Σε εκδήλωση στην ΕΣΗΕΑ για τον Σήφη Βαλυράκη, ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε για μια σχέση που χτίστηκε «σε μια εποχή πολιτικού πάθους και σφοδρών συγκρούσεων», τότε που κυριαρχούσε η λογική των «πράσινων και γαλάζιων καφενείων». Παρ’ όλα αυτά, όπως είπε, η φιλία τους στηρίχθηκε σε όσα τους ένωναν και «ήταν πολλά», με κέντρο την αγάπη για την Ελλάδα. Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον Βαλυράκη «άδολο πατριώτη», «τέκνο άφθαρτο της Κρήτης», που «για την Πατρίδα αγωνίστηκε αγνά, πόνεσε ηρωικά και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά».
Κοινές αναφορές από τα χρόνια της δικτατορίας
Ο Αντώνης Σαμαράς περιέγραψε ότι γνωρίστηκαν μέσω κοινών φίλων από την περίοδο της δικτατορίας και στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο του θείου του, Παύλου Ζάννα, τον οποίο παρουσίασε ως «σημαντικό άνθρωπο και διανοούμενο» και αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα. Όπως ανέφερε, ο Ζάννας ήταν στη «Δημοκρατική Άμυνα» και ο Βαλυράκης στο «ΠΑΚ», με τους δύο να έχουν κοινή εμπειρία φυλάκισης. Μέσα από αυτή τη διαδρομή, τόνισε, διαμορφώθηκε ένας δεσμός που δεν περιορίστηκε στην πολιτική συγκυρία, αλλά κουβάλησε μια μόνιμη αγωνία για την πατρίδα.
«Παράδοξα μεγάλη τιμή» η τελευταία τους συνομιλία
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην τελευταία επικοινωνία τους, λέγοντας πως ήταν για τον ίδιο «μια παράδοξα μεγάλη τιμή» το ότι «η τελευταία του συνομιλία πριν δολοφονηθεί, να ήταν μαζί μου». Τοποθέτησε τη στιγμή στην περίοδο του κορωνοϊού και εξήγησε ότι ο Βαλυράκης του είχε στείλει λίγες ημέρες πριν μελέτη για εθνικά θέματα, ενώ ο ίδιος είχε γράψει άρθρο στην «Καθημερινή» πάνω σε αντίστοιχα ζητήματα. Όπως περιέγραψε, «μου τηλεφώνησε μόλις το διάβασε, είπαμε πολλά, ήταν κεφάτος», έκλεισαν ραντεβού να ξαναβρεθούν σύντομα, «πού να ήξερα…». Παράλληλα σημείωσε πως η σχέση ήταν και οικογενειακή, με τις συζύγους τους, τη Μίνα και τη Γεωργία, να διατηρούν στενούς δεσμούς, ενώ εξέφρασε ευχαριστίες «στη μοναδική Μίνα μας και τα σπουδαία παιδιά τους» για την «ολόκαρδη σχέση ζωής», που δοκιμάστηκε και από την «απίστευτη απώλεια».
Αιχμές για το «δήθεν επιτελικό κράτος» και μήνυμα ενότητας
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Αντώνης Σαμαράς ανακάλεσε τη δραστηριότητα του Ιδρύματος Μεσογειακών Μελετών, με πρόεδρο τον Κάρολο Παπούλια και αντιπρόεδρο τον Σήφη Βαλυράκη, όπου, όπως είπε, καλούνταν συχνά τα κόμματα να τοποθετηθούν πάνω σε κείμενα που είχαν προετοιμαστεί. Ανέφερε ενδεικτικά προτάσεις για την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, την «επαναφορά του αμιγούς θεσμού των ενόρκων» και τους «μόνιμους κύκλους των συναρμοδίων υπουργών», παρατηρώντας ότι αυτά «και σήμερα θα ήταν μια απάντηση στο δήθεν επιτελικό κράτος των 60-65 υπουργών και υφυπουργών». Κλείνοντας, απέφυγε να αναλύσει την κομματική πορεία του Βαλυράκη στο ΠΑΣΟΚ, αλλά υπογράμμισε πως η διαδρομή του είχε «ήθος, σταθερότητα ιδεών, αγωνιστικότητα, εντιμότητα και πίστη βαθιά στις δυνάμεις της πατρίδας μας», χαρακτηρίζοντάς τον «ανυστερόβουλο, θαρραλέο, Δημοκράτη και Πατριώτη». Και κατέληξε με τη φράση-μήνυμα: «Ο Πατριωτισμός ενώνει και δεν διαιρεί. Ας μην το ξεχάσουμε ποτέ!».
