρχικά της δικαιώματα, καθώς η γεωστρατηγική της θέση και το διεθνές δίκαιο το επιτρέπουν.

    Πηγή: ΚΕΔΙΣΑ

  • Το σχέδιο «Λατινική Αμερική»

    Το σχέδιο «Λατινική Αμερική»

    Η ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών στα εσωτερικά των χωρών της Λατινικής Αμερικής δεν είναι κάτι καινούργιο. Η νέα κυβέρνηση Τραμπ όμως έχει καταστήσει προτεραιότητα της εξωτερικής της πολιτικής το θέμα της Λατινικής Αμερικής. Αυτό έγινε περισσότερο σαφές μετά τη δημοσίευση από τον Λευκό Οίκο ενός εγγράφου στρατηγικής της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας. Το έγγραφο αυτό καλεί στην αναβίωση του διακοσίων ετών δόγματος Μονρό που καθιστά σαφές πως η Λατινική Αμερική είναι μέρος της σφαίρας επιρροής της αυτοκρατορίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεπής στο δόγμα Μονρό ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκαθάρισε πως η Ουάσινγκτον θα προσπαθήσει να διατηρήσει την υπεροχή της έναντι άλλων διεκδικητών, υπονοώντας σαφώς την Κίνα, τη Ρωσία αλλά και το Ιράν. Ο κύριος στόχος του είναι να εκδιώξει την Κίνα από την Λατινική Αμερική και να εξαναγκάσει τις χώρες να διακόψουν κάθε δεσμό με αυτήν, θεωρώντας πως η περιοχή είναι κάτι σαν την πίσω αυλή των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρόθυμοι να υποστηρίξουν τις προσπάθειες αυτές ηγέτες δυστυχώς υπάρχουν αρκετοί. Ένας από αυτούς είναι ο δεξιός πρόεδρος της Αργεντινής Javier Mille, ένας από τους πιο στενούς και υποτακτικούς συμμάχους των Αμερικανών. “Ταϊσμενος” με πολλά εκατομμύρια δολάρια, έχει κάνει οτιδήποτε του υπέδειξαν οι ΗΠΑ, πράγμα αρκετά ειρωνικό, αν σκεφτεί κανείς πως αυτοαποκαλείται άναρχο – καπιταλιστής!

    Στη γειτονική Χιλή, ο νεοεκλεγής πρόεδρος Jose Antonio Cast , είναι μια φιγούρα ακόμα πιο σκοτεινή. Υποστηρικτής του Ντόναλντ Τραμπ και του πρώην δικτάτορα Αυγκούστο Πινοσέτ, καθώς και του κράτους του Ισραήλ, είναι γιος ναζί, τον οποίο μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Αμερικανοί στρατολόγησαν (όπως και πολλούς άλλους) και έστειλαν στη Λατινική Αμερική ώστε να οργανώσουν τα πραξικοπήματα που σχεδίαζαν με στόχο την ανατροπή των δημοκρατικά εκλεγμένων σοσιαλιστικών κυβερνήσεων που έστεκαν εμπόδιο στα σχέδιά τους για άνευ όρων παράδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής. Ο αδελφός του, Μιγκέλ, σπούδασε με υποτροφία του ιδρύματος Φόρντ και ήταν ένας από τα Chicago Boys, οικονομολόγοι που είχαν γαλουχηθεί με τις ιδέες του νεοφιλελευθερισμού από τον Friedman και εργάστηκε για την κυβέρνηση Πινοσέτ. Μια κυβέρνηση που κατάφερε να πάρει την εξουσία με πραξικόπημα υποστηριζόμενο από την CIA. Αυτό που ήθελαν οι Αμερικανοί από τη Χιλή ήταν ο χαλκός (η Χιλή είναι πρώτη χώρα στον κόσμο σε παραγωγή χαλκού). Ο Πινοσέτ διευκόλυνε τα πράγματα ιδιωτικοποιώντας τη μέχρι τότε δημόσια επιχείρηση εκμετάλλευσης χαλκού(ήταν δημόσια με απόφαση του Αλιέντε), αλλά ο Πινοσέτ, πιστός στην οικονομική ιδεολογία της ελεύθερης αγοράς, ιδιωτικοποίησε και το δίκτυο ύδρευσης και ηλεκτρισμού καθώς και το σύστημα περίθαλψης.

    Η χώρα σιγά σιγά πέρασε στην αποβιομηχάνιση, εξαρτήθηκε από τις εισαγωγές, έγινε μια αποικία παραγωγής χαλκού.

    Για την επίτευξη των στόχων του, ο Ντόναλντ Τραμπ, έχει επιστρατεύσει τον νέο συντηρητικό Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος έχει αφιερώσει όλη του την πολιτική σταδιοδρομία στην ανατροπή των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής.

    Βλέποντας κανείς το πώς διαμορφώνεται σήμερα ο πολιτικός χάρτης της Λατινικής Αμερικής, φαίνεται δυστυχώς πως σιγά σιγά οι στόχοι αυτοί επιτυγχάνονται. Μια σειρά χωρών όπως η Χιλή και η Αργεντινή, η Παραγουάη, η Βολιβία, το Περού, το Εκουαδόρ, η Κόστα Ρίκα και άλλες, έχουν κυβερνήσεις φίλα προσκείμενες στις ΗΠΑ. Μόνη αντίσταση, οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Κούβας, της Βενεζουέλας και της Νικαράγουα.

    Η ιστορία λένε επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία.

    Τα σχέδια που κάποτε έκαναν ο Νίξον με τον Κίσσινγκερ, αναβιώνουν με πρωταγωνιστές τον Τραμπ και τον Ρούμπιο. Τα ίδια πράγματα που ζητούσαν πριν πολλές δεκαετίες οι ΗΠΑ, τα ίδια ζητούν και τώρα.

    Χαλκό, τόσο απαραίτητο για την τεχνολογία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, λίθιο (κοιτάσματα υπάρχουν εκτός από την Κίνα και την Αφρική και σε τρεις χώρες της Λατινικής Αμερικής συμπεριλαμβανομένης της Χιλής), απαραίτητο για τις μπαταρίες των ηλεκτρικών αυτοκινήτων (είναι γνωστό πως ο Cast υποσχέθηκε την εκμετάλλευση του κοιτάσματος λιθίου στον Ήλον Μάσκ).

    Τι είναι όμως αυτό που βοήθησε τον Cast να πάρει την εξουσία παρά την τόσο αμφιλεγόμενη προσωπικότητά του; Οι Χιλιανοί αντέδρασαν. Ένιωσαν πως προδόθηκαν από τον Gabriel Boric, έναν πολιτικό που υιοθέτησε την εικόνα του επανάσταση, αλλά τελικά δεν συγκρούστηκε ποτέ με τα οργανωμένα συμφέροντα και τους οικονομικούς ολιγάρχες, έναν άνθρωπο με αστική καταγωγή (σε αντίθεση π.χ. με τον Λούλα τον Βραζιλιάνο ηγέτη που προέρχεται από τα λαϊκά στρώματα και έχει εμπειρία στα συνδικάτα) και στενές σχέσεις με τον Τζο Μπάιντεν.

    Η άνοδος ακροδεξιών ηγετών και κυβερνήσεων είτε ως αποτέλεσμα απογοήτευσης είτε ως αποτέλεσμα αντίδρασης (βλέπε Όρμπαν) είναι ένα φαινόμενο που δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει. Ανέκαθεν τα αφηγήματα και η ιδεολογία των τάσεων αυτών χρησιμοποιούνται ως μέσο χειραγώγησης των μαζών για την επίτευξη των στόχων των καπιταλιστών ιμπεριαλιστών. Οι ελάχιστοι εναπομείναντες πυρήνες αντίστασης δεν αρκούν για να αναχαιτίσουν τον επεκτατισμό αυτό.

    Το κατά πόσο μια γενικευμένη σύρραξη θα υπάρξει στο μέλλον απομένει να το δούμε.