Tag: Παρελθόν

Το παρελθόν έχει μια παράξενη δύναμη πάνω μας. Σαν σκιά που ακολουθεί κάθε μας βήμα, μας υπενθυμίζει λάθη, χαμένες ευκαιρίες, επιλογές που κάναμε – ή που δεν τολμήσαμε να κάνουμε. Εμείς οι άνθρωποι το χρησιμοποιούμε σαν να μας ορίζει, σαν να είναι η ταυτότητα μας. Μάλιστα σε πολλούς ανθρώπους το παρελθόν λειτουργεί σαν μια ακούσια πρόβλεψη για το μέλλον. Αν κάτι πήγε στραβά μια φορά, θεωρούμε ότι θα πάει στραβά ξανά. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που επαναλαμβάνεται δεν είναι το παρελθόν – αλλά ο φόβος μας γι’ αυτό. Μένουμε εγκλωβισμένοι στην γεμάτη ασφάλεια ψευδαίσθηση που μας χαρίζει, γιατί είναι ασφαλέστερο να πιστεύουμε πως οι ίδιες καταστάσεις θα επαναληφθούν παρά να αφεθούμε στο άγνωστο μέλλον. Αυτό το νοητικό παιχνίδι αποτελεί μια παγίδα χωρίς τέλος. Αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την διαμόρφωση της προσωπικότητας μας και την εξέλιξη μας, καθώς μας εμποδίζει να πάρουμε αποφάσεις, μας γεμίζει φόβους και ενοχές και μάς στερεί την ικανότητα να ονειρευτούμε. Μάλιστα, η… κατάρα του παρελθόντος δεν περιορίζεται μόνο στον εαυτό μας. Πολλές φορές επεκτείνεται και στο πως βλέπουμε τους άλλους γύρω μας. Όταν εστιάζουμε αποκλειστικά σε αυτά που έκαναν κάποτε, σε λάθη, αδυναμίες ή παλιές εκδοχές του εαυτού τους, τότε παύουμε να βλέπουμε τον πραγματικό άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας. Οι άνθρωποι αλλάζουν, αν όμως εμείς τους βλέπουμε μόνο μέσα από τα μάτια του παρελθόντος είναι λες και τους καταδικάζουμε να μείνουν για πάντα ίδιοι, γινόμαστε κριτές και όχι συνοδοιπόροι, σαν να διαβάζουμε ένα βιβλίο και να το κρίνουμε από το πρώτο κεφάλαιο. Άλλωστε, όταν κρατάμε έναν άνθρωπο «κολλημένο» σε όσα έκανε τον πιέζουμε να υπερασπίζεται συνεχώς τον εαυτό του. Η σχέση δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί μένει εγκλωβισμένη σε παλιές σκιές. Αντί να χτίζουμε γέφυρες, υψώνουμε τείχη. Και ναι, σαφώς το παρελθόν είναι κομμάτι μας αλλά δεν είναι το σύνολό μας. Η πραγματική δύναμη φαίνεται όταν αφήνουμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας να εξελιχθούν χωρίς να εστιάζουμε σε ατζέντες που αφήνουμε πίσω. Ό,τι μπορεί να αλλάξει, αλλάζει μόνο σήμερα. Το παρελθόν δεν διορθώνεται και το μέλλον δεν έχει ακόμα γραφτεί.