Το Μαρούσι είναι από εκείνες τις περιοχές της Αττικής που κουβαλούν το όνομά τους σαν μικρή, κρυμμένη ιστορία. Περνάς από τις λεωφόρους, βλέπεις τις σύγχρονες υποδομές και δύσκολα φαντάζεσαι ότι η ονομασία του έχει ρίζες που χάνονται βαθιά στην αρχαιότητα. Κι όμως, πίσω από το σημερινό Μαρούσι στέκεται μια θεότητα, ένας αρχαίος δήμος και μία παράδοση που έφτασε ως τις μέρες μας σχεδόν ατόφια.
Η παλαιότερη ονομασία της περιοχής ήταν Άθμονον και αναφέρεται ως αγροτικός δήμος που ανήκε στην Κεκροπίδα φυλή. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άθμονον θεωρούνταν ένας από τους παλαιούς δήμους της Αττικής, που είχαν ιδρυθεί από τον βασιλιά Κέκροπα γύρω στο 3000 π.Χ., με σκοπό μεταξύ άλλων την προστασία της Αθήνας από επιδρομές. Η έκτασή του απλωνόταν από τη σημερινή περιοχή του Ολυμπιακού Σταδίου μέχρι τα πρώτα υψώματα της Πεντέλης, δηλαδή την περιοχή που σήμερα γνωρίζουμε ως Μελίσσια.
Όπως προκύπτει από αρχαιολογικά ευρήματα και παλαιότερες περιγραφές, ο τόπος αυτός έμοιαζε με έναν απέραντο κήπο: γεμάτος ελαιώνες και αμπέλια, με καλλιέργειες που τροφοδοτούσαν την αγορά της αρχαίας Αθήνας. Δεν είναι τυχαίο ότι το Μαρούσι φημιζόταν για το λάδι και το κρασί του, μια φήμη που διατηρήθηκε για αιώνες και «πέρασε» στη μνήμη των κατοίκων ως βασικό στοιχείο της τοπικής ταυτότητας.