Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αγόρευση της εισαγγελέως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, Παναγιώτας Συμιγιάννη, στη δευτεροβάθμια δίκη του πατρός Αντωνίου και συγκατηγορουμένων του για τις καταγγελίες περί σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης παιδιών στην Κιβωτό του Κόσμου.
Μετά από πολύμηνη διαδικασία, η εισαγγελική λειτουργός εισηγήθηκε την ενοχή του πατέρα Αντωνίου και τεσσάρων ακόμη κατηγορουμένων για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος, που σχετίζονται με βαριές σωματικές βλάβες και άλλες πράξεις εις βάρος φιλοξενούμενων ανηλίκων. Τα περιστατικά, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, έλαβαν χώρα σε δομές της οργάνωσης στον Βόλο και στην Αθήνα.
Για επιμέρους υποθέσεις που αφορούν τη δομή της Χίου, πρότεινε την απαλλαγή των κατηγορουμένων, ενώ για δύο πρόσωπα που συνδέονται με τη συγκεκριμένη δομή εισηγήθηκε πλήρη αθώωση.
«Κεντρικό πρόσωπο και ηγέτης» της Κιβωτού
Κατά την αγόρευσή της, η εισαγγελέας περιέγραψε τον πατέρα Αντώνιο ως το πρόσωπο-κλειδί της Κιβωτού του Κόσμου, σημειώνοντας ότι αποτελούσε το σημείο αναφοράς και ότι ουδεμία σημαντική απόφαση λαμβανόταν χωρίς γνώση του. Τον χαρακτήρισε κεντρική φυσιογνωμία και ηγετικό παράγοντα της δομής.
Για τους λοιπούς κατηγορουμένους επισήμανε ότι εργάζονταν σε επιμέρους μονάδες της ΜΚΟ, ενώ δύο από αυτούς είχαν υπάρξει στο παρελθόν ωφελούμενοι και παρέμειναν στη συνέχεια ως προσωπικό. Όπως ανέφερε, όλοι είχαν αναλάβει τη φροντίδα των ανηλίκων, των οποίων η επιμέλεια είχε ανατεθεί στην οργάνωση.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε σε υπόθεση παρατεταμένης απομόνωσης ανηλίκου στη δομή του Άνω Βόλου. Η εισαγγελέας ζήτησε την καταδίκη του πατέρα Αντωνίου, της διευθύντριας και παιδαγωγού για βαριά σωματική βλάβη. Για αντίστοιχη κατηγορία που αφορούσε φιλοξενούμενο μεταφερθέντα στη Χίο, εισηγήθηκε αθώωση.
Σε ό,τι αφορά τον ξυλοδαρμό του ίδιου ανηλίκου, η εισαγγελική πρόταση ήταν ενοχή κατά συναυτουργία, ενώ για έναν από τους κατηγορούμενους πρότεινε επιπλέον καταδίκη για απειλή.
Αναφερόμενη σε φωτογραφικό υλικό που προσκόμισε η υπεράσπιση, σημείωσε ότι στο πρόσωπο του παιδιού διακρίνονται σημάδια συμβατά με πλήγματα και επισήμανε πως δεν υπήρξε μεταφορά του σε υγειονομική δομή με μέριμνα των υπευθύνων. Για τη διευθύντρια ζήτησε επιπλέον να κριθεί ένοχη για έκθεση.
Ξυλοδαρμοί και πράξεις βίας σε άλλες δομές
Για περιστατικό κακοποίησης πέντε ανηλίκων στον χώρο οινοποιείου της δομής, η εισαγγελέας υποστήριξε ότι αποδείχθηκε η τέλεση της πράξης και πρότεινε την ενοχή των εμπλεκομένων για απλή σωματική βλάβη και απειλή, κατά περίπτωση.
Σε υποθέσεις που αφορούν τον Βόλο, εισηγήθηκε την καταδίκη του πατέρα Αντωνίου για ηθική αυτουργία, τονίζοντας ότι είχε γνώση της επικίνδυνης συμπεριφοράς συνεργατών του. Απέρριψε τον ισχυρισμό περί αυτοτραυματισμού ανηλίκου, κρίνοντάς τον ατεκμηρίωτο.
Κατά την εισαγγελική εκτίμηση, η ανοχή ή η μη αποδοκιμασία τέτοιων πρακτικών από τον επικεφαλής της δομής συνέβαλε στην επανάληψη παρόμοιων περιστατικών, στοιχειοθετώντας τον ρόλο του ως ηθικού αυτουργού σε πράξεις σωματικής βλάβης εις βάρος έξι ανηλίκων.
Αντίθετα, η εισαγγελέας πρότεινε απαλλαγή για υπόθεση που σχετίζεται με καταγγελία κακοποίησης στη Χίο, καθώς και για δύο φιλοξενούμενους άλλης δομής.
Για περιστατικό βαριάς σωματικής βλάβης σε ανηλίκους που μεταφέρθηκαν από την Καλαμάτα στον Κολωνό, ζήτησε την ενοχή του πατέρα Αντωνίου και συγκατηγορουμένου του, επισημαίνοντας ότι αποδείχθηκαν άσκηση βίας και εξαντλητική απομόνωση.
Επιπλέον, εισηγήθηκε την καταδίκη του για ακόμη μία υπόθεση που αφορά φιλοξενούμενο της οργάνωσης, καθώς και για καταναγκαστικές πρακτικές που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, επιβλήθηκαν σε ανηλίκους στη δομή του Βόλου.
Το ιστορικό της πρωτόδικης απόφασης
Σε πρώτο βαθμό, ο πατέρας Αντώνιος, ιδρυτής της ΜΚΟ, είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 51 μηνών. Τέσσερις συνεργάτες του είχαν λάβει ποινές από 17 έως 40 μήνες. Σε τρεις εξ αυτών χορηγήθηκε αναστολή, ενώ για τον πατέρα Αντώνιο και έναν ακόμη καταδικασθέντα η ποινή είχε μετατραπεί προς δέκα ευρώ ημερησίως.
