Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι είναι η κλασική περίπτωση του καλλιτέχνη που το έργο του ήταν περισσότερο ανάγκη έκφρασης παρά πάρεργο. Γεννημένος το 1920 στη Γερμανία και μεγαλωμένος στην Αμερική ζει μια μυθιστορηματική ζωή. Από τον ίδιο τον πατέρα του γνωρίζει τη βία και στην συνέχεια γίνεται η καθημερινότητά του μέσα από την βιοπάλη. Ζει στο περιθώριο, συναναστρέφεται τον υπόκοσμο και αποκτά… κακές συνήθειες, όπως το αλκοόλ και ο τζόγος. Αυτή η υποκοσμική καθημερινότητα εμφανίζεται στα γραπτά του με έναν αριστοτεχνικό κυνισμό. Μέσα από τα κείμενα του γίνεται αντιληπτή η ποιητικότητα και ο ρομαντισμός που κρύβεται καμιά φόρα πίσω από τον αγώνα του μέσου ανθρώπου για να επιβιώσει. Ας διαβάσουμε μερικές συμβουλές που έδωσε ο ίδιος για την συγγραφή σε επίδοξους συγγραφείς.
1. Ο αναγνώστης δεν πρέπει να βαρεθεί
«Όταν γράφεις, οι λέξεις σου πρέπει να πηγαίνουν κάπως έτσι: Μπιμ! Μπιμ! Μπιμ! Κάθε γραμμή πρέπει να είναι γεμάτη χυμούς, να έχει γεύση. Οι προτάσεις σου πρέπει να έχουν δύναμη, να πείθουν τον αναγνώστη να γυρίσει σελίδα».
2. Να γράφετε με ευχαρίστηση
«Η συγγραφή δεν είναι δουλειά… Δεν μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που παραπονιούνται πως η συγγραφή είναι κάτι επώδυνο, γιατί για εμένα είναι σαν να κατεβαίνεις από ένα βουνό τρέχοντας. Είναι κάτι απελευθερωτικό. Είναι απολαυστικό. Είναι ένα δώρο· πληρώνεσαι κάνοντας κάτι που αγαπάς».
3. Αν πρόκειται να προσπαθήσεις, πήγαινε μέχρι τέλους
«Διαφορετικά, μην ξεκινήσεις καν. Μπορεί να χρειαστεί να χάσεις φίλους, συζύγους, συγγενείς, ίσως ακόμα και το μυαλό σου. Μπορεί να χρειαστεί να μείνεις νηστικός για τρεις ή τέσσερις μέρες. Μπορεί να χρειαστεί να ξημερώσεις σε ένα παγκάκι σε κάποιο πάρκο. Μπορεί να χρειαστεί να μπεις στη φυλακή».
4. Μην κυνηγάτε τα χρήματα ή τη φήμη
«Πώς γράφω, πώς δημιουργώ; Όχι με αυτό τον τρόπο, τους απάντησα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό: δεν πρέπει να γράφετε για να αποκτήσετε μια Κάντιλακ ή για να είστε δημιουργικοί ή για να μείνετε στην Ιστορία. Θα χρειαστεί να κάνετε υπομονή, και αν δεν συμβεί κάτι, τότε θα χρειαστεί να κάνετε λίγη υπομονή ακόμα».
5. Συνεχίστε να προχωράτε
«Ξέρεις τι με ενδιαφέρει; Αυτά που θα γράψω αύριο το βράδυ. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που με ενδιαφέρει, το επόμενο ποίημα, η επόμενη γαμημένη πρόταση. Δεν με αφορούν αυτά που ανήκουν στο παρελθόν, δεν θέλω να χρονοτριβώ, να διαβάζω, να παίζω, να διασκεδάζω με αυτά που έχω ήδη γράψει. Πέρασαν, τελείωσαν. Αν δεν μπορείς να γράψεις την επόμενη πρόταση, τότε είσαι νεκρός».
6. Να είστε ευγνώμονες για τη δυστυχία σας
«Είμαι ευγνώμων για την άθλια ζωή που έζησα, αυτό είναι όλο. Μια άθλια ζωή, για να μπορώ να γράφω».