Τους λόγους που τον οδήγησαν στην αποχώρηση από το Κίνημα Δημοκρατίας, μία εβδομάδα πριν από το συνέδριο, ανέπτυξε σε συνέντευξή του την Παρασκευή ο ανεξάρτητος βουλευτής Αλέξανδρος Αυλωνίτης. Όπως είπε, η απόφαση δεν ελήφθη με κριτήριο προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά με το σκεπτικό ότι η παραμονή του θα μπορούσε να τροφοδοτήσει εσωτερικές εντάσεις και να προκαλέσει φυγόκεντρες τάσεις. «Θεωρούσα ότι η παρουσία μου εκεί θα δημιουργούσε όλες εκείνες τις καταστάσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έξοδο πολλών ανθρώπων… Δεν ήθελα να είμαι ο αίτιος δημιουργίας οποιουδήποτε προβλήματος… Η έξοδός μου δεν νομίζω ότι θα δημιουργήσει τα προβλήματα που θα μπορούσε να δημιουργήσει η παρουσία μου», ανέφερε, εξηγώντας ότι προτίμησε να αποσυρθεί για να μην επιβαρύνει το εσωτερικό κλίμα.
Ο ίδιος περιέγραψε ένα περιβάλλον όπου, όπως υποστήριξε, υπήρξαν αντιδράσεις που τον έκαναν να νιώσει πως η παραμονή του θα μετέτρεπε τη διαφωνία σε προσωπική σύγκρουση. «Το έχω ζήσει το Κίνημα και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι πολύ εύκολα θα μπορούσαν να σε λιντσάρουν… όπως το βλέπω τώρα κάτω από την ανάρτησή μου», σημείωσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η δημόσια στοχοποίηση λειτουργεί αποτρεπτικά για κάθε προσπάθεια συνεννόησης. Ερωτηθείς για το επόμενο βήμα, απάντησε ότι δεν υπάρχει σχέδιο ούτε επαφές: «Όχι, δεν σκέφτομαι καν τώρα, ούτε έχω επαφή με κανέναν».
Στο πολιτικό του στίγμα επέμεινε πως κεντρικός στόχος παραμένει η συνένωση των προοδευτικών δυνάμεων, «με οργανωμένο τρόπο και μάλιστα με ομοσπονδιακό τρόπο», όπως το διατύπωσε. Σε αυτό το πλαίσιο ξεκαθάρισε ότι επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ «ούτε μία στο εκατομμύριο» δεν πρόκειται να υπάρξει, επικαλούμενος όσα θεωρεί ότι συνέβησαν «με πραξικοπηματικό τρόπο» εις βάρος του Στέφανου Κασσελάκη. Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής σε μια ευρύτερη συζήτηση ενοποίησης, χωρίς να αποκλείει εκ προοιμίου κανένα νέο εγχείρημα στον χώρο: για το σενάριο πρωτοβουλίας του Αλέξη Τσίπρα είπε ότι δεν το αποκλείει, υπογραμμίζοντας όμως πως προτεραιότητά του είναι «η κύρια επιδίωξη» της συνένωσης και ότι, ανάλογα με το πώς θα διαμορφωθεί «αυτό το πολιτικό σύστημα που το λέω χυλός», μπορεί ακόμη και «να πάω σπίτι μου».
Ιδιαίτερη κριτική άσκησε στην προοπτική του υπό ίδρυση κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, λέγοντας ότι δεν διακρίνει «δεξιά» μετατόπιση αλλά «ακροδεξιά» στροφή, εκτιμώντας ότι γύρω της βρίσκονται πρόσωπα που μπορούν να προσδώσουν στο εγχείρημα τέτοια χαρακτηριστικά. Η αναφορά αυτή εντάχθηκε στη γενικότερη θέση του ότι ο χώρος χρειάζεται ενωτική κατεύθυνση και όχι περαιτέρω κατακερματισμό ή ιδεολογικές μετατοπίσεις που πολώνουν.
Ως προς τα αίτια της ρήξης με το κόμμα του Στέφανου Κασσελάκη, ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης στάθηκε κυρίως στις αλλαγές που, όπως υποστήριξε, δρομολογούνται στο συνέδριο σε επίπεδο ταυτότητας και λειτουργίας: ανέφερε ότι τροποποιούνται η ιδρυτική διακήρυξη και το καταστατικό μέσα σε έναν χρόνο, ότι το κόμμα μετακινείται από τον αριστερό/κεντροαριστερό χώρο προς το κέντρο και ότι «δεν αναφέρεται πια ούτε καν η λέξη σοσιαλισμός». Παράλληλα, μίλησε για αλλαγή στάσης σε κρίσιμα διεθνή ζητήματα, αναφερόμενος στην εξίσωση του καθεστώτος του Ιράν με την κυβέρνηση Μαδούρο, αλλά και στη θέση – την οποία απέδωσε προσωπικά στον κ. Κασσελάκη – ότι ορισμένα καθεστώτα «θα πρέπει να τα ρίξουμε ακόμα και με βία», ακόμη και με στοχοποίηση υποδομών. «Για μένα αυτά είναι ξένα… θεωρώ ότι η διεθνής νομιμότητα είναι πάνω από όλα», είπε, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά «ο κόσμος όλος θα γίνει μία ζούγκλα».
Στο οργανωτικό σκέλος, ανέφερε ότι καταργούνται συλλογικά όργανα όπως το Εθνικό Συμβούλιο και οι περιφερειακές οργανώσεις, ενώ ως βασικό συλλογικό όργανο προκρίνεται ένα Εκτελεστικό Γραφείο, του οποίου – όπως υποστήριξε – τα μέλη θα επιλέγονται από τον πρόεδρο. Με αυτό το μοντέλο, είπε, «έτσι γίνεται ένα προσωποκεντρικό κόμμα», κάτι που, όπως τόνισε, δεν συμβιβάζεται με τη «συμμετοχική δημοκρατία» που, κατά τον ίδιο, υπήρξε η αρχική «σημαία» του εγχειρήματος.
