Περπατώντας στα στενά του Ζωγράφου, εκεί που το μπετόν συναντά μικρές γωνιές πρασίνου και το άρωμα του καφέ χάνεται ανάμεσα σε φοιτητικά διαμερίσματα, πέφτω πάνω σε μια πινακίδα: «Ούλωφ Πάλμε». Ένα όνομα ξένο στα περισσότερα αυτιά, αλλά με βάρος που κουβαλάει μισό αιώνα ιστορίας.
Ο Ούλωφ Πάλμε δεν ήταν τυχαίος. Σουηδός πρωθυπουργός, πολιτικός που μιλούσε ευθέως για την ειρήνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική ισότητα, σε μια εποχή που οι περισσότεροι προτιμούσαν τη σιωπή. Κατάφερε να βάλει τη μικρή Σουηδία στο παγκόσμιο πολιτικό χάρτη, όχι με οικονομικούς δείκτες, αλλά με στάσεις απέναντι σε πολέμους και αδικίες.
Η ζωή του έμοιαζε γραμμένη για βιογραφία, αλλά το τέλος του για αστυνομικό μυθιστόρημα. 28 Φεβρουαρίου 1986, Στοκχόλμη. Είχε βγει από τον κινηματογράφο με τη γυναίκα του, χωρίς σωματοφύλακες , συνήθεια που διατηρούσε. Ένας πυροβολισμός στην πλάτη. Ο δολοφόνος εξαφανίστηκε στο σκοτάδι. Η υπόθεση παρέμεινε ανοιχτή για δεκαετίες, τροφοδοτώντας σενάρια και θεωρίες συνωμοσίας.