Το στίγμα της εκπαιδευτικής πολιτικής έδωσε η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη, τονίζοντας ότι η εκπαίδευση δεν αρκεί να προσαρμόζεται παθητικά στις εξελίξεις, αλλά οφείλει να τις επηρεάζει ενεργά. Όπως ανέφερε, «η εκπαίδευση δεν πρέπει να ακολουθεί την εποχή, αλλά να τη διαμορφώνει», ενώ υπογράμμισε ότι οι πολιτικές με διάρκεια δεν στηρίζονται μόνο σε εργαλεία, αλλά κυρίως σε αρχές και αξίες. Στην ίδια κατεύθυνση, εξήγησε ότι οι παρεμβάσεις του υπουργείου κινούνται πάνω σε τρεις βασικούς άξονες: ευελιξία, καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής και επένδυση στους εκπαιδευτικούς.
Η τεχνητή νοημοσύνη και ο ψηφιακός μετασχηματισμός στο σχολείο
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε η υπουργός στις αλλαγές που φέρνει η Τεχνητή Νοημοσύνη, σημειώνοντας ότι το υπουργείο επιδιώκει να τις μετατρέψει σε ευκαιρία για ένα πιο ανοιχτό, σύγχρονο και δίκαιο σχολείο. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η ενίσχυση του Ψηφιακού Φροντιστηρίου, το οποίο, όπως είπε, εξελίσσεται σε ένα πιο ολοκληρωμένο και διαδραστικό περιβάλλον μάθησης και στήριξης των μαθητών. Παράλληλα, παρουσίασε ως βασικά παραδείγματα την αξιοποίηση διαδραστικών πινάκων, τη διανομή σετ ρομποτικής στα σχολεία, τα εξειδικευμένα εργαλεία για μαθητές με αναπηρία, τη δημιουργία 13 Κέντρων Καινοτομίας και την πιλοτική εφαρμογή δράσεων σχετικών με την τεχνητή νοημοσύνη και τον ειδησεογραφικό και πληροφοριακό εγγραμματισμό.
Η λειτουργία του δημόσιου σχολείου και η κάλυψη των κενών
Αναφερόμενη στη στελέχωση της εκπαίδευσης, η Σοφία Ζαχαράκη υποστήριξε ότι η κάλυψη των κενών αποτελεί δομικό πρόβλημα, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται με εύκολες υποσχέσεις. Όπως σημείωσε, σχεδόν ένας στους τρεις μόνιμους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σήμερα στα σχολεία έχει διοριστεί μετά το 2019. Τόνισε ακόμη ότι η ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου σχολείου δεν είναι μόνο ζήτημα πόρων και προσλήψεων, αλλά και σωστής οργάνωσης, τακτοποίησης και βελτίωσης όσων δεν λειτουργούν όπως πρέπει. Με αυτή τη γραμμή, η υπουργός επιχείρησε να αναδείξει μια προσέγγιση που συνδέει την εκπαίδευση με λειτουργικότητα, νοικοκύρεμα και καλύτερο σχεδιασμό.
Στο προσκήνιο το νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο
Στην τοποθέτησή της, η υπουργός συνέδεσε τον συνολικό σχεδιασμό για τη δημόσια εκπαίδευση και με τις επόμενες μεγάλες αλλαγές που βρίσκονται στο τραπέζι. Όπως ανέφερε, ο κεντρικός πολιτικός στόχος είναι μια δημόσια εκπαίδευση που θα λειτουργεί ως «καταλύτης ευκαιριών», και σε αυτή τη στόχευση εντάσσεται ο εθνικός διάλογος για το νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο. Έτσι, το υπουργείο παρουσιάζει τις επικείμενες μεταρρυθμίσεις όχι ως αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου αναμόρφωσης της σχολικής εκπαίδευσης.
Πέντε νέες αιτήσεις για μη κρατικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα γνωστοποίησε η Σοφία Ζαχαράκη, επισημαίνοντας ότι η τελική απόφαση για τις άδειες ανήκει στην αρμόδια επιτροπή. Η υπουργός Παιδείας ανέφερε ότι στη δεύτερη χρονιά εφαρμογής του σχετικού νόμου έχουν ήδη κατατεθεί νέοι φάκελοι, κάτι που αποτυπώνει το αυξημένο ενδιαφέρον για την ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα.
Georgetown, Roger Williams και European University στο νέο κύμα
Στα ιδρύματα που βρίσκονται σε διαδικασία αίτησης περιλαμβάνεται το Georgetown, το οποίο δρομολογεί δύο μεταπτυχιακά με τη ΔΕΗ, με το ένα να ξεκινά φέτος και να αφορά τη διοίκηση στελεχών, ενώ το δεύτερο αφορά τη βιώσιμη ανάπτυξη και προγραμματίζεται για την επόμενη χρονιά. Αίτηση έχει επίσης κατατεθεί από το Roger Williams σε συνεργασία με το Deree, ενώ στο ίδιο στάδιο βρίσκεται και το European University από την Κύπρο, το οποίο, εφόσον λάβει την πιστοποίηση, θα αναπτύξει εγκαταστάσεις στην Παλλήνη.
Iowa State, Sunderland και ο στόχος για εκπαιδευτικό κόμβο
Στο ίδιο πλαίσιο, αναφορά έγινε και στο Iowa State University, το οποίο έχει καταθέσει αίτηση για τμήματα που σχετίζονται με τον πρωτογενή τομέα στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με τη Γεωργική Σχολή. Για την επόμενη χρονιά υπάρχει ακόμη αίτηση από το πανεπιστήμιο του Sunderland. Η Σοφία Ζαχαράκη υποστήριξε ότι η Ελλάδα μπορεί να εξελιχθεί σε περιφερειακό και διεθνή κόμβο εκπαιδευτικής πολιτικής, από την πρωτοβάθμια έως την τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα, τονίζοντας παράλληλα το ισχυρό ενδιαφέρον ξένων φοιτητών για τα ξενόγλωσσα προγράμματα των δημόσιων πανεπιστημίων.
Νέα βιβλία το 2027 και αλλαγές στην τράπεζα θεμάτων
Στο μέτωπο της σχολικής εκπαίδευσης, η υπουργός Παιδείας ανέφερε ότι από το 2027 θα υπάρχουν νέα βιβλία, ενώ προανήγγειλε και αλλαγές στην τράπεζα θεμάτων. Παράλληλα, σημείωσε ότι το υπουργείο επιδιώκει να βρεθεί μια αξιόπιστη εναλλακτική για τις πανελλαδικές εξετάσεις, διευκρινίζοντας όμως ότι οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή στο εξεταστικό σύστημα τοποθετείται σε ορίζοντα τουλάχιστον τεσσάρων έως πέντε ετών. Στην ίδια παρέμβαση ανέφερε ακόμη ότι η παρακολούθηση του ψηφιακού φροντιστηρίου καταγράφει αύξηση της τάξης του 25%-30%.
Με ευρεία πλειοψηφία εγκρίθηκε επί της αρχής στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για την Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών και συνολικά για την καλλιτεχνική εκπαίδευση. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι ευρύτερη στήριξη έλαβαν και πολλές επιμέρους διατάξεις, ανάμεσά τους εκείνες που αφορούν τη σύσταση κατηγορίας θέσεων Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, τα προσόντα διορισμού, την υπηρεσιακή εξέλιξη, τη μισθολογική κατάταξη και τις αποδοχές του προσωπικού.
Πώς ψήφισαν τα κόμματα
Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου τάχθηκαν Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και Πλεύση Ελευθερίας. Από την άλλη, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά δήλωσαν «παρών», ενώ ΚΚΕ, Ελληνική Λύση και Νίκη το καταψήφισαν. Την ίδια ώρα, ομόφωνα εγκρίθηκε το άρθρο 85, που παρατείνει τα μέτρα στήριξης για τους συγγενείς των θυμάτων και τους πληγέντες του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών ως προς την εισαγωγή τους στα ΑΕΙ.
Το μήνυμα Ζαχαράκη για τη νέα σχολή
Η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη χαρακτήρισε τη νέα δομή ως κάτι πολύ ευρύτερο από μια ακόμη δημόσια σχολή, σημειώνοντας πως «Η Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια νέα δημόσια σχολή». Όπως τόνισε, πρόκειται για μια πρωτοβουλία που επιδιώκει να δώσει στις παραστατικές τέχνες πανεπιστημιακή στέγη, σαφή ακαδημαϊκή προοπτική και θεσμική αναγνώριση, καλύπτοντας ένα διαχρονικό κενό στην καλλιτεχνική εκπαίδευση. Παράλληλα, περιέγραψε την ΑΣΠΤ ως τον θεμέλιο λίθο μιας ευρύτερης μεταρρύθμισης που θα ακολουθήσει.
Οι αλλαγές που ενσωματώθηκαν πριν από την ψήφιση
Λίγο πριν από την τελική διαδικασία, ανακοινώθηκαν και νομοτεχνικές βελτιώσεις. Μεταξύ αυτών προβλέπεται ρητά η δυνατότητα κατάταξης αποφοίτων ΑΣΚΕ και ΑΣΜΕ στο έβδομο εξάμηνο της ΑΣΠΤ, ενώ αυξάνεται στο 30% από 15% το ποσοστό κατατάξεων αποφοίτων Σχολών Ανώτερης Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης σε ΑΕΙ του ίδιου αντικειμένου. Επιπλέον, δίνεται η δυνατότητα διαμόρφωσης ειδικού ακαδημαϊκού χάρτη μέσω συνεργασίας της ΑΣΠΤ με το ΕΑΠ, με πρόγραμμα σπουδών επιπέδου 6 διάρκειας ενός έτους αντί για δύο, υπό την προϋπόθεση σχετικής συμφωνίας των δύο ιδρυμάτων.
Η ενσωμάτωση του EduAI στο εκπαιδευτικό μας σύστημα πουλήθηκε ως το απόλυτο τεχνολογικό άλμα. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί το πιο ακριβό κοινωνικό πείραμα πάνω στην ψυχική ανθεκτικότητα μιας γενιάς που μαθαίνει να αλληλεπιδρά με αλγορίθμους αντί για ανθρώπους. Στις 16 Μαρτίου 2026, η ελληνική κοινωνία παρακολούθησε μια ανακοίνωση που, κάτω από άλλες συνθήκες, θα αποτελούσε σενάριο δυστοπικής λογοτεχνίας. Με μια επένδυση 3 εκατομμυρίων ευρώ, το λεγόμενο EduAI εντάσσεται στο «Ψηφιακό Φροντιστήριο», υποσχόμενο τον εκδημοκρατισμό της γνώσης μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ένας ψηφιακός δάσκαλος, απόλυτα προσωποποιημένος, που δεν κουράζεται, δεν εκνευρίζεται και προσαρμόζει τον ρυθμό του στις ανάγκες του κάθε μαθητή. Στο αφήγημα των τεχνοκρατών, το νομοσχέδιο αυτό φαντάζει ως ο θρίαμβος της εκπαιδευτικής αποδοτικότητας. Σε κοινωνιολογικό και ψυχολογικό επίπεδο, ωστόσο, συνιστά μια δομική αλλοίωση του ίδιου του πυρήνα της Παιδείας. Διότι, όταν η κοινωνία αποφασίζει να αναθέσει τη διαμόρφωση της επόμενης γενιάς σε γλωσσικά μοντέλα, δεν εκσυγχρονίζει το σχολείο. Απλώς το λοβοτομεί, αφαιρώντας το μοναδικό στοιχείο που του δίνει νόημα: την ανθρώπινη ενσυναίσθηση.
Η βιομηχανία της «εύκολης» γνώσης και η κρίση ανθεκτικότητας
Το κυρίαρχο επιχείρημα υπέρ του EduAI είναι η εξάλειψη της μαθησιακής τριβής. Ο αλγόριθμος είναι σχεδιασμένος ώστε να μην αφήνει τον μαθητή να «πελαγώσει». Αν υπάρξει δυσκολία, το σύστημα παρεμβαίνει αμέσως, προσφέροντας την απλοποιημένη εκδοχή, την άμεση λύση, το επόμενο βήμα. Από ψυχολογική σκοπιά, αυτή η πρακτική αποτελεί συνταγή καταστροφής για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο. Η γνωστική ανάπτυξη δεν συμβαίνει στην ευκολία, συμβαίνει ακριβώς μέσα στην αμηχανία του «δεν καταλαβαίνω». Το να παλεύει ένας έφηβος με ένα άλυτο πρόβλημα, να βιώνει την απογοήτευση και τελικά να τα καταφέρνει, είναι η διαδικασία μέσα από την οποία χτίζεται η ψυχική ανθεκτικότητα Αντικαθιστώντας αυτή την επίπονη αλλά ζωτική διαδικασία με την άμεση ικανοποίηση ενός ψηφιακού «μπράβο», το EduAI εκπαιδεύει τους μαθητές ακριβώς όπως το TikTok: μέσα από λούπες ντοπαμίνης. Η γνώση μετατρέπεται σε φαστ-φουντ, εύπεπτη και ανώδυνη, διαμορφώνοντας πολίτες που καταρρέουν ψυχολογικά με την πρώτη δυσκολία ή ματαίωση που θα συναντήσουν στον πραγματικό, εκτός οθόνης κόσμο.
Το σχολείο ως κοινωνικό συμβόλαιο απέναντι στην ψηφιακή απομόνωση
Ιστορικά, η εκπαίδευση δεν υπήρξε ποτέ ένας στείρος σωλήνας μεταφοράς δεδομένων από έναν πομπό σε έναν δέκτη. Το σχολείο ,και κατ’ επέκταση η τάξη, είναι ο πρώτος ζωντανός μικρόκοσμος της κοινωνίας. Εκεί το άτομο κοινωνικοποιείται. Μαθαίνει πώς να διαχειρίζεται το βλέμμα των άλλων, πώς να επιβιώνει από την ντροπή ενός λάθους μπροστά στους συνομηλίκους του, πώς να διαφωνεί, να διεκδικεί και να νιώθει κομμάτι ενός συνόλου. Η ιδέα ενός μαθητή που κλείνεται στο δωμάτιό του, μόνος του, αλληλεπιδρώντας αποκλειστικά με έναν αλγόριθμο, είναι ο ορισμός της ψηφιακής απομόνωσης. Σε μια εποχή όπου η Gen Z και η Gen Alpha μαστίζονται από μια πρωτοφανή επιδημία μοναξιάς και κοινωνικού άγχους, το κράτος έρχεται να επιδοτήσει την περαιτέρω αποξένωσή τους. Αφαιρώντας το ομαδικό στοιχείο και την τριβή με τον συμμαθητή και τον δάσκαλο, δεν παράγουμε απλώς αριστούχους. Παράγουμε συναισθηματικά αναλφάβητους ενήλικες.
Ο Δάσκαλος ως καθρέφτης της ψυχής και το «εύκολο» άλλοθι του κράτους
Η υποβάθμιση του εκπαιδευτικού σε «πάροχο πληροφοριών», τον οποίο μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία ένα πρόγραμμα των 3 εκατομμυρίων, αποτελεί μια βαθιά προσβολή προς την παιδαγωγική επιστήμη. Ένας κώδικας δεν θα καταλάβει ποτέ ότι το λευκό γραπτό ενός δεκαπεντάχρονου δεν οφείλεται στην τεμπελιά του, αλλά σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον στο σπίτι. Ένα AI δεν θα δει τον πανικό στα μάτια ενός παιδιού που νιώθει ότι υστερεί, για να το πάρει παράμερα και να του πει μια ενθαρρυντική κουβέντα. Ο ρόλος του παιδαγωγού είναι θεραπευτικός: καθρεφτίζει τον μαθητή, νοηματοδοτεί την προσπάθειά του και λειτουργεί ως πρότυπο. Οι άνθρωποι εμπνέονται από ανθρώπους που έχουν βιώσει την αποτυχία και τον πόνο, όχι από αλγορίθμους προγραμματισμένους να έχουν πάντα δίκιο. Η επένδυση στο EduAI δεν είναι, τελικά, μια πράξη προόδου. Είναι το τέλειο κοινωνικό και πολιτικό άλλοθι. Σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα βαθιά υποχρηματοδοτούμενο, με δασκάλους στα όρια της επαγγελματικής εξουθένωσης, υποδομές που καταρρέουν και μισθούς πείνας, είναι πολύ πιο εύκολο για την πολιτεία να αγοράσει έναν αλγόριθμο παρά να επενδύσει στον άνθρωπο. Η τεχνολογία δεν είναι ο εχθρός, αρκεί να παραμένει εργαλείο στα χέρια του δασκάλου, όχι ο αντικαταστάτης του. Σε έναν κόσμο που ψηφιοποιείται βίαια, η ανθρώπινη ενσυναίσθηση, το λάθος και η συγκίνηση δεν είναι δυσλειτουργίες του συστήματος που πρέπει να διορθωθούν. Είναι τα μόνα πράγματα που μας κρατούν ακόμα ανθρώπους.
Η Σοφία Ζαχαράκη αναφέρθηκε στην υπόθεση του θανάτου της 57χρονης εκπαιδευτικού στη Θεσσαλονίκη, η οποία είχε καταγγείλει bullying στο εργασιακό της περιβάλλον, ξεκαθαρίζοντας ότι από την πρώτη στιγμή έχει διαταχθεί Ένορκη Διοικητική Εξέταση. Όπως τόνισε, η διαδικασία δεν γίνεται για να καλυφθεί κανείς, αλλά για να διαπιστωθεί αν υπήρξαν αμέλειες, παρατυπίες ή παραλείψεις, με την επισήμανση ότι όποιος ευθύνεται θα υποστεί τις συνέπειες.
Η υπουργός Παιδείας υπογράμμισε ότι «τα σχολεία δεν είναι ζούγκλα», επιμένοντας πως δεν πρέπει να γενικεύονται μεμονωμένα περιστατικά. Στην τοποθέτησή της έδωσε έμφαση στην ανάγκη να ενισχυθούν η ασφάλεια, η εμπιστοσύνη και η ηρεμία μέσα στη σχολική κοινότητα, περιγράφοντας τη σχέση ανάμεσα σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς ως κρίσιμο πυλώνα για τη σωστή λειτουργία του σχολείου. Παράλληλα, σημείωσε ότι υπάρχουν σε όλη τη χώρα πολλά παραδείγματα ομαλής συνεργασίας και θετικού κλίματος στις σχολικές μονάδες.
Ψυχολόγοι, επιμορφώσεις και στήριξη της σχολικής κοινότητας
Στο ίδιο πλαίσιο, η Σοφία Ζαχαράκη ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία, παρότι, όπως είπε, οι ανάγκες παραμένουν μεγάλες. Παράλληλα, προανήγγειλε νέα σεμινάρια για γονείς, τόσο διαδικτυακά όσο και δια ζώσης, αλλά και ενίσχυση των επιμορφώσεων για τους εκπαιδευτικούς, με ιδιαίτερη αναφορά και στην ανάγκη για ψυχική ενδυνάμωσή τους.
Πειθαρχία, πλαίσιο και νομική θωράκιση εκπαιδευτικών
Η υπουργός έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην έννοια του πλαισίου μέσα στο σχολείο, σημειώνοντας ότι η πειθαρχία λειτουργεί ως παράγοντας ασφάλειας για τα παιδιά. Αναφέρθηκε στους κανόνες που ισχύουν για τη συμπεριφορά και τη χρήση κινητού, καθώς και στα μέτρα ελέγχου που έχουν ενισχυθεί τα τελευταία χρόνια. Την ίδια στιγμή, έκανε γνωστό ότι το υπουργείο εξετάζει και τη νομική θωράκιση των εκπαιδευτικών σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, ώστε να υπάρχει στήριξη σε περιπτώσεις νομικών εκκρεμοτήτων που προκύπτουν κατά την άσκηση του έργου τους.
Δικαστική παρέμβαση για την πλημμύρα στο 2ο Λύκειο Ιωαννίνων
Στο επίκεντρο της Δικαιοσύνης βρίσκεται πλέον η υπόθεση της παρατεταμένης πλημμύρας στους υπόγειους χώρους του 2ου Λυκείου Ιωαννίνων, καθώς η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ιωαννίνων έδωσε εντολή για κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση. Τα υπόγεια του σχολείου παραμένουν πλημμυρισμένα για οκτώ συνεχόμενες ημέρες, ενώ, παρά τη συνεχή απάντληση των νερών με αντλίες που λειτουργούν σε 24ωρη βάση, οι χώροι δεν έχουν ακόμη αποκατασταθεί.
Πορεία διαμαρτυρίας και συνάντηση με την Εισαγγελέα
Το πρωί της Παρασκευής, γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί προχώρησαν σε πορεία διαμαρτυρίας από το σχολικό συγκρότημα έως το Δικαστικό Μέγαρο Ιωαννίνων, ζητώντας άμεσες απαντήσεις για την κατάσταση. Αντιπροσωπεία του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων συναντήθηκε με την Εισαγγελέα, η οποία τους ενημέρωσε ότι η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης έχει ήδη ξεκινήσει. Στη συνέχεια, οι συγκεντρωμένοι κατευθύνθηκαν προς το Δημαρχείο Ιωαννίνων, επιδιώκοντας συνάντηση με τη δημοτική αρχή. Όπως ανέφεραν, όμως, δεν υπήρξε παρουσία του δημάρχου ή αρμόδιων αντιδημάρχων, παρότι –σύμφωνα με τους ίδιους– είχε προηγηθεί ενημέρωση για την κινητοποίηση, γεγονός που ενίσχυσε τη δυσαρέσκειά τους.
Ανησυχία για τη στατική επάρκεια και τις υγειονομικές συνθήκες
Οι γονείς ζητούν σαφείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις σχετικά με τη στατική επάρκεια του κτηρίου, αλλά και για τις υγειονομικές συνθήκες που διαμορφώνονται εξαιτίας των λιμναζόντων υδάτων. Όπως επισημαίνουν, η κατάσταση αυτή προκαλεί εύλογη ανησυχία για την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών, ενώ παράλληλα τονίζουν ότι το πρόβλημα δεν φαίνεται να είναι πρόσφατο, αλλά έχει παρουσιαστεί –όπως υποστηρίζουν– και σε προηγούμενες περιόδους. Σε δηλώσεις τους, ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων, Ματθαίος Μάνθος, και το μέλος του συλλόγου, Ηλίας Ευθυμίου, ξεκαθάρισαν ότι οι γονείς δεν αρκούνται σε προφορικές διαβεβαιώσεις και ζητούν επίσημες τεχνικές μελέτες και μετρήσεις που να αποδεικνύουν την ασφάλεια του σχολικού συγκροτήματος, το οποίο λειτουργεί από το 1964. Παράλληλα, έθεσαν θέμα επανεξέτασης των πρόσφατων προσεισμικών ελέγχων, ώστε να διαπιστωθεί αν οι σχετικές βεβαιώσεις στηρίζονται σε πλήρη και αξιόπιστα δεδομένα.
Έκκληση για άμεσες παρεμβάσεις από τον Δήμο
Στην κινητοποίηση συμμετείχαν και εκπρόσωποι της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, οι οποίοι υπογράμμισαν ότι η κατάσταση πρέπει να αντιμετωπιστεί χωρίς καθυστέρηση, καθώς ενδέχεται να εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια ολόκληρης της σχολικής κοινότητας. Οι γονείς απευθύνουν έκκληση προς τον Δήμο Ιωαννιτών και τις αρμόδιες υπηρεσίες να προχωρήσουν άμεσα στις αναγκαίες παρεμβάσεις και να παρουσιάσουν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα οριστικής επίλυσης του προβλήματος, πριν –όπως τονίζουν– σημειωθεί κάποιο σοβαρό περιστατικό. Την ίδια στιγμή, ευχαρίστησαν δημόσια τη διευθύντρια του σχολείου, Βασιλική Τσάγκα, για την άμεση κινητοποίηση και την ενημέρωση των αρμόδιων αρχών.
Δεν τίθεται κανένα ζήτημα άμεσης κατάργησης των Πανελλαδικών εξετάσεων, ξεκαθάρισε η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη, τονίζοντας ότι το σημερινό σύστημα θα συνεχίσει να εφαρμόζεται κανονικά τα επόμενα χρόνια. Όπως διευκρίνισε, οι μαθητές που φοιτούν ήδη στο Λύκειο, αλλά και όσοι βρίσκονται στη Γ’ Γυμνασίου, θα εξεταστούν με το υπάρχον πλαίσιο. Τυχόν αλλαγές, εφόσον αποφασιστούν, δεν θα εφαρμοστούν πριν από το 2027 ή το 2028.
Εθνικό Απολυτήριο
Μιλώντας το πρωί της Παρασκευής στο ΕΡΤnews, η υπουργός σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «Προτεραιότητά μας είναι η ηρεμία των παιδιών», διαβεβαιώνοντας πως δεν θα υπάρξουν αιφνιδιασμοί. Όπως ανέφερε, ο διάλογος για το Εθνικό Απολυτήριο θα διαρκέσει εννέα μήνες και αναμένεται να ολοκληρωθεί με πόρισμα στα τέλη Νοεμβρίου. Στόχος είναι η ενίσχυση του ρόλου του Λυκείου και η διαμόρφωση ενός πιο ολοκληρωμένου συστήματος αξιολόγησης, με πιθανό συνυπολογισμό βαθμών από περισσότερες τάξεις, ενώ εξετάζονται και ασφαλιστικές δικλείδες ώστε να περιοριστούν ακραίες αποκλίσεις ανάμεσα σε προφορικούς και γραπτούς βαθμούς.
Στο πλαίσιο των προτάσεων που συζητούνται, γίνεται λόγος για δημιουργία Εθνικής Αρχής Εξετάσεων, συγκρότηση Εθνικού Σώματος Βαθμολογητών, περαιτέρω ψηφιοποίηση των γραπτών και αναβάθμιση της Τράπεζας Θεμάτων. Η ίδια πάντως υπογράμμισε ότι το σημερινό σύστημα είναι αξιόπιστο και αδιάβλητο, επιμένοντας ότι οποιαδήποτε μεταρρύθμιση θα προχωρήσει με προσεκτικά βήματα.
Αξιολόγηση εκπαιδευτικών
Για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η Σοφία Ζαχαράκη παραδέχθηκε ότι η διαδικασία περιλαμβάνει γραφειοκρατικά στοιχεία που χρειάζονται βελτίωση. Τόνισε, ωστόσο, πως έχει ήδη γίνει ένα ουσιαστικό βήμα, καθώς η παρουσία συμβούλου στην τάξη και η ανατροφοδότηση προς τους εκπαιδευτικούς έχουν πλέον καθιερωθεί.
Μη κρατικά πανεπιστήμια
Στην ανώτατη εκπαίδευση, η υπουργός ανέφερε ότι τέσσερα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια λειτουργούν ήδη από το προηγούμενο ακαδημαϊκό έτος, ενώ ολοκληρώνεται η διαδικασία νέων αιτήσεων για ιδρύματα που θα λειτουργήσουν τα επόμενα χρόνια. Όπως είπε, μέχρι σήμερα έχουν κατατεθεί τρεις νέες αιτήσεις για ιδιωτικά πανεπιστήμια με έναρξη λειτουργίας από τον Σεπτέμβριο, καθώς και ακόμη μία με αίτηση που αφορά το 2027–2028. Παράλληλα, σημείωσε ότι από πέρυσι πέντε πανεπιστήμια επανακατέθεσαν αιτήσεις και πρόσθεσε πως το υπουργείο αναμένει αίτηση από μεγάλο αμερικανικό πανεπιστήμιο για την υλοποίηση μεταπτυχιακού προγράμματος.
Η Ανατολική Ευρώπη συνιστά έναν χώρο αυξανόμενης γεωπολιτικής και ακαδημαϊκής σημασίας, όπου η Ελλάδα διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα ιστορικής συνέχειας και επιστημονικής αξιοπιστίας. Ωστόσο, αυτά τα πλεονεκτήματα δεν έχουν ακόμη μεταφραστεί σε συστηματική πανεπιστημιακή παρουσία και στρατηγική ακαδημαϊκών συνεργασιών.
Η Ελλάδα στην ακαδημαϊκή κορυφή της Ανατολικής Ευρώπης
Στην παγκόσμια ακαδημαϊκή κατάταξη χωρών για το 2026 από την Webometrics [1], η Ελλάδα κατατάσσεται πρώτη στην Ανατολική Ευρώπη, υπερβαίνοντας τις υπόλοιπες 26 χώρες αυτής της ευρείας γεωπολιτικής περιοχής των 425 εκατομμυρίων κατοίκων.[2] Πίσω της βρίσκονται η Ρωσία, η Πολωνία, η Τσεχία,η Ουγγαρία, η Σερβία, η Κροατία, η Σλοβενία,η Εσθονία, η Τουρκία, η Ρουμανία κ.τ.λ. (Πίνακας 1).
Τα ελληνικά πανεπιστήμια στην κορυφή της Ανατολικής Ευρώπης
Η επίδοση αυτή συνδέεται άμεσα με την ισχυρή ερευνητική παρουσία των κορυφαίωνελληνικών πανεπιστημίων, τα οποία συγκαταλέγονται στους πρωτοπόρους της Ανατολικής Ευρώπης ως προς το ερευνητικό τους έργο. Σύμφωνα με στοιχεία Google Scholar και Webometrics (Ιανουάριος 2025), στην κατάταξη ετεροαναφορών των 796 ερευνητικών ΑΕΙ της Ανατολικής Ευρώπης, τις δύο πρώτες θέσεις καταλαμβάνουν το ΕΚΠΑ (1ο) και το ΑΠΘ (2ο). Ακολουθούν το Πανεπιστήμιο Πατρών (4ο), το ΕΜΠ (5ο), καθώς και τα πανεπιστήμια Κρήτης (6ο), Θεσσαλίας (11ο) και Ιωαννίνων (13ο).(Πίνακας 2).
Νέες προοπτικές για πολυδιάστατες διεθνείς συνεργασίες
Η πρωταγωνιστική θέση της Ελλάδας και των πανεπιστημίων της στην Ανατολική Ευρώπη δημιουργεί σημαντικές προοπτικές για διεθνείς ακαδημαϊκές συνεργασίες. Στο πεδίο αυτό, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) ξεχωρίζει, έχοντας συνάψει πλήθος επίσημων συμφωνιών (MoUs) με πανεπιστήμια της Ανατολικής Ευρώπης,[3] παράλληλα με πληθώρα επίσημων συνεργασιών του με διακεκριμένα δυτικοευρωπαϊκά, αμερικανικά και κινεζικά πανεπιστήμια.
Το παράδειγμα του ΑΠΘ αναδεικνύει την ανάγκη και άλλα ελληνικά ΑΕΙ να υιοθετήσουν μια πιο ισορροπημένη στρατηγική διεθνοποίησης, συνάπτοντας συνεργασίες με διακεκριμένα ΑΕΙ στην Ανατολική Ευρώπη, οι οποίες θα αξιοποιούν τον ιστορικό ρόλο της Ελλάδας ως πολιτισμικού και εκπαιδευτικού κόμβου στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων. Η ανάγκη αυτή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική, αν συνεκτιμηθούν το πραγματικό μέγεθος και η ακαδημαϊκή βαρύτητα της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και η διαχρονική ελληνική πολιτισμική παρουσία στην περιοχή.
Η σημασία της Ανατολικής Ευρώπης
Ειδικότερα, η Ανατολική Ευρώπη εκτείνεται δυτικά των Ουραλίων, περιλαμβάνει 27 χώρες, και έχει συνολικό ΑΕΠ άνω των 7 τρισ. δολαρίων -περισσότερο από 27 φορές το ελληνικό. Με έκταση 7,4 εκατ. τ.χλμ. και πληθυσμό περίπου 424 εκατ. κατοίκων (χωρίς να προσμετρώνται τα 34 εκατομμύρια Ρώσων που ζουν ανατολικά των Ουραλίων), είναι μεγαλύτερη από την Ε.Ε., πολυπληθέστερη από τις ΗΠΑ και σχεδόν ισοδύναμη πληθυσμιακά με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην περιοχή περιλαμβάνεται μία από τις δύο πυρηνικές υπερδυνάμεις του πλανήτη, η Ρωσία.
Στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης, 589 από τα (796) ΑΕΙ της Ανατολικής Ευρώπης κατατάσσονται στα 5.000 κορυφαία παγκοσμίως, 43 στα πρώτα 1.000 και 14 στα πρώτα 500. Οι συνολικές ετεροαναφορές των ΑΕΙ της περιοχής φθάνουν τα 103 εκατομμύρια, αριθμός ελαφρώς υψηλότερος από εκείνον των πέντε κορυφαίων πανεπιστημίων των ΗΠΑ και σημαντικά ανώτερος από τον αντίστοιχο των πέντε κορυφαίων του Ηνωμένου Βασιλείου.[4]
Διαχρονική ελληνική παρουσία στην Ανατολική Ευρώπη
Η ελληνική πολιτισμική επιρροή στην Ανατολική Ευρώπη, ξεκινά από τον Β΄ ελληνικό αποικισμό στον Εύξεινο Πόντο (8ος–6ος αι. π.Χ.), από την εποχή της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Αποικίες όπως η Απολλωνία (σημ. Βουλγαρία), η Ίστρια (σημ. Ρουμανία), η Ολβία (σημ. Ουκρανία), η Φαναγόρια (σημ. Ρωσία) και η Τραπεζούντα (σημ. Τουρκία) λειτούργησαν ως κέντρα διάδοσης της ελληνικής γλώσσας, των θεσμών και της τέχνης. Μετά από μία χιλιετία, αυτή η επιρροή συνεχίσθηκε επί αιώνες σε ένα άλλο (μεταφυσικό) επίπεδο μέσω της βυζαντινής παράδοσης και της διάδοσης της Ορθοδοξίας, οπότε οι μητροπόλεις και οι αρχιεπισκοπές στην Ανατολική Ευρώπη μετέδιδαν επί αιώνες γλωσσικές, θεολογικές και καλλιτεχνικές παραδόσεις ελληνικής προέλευσης. Τον δε 19ο αιώνα, η Ελληνική Επανάσταση -«το σημαντικότερο γεγονός του 19ου αιώνα» σύμφωνα με τον Βαρώνο Pierre de Coubertin- αποτέλεσε πρότυπο εθνικής απελευθέρωσης, επηρεάζοντας καθοριστικά τη διαμόρφωση του πολιτικού χάρτη της περιοχής, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική εμβέλεια της ελληνικής πολιτισμικής και πολιτικής κληρονομιάς.
Ζωτικός χώρος για τα ελληνικά πανεπιστήμια
Το μέγεθος, η ακαδημαϊκή πυκνότητα και η γεωπολιτική βαρύτητα της Ανατολικής Ευρώπης, σε συνδυασμό με τη μακρά ιστορική παρουσία του Ελληνισμού, καθιστούν την περιοχή φυσικό χώρο αναφοράς για την ελληνική ανώτατη εκπαίδευση.[5] Η εμβάθυνση των συνεργασιών με τα εκεί ΑΕΙ δεν αποτελεί απλώς επιλογή διεθνοποίησης, αλλά συνέχεια ενός διαχρονικού ρόλου, όπως αποδεικνύει το επιτυχημένο παράδειγμα του ΑΠΘ.
Παράλληλα, η στρατηγική αυτή είναι κρίσιμη για τη βιωσιμότητα των ελληνικών πανεπιστημίων, καθώς η περιοχή των 424 εκατομμυρίων κατοίκων προσφέρει μια σημαντική δεξαμενή δυνητικών φοιτητών απέναντι στο εγχώριο δημογραφικό πρόβλημα. Σε αυτό το πλαίσιο, το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι η ίδια η ελληνική γλώσσα. Ως εργαλείο άμεσης πρόσβασης στις πηγές της αρχαιότητας και του Βυζαντίου, και σε συνδυασμό με τους κοινούς πολιτισμικούς και θρησκευτικούς δεσμούς, η γλώσσα μπορεί να αξιοποιηθεί για την πολυδιάστατη διασύνδεση των ελληνικών ΑΕΙ στην περιοχή, ειδικά στις ανθρωπιστικές σπουδές.
Τελικά, η προεξάρχουσα ακαδημαϊκή θέση της Ελλάδας στην Ανατολική Ευρώπη αναδεικνύει την περιοχή σε έναν «ζωτικό χώρο», όπου η ιστορική κληρονομιά και η σύγχρονη στρατηγική επιτρέπουν στα ελληνικά πανεπιστήμια να διευρύνουν τις διεθνείς ακαδημαϊκές τους συνεργασίες και στη χώρα μας να ασκήσει ουσιαστική ήπια ισχύ.[6]
Υποσημειώσεις:
[1] H παγκόσμια ακαδημαϊκή κατάταξη πανεπιστημίων Webometrics Ranking of World Universities (ή «Webometrics») καταρτίζεται από τo Cybermetrics Lab του Ισπανικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών(Higher Councilfor Scientific Research – CSIC), που είναι το κορυφαίο δημόσιο ερευνητικό ίδρυμα της Ισπανίας. Στην από 5-8-2022 επίσημη ανακοίνωση του ΕΚΠΑ, υπογεγραμμένη από τον πρ. Πρύτανη Θάνο Δημόπουλο, επισημαίνεται ότι η Webometrics «θεωρείται από τους πλέον έγκυρους πίνακες κατάταξης παγκοσμίως διότι στηρίζεται σε στοιχεία άμεσα επαληθεύσιμα στο διαδίκτυο, και όχι σε δείκτες που στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό σε συνεντεύξεις, ερωτηματολόγια και ‘έρευνες γνώμης’ οι οποίοι διακατέχονται σε κάποιες περιπτώσεις από μεροληψία ή υποκειμενισμό». Αντίστοιχες ανακοινώσεις σχετικά με την Webometrics έχουν κάνει και άλλα ελληνικά ΑΕΙ, π.χ. το ΑΠΘ, και τα πανεπιστήμια Πατρών, Κρήτης και Ιωαννίνων.
[2] H Κύπρος, ξεπέρασε χώρες με μεγάλο πληθυσμό και ιστορική παράδοση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπως τις Ουκρανία, και Βουλγαρία. Συγκεκριμένα, η Κύπρος ανεδείχθη 13η στην Ανατολική Ευρώπη, ξεπερνώντας 14 χώρες στην περιοχή, όπως τις: Λιθουανία (14η), Λετονία (15η), Ουκρανία (16η), Βουλγαρία (17η), Ουζμπεκιστάν (18ο), Γεωργία (19η), Βοσνία-Ερζεγοβίνη (20ή), Λευκορωσία (21η), Αζερμπαϊτζάν (22ο), Αρμενία (24η) κ.τ.λ.
[3] Το ΑΠΘ έχει συνάψει πολλές επίσημες συμφωνίες (Memoranda of Understanding – MoU) με ρωσικά πανεπιστήμια, όπως το Lomonosov Moscow State University, το Financial University under the Government of the Russian Federation, το Moscow State Institute of International Relations και το People’s Friendship University, καθώς και με ιδρύματα στη Γεωργία και άλλες χώρες. Επιπλέον, είναι ενεργό μέλος του ακαδημαϊκού δικτύου Black Sea Universities Network, που περιλαμβάνει πανεπιστήμια από Ρουμανία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ουκρανία, Ρωσία και Τουρκία, ενισχύοντας τον ρόλο του ως «εξωστρεφούς βραχίονα» της Ελλάδας στην περιοχή. Προς το παρόν, άλλα ελληνικά ΑΕΙ συμμετέχουν λιγότερο ενεργά σε αυτό το δίκτυο ή συνεργάζονται με ΑΕΙ της Ανατολικής Ευρώπης κυρίως μέσω άλλων ακαδημαϊκών δικτύων και προγραμμάτων (π.χ. CIVIS, Erasmus+) και όχι μέσω διμερών MoU.
[4] Το 2025, οι συνολικές ετεροαναφορές των πέντε κορυφαίων πανεπιστημίων των ΗΠΑ (Harvard, Stanford, MIT, Berkeley και Columbia) ήσαν 101 εκατομμύρια, ενώ των πέντε κορυφαίων πανεπιστημίων του Ηνωμένου Βασιλείου (Oxford, Cambridge, UCL, Imperial College και King’s College London) ήσαν 63 εκατομμύρια.
[5] Η Ανατολική Ευρώπη αποτελεί φυσικό χώρο αναφοράς όχι μόνον για την τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά ευρύτερα για τον Ελληνικό πολιτισμό, τουλάχιστον από την αξιολογική οπτική των Ρήγα Βελεστινλή και Ιωάννου Καποδίστρια.
[6] Ο όρος «ήπια ισχύς» (soft power) εισήχθη από τον καθηγητή Joseph Nye του Πανεπιστημίου Harvard, και περιγράφει την ικανότητα μιας χώρας να διαμορφώνει τις προτιμήσεις των άλλων και να επιτυγχάνει τους στόχους της μέσω της έλξης και της πειθούς, παρά μέσω του εξαναγκασμού (στρατιωτική ισχύς) ή της εξαγοράς (οικονομική ισχύς). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή -αλλά και τη βυζαντινή παράδοση- η παιδεία και ο πολιτισμός αποτελούν τους κατεξοχήν πυλώνες για την ενίσχυση του διεθνούς κύρους και της επιρροής ενός κράτους.
Με τη σημερινή έναρξη του Εθνικού Διαλόγου στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, η συζήτηση για το Εθνικό Απολυτήριο και τη συνολική αναδιάρθρωση του Λυκείου περνά σε καθαρά θεσμικό επίπεδο. Η διαδικασία αυτή ακολουθεί ημέρες έντονου προβληματισμού, δημόσιων παρεμβάσεων και παρασκηνιακών διεργασιών στον χώρο της εκπαίδευσης.
Η συνεδρίαση ξεκινά στις 14:00, παρουσία του προέδρου της Επιτροπής «σοφών» και πρύτανη του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Μιχάλη Σφακιανάκη, ενώ την κεντρική εισήγηση πραγματοποιεί η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη.
Τι παρουσιάζει σήμερα η υπουργός Παιδείας
Η κ. Ζαχαράκη αναμένεται να παρουσιάσει το γενικό πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου, τους βασικούς άξονες πάνω στους οποίους θα αναπτυχθεί η συζήτηση για το νέο Λύκειο, καθώς και τη φιλοσοφία του νέου μοντέλου του Εθνικού Απολυτηρίου.
Από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου επιχειρείται να δοθεί εξαρχής ένα σαφές μήνυμα: πρόκειται για μια μακρόχρονη διαδικασία με σταδιακά βήματα και όχι για άμεση ή αιφνιδιαστική ανατροπή του ισχύοντος συστήματος.
Κεντρικό ρόλο στον σχεδιασμό του Εθνικού Διαλόγου αναλαμβάνει η Επιτροπή «σοφών». Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής είναι ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς και προεδρεύων στη Σύνοδο Πρυτάνεων, καθηγητής Μιχάλης Σφακιανάκης. Η Κεντρική Επιτροπή θα πλαισιωθεί από επιμέρους επιτροπές, με κοσμήτορες να αναλαμβάνουν τον συντονιστικό ρόλο.
Η επιλογή πανεπιστημιακών στελεχών σε καίριες θέσεις ερμηνεύεται ως προσπάθεια να δοθεί επιστημονικό κύρος και θεσμική βαρύτητα στη διαδικασία. Παράλληλα, ωστόσο, έχει ήδη ανοίξει συζήτηση για το κατά πόσο και με ποιον τρόπο θα εκπροσωπηθεί ισότιμα η σχολική πραγματικότητα.
Σύμφωνα με όσα έχει ήδη ανακοινώσει η υπουργός Παιδείας, δύο βασικά σημεία φαίνεται να συγκεντρώνουν ευρύτερη αποδοχή στον δημόσιο διάλογο. Το πρώτο αφορά τη μείωση των εξεταζόμενων μαθημάτων και της εξεταστέας ύλης, με στόχο ένα Λύκειο λιγότερο εξετασιοκεντρικό. Το δεύτερο σχετίζεται με την πιλοτική και μεταβατική εφαρμογή του Εθνικού Απολυτηρίου, ώστε να υπάρξει επαρκής χρόνος αξιολόγησης και διορθωτικών παρεμβάσεων.
Οι τοποθετήσεις αυτές απαντούν σε πάγιες ανησυχίες της εκπαιδευτικής κοινότητας, η οποία ζητά διαχρονικά αλλαγές χωρίς οι μαθητές να μετατραπούν σε «πειραματόζωα».
Χρονοδιάγραμμα με ορίζοντα το 2027–2028
Ο πρώτος ενδεχόμενος χρονικός ορίζοντας εφαρμογής που έχει τεθεί αφορά την Α’ Λυκείου το σχολικό έτος 2027–2028. Όπως ανέφερε η κ. Ζαχαράκη σε πρόσφατη παρουσίασή της στο υπουργείο Παιδείας, η επιλογή αυτή αποσκοπεί στο να τοποθετηθούν οι αλλαγές σε εύλογο βάθος χρόνου, ώστε να ωριμάσει ο διακομματικός και κοινωνικός διάλογος και να εξασφαλιστεί η ευρύτερη δυνατή συναίνεση.
Παράλληλα, δίνεται ο απαραίτητος χρόνος για την προετοιμασία σχολείων, εκπαιδευτικών και μαθητών, ώστε η μετάβαση να γίνει με ομαλό τρόπο.
Όπως έχει διευκρινιστεί, στον Εθνικό Διάλογο θα συμμετάσχουν το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα κοινοβουλευτικά κόμματα, εκπαιδευτικοί και στελέχη της εκπαίδευσης, θεσμικοί και επιστημονικοί φορείς, κοινωνικοί εταίροι, καθώς και μαθητές και γονείς.
Η σύνθεση αυτή επιχειρεί να απαντήσει σε διαχρονικά αιτήματα για ουσιαστική διαβούλευση και όχι για αποφάσεις που λαμβάνονται «από τα πάνω».
Στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι ο διάλογος αφορά το μέλλον και όχι τις τρέχουσες μαθητικές γενιές, η υπουργός ξεκαθάρισε ότι οι Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν καταργούνται στο παρόν στάδιο. Παράλληλα, διαβεβαίωσε ότι δεν επηρεάζονται οι μαθητές που φοιτούν σήμερα σε καμία από τις τρεις τάξεις του Λυκείου, ούτε οι μαθητές της Γ’ Γυμνασίου.
Την ανάγκη να ενισχυθεί η διδασκαλία και η διάδοση της ελληνικής γλώσσας υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, σε ανάρτησή του με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Όπως αναφέρει, «σήμερα, 9 Φεβρουαρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, τιμούμε τη γλώσσα μας», επισημαίνοντας τη μακρά ιστορική της διαδρομή και τη συμβολή της στη φιλοσοφία, την επιστήμη και τις τέχνες.
Η ελληνική ως ζωντανή διεθνής παρουσία
Στην ίδια τοποθέτηση σημειώνεται ότι η ελληνική γλώσσα «παραμένει ζωντανή διεθνώς» μέσα από την Παιδεία, την έρευνα και τη σύγχρονη πνευματική δημιουργία. Η αναφορά αυτή συνδέει, όπως τονίζεται, τη γλώσσα με τη συνεχή παραγωγή γνώσης και πολιτισμού, αναδεικνύοντάς την ως ενεργό στοιχείο της διεθνούς εκπαιδευτικής και πολιτιστικής παρουσίας της χώρας.
Η καθιέρωση της Ημέρας το 2017 και ο στόχος της
Ο Σωκράτης Φάμελλος υπενθυμίζει ότι «η Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας καθιερώθηκε επίσημα το 2017 από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ», εκφράζοντας υπερηφάνεια για την πρωτοβουλία. Προσθέτει ότι «στόχος μας ήταν η στήριξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και του έργου των κοινοτήτων της ελληνικής Διασποράς για τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας», ενώ σημειώνει πως η διεθνής αναγνώριση της ημέρας «επιβεβαιώνει τη σημασία εκείνης της επιλογής».
Δημόσιες πολιτικές για διδασκαλία, διάδοση και καλλιέργεια
Κατά τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, η 9η Φεβρουαρίου λειτουργεί ως υπενθύμιση μιας ευρύτερης υποχρέωσης: «η σημερινή ημέρα υπενθυμίζει την ευθύνη να προστατεύουμε με δημόσιες πολιτικές τη διδασκαλία, τη διάδοση και την καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας ως οικουμενικό αγαθό». Όπως καταλήγει, πρόκειται για ευθύνη που αφορά την Παιδεία, τον πολιτισμό και τη στήριξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, ώστε να τιμάται «ουσιαστικά και στην πράξη» η συγκεκριμένη ημέρα.
