Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας εκπροσώπησε την κυβέρνηση στην εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από την Τουρκία, στέλνοντας μήνυμα σταθερής στήριξης προς την Αρμενία. Όπως υπογράμμισε, «η Ελλάδα στέκεται και θα στέκεται πάντοτε δίπλα στην Αρμενία, με αίσθημα ευθύνης απέναντι και στη δική της ιστορία». Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Ωδείο Αθηνών από την Αρμενική Εθνική Επιτροπή Ελλάδας, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής, με αφορμή τα 111 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων και τα 30 χρόνια από την αναγνώρισή της από τη Βουλή των Ελλήνων.
Η 24η Απριλίου ως ημερομηνία συλλογικής μνήμης
Στην ομιλία του, ο Νίκος Δένδιας τόνισε ότι η 24η Απριλίου 1915 δεν είναι απλώς μια ακόμη επέτειος, αλλά «μια ημερομηνία που ανήκει στη συλλογική μνήμη κάθε ανθρώπου που θέλει να αισθάνεται άνθρωπος». Παράλληλα, περιέγραψε τη Γενοκτονία των Αρμενίων ως μια συστηματική εξόντωση που ξεκίνησε από τη σύλληψη διανοουμένων, κληρικών και προκρίτων της αρμενικής κοινότητας στην Κωνσταντινούπολη, υπογραμμίζοντας ότι επρόκειτο για οργανωμένο και μελετημένο κρατικό σχεδιασμό και όχι για μια τυφλή έκρηξη βίας.
Ιστορικές αναφορές και η σχέση Ελλάδας – Αρμενίας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας συνέδεσε την αρμενική τραγωδία με ευρύτερες ιστορικές αναφορές, σημειώνοντας ότι η Γερμανία έχει πλέον αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων, εκφράζοντας εκ των υστέρων τη συγγνώμη της για όσα στελέχη της αυτοκρατορίας του Κάιζερ ανέχθηκαν ή, όπως υπαινίχθηκε, συνέδραμαν. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε και στους δεσμούς Ελλάδας και Αρμενίας, θυμίζοντας ότι μετά τη γενοκτονία και τη Μικρασιατική Καταστροφή, η Ελλάδα υποδέχθηκε δεκάδες χιλιάδες Αρμένιους πρόσφυγες, οι οποίοι ρίζωσαν και πορεύτηκαν μαζί με την ελληνική κοινωνία.
Η αναγνώριση ως πράξη αλήθειας και δικαιοσύνης
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Νίκος Δένδιας έκανε ειδική αναφορά στον Απόστολο Κακλαμάνη, επισημαίνοντας ότι επί των ημερών του ως προέδρου της Βουλής το ελληνικό Κοινοβούλιο καθιέρωσε την 24η Απριλίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Όπως είπε, αυτή η αναγνώριση αποτελεί πράξη δικαιοσύνης, αξιοπρέπειας και σεβασμού στους νεκρούς, προσθέτοντας ότι στην ελληνική γλώσσα η αλήθεια είναι η άρνηση της λήθης και ότι η αναγνώριση της γενοκτονίας συνιστά ακριβώς «πράξη αλήθειας».


