Με αιχμηρή ανάρτηση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης απορρίπτει το αφήγημα της «εξυγίανσης» στα ΕΛΤΑ, αντιπαραβάλλοντας το κόστος που –όπως σημειώνει– συνοδεύει τις αποφάσεις για κλείσιμο υποκαταστημάτων στην περιφέρεια. Όπως αναφέρει, «Όταν κλείνουν υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ στην περιφέρεια για ενοίκια μόλις 270 ευρώ, ενώ τα κεντρικά γραφεία κοστίζουν 180.000 ευρώ τον μήνα και πάνω από 300.000 ευρώ δαπανώνται για έπιπλα και διακόσμηση, δεν πρόκειται για εξυγίανση. Πρόκειται για επίδειξη εξουσίας πάνω στο δημόσιο χρήμα». Στο ίδιο πλαίσιο, μιλά για διαχείριση που ακουμπά ευθέως το δημόσιο χρήμα και για επιλογές που, κατά τον ίδιο, πλήττουν πρώτα την περιφέρεια.
Απευθείας αναθέσεις, αμοιβές και «υπονόμευση» του οργανισμού
Ο κ. Ανδρουλάκης υποστηρίζει ότι «Τα ΕΛΤΑ δεν απέτυχαν. Υπονομεύτηκαν», αποδίδοντας την κατάσταση σε σειρά αποφάσεων και πρακτικών. Ειδική αναφορά κάνει στο κράτος και στον ρόλο του, λέγοντας ότι υπονομεύθηκαν «όταν το κράτος δεν διασφάλισε την καθολική υπηρεσία που όφειλε να προσφέρει στον πολίτη». Παράλληλα, επικαλείται στοιχεία για απευθείας αναθέσεις, υποστηρίζοντας ότι «άνοιξε ανεξέλεγκτα η στρόφιγγα των απευθείας αναθέσεων» και ότι «50.000.000 ευρώ (!) δόθηκαν για συμβουλευτικές και νομικές υπηρεσίες». Επιπλέον, καταγγέλλει ότι «γαλάζια κομματικά στελέχη με κεντρικό πολιτικό ρόλο, βουλευτές και υποψήφιοι ευρωβουλευτές, έλαβαν συνολικά 836.000 ευρώ από τη διοίκηση του οργανισμού», παρουσιάζοντας την εικόνα ενός φορέα που –όπως υποστηρίζει– μετατράπηκε σε πεδίο πελατειακών εξυπηρετήσεων.
Δαπάνες μετά το «λουκέτο» και αιχμές για κάλυψη ευθύνης στελεχών
Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χαρακτηρίζει «ακόμα πιο προκλητικό» το γεγονός ότι, όπως σημειώνει, λίγες ημέρες μετά την απόφαση για κλείσιμο υποκαταστημάτων έγιναν συγκεκριμένες δαπάνες. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Το ακόμα πιο προκλητικό είναι ότι τέσσερις ημέρες αφού αποφασίστηκε το κλείσιμο των υποκαταστημάτων, δαπανήθηκαν 461.000 ευρώ για ασφαλιστήριο συμβόλαιο για την κάλυψη ευθύνης στελεχών της διοίκησης». Προσθέτει ότι «το πάρτι συνεχίζεται: 3.000 ευρώ διατέθηκαν για εικόνες, 18 μέρες μετά την απόφαση για το λουκέτο», υπογραμμίζοντας πως όλα αυτά συνέβαιναν «ενώ ξεδιπλωνόταν το σχέδιο «εξυγίανσης» της εταιρείας». Με τη συγκεκριμένη αλληλουχία, επιχειρεί να αναδείξει ασυμβατότητα ανάμεσα σε «κλείσιμο» υπηρεσιών και ταυτόχρονη ενίσχυση δαπανών που, κατά τον ίδιο, προκαλούν εύλογα ερωτήματα.
«Συστηματική απαξίωση» και καταγγελία για κράτος-λάφυρο
Ο κ. Ανδρουλάκης συνδέει την υπόθεση με τη συνολική εικόνα της αγοράς, επισημαίνοντας ότι «την ίδια στιγμή, η ταχυδρομική αγορά και το ηλεκτρονικό εμπόριο αυξάνονται με διψήφιους ρυθμούς», ενώ τα ΕΛΤΑ –όπως υποστηρίζει– «χάνουν μερίδιο όχι γιατί «μίκρυνε η πίτα», αλλά διότι κάποιοι φρόντισαν να τη μοιράσουν αλλού». Περιγράφει την εξέλιξη ως «συστηματική απαξίωση με φόντο το ξεπούλημα», υποστηρίζοντας ότι «κυβερνητικά στελέχη φωτογραφίζονται στα εγκαίνια ανταγωνιστών» και ότι «Υπουργοί δηλώνουν ανήξεροι εκ των υστέρων, αλλά είναι βέβαιο πως γνώριζαν εκ των προτέρων».
Σε πιο συνολική αποτίμηση, αναφέρει ότι «το σκάνδαλο αυτό είναι η ωμή εκδοχή του κράτους-λάφυρου: δημόσιο χρήμα με αδιαφάνεια, ιδιωτικά συμφέροντα άνευ ορίων, κοινωνικό κόστος χωρίς ίχνος ντροπής», επιμένοντας ότι «τα ΕΛΤΑ ήταν η τελευταία επαφή του πολίτη με το κράτος». Καταλήγοντας, υποστηρίζει ότι μετά από «δεκαπέντε χρόνια διαδοχικών κρίσεων» αναμενόταν αλλαγή νοοτροπίας, όμως «η υπόθεση των ΕΛΤΑ δείχνει ότι αυτό δεν συνέβη», ενώ κλείνει με τη φράση: «Ό,τι έγινε, δεν ήταν «λάθος πολιτική». Ήταν επιλογή».
