Τι κοινό μπορεί να έχουν ένας κυκλώνας στο Ανατολικό Πακιστάν, ένα ναυάγιο στη Νότιο Κορέα και το δυστύχημα των Τεμπών;
Αρχικά ίσως να φαίνονται ασύνδετα, αν όμως εξετάσει κανείς τα γεγονότα το κοινό σημείο που τα ενώνει θα αποκαλυφθεί.
Ο κυκλώνας Μπόλα, που έπληξε το ανατολικό Πακιστάν (σημερινό Μπαγκλαντές),στις 11 Νοεμβρίου του 1970, παραμένει ο πιο θανατηφόρος κυκλώνας που έχει καταγραφεί ποτέ, αφήνοντας πίσω του πάνω από 500.000 νεκρούς.
Η τότε πακιστανική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του δικτάτορα Γιαχία Χάν έλαβε κριτική για αργοπορία στη λήψη μέτρων ανακούφισης μετά την καταιγίδα, όμως κριτική υπήρξε και για κάτι πιο σκοτεινό.
Παρόλο που η NASA είχε στείλει μετεωρολογικά δεδομένα που προειδοποιούσαν για τον κυκλώνα, κάτι που είχαν κάνει και οι ντόπιοι μετεωρολόγοι,η πληροφορία δεν έφτασε ποτέ στους κατοίκους κι αυτό εσκεμμένα.
Το δυτικό Πακιστάν, στο οποίο κατοικούσαν οι Μπαντζάμπι και το ανατολικό Πακιστάν, στο οποίο κατοικούσαν οι Βεγγάλοι, ήταν δύο περιοχές των οποίων οι λαοί δεν μπόρεσαν ποτέ να συμβιώσουν ομαλά κι αυτό γιατί οι πρώτοι έβλεπαν τους δεύτερους ως αποικία και τους αντιμετώπιζαν ως κατώτερους.
Ο Χάν ήταν το “κεφάλι” της ιδεολογίας αυτής, κάτι που τον έκανε μισητό στο λαό του ανατολικού Πακιστάν,οι οποίοι ήταν σίγουρο ότι θα τον καταψήφιζαν στις εκλογές που απείχαν είκοσι ημέρες από την ημέρα της καταστροφής.
Ο Χάν απαγόρευσε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης του δυτικού Πακιστάν να προβάλλουν εικόνες από την καταστροφή καθώς και στο στρατό να προσφέρει βοήθεια στους πληγετ, εξοντώνοντας έτσι τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Στις 16/4/2014 το ναυάγιο του νοτιοκορεατικού Sewol, παρέσυρε στο θάνατο πάνω από 300 ανθρώπους, ανάμεσά τους 250 μαθητές.
Πολλοί έχασαν τη ζωή τους παγιδευμένοι μέσα στο σκάφος, έπειτα από λανθασμένες εντολές του πληρώματος να παραμείνουν στις καμπίνες τους καθώς το πλοίο βυθιζόταν.
Ποιοι ήταν όμως οι παράγοντες που οδήγησαν στο τραγικό αυτό ναυάγιο;
Η έρευνα κατέδειξε υπέρβαρο του πλοίου, ανικανότητα του πληρώματος, παράνομες μετατροπές που αποδυνάμωσαν την άνωσή του,, διαφθορά αξιωματούχων και συμπαιγνία μεταξύ των ρυθμιστικών αρχών και της πλοιοκτήτριας εταιρείας έτσι ώστε να συγκαληφθούν οι παράνομες μετατροπές, αλλά και η έλλειψη οργάνωσης των σωστικών συνεργείων.
Τα αίτια που οδήγησαν στο δυστύχημα των Τεμπών έχουν κοινή αφετηρία με τις προηγούμενες δύο τραγωδίες.
Τη συγκάλυψη.
Η ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων,η υποστελέχωση λόγω περικοπών, αποτέλεσμα των μνημονιακών μέτρων, το παράνομο φορτίο,”μπίζνες” μεταξύ κυβέρνησης και ιδιώτη, οδήγησαν στο θάνατο 57 ανθρώπους.
Συμπέρασμα:το ανάλγητο πρόσωπο του κράτους που αντί να υπηρετεί τον πολίτη, γίνεται ηθικός αυτουργός αλλά και εκτελεστής εγκλημάτων εναντίον του.