Tag: Ισραήλ

Η πρώην γενική εισαγγελέας του στρατού του Ισραήλ, Γιφάτ Τομέρ-Γερουσαλμί, τέθηκε υπό κράτηση στο πλαίσιο της έρευνας για τη διαρροή βίντεο που φέρεται να δείχνει την κακοποίηση Παλαιστινίων κρατουμένων από Ισραηλινούς στρατιώτες σε φυλακή υψίστης ασφαλείας, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ.

Η Τομέρ-Γερουσαλμί είχε παραιτηθεί την Παρασκευή και εξαφανίστηκε την Κυριακή, προκαλώντας εικασίες στον ισραηλινό Τύπο για πιθανή απόπειρα αυτοκτονίας.

Σε ανάρτησή του στο Telegram, ο Μπεν-Γκβιρ ανέφερε ότι η σωφρονιστική υπηρεσία βρίσκεται σε κατάσταση αυξημένης επαγρύπνησης, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια της πρώην αξιωματούχου στο κέντρο κράτησης όπου κρατείται.

Το Ισραήλ παρέδωσε σήμερα στο νοσοκομείο Νάσερ, στη Χαν Γιούνις της Λωρίδας της Γάζας, τις σορούς 30 Παλαιστινίων στο πλαίσιο συμφωνίας ανταλλαγής με τη Χαμάς.

Όπως δήλωσε εκπρόσωπος του νοσοκομείου στο Γαλλικό Πρακτορείο, η παράδοση έγινε σε αντάλλαγμα για τα λείψανα δύο Ισραηλινών ομήρων που επιστράφηκαν χθες από την παλαιστινιακή οργάνωση.

Η ανταλλαγή πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συμφωνίας εκεχειρίας που τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την ίδια πηγή, σε αντάλλαγμα με τα λείψανα 15 Ισραηλινών, έχουν παραδοθεί συνολικά 225 σοροί Παλαιστινίων.

Η Χαμάς έχει επίσης επιστρέψει τις σορούς δύο μη Ισραηλινών ομήρων —ενός πολίτη από την Ταϊλάνδη και ενός από το Νεπάλ— στο πλαίσιο της ίδιας συμφωνίας.

Το βράδυ του Σαββάτου 4 Οκτωβρίου, ο Ντόναλντ Τραμπ επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, ανακοινώνοντας: «Ο πόλεμος στη Γάζα τελείωσε».

Όπως περιέγραψε ο ίδιος σε συνέντευξη στο TIME, η συμφωνία που επιτεύχθηκε μέσω διαμεσολάβησης Κατάρ, Αιγύπτου και Τουρκίας προβλέπει εκεχειρία, ανταλλαγή ομήρων με Παλαιστίνιους κρατουμένους, άνοιγμα ανθρωπιστικής βοήθειας, μερική αποχώρηση ισραηλινών δυνάμεων και έναρξη συνομιλιών για μόνιμη διευθέτηση.

Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι πίεσε προσωπικά τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, λέγοντάς του: «Μπίμπι, δεν μπορείς να πολεμάς όλο τον κόσμο». Παρά τις αρχικές αντιρρήσεις, ο Νετανιάχου συμφώνησε. Αν η συμφωνία διατηρηθεί, θα κλείσει τον μακροβιότερο πόλεμο στην ιστορία του Ισραήλ, με περίπου 2.000 Ισραηλινούς και 70.000 Παλαιστίνιους νεκρούς.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, το αποτέλεσμα συνδέεται με την αυστηρή του στάση απέναντι στην Τεχεράνη και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ που «άλλαξαν τη γεωμετρία» της περιοχής. Το Λευκός Οίκος θεωρεί ότι η απομόνωση του Ιράν οδήγησε σε ανακατατάξεις στη Συρία και τον Λίβανο, ενώ η συμφωνία στη Γάζα ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω ομαλοποίηση των σχέσεων Ισραήλ–Σαουδικής Αραβίας.

Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της μελλοντικής παλαιστινιακής ηγεσίας, με πιθανά ονόματα όπως ο Μαχμούντ Αμπάς και ο Μαρουάν Μπαργούτι. Ο Τραμπ δηλώνει αισιόδοξος, αλλά παραδέχεται πως η σταθερότητα της περιοχής θα εξαρτηθεί «από τη συνεχή εμπλοκή των ΗΠΑ και τη δική του παρουσία στον Λευκό Οίκο».

Οι συνομιλίες για εκεχειρία και ανταλλαγή ομήρων στη Γάζα εξελίσσονται συχνά σε μια μάχη παρασκηνίου – όχι μόνο ανάμεσα σε Ισραήλ και Χαμάς αλλά και εντός των ίδιων των κρατικών δομών, όπου διαρροές, χειρισμοί και “δοκιμαστικά μπαλόνια” συχνά ανατρέπουν την ισορροπία.

Ας δούμε μερικές περιπτώσεις: Η υπόθεση διαρροής στην Bild / Yahya Sinwar / Netanyahu

Ίσως η πιο γνωστή υπόθεση διαρροής αφορά την αποκάλυψη εγγράφων που φέρεται να προέρχονται από τον Yahya Sinwar ή/και τη Χαμάς, σύμφωνα με τα οποία η ηγεσία της οργάνωσης περιέγραφε στρατηγική “προφόρτισης” διαπραγματεύσεων για να βελτιώσει όρους, παρά να τερματίσει γρήγορα τη σύγκρουση. Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη γερμανική εφημερίδα Bild τον Σεπτέμβριο 2024. 

Ωστόσο, αργότερα προέκυψε ότι το περιεχόμενο πιθανόν να είχε επεξεργαστεί ή τροποποιηθεί ώστε να καταστήσει τη στάση της Χαμάς πιο “σκληρή” από ό,τι πραγματικά ήταν. 

Η διαρροή λειτούργησε πολιτικά υπέρ του πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, ο οποίος την επικαλέστηκε για να υπερασπιστεί σκληρές γραμμές και να αρνηθεί όρους του σχεδίου κατάπαυσης του πυρός. 

Στη συνέχεια, κατηγορήθηκε ως ύποπτος διαρροών ένας αξιωματούχος της γραμματείας του Netanyahu, Eliezer Feldstein, που φέρεται να απέκτησε αρχικά τα έγγραφα μέσω ενός αποσπάσματος μεσαίου επιπέδου (reserve NCO) και να τα κοινοποίησε σε διεθνή ΜΜΕ. 

Κατά τοποθετήσεις της έρευνας, η απόκτηση των εγγράφων «θα μπορούσε να βλάψει σοβαρά την εθνική ασφάλεια, να αποκαλύψει πηγές πληροφοριών και να επηρεάσει τις προσπάθειες απελευθέρωσης των ομήρων». 

Αν και το γραφείο του Netanyahu αρνήθηκε ότι εμπλέκεται και υποστήριξε ότι ο Feldstein “δεν συμμετείχε σε συζητήσεις ασφαλείας”, η αντίδραση αυτή προσέθεσε καυστικό πλεόνασμα στις θεωρίες περί πολιτικής χειραγώγησης της κοινωνίας.

Χάνουμε σίγουρα στοιχεία – αλλά η συναρμολόγηση αυτής της υπόθεσης υποδηλώνει ότι διαρροές μπορούν να παίζουν ρόλο ως όπλα στο εσωτερικό πεδίο της ισραηλινής πολιτικής. 

Ο Αιγύπτιος   «κατάσκοπος» που τελμάτωσε τη συμφωνία.

Μια άλλη συναρπαστική αποκάλυψη – η οποία παραμένει μερικώς μη επιβεβαιωμένη – αφορά τον ισχυρισμό ότι ένας αιγύπτιος αξιωματούχος πληροφοριών, Ahmed Abdel Khalek, άλλαξε μυστικά όρους μιας συμφωνίας εκεχειρίας ενώ ήδη είχε γίνει αποδεκτή από το Ισραήλ, προσθέτοντας απαιτήσεις της Χαμάς, έτσι ώστε να “σφραγίσει” την αποδοχή της από την πλευρά της, αλλά ταυτόχρονα να προκαλέσει σύγχυση και να καθηλώσει την πρόοδο των συνομιλιών.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, όταν οι Ισραηλινοί διαπραγματευτές είδαν τις αλλαγές, υποπτεύθηκαν ότι είχαν ενσωματωθεί “εκ μέρους της Χαμάς” και απαίτησαν επανεξέταση. Οι Καταριανοί και οι Αιγύπτιοι διαπραγματευτές φέρονται να εκνευρίστηκαν έντονα. 

Αν πράγματι συνέβη, πρόκειται για μια σαφή ένδειξη του πόσο ευάλωτη είναι η διαπραγματευτική διαδικασία σε εσωτερικούς “παράγοντες”, οι οποίοι μπορούν – μεμονωμένα – να υπονομεύσουν συμφωνίες στο παρασκήνιο.

Η αιγυπτιακή κυβέρνηση, μέσω του ΥΠΕΞ Badr Abdelatty, απάντησε ότι οι “διαρροές” είναι συχνά «δοκιμαστικά μπαλόνια» και πως αυτά τα δημοσιεύματα δεν αντικατοπτρίζουν τις επίσημες θέσεις της Αιγύπτου. 

Η παρακολούθηση μέσω Azure / Unit 8200

Μια άλλη αποκαλυπτική διαρροή αφορά την χρήση των υποδομών cloud για καταγραφή και ανάλυση μεγάλων όγκων επικοινωνιών Παλαιστινίων — ειδικά μέσω της μονάδας 8200 του ισραηλινού στρατού. Σύμφωνα με διεθνή έρευνα (Guardian / +972 / Local Call), η υπηρεσία χρησιμοποιεί πλατφόρμα Microsoft Azure για την αποθήκευση και επεξεργασία εκατομμυρίων τηλεφωνικών κλήσεων ημερησίως. 

Η μονάδα Yossi Sariel, επικεφαλής της Unit 8200, φέρεται να εξασφάλισε μια διακριτή υποδομή Azure “ευαίσθητων φόρτων εργασίας” (sensitive workloads) που λειτουργεί από το 2022. Η ιδέα ήταν ότι το Ισραήλ δεν είχε επαρκή εσωτερική υποδομή για το εύρος των επιχειρήσεων.

Αν αυτή η πληροφορία ισχύει, τότε η προσπίπτουσα πληροφορία που λαμβάνει η ισραηλινή πλευρά (για παράδειγμα, σχετικά με μετακινήσεις, τηλεφωνικές κλήσεις, συντονισμούς ομάδων στη Γάζα) ενδέχεται να είναι πιο λεπτομερής – και πιο “ζωντανή” – απ’ ό,τι έχει αναγνωριστεί δημοσίως.

Οι διαρροές αυτές επίσης εγείρουν αμφιβολίες για το πού βρίσκονται τα δεδομένα, σε ποιες δικαιοδοσίες, και πόσο ασφαλή είναι από μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση.

 Διαρροές και πολιτική στάση: Mια σύγκρουση στο εσωτερικό

Οι αποκαλύψεις διαρροών δεν αφορούν μόνο τη στρατιωτική πλευρά – πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι χρησιμοποιούνται ως εργαλείο πολιτικής επιρροής εντός του Ισραήλ.

• Ο αρθρογράφος του Channel 13 αποκάλυψε ότι πρωτόκολλα μυστικών συσκέψεων έδειχναν ότι κορυφαίοι αξιωματούχοι ασφαλείας υποστήριζαν μια πιο “ευρεία συμφωνία ομήρων + παύση πυρός”, ενώ ο Netanyahu απέρριπτε αυτές τις επιλογές, λέγοντας ότι δεν ήταν διατεθειμένος “να τερματίσει τον πόλεμο όσο η Χαμάς παραμένει στην εξουσία”. 
• Μέσα από την υπόθεση διαρροών στην Bild και τις αντιδράσεις που προκάλεσε, πολλοί αναλυτές ισχυρίζονται ότι ο Netanyahu προσπάθησε να φρενάρει τις διαπραγματεύσεις ώστε να αποφύγει την έκθεση σε εσωτερικές κυβερνητικές κρίσεις ή δικαστικές έρευνες. 
• Η σύγκρουση μεταξύ κυβερνητικής πολιτικής και της ηγεσίας των υπηρεσιών ασφαλείας (υπέρ μιας πιο μετριοπαθούς λύσης) φαίνεται να έχει ενταθεί – και οι διαρροές λειτουργούν ως μέσο για να κλονιστεί η ενότητα της ηγεσίας.

 Τι σημαίνουν όμως αυτές οι αποκαλύψεις για το μέλλον

Οι διαρροές αυτές δεν είναι απλώς “σκάνδαλα” – μπορεί να είναι σημεία καμπής στον τρόπο που επιτυγχάνονται ή υπονομεύονται οι συμφωνίες. Παρακάτω ορισμένα συμπεράσματα / εκτιμήσεις:

1. Αιφνιδιασμός και αμφισβήτηση των όρων: Όταν ένας μεμονωμένος πράκτορας (π.χ. ο Ahmed Abdel Khalek) μπορεί να αλλάξει όρους συμφωνίας εν αγνοία των υπολοίπων, οι διαπραγματεύσεις γίνονται ασταθείς – και μια νέα υποψία υποκρύπτει κάθε διαρροή.
2. Εσωτερικές «μάχες» στον ισραηλινό κρατικό μηχανισμό: Οι διαφωνίες μεταξύ Netanyahu και ανώτερων αξιωματούχων ασφαλείας εμφανίζονται ολοένα και πιο έντονες, και οι διαρροές λειτουργούν ως όπλα στην εσωκομματική αντιπαράθεση.
3. Υψηλή τεχνολογία, υψηλότερος κίνδυνος: Η χρήση προηγμένων συστημάτων παρακολούθησης (όπως Azure + Unit 8200) υποδηλώνει ότι οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται μεταξύ των πλευρών διαπραγματεύσεων μπορούν να είναι λεπτομερώς καταγεγραμμένες – αλλά αυτό ενέχει και τον κίνδυνο να διαρρεύσουν ή να καταχραστούν.
4. Εμπόδια στην εμπιστοσύνη: Κάθε διαρροή δίνει λαβή στην αμφισβήτηση της καλή θέλησης, ιδίως όταν δεν υπάρχει διαφανής μηχανισμός ελέγχου.
5. Πιθανή “απόσυρση” της διαπραγματευτικής διαδικασίας: Αν οι πλευρές αρχίσουν να αμφιβάλλουν για ποιο έγγραφο είναι νόμιμο ή ποιες διαπραγματευτικές παραχωρήσεις είναι “δεσμευτικές”, οι συνομιλίες μπορεί να παγώσουν – ανοίγοντας δρόμο για περαιτέρω στρατιωτική δράση. Σε αυτό τον σκοτεινό κόσμο των μυστικών υπηρεσιών, των παρακολουθήσεων, όπου τίποτα δεν είναι όπως παρουσιάζεται, ένα είναι βέβαιο: η οριστική λύση στο ζήτημα της Μέσης Ανατολής παραμένει ζητούμενο παρά τις θριαμβολογίες, ενώ η «ειρήνη» στην περιοχή κρέμεται από μια κλωστή. 

Το κύριο δικαστικό όργανο του ΟΗΕ θα αποφανθεί σήμερα αναφορικά με τις υποχρεώσεις του Ισραήλ έναντι των οργανισμών που παρέχουν βοήθεια στους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας, την ώρα που ανθρωπιστικές οργανώσεις προσπαθούν να αυξήσουν την εισροή βοήθειας στον θύλακα μετά την εκεχειρία.

Ο ΟΗΕ ζήτησε από το Διεθνές Δικαστήριο (ΔΔ) της Χάγης να διευκρινίσει τις υποχρεώσεις που έχει το Ισραήλ, ως δύναμη κατοχής, έναντι των Ηνωμένων Εθνών και άλλων οργανώσεων «συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης και διευκόλυνσης της απρόσκοπτης προμήθειας βασικών αγαθών που είναι απαραίτητα για την επιβίωση» των Παλαιστινίων.

Οι γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου δεν είναι νομικά δεσμευτικές, ωστόσο, όπως επισημαίνει το ίδιο το δικαστήριο, έχουν «μεγάλο νομικό βάρος και ηθικό κύρος».

Τον Απρίλιο οι δικαστές του ΔΔ άκουσαν επί μία εβδομάδα μαρτυρίες από δεκάδες χώρες και οργανώσεις, πολλές από τις οποίες αφορούσαν το καθεστώς της UNRWA, της υπηρεσίας του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου επανέλαβε από το βήμα της Κνεσέτ τον στόχο για την «εξάλειψη της Χαμάς» και έθεσε ως ύψιστη προτεραιότητα την επιστροφή των ομήρων. «Πρέπει να φέρουμε πίσω τους δολοφονημένους ομήρους, μέχρι τον τελευταίο», υπογράμμισε, διαβάζοντας τα ονόματα των 16 ομήρων που έχουν σκοτωθεί και παραμένουν κρατούμενοι στη Γάζα. «Δεν χρειάζεται κανείς να μας υπενθυμίζει τη σημασία της ιεράς αποστολής να επιστρέψουμε τους δολοφονημένους ομήρους», είπε χαρακτηριστικά.

Επαφές με Αμερικανούς αξιωματούχους

Αναφερόμενος στο διπλωματικό παρασκήνιο, ο Νετανιάχου σημείωσε ότι η κυβέρνηση «εργάζεται ακατάπαυστα», κάνοντας νύξη στη συνάντηση που είχε πριν την ομιλία με τους Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, κορυφαίους συμβούλους του Λευκού Οίκου: «Εργαζόμαστε ακατάπαυστα, ακόμα και στην συνάντηση που είχα πριν φτάσω εδώ».

«Η Χαμάς δεν δεχόταν τη συμφωνία νωρίτερα»

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αναφέρθηκε και στη νέα συμφωνία που αποδέχθηκε το Ισραήλ, διαψεύδοντας ότι θα μπορούσε να έχει επιτευχθεί παλαιότερα. «Σε κανένα στάδιο – όχι πριν έξι μήνες, ούτε πριν από έναν χρόνο, ούτε πριν από ενάμιση χρόνο – η Χαμάς δεν ήταν έτοιμη να δεχτεί την πρόταση που πετύχαμε τώρα», τόνισε.

Αμετακίνητοι στους στόχους του πολέμου

Κλείνοντας, ο Νετανιάχου διακήρυξε ότι το Ισραήλ παραμένει «αποφασισμένο να πετύχει όλους τους στόχους του πολέμου», προσδιορίζοντας ως κεντρικό σκοπό «την εξάλειψη της Χαμάς ως διπλωματικού και στρατιωτικού παράγοντα».