*Του Αναστάσιου Γκίκα
Τα αποτελέσματα των επαναληπτικών εκλογών του 2023 χαρακτηρίστηκαν ως «πρωτοφανή» χάριν στην άνευ προηγουμένου απόκλιση ανάμεσα στα ποσοστά των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, αλλά και της «απροσδόκητης» (όπως έγινε αντιληπτή από πολλούς δημοσιογράφους και σχολιαστές) εισόδου στο Κοινοβούλιο τεσσάρων κομμάτων, τα οποία αυτοχαρακτηρίζονται ως «αντισυστημικά». Αναφερόμαστε στην είσοδο στην Ελληνική Βουλή των Σπαρτιατών (4,68%), της Ελληνικής Λύσης (4,44%) της Νίκης (3,70%) και της Πλεύσης Ελευθερίας (3,17%) – τεσσάρων «αντισυστημικών» σχηματισμών, από τους οποίους μόνο η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου μπορεί να χαρακτηριστεί ως μη-δεξιόστροφη.
Η ταυτόχρονη «έλευση» στην ελληνική βουλή των τριών αυτών κομμάτων, των οποίων μάλιστα η εκλογική δυναμική άγγιζε το 15,99 % αποτελεί πράγματι ένα πρωτόγνωρο για την Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία φαινόμενο, όχι λόγω της έλευσης τους στην βουλή κάθε αυτής (δεξιά κόμματα είχαν άλλωστε κοινοβουλευτική παρουσία στις πρώτες δεκαετίες της Μεταπολίτευσης και καθόλη την διάρκεια του 21ου αιώνα), αλλά διότι η άνοδος των δεξιών κομμάτων έρχεται τόσο ως αποτέλεσμα μιας συνειδητής στροφής της Νέας Δημοκρατίας, του παραδοσιακού «οίκου» των περισσότερων δεξιών προς το κέντρο, όσο και ως απόρροια του αισθήματος ανασφάλειας που επικρατεί στον δυτικό κόσμο.