Ηρακλής Μίγδος: Αρχικά να σας ευχαριστήσω για το χρόνο σας και να ξεκινήσω με την πρώτη ερώτηση, με αφορμή όλα αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή. Η χώρα μας εδώ και κάποια χρόνια έχει πολύ στενές σχέσεις με το κράτος του Ισραήλ. Ποια πιστεύετε πως θα ήταν η σωστή στάση από πλευράς μας και πώς αυτή θα ισχυροποιούσε τη θέση μας στη παγκόσμια σκακιέρα;
Νάσος Ηλιόπουλος: Η σωστή στάση της χώρας ταυτίζεται με το Διεθνές Δίκαιο. Οτιδήποτε άλλο είναι επικίνδυνο. Αν εμείς στηρίζουμε την παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου στην Μέση Ανατολή πως θα το επικαλεστούμε απέναντι στην αναθεωρητική πολιτική του Ερντογάν ή για την κατοχή στην Κύπρο; Δυστυχώς η ΝΔ και ο Κ. Μητσοτάκης λειτουργούν ως υπάλληλοι του ακροδεξιού Νετανιάχου. Προφανώς υπάρχουν και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα που αφορούν τόσο τα εξοπλιστικά αλλά και την σχέση με Ισραηλινές εταιρίες που όπως αυτή του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού predator. Υπάρχει όμως και ένα κρίσιμο ερώτημα που αφορά σήμερα την ίδια την ανθρωπιά μας. Είμαστε η πρώτη γενιά που παρακολουθούμε και επιτρέπουμε μια γενοκτονία σε ζωντανή μετάδοση. Οι έννοιες οφείλουμε να είναι συγκεκριμένες και να κουβαλούν το βάρος τους. Αυτό που διαπράττει σήμερα το Ισραήλ είναι γενοκτονία. Ευτυχώς ο ελληνικός λαός έχει δείξει μέσα από τις κινητοποιήσεις του ότι η ντροπή της Ελληνικής κυβέρνησης, η στήριξη δηλαδή της γενοκτονίας, δεν θα γίνει ντροπή της χωράς. Με βάση τα παραπάνω η στάση είναι αυτονόητη: απαιτούνται κυρώσεις στο Ισραήλ και διακοπή οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας. Οτιδήποτε άλλο είναι ταυτόχρονα απάνθρωπο και επικίνδυνο.
Ηρακλής Μίγδος: Τους τελευταίους μήνες, με την υπόθεση των Τεμπών, είδαμε τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης να αυξάνουν τα ποσοστά τους. Ακόμα και το, συνήθως, σταθερό δημοσκοπικά ΚΚΕ. Με εσάς δε συνέβη αυτό. Πού οφείλεται κατά την άποψή σας;
Νάσος Ηλιόπουλος: Η πολιτική κατάσταση παραμένει ρευστή και αυτό είναι σημαντικό. Ας θυμηθούμε ότι στις ευρωεκλογές είχαμε ρεκόρ αποχής και στην συνέχεια ζήσαμε τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην σύγχρονη ιστορία της χώρας. Αυτό δείχνει ότι ο κόσμος δεν έχει γυρίσει την πλάτη του συνολικά στην πολιτική, ζητάει κάτι το οποίο σήμερα οι οργανωμένες δυνάμεις και ειδικά της αριστεράς δεν έχουν καταφέρει να υπηρετήσουν. Ταυτόχρονα κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις νέες εξελίξεις από το νέο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Έχουμε μπροστά μια κυβέρνηση που λεηλατεί κανονικά το δημόσιο χρήμα, τα κοινωνικά δικαιώματα, τις ελευθερίες, τους φυσικούς πόρους. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση κανείς δεν μπορεί να δηλώνει ικανοποιημένος από την πολιτική δυναμική της αντιπολίτευσης. Εμείς επιμένουμε ότι μπορεί και πρέπει να υπάρξει μαχητική και ενωτική εναλλακτική πρόταση.
Ηρακλής Μίγδος: Έχει περάσει ήδη περισσότερο από ένας χρόνος από την ψήφιση του νόμου για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Εσείς ήσασταν αντίθετοι και αγωνιστήκατε να μη περάσει αυτό το νομοσχέδιο. Σήμερα, που όπως όλα δείχνουν είναι θέμα χρόνου τα ιδιωτικά πανεπιστήμια να έρθουν στη χώρα μας, θα συνεχίσετε τον αγώνα σας; Αν ναι, με ποιον τρόπο;
Νάσος Ηλιόπουλος: Το ελληνικό Σύνταγμα αναφέρει ελάχιστες φορές την λέξη «απαγορεύεται». Η μία αφορά την ίδρυση πανεπιστημιακών σχολών από ιδιώτες. Μία άλλη αναφορά γίνεται στο ζήτημα των βασανιστηρίων. Φαντάζεστε μια εφήμερη πλειοψηφία στο ΣτΕ να αποφάσιζε ότι αυτό το «απαγορεύεται» για τα βασανιστήρια τελικά σημαίνει «επιτρέπεται»; Αυτή η απόφαση του ΣτΕ είμαι σίγουρος ότι για πολλά χρόνια θα διδάσκεται σε μαθήματα Συνταγματικού δικαίου ως παράδειγμα ντροπής. Τίποτα όμως δεν έχει κριθεί ακόμα. Πρώτα από όλα να είναι καθαρό ότι δεν μιλάμε για πανεπιστήμια αλλά για κολλέγια που ήδη λειτουργούσαν στην χώρα και τώρα βαφτίστηκαν ΑΕΙ. Η κυβέρνηση ξέρει ότι ο νόμος είναι αντισυνταγματικός και ότι οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να ακυρωθεί. Για αυτό ο στόχος τους είναι η αναθεώρηση του Α16 έτσι ώστε να κλειδώσουν αυτή την αντιμεταρρύθμιση. Αναθεώρηση του Α16 θα φέρει αργά ή γρήγορα δίδακτρα και στα δημόσια ΑΕΙ. Το επιχείρημα θα είναι ακριβώς αυτό του «αθέμιτου ανταγωνισμού». Κάπως έτσι θα ήθελε η κυβέρνηση να φτάσουμε σε αυτό που είχε πει ο Κ. Μητσοτάκης ότι ένα παιδί από εργατικές λαϊκές γειτονιές όπως το Περιστέρι δεν χρειάζεται να σπουδάσει αλλά να γίνει ψυκτικός. Η αναθεώρηση λοιπόν του Α16 δεν θα είναι καθόλου εύκολη, η κυβέρνηση θα φάει τα μούτρα της όπως έγινε και το 2006-2007 με το μεγάλο εκπαιδευτικό κίνημα. Αυτό σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα ο συγκεκριμένο νόμος θα ακυρωθεί.
Ηρακλής Μίγδος: Σαν Νέα Αριστερά αλλά και προσωπικά εσείς, είστε υπέρ των συμμαχιών και τον κοινών μετώπων; Αν ναι, κάτω από ποιες προϋποθέσεις;
Νάσος Ηλιόπουλος: Η Νέα Αριστερά από την πρώτη στιγμή έχει μιλήσει για την ανάγκη ενός Λαϊκού Μετώπου έτσι ώστε να απαλλαγεί η χώρα από την σημερινή πολιτική. Το κρίσιμο εδώ είναι το περιεχόμενο της πολιτικής πρότασης. Ας γίνω συγκεκριμένος: πριν λίγες μέρες ο κ. Πιερακάκης δήλωσε ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού για τους εργαζόμενους στο δημόσιο. Αυτό σημαίνει ότι πχ εκπαιδευτικοί θα πρέπει να συνεχίσουν να ζουν με 800 ευρώ. Την ίδια στιγμή η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας δείχνει ότι η κυβέρνηση υλοποιεί φοροαπαλλαγές που αφορούν την κερδοφορία επιχειρήσεων της τάξης των 10 δις. Κοιτάξτε την αντίθεση: η οικονομία αντέχει 10 δις φοροαπαλλαγές αλλά δεν αντέχει λιγότερα από 2 δις που θα είναι ο 13ος και 14ος μισθός. Η χώρα αντέχει 410 εκ πρόστιμο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και σχεδόν άλλα τόσα από την ζημία που έχει ήδη γίνει, αλλά δεν αντέχει να διπλασιάσει τους μισθούς στο Ιατρικό προσωπικό με κόστος 500 εκ. Μέρος του κατώτατου μισθού σήμερα φορολογείται με 9% ακόμα και με 22% και τα μερίσματα με το ντροπιαστικό 5%. Άρα το πρώτο κρίσιμο είναι μια διαφορετική οικονομική πολιτική για τους μισθούς, την στέγαση, τα εργασιακά δικαιώματα, το ιδιωτικό χρέος και την φορολογία. Μία πολιτική που θα διευρύνει τα δικαιώματα των πολλών και θα μειώσει τα προνόμια των λίγων. Δεύτερο κρίσιμο ζήτημα σήμερα είναι η αντίθεση στην στροφή στην πολεμική οικονομία και τους υπερεξοπλισμούς που συμβαίνει στην Ευρώπη, μία αντίθεση που δυστυχώς εκφράστηκε κεντρικά μόνο από την στάση της Ισπανίας.
Ηρακλής Μίγδος: Ποια είναι τα βασικά σημεία των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ που μέχρι στιγμής σας εμποδίζουν να επιστρέψετε;
Νάσος Ηλιόπουλος: Ζητούμενο εδώ είναι η ευρύτερη δυνατή συνεργασία, όχι η συγχώνευση. Σε αυτή την συζήτηση εμείς είμαστε καθαροί στο περιεχόμενο από την αρχή. Η αντιπαράθεση στο πρόγραμμα υπέρ-εξοπλισμών του Κ. Μητσοτάκη πρέπει να είναι καθαρή. Για δύο βασικούς λόγους: μία χώρα που θα δαπανήσει 25 δις για εξοπλισμούς δεν θα κάνει τις απαραίτητες επενδύσεις στις υποδομές, στην υγεία, στην εκπαίδευση και στο κοινωνικό κράτος. Ταυτόχρονα η χώρα έχει πληρώσει πολύ ακριβά την διαφθορά των εξοπλιστικών και για να το πω διαφορετικά δεν εμπιστευόμαστε τον Κ. Μητσοτάκη να διαχειριστεί 5 ευρώ όχι 25 δις. Δεν γίνεται Αριστερές δυνάμεις να υπερψηφίζουν τα εξοπλιστικά του Μητσοτάκη στην Βουλή. Δεύτερο κρίσιμο πεδίο είναι αυτό της φορολογίας. Χωρίς την κατάργηση των προκλητικών φοροαπαλλαγών που απολαμβάνει σήμερα ο πλούτος και τα κέρδη δεν μπορεί να υπάρξει μια εναλλακτική πολιτική. Η Αριστερά δεν μπορεί να είναι η παράταξη των λιγότερων φόρων αλλά των δίκαιων φόρων. Τρίτο πεδίο είναι η προστασία από την κλιματική κρίση και τις περιβαλλοντικές καταστροφές. Η Ελλάδα βρίσκεται στο hot spot της κλιματικής κρίσης. Αυτό αφορά το νερό, την τροφή, το γεγονός ότι οι πόλεις μας γίνονται αφόρητες, την ποιότητα του αέρα και θανάτους που προκαλεί σε πόλεις όπως η Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα. Αυτό απαιτεί συνολική αναθεώρηση απέναντι σε ζητήματα όπως πχ οι εξορύξεις.
Ηρακλής Μίγδος: Μιας και φημολογείται η ίδρυση νέου κόμματος από τον Αλέξη Τσίπρα, ποια είναι η άποψη σας πάνω σε αυτό; Μπορεί ο Τσίπρας να ενώσει την κεντροαριστερά και να αποτελέσει μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης;
Νάσος Ηλιόπουλος: Όπως ανέφερα και προηγούμενα το ζητούμενο είναι το περιεχόμενο και η πολιτική πρόταση. Όποια πρόταση κινηθεί σε λογικές «μέσου όρου» όπως πχ έκανε η Γερμανική Σοσιαλδημοκρατία απλά θα οδηγήσει στην ήττα και στην περεταίρω ενίσχυση της ακροδεξιάς. Ο σημερινός κατακερματισμός δεν είναι αιτία της ήττας αλλά αποτέλεσμα της.
Ηρακλής Μίγδος: Κλείνοντας, το κόμμα σας αποτελείται από «πρωτοκλασάτα» στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Από όταν διασπαστήκατε όμως υιοθετήσατε μια πιο αντισυστημική ρητορική. Πόσο αντισυστημικό μπορεί να είναι ένα κόμμα που αποτελείται από πρώην υπουργούς;
Νάσος Ηλιόπουλος: Επιτρέψτε μου να πω ότι ο όρος «αντισυστημικός» προσπαθεί να περιγράψει τόσα πολλά πράγματα που καταλήγει να μην σημαίνει τίποτα. Το ίδιο συνέβη και την περίοδο της κρίσης με την έννοια «λαϊκισμός». Θα κατανοήσουμε καλύτερα την πολιτική γεωγραφία αν στρέψουμε τα μάτια μας σε συγκεκριμένα ερωτήματα όπως το ζήτημα της σύγκρουσης ανάμεσα στην ενίσχυση ενός κοινωνικού κράτους ή την κυριαρχία της «ελεύθερης» αγοράς, το ζήτημα της στάσης απέναντι στον πόλεμο και την ευρωπαϊκή στροφή στην πολεμική οικονομία, το ζήτημα της σύγκρουσης ανάμεσα στην δημοκρατία και τον αυταρχισμό, το ζήτημα της κλιματική κρίσης. Οι παραπάνω είναι συγκεκριμένες πολιτικές τομές στο σήμερα και όχι αφηρημένες κατασκευές που περισσότερο δείχνουν μια ευκολία και θεωρητική οκνηρία. Τώρα σε σχέση με την Νέα Αριστερά, κάθε θέση πρέπει να κρίνεται μέσα στην συγκυρία και την πολιτική στιγμή που εκφράζεται και άρα τις δυνατότητες που υπάρχουν. Μέσα σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες συμμετείχα σε μία κυβέρνηση που επανέφερε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κατήργησε τον υποκατώτατο μισθό για τους κάτω των 25, αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό 11%, με τον πληθωρισμό να είναι κάτω από 1% και το ρεύμα να μην έχει ανέβει ούτε ένα ευρώ από το 2015-2019. Προφανώς υπάρχουν και μετατοπίσεις αλλά κατά την γνώμη μου είναι αυτονόητο. Γίνεται σήμερα κάποιος να μην βλέπει ότι στο ζήτημα των κερδών και του μισθού, στο ζήτημα του πολέμου και στο ζήτημα της κλιματική κρίσης δεν απαιτούνται πιο ριζοσπαστικές λύσεις; Ο δογματισμός είναι κακός σύμβουλος και η ανανέωση αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για την πολιτική δράση και οργάνωση.
