Ως Πρόεδρος των ιδιωτικών παιδικών σταθμών σε Ήπειρο και Ιόνιο έχετε μια πιο σαφή και σφαιρική εικόνα, ποια είναι η πραγματική εικόνα των ιδιωτικών σταθμών στην περιοχή; Πώς επηρεάζει η υπογεννητικότητα τις εγγραφές;
Έχοντας μια παρουσία στον χώρο της προσχολικής αγωγής τα τελευταία τριάντα χρόνια, ως ιδιοκτήτρια βρεφονηπιακού σταθμού και από φέτος ως Πρόεδρος του Συλλόγου, αυτό που βλέπω είναι ότι υπάρχει μια πληθώρα νέων ιδιωτικών σταθμών, το οποίο δημιουργεί μεγαλύτερο ανταγωνισμό και μοιράζεται το πλήθος των παιδιών, αλλά δυστυχώς η υπογεννητικότητα που υπάρχει και είναι πλέον ορατή, παρά το γεγονός, ότι δεν έχουμε επίσημα νούμερα ακόμη, έχει επηρεάσει πολύ και τον κλάδο μας ,οπότε στο εγγύς μέλλον θα υπάρχει ζήτημα σχετικά με την βιωσιμότητα των ιδιωτικών δομών, διότι πέραν του παιδαγωγικού έργου που προσφέρουμε ,είμαστε και ιδιωτικές επιχειρήσεις με υπέρογκα έξοδα και οι πελάτες μας είναι γονείς με μικρά παιδιά. Εάν δούμε και τις γενικότερες δυσκολίες ,όπως η μείωση της αγοραστικής ικανότητας των πολιτών και το ότι είμαστε σε επαρχιακές πόλεις με μικρότερο πληθυσμό, όλα αυτά μαζί συντελούν στο να δεχόμαστε πιέσεις σε πολλά επίπεδα.
Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, ο κλάδος σας αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα. Ποια θεωρείτε πως είναι τα σημαντικότερα;
Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, όλοι οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών παιδικών έχουμε την αγωνία των εγγραφών για να μπορέσουμε να είμαστε βιώσιμοι κατά την διάρκεια του έτους. Τα τελευταία χρόνια οι γονείς έχουν το προνόμιο να κάνουν τις αιτήσεις τους μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ , που διαχειριστικός φορέας είναι η ΕΕΤΑΑ, όπου λαμβάνουν voucher, για να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε οποιοδήποτε ιδιωτικό και δημόσιο βρεφονηπιακό σταθμό της επιλογής τους ,χωρίς να πληρώνουν οι ίδιοι το αντίτιμο των διδάκτρων. Αυτό είναι μια διαδικασία που τα τελευταία χρόνια γίνεται μέσα στον Αύγουστο ,όπου οι περισσότεροι παιδικοί είναι κλειστοί και όπως συνέβη φέτος ,φτάσαμε να βγουν τα αποτελέσματα 1η Σεπτεμβρίου και να ακολουθήσουν οι εγγραφές, το οποίο είναι πολύ πιεστικό διότι δεν μας δίνει το περιθώριο να προετοιμαστούμε από πριν, αλλά τρέχουμε τελευταία στιγμή να οργανώσουμε τμήματα, προσωπικό κτλ.
Τι λύσεις προτείνετε;
Οι λύσεις που προτείνουμε είναι να γίνεται η διαδικασία των αιτήσεων νωρίς και να μπορούν οι γονείς να γράφουν τα παιδιά τους στις δομές μας μέχρι τον Ιούλιο ,έτσι ώστε και οι ίδιοι να μην έχουν την αγωνία των αποτελεσμάτων μέσα στον Αύγουστο ,που είναι μήνας που οι περισσότεροι είναι διακοπές ,αλλά κι εμείς οι ιδιοκτήτες να μπορούμε να οργανώνουμε την επόμενη σχολική χρονιά με ηρεμία και να γνωρίζουμε πιο νωρίς τον αριθμό των παιδιών ,για να έχουμε το περιθώριο να προβούμε σε αλλαγές ή σε βελτιωτικές κινήσεις .Αν αναλογιστούμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών που εγγράφονται στα σχολεία μας είναι μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ ,καταλαβαίνετε πόσο μας δυσκολεύει αυτή η καθυστέρηση.
Σήμερα, σε μια κοινωνία που η τεχνολογία είναι ο βασικός πυλώνας λειτουργίας της και η τεχνητή νοημοσύνη είναι η νέα πραγματικότητα, πώς μπορεί να επηρεαστεί το έργο σας;
Μιλάτε με μία παιδαγωγό που είναι παραδοσιακή κατά κύριο λόγο. Είμαι λάτρης της Μοντεσσοριανής φιλοσοφίας, που προσπαθώ κατά ένα μέρος να την εφαρμόσω και στο σχολείο μου, οπότε η χρήση της τεχνολογίας ,ειδικά σε τόσο μικρές ηλικίες παίζει βοηθητικό κι όχι βασικό ρόλο ,διότι τα παιδιά αυτό που χρειάζονται δεν είναι οθόνες ,αλλά αισθητηριακά ερεθίσματα που προέρχονται από την επαφή με την φύση ,με την συμμετοχή στην καθημερινότητα της οικογένειας και έχουν πλέον μεγάλη ανάγκη να κοινωνικοποιηθούν ,να εκφράζονται δημιουργικά και κυρίως να επικοινωνούν τα συναισθήματά τους και να νιώθουν αποδοχή και το αίσθημα του ανήκειν. Σίγουρα η τεχνητή νοημοσύνη βοηθάει πολύ τους εκπαιδευτικούς να αυτοματοποιούν την δουλειά τους και να έχουν τα εργαλεία που χρειάζονται για να βρίσκουν πιο εύκολα πληροφορίες και ότι χρειάζεται για να οργανώνουν καλύτερα το εκπαιδευτικό τους έργο στις τάξεις τους.
Στην εποχή της ακρίβειας, στην οποία βρισκόμαστε τα τελευταία χρόνια, πόσο έχουν επηρεαστεί τα δίδακτρα από τα λειτουργικά έξοδα των παιδικών σταθμών;
Είμαστε από τους πρώτους αποδέκτες της οικονομικής κρίσης που υπάρχει ,διότι ένας γονιός εάν δυσκολευτεί θα επιλέξει να πάει το παιδί του σε ένα δημόσιο σχολείο αντί του ιδιωτικού ,που θεωρείται πλέον πολυτέλεια για μια μέση οικογένεια.
Τα δίδακτρά μας ,τουλάχιστον από όσο γνωρίζω στην περιοχή μας είναι σταθερά ,για να μπορούμε να είμαστε όσο το δυνατόν προσιτοί για μια οικογένεια που επιλέγει να έρθει κοντά μας.
Όσον αφορά το πρόγραμμα ΕΣΠΑ δεν έχουμε λάβει καμία αύξηση στα voucher ,το αντίτιμο των οποίων είναι πολύ κάτω των διδάκτρων μας και εάν σκεφτείτε τις ανατιμήσεις που έχουν γίνει σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης ,στο ρεύμα ,στο πετρέλαιο και το ότι πληρώνουμε εισφορές ,ενοίκια κτλ ,μας δημιουργούν πολλά προβλήματα στον προϋπολογισμό μας και επηρεάζουν την βιωσιμότητά μας. Επίσης τα τελευταία χρόνια ,υπάρχει καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων μας μέσω του προγράμματος ΕΣΠΑ ,που μπορεί να φτάσει και τους τέσσερις μήνες, που δεν μας επιτρέπει να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας και ζούμε με την ανασφάλεια για το πώς θα καλύψουμε τα έξοδά μας. Είναι ένα πρόγραμμα βοηθητικό και για τις επιχειρήσεις μας ,αλλά ζητάμε συνέπεια στις πληρωμές ,να γίνονται κάθε μήνα για να μην ζούμε με αυτό το άγχος συνέχεια.
Τώρα ας πάμε σε πιο προσωπικές ερωτήσεις.Υπάρχει κάποια προσωπική εμπειρία που σας άλλαξε τον τρόπο που βλέπετε την προσχολική αγωγή;
Αυτό που θυμάμαι από παιδί είναι ότι πάντα ήθελα να γίνω δασκάλα. Αγάπησα τόσο πολύ το επάγγελμα της παιδαγωγού, γιατί είδα το πόσο πολλές ικανότητες έχουν τα μικρά παιδιά και το πόσο μαγικός είναι ο εγκέφαλός τους . Με γοητεύει το γεγονός ότι είμαι τόσο κοντά σε μικρά παιδιά και βλέπω πώς μπορούν να εξελιχθούν και νιώθω ευγνωμοσύνη που αποτελώ μέρος της εξέλιξής τους και συμβάλλω κι εγώ σε αυτή . Πάντα θέλω να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στα παιδιά και τα ευχαριστώ από καρδιάς που με έκαναν καλύτερο άνθρωπο ,τους χρωστάω τόσα πολλά.
Σύμφωνα με την εμπειρία σας, ποια θεωρείτε την μεγαλύτερη δυσκολία στη διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού σε αυτές τις ηλικίες;
Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να θέλεις να επιβληθείς στα παιδιά, επειδή είναι μικρά κι εσύ είσαι ο ενήλικος. Μόνο αν χαμηλώσεις κι έρθεις στο ύψος των παιδιών και κυριολεκτικά και μεταφορικά, τότε μόνο θα μπορέσεις να καταλάβεις πώς λειτουργούν. Η φιλοσοφία μου όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι ακολουθούμε το παιδί και τις ανάγκες του ,σεβόμαστε την προσωπικότητά του, βάζουμε εννοείται όρια με υγιή τρόπο και τα ακούμε ,διότι συνήθως οι ενήλικες δεν τα ακούμε ,αλλά τους επιβάλλουμε τα δικά μας θέλω. Σαφώς και είναι δύσκολο και δεν εφαρμόζεται πάντα ,διότι έτσι μεγαλώσαμε όλοι σχεδόν, αλλά ας το έχουμε πάντα ως κίνητρο για να δίνουμε στα μικρά παιδιά αυτό που πραγματικά τους αξίζει.
Κλείνοντας, απευθυνόμενη στους γονείς, τι συμβουλή θα τους δίνατε;
Οι γονείς δεν χρειάζονται νομίζω συμβουλές ,αυτό που χρειάζονται στις μέρες μας είναι να βρουν συνοδοιπόρους στο μεγάλωμα των παιδιών τους κι όχι επικριτές . Λάθη όλοι κάνουμε με τα παιδιά μας ,το ζητούμενο είναι να μαθαίνουμε και να εξελισσόμαστε μέσα από τα λάθη μας και να ζητάμε βοήθεια όταν βλέπουμε ότι δεν μπορούμε μόνοι μας να βρούμε λύσεις . Ως παιδαγωγός πάντα ένιωθα ότι έχω χρέος να σέβομαι και να στηρίζω τους γονείς ,γιατί μου εμπιστεύονται ότι πιο πολύτιμο έχουν στην ζωή τους ,τα παιδιά τους και με κάνουν μέρος της οικογένειάς τους.