Category: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

  • Ολλανδικές Βουλευτικές εκλογές: Πως η θετική ατζέντα των Κεντρώων έβαλε φρένο στην Ακροδεξιά.

    Ολλανδικές Βουλευτικές εκλογές: Πως η θετική ατζέντα των Κεντρώων έβαλε φρένο στην Ακροδεξιά.

    Ύστερα από την ολιγόμηνη παραμονή στην εξουσία του πιο δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού στην ιστορία της Ολλανδίας, οι πρόωρες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβρη, ανέδειξαν ως νικητή -με λίγες χιλιάδες ψήφους διαφορά από το ακροδεξιό PVV- το κεντρώο  σοσιαλ-φιλελεύθερο κόμμα “Δημοκράτες” 66 (D66) με αρχηγό τον Rob Jetten.

    Ο 38χρονος Jetten, πρώην υπουργός Κλίματος της κυβέρνησης Ρούτε, κατάφερε να αναδειχτεί ως το κεντρικό πρόσωπο της προεκλογικής περιόδου και να επισκιάσει τον παλαίμαχο ακροδεξιό πολιτικό και νικητή των προηγούμενων εκλογών, Γκέρτ Βίλντερς. Η φιλόδοξη προεκλογική ατζέντα, η καλή τηλεοπτική παρουσία σε συνδυασμό με την παρατεταμένη κόπωση των Ολλανδών ψηφοφόρων από την διχαστική ρητορική και την αδυναμία της ακροδεξιάς να δώσει λύσεις στα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας, ήταν αρκετά για να κάνει στροφή η πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ προς την μετριοπάθεια.

    Η θετική ατζέντα του D66 που εκφράστηκε κυρίως μέσω του συνθήματος Het kan wel (Ναι, μπορούμε) και του εξασφάλισε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης με 26 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αποτελείται από υποσχέσεις για επενδύσεις στην εκπαίδευση, την πράσινη ενέργεια και τον φιλόδοξο στόχο για δημιουργία νέων δέκα πόλεων για την αντιμετώπιση του οξύτατου προβλήματος της στεγαστικής κρίσης. Ενώ, όσον αφορά το διχαστικό ζήτημα της μετανάστευσης, ο Jetten μίλησε για μηδενική ανοχή σε όσους διαπράττουν εγκλήματα και ότι θα δίνεται προτεραιότητα σε πρόσφυγες που προέρχονται από εμπόλεμες χώρες και είναι σε θέση να μάθουν την ολλανδική γλώσσα.

    Στο πολυκερματισμένο κοινοβούλιο της Ολλανδίας όπου οι κυβερνητικοί συνασπισμοί αποτελούνται συνήθως από τέσσερα κόμματα, το επόμενο στοίχημα του Jetten είναι να καταφέρει να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στα κόμματα της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς και να σχηματίσει ένα βιώσιμο υπουργικό συμβούλιο που θα επαναφέρει τη χώρα στην καρδία της λήψης των ευρωπαϊκών αποφάσεων.

  • Πιστόριους: «Η Ευρώπη έζησε ίσως το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι» – Τι απάντησε η Μόσχα

    Πιστόριους: «Η Ευρώπη έζησε ίσως το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι» – Τι απάντησε η Μόσχα

    Την εκτίμηση ότι το καλοκαίρι που πέρασε «ίσως ήταν το τελευταίο ειρηνικό» για την Ευρώπη, έκανε ο Γερμανός Υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, λέγοντας ότι μια πιθανή σύγκρουση ΝΑΤΟ και Ρωσίας μπορεί να συμβεί πριν από το 2029.

    Ο Πιστόριους ανέφερε ότι μέχρι πρόσφατα η Γερμανία και το ΝΑΤΟ θεωρούσαν πιθανό ένα ενδεχόμενο ρωσικής επίθεσης στη Συμμαχία από το 2029 και μετά, ωστόσο νεότερες αξιολογήσεις κάνουν λόγο για πιθανή κλιμάκωση ήδη από το 2028.

    Ο Γερμανός υπουργός υπογράμμισε ότι οι χώρες του ΝΑΤΟ χρειάζονται επειγόντως εκσυγχρονισμό και επανεξοπλισμό, σημειώνοντας ότι η Γερμανία βρίσκεται ήδη σε φάση προετοιμασίας. «Δεν πρέπει να δίνουμε την εντύπωση ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αμυνθεί. Μπορεί. Έχει σημαντικό αποτρεπτικό δυναμικό. Συμβατικό, αλλά φυσικά και πυρηνικό», διαβεβαίωσε.

    Η απάντηση της Μόσχας

    «Μετά από αυτά, δεν αμφιβάλλουμε για το ποιος ενεργεί ως επιτιθέμενος», απάντησε η Μόσχα, εμφανιζόμενη ιδιαίτερα επικριτική ως προς τις αναφορές περί επικείμενης σύγκρουσης, κατηγορώντας τη Γερμανία για επιθετική ρητορική.

    Η εκπρόσωπος του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα, αντέδρασε στις δηλώσεις Πιστόριους, υποστηρίζοντας σε δήλωσή της στο πρακτορείο TASS ότι «μετά από αυτά τα λόγια δεν υπάρχει αμφιβολία για το ποιος ενεργεί ως επιτιθέμενος».

  • Μαδούρο: Έτοιμος για διάλογο πρόσωπο με πρόσωπο με τον Τραμπ – Στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Βενεζουέλα

    Μαδούρο: Έτοιμος για διάλογο πρόσωπο με πρόσωπο με τον Τραμπ – Στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Βενεζουέλα

    Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, δήλωσε έτοιμος για συζήτηση τετ-α-τετ με τον Ντόναλντ Τραμπ, την ώρα που η Ουάσιγκτον έχει αναπτύξει τους τελευταίους μήνες μέσα με εντυπωσιακή ισχύ πυρός στην Καραϊβική, επισήμως στο πλαίσιο επιχείρησης για την καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών.

    «Θέλουν ο Τραμπ να διαπράξει το πιο σοβαρό λάθος της ζωής του εναντίον της Βενεζουέλας».

    «Με όποιον θέλει να μιλήσει με τη Βενεζουέλα, θα μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Χωρίς κανένα πρόβλημα. Αυτό που δεν μπορούμε να επιτρέψουμε είναι ο χριστιανικός λαός της Βενεζουέλας να βομβαρδιστεί και σφαγιαστεί», ανέφερε ο αρχηγός του κράτους Μαδούρο, απαντώντας σε επιστολή αμερικανού πάστορα κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίας τηλεοπτικής εκπομπής στην οποία εμφανίζεται.

    Επιπρόσθετα, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας μίλησε για «τομείς της εξουσίας» στις ΗΠΑ, χωρίς να αναφερθεί ονομαστικά σε κανέναν, που «θέλουν ο πρόεδρος Τραμπ να διαπράξει το πιο σοβαρό λάθος όλης του της ζωής διατάσσοντας στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Βενεζουέλας». Πρόσθεσε πως «αυτό θα ήταν το πολιτικό τέλος της ηγεσίας του και τον πιέζουν, τον προκαλούν».

    Τι απάντησε ο Τραμπ

    Ερωτηθείς αν αποκλείει τη δράση του αμερικανικού στρατού στη Βενεζουέλα, ο κ. Τραμπ απάντησε «όχι, δεν αποκλείω την πιθανότητα αυτή, δεν αποκλείω τίποτα».

    Παρά τις αμερικανικές διαβεβαιώσεις πως πρόκειται για επιχείρηση κατά των ναρκωτικών, το Καράκας βλέπει «πρόσχημα» των ΗΠΑ για την επιβολή «αλλαγής καθεστώτος» στη Βενεζουέλα ώστε η Ουάσιγκτον να βάλει στο χέρι τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου της λατινοαμερικάνικης χώρας.

  • Επίσκεψη Δένδια στο Κέντρο Πληροφοριακού Πολέμου Ειρηνικού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

    Επίσκεψη Δένδια στο Κέντρο Πληροφοριακού Πολέμου Ειρηνικού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ

    Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας,Νίκος Δένδιας, επισκέφθηκε το Κέντρο Πληροφοριακού Πολέμου Ειρηνικού του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο Σαν Ντιέγκο.

     Με ανάρτηση στο κοινωνικό δίκτυο Χ, ο κ. Δένδιας αναφέρει ότι ενημερώθηκε και είχε συζητήσεις σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στα μη επανδρωμένα αυτόνομα συστήματα που επιχειρούν πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

    Η συνεργασία αυτή και η ανταλλαγή τεχνογνωσίας είναι απαραίτητη, καθώς μέσω της Ατζέντας 2030 συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε και να ενισχύουμε τις τεχνολογικές δυνατότητες του Πολεμικού μας Ναυτικού.

     Ο υπουργός τόνισε την κρισιμότητα της διασφάλισης ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας παραμένουν πλήρως προετοιμασμένες για να αντιμετωπίσουν τις μελλοντικές προκλήσεις.

  • Νετανιάχου: «Αμετάβλητη η αντίθεσή μας σε παλαιστινιακό κράτος»

    Νετανιάχου: «Αμετάβλητη η αντίθεσή μας σε παλαιστινιακό κράτος»

    Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε την Κυριακή ότι το Ισραήλ παραμένει αντίθετο στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, επιχειρώντας να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν μετά τις αντιδράσεις των ακροδεξιών συμμάχων του για δήλωση η οποία, με τη στήριξη των ΗΠΑ, ερμηνεύτηκε ως έμμεση αποδοχή πορείας προς την παλαιστινιακή ανεξαρτησία.

    Δύο ημέρες νωρίτερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και σειρά μουσουλμανικών κρατών είχαν εγκρίνει σχέδιο ψηφίσματος του ΟΗΕ που στηρίζει το ειρηνευτικό σχέδιο του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη Γάζα, παρουσιάζοντάς το ως διαδικασία που «προσφέρει μια πορεία προς την παλαιστινιακή κρατική υπόσταση».

    Το σχέδιο Τραμπ και η μεταβατική διακυβέρνηση στη Γάζα

    Το 15μελές Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ξεκίνησε στις 7 Νοεμβρίου διαπραγματεύσεις για το σχέδιο, το οποίο προβλέπει τη σύσταση μιας μεταβατικής κυβέρνησης «Συμβουλίου Ειρήνης» στη Γάζα, με αποστολή τη διαχείριση κρίσιμων ζητημάτων όπως η μεταπολεμική ανοικοδόμηση και η οικονομική ανάκαμψη.

    Το 20 σημείων σχέδιο του Τραμπ περιλαμβάνει ρήτρα σύμφωνα με την οποία, εφόσον υπάρξουν μεταρρυθμίσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή, «μπορεί επιτέλους να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για μια αξιόπιστη οδό προς την παλαιστινιακή αυτοδιάθεση και την κρατική υπόσταση, την οποία αναγνωρίζουμε ως την επιδίωξη του παλαιστινιακού λαού».

    Η οργή των ακροδεξιών εταίρων και η πίεση στον κυβερνητικό συνασπισμό

    Αυτό το σημείο του σχεδίου εξόργισε τους ακροδεξιούς ηγέτες της ισραηλινής κυβέρνησης, οι οποίοι είχαν ήδη αντιταχθεί στην εκεχειρία του Οκτωβρίου στη Γάζα, που επετεύχθη με τη μεσολάβηση Τραμπ. Η ένταση δοκιμάζει ξανά τον εύθραυστο κυβερνητικό συνασπισμό του Νετανιάχου, ο οποίος στηρίζεται σε συντηρητικές και υπερεθνικιστικές δυνάμεις.

    Το Σάββατο, οι ακροδεξιοί υπουργοί Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ και Μπεζαλέλ Σμότριτς κάλεσαν ανοιχτά τον Νετανιάχου να καταγγείλει ρητά την προοπτική παλαιστινιακού κράτους. Ο Μπεν-Γκβιρ μάλιστα απείλησε να αποχωρήσει από τον κυβερνητικό συνασπισμό, εάν ο πρωθυπουργός δεν αναλάβει συγκεκριμένη δράση.

    «Η θέση μας δεν έχει αλλάξει» – Το μήνυμα Νετανιάχου

    Σε γραπτή δήλωσή του την Κυριακή, ο Νετανιάχου διακήρυξε: «Η αντίθεσή μας σε ένα παλαιστινιακό κράτος σε οποιαδήποτε περιοχή δεν έχει αλλάξει». Παράλληλα επανέλαβε ότι «η Γάζα θα αποστρατιωτικοποιηθεί και η Χαμάς θα αφοπλιστεί, με τον εύκολο ή τον δύσκολο τρόπο», προσθέτοντας πως «δεν χρειάζομαι επιβεβαιώσεις, tweets ή διαλέξεις από κανέναν».

    Οι ακροδεξιοί κυβερνητικοί εταίροι διατηρούν τη δύναμη να ρίξουν την κυβέρνηση πολύ πριν από τις επόμενες εκλογές, οι οποίες πρέπει να διεξαχθούν έως τον Οκτώβριο του 2026. Την Κυριακή, ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατζ και ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ ανάρτησαν επίσης δηλώσεις στο Χ κατά της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους, χωρίς πάντως να κατονομάσουν τον Νετανιάχου.

    Το ειρηνευτικό σχέδιο και ο απολογισμός του πολέμου στη Γάζα

    Το σχέδιο του Τραμπ για τη Γάζα έβαλε τέλος στις σημαντικές μάχες μεταξύ Ισραήλ και της παλαιστινιακής ένοπλης οργάνωσης Χαμάς, μετά από δύο χρόνια πολέμου που κατέστρεψαν τον παλαιστινιακό θύλακα και πυροδότησαν εντάσεις σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

    Ο Νετανιάχου είχε ασπαστεί το σχέδιο κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο τον Σεπτέμβριο, χωρίς όμως έως την Κυριακή να έχει τοποθετηθεί εκ νέου για το ζήτημα της παλαιστινιακής κρατικής υπόστασης.

    Σύμφωνα με τις τοπικές υγειονομικές αρχές, πάνω από 69.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στη Λωρίδα της Γάζας από τους συνεχείς ισραηλινούς βομβαρδισμούς και χερσαίες επιχειρήσεις των τελευταίων δύο ετών. Ο πόλεμος ξεκίνησε μετά τη διασυνοριακή επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, κατά την οποία σκοτώθηκαν περίπου 1.200 άνθρωποι στο Ισραήλ, σύμφωνα με ισραηλινές πηγές.

    Η εκεχειρία τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου, ωστόσο έκτοτε έχουν σημειωθεί επανειλημμένα, αν και διάσπαρτα, ξεσπάσματα βίας, διατηρώντας εύφλεκτο το κλίμα σε όλη την περιοχή.

  • Χατζηδάκης για επίσκεψη Ζελένσκι: «Η Ελλάδα ενισχύει τον διεθνή της ρόλο»

    Χατζηδάκης για επίσκεψη Ζελένσκι: «Η Ελλάδα ενισχύει τον διεθνή της ρόλο»

    Ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης, υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο τον Πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα για σειρά συναντήσεων υψηλού επιπέδου.

    Μήνυμα Χατζηδάκη για την ενεργειακή διάσταση της επίσκεψης

    Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Χατζηδάκης υπογράμμισε τη στρατηγική σημασία της επίσκεψης, σημειώνοντας ότι «η σημερινή του επίσκεψη συνδέεται με την ενεργειακή στήριξη της Ουκρανίας, μέσω Ελλάδας», κάτι που – όπως τόνισε – αναβαθμίζει ακόμη περισσότερο τη γεωστρατηγική θέση της χώρας.

    Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης χαρακτήρισε την εξέλιξη αυτή «άλλη μια σημαντική ελληνική επιτυχία», κάνοντας αναφορά στις συμφωνίες που υπογράφηκαν στις 6 και 7 Νοεμβρίου, επισημαίνοντας ότι η Αθήνα ενισχύει τη θέση της διεθνώς «χωρίς φωνές και αντάρα, με στρατηγική και συγκεκριμένο έργο».

    Το μήνυμα της κυβέρνησης είναι ότι η ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας – Ουκρανίας αποτελεί κρίσιμο πυλώνα της ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας, ενώ παράλληλα ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας ως σταθερού και αξιόπιστου περιφερειακού παράγοντα.

  • Κυπριακό: Νέα πρόκληση Ερντογάν και η απάντηση της Αθήνας

    Κυπριακό: Νέα πρόκληση Ερντογάν και η απάντηση της Αθήνας

    Η συμπλήρωση 42 ετών από την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους στα κατεχόμενα έδωσε την αφορμή στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να επανέλθει σε προκλητικές δηλώσεις, αυτή τη φορά μέσω των λογαριασμών του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

    «Ειλικρινά συγχαρητήρια για την 42η επέτειο της ανακήρυξης της ΤΔΒΚ, στέλνω τους χαιρετισμούς και τις θερμές ευχές μου στους Τουρκοκύπριους αδελφούς και αδελφές μας για αυτή την ξεχωριστή ημέρα», έγραψε ο τούρκος πρόεδρος σε ανάρτησή του στο Χ, επιχειρώντας να προσδώσει νομιμοφάνεια σε μια οντότητα που έχει καταδικαστεί διεθνώς.

    Στη συνέχεια, ο Ερντογάν αναφέρθηκε στην Κύπρο ως «εθνική υπόθεση» για την Τουρκία:
    «Μνημονεύω με έλεος τους ηρωικούς μάρτυρές μας και τιμώ τους βετεράνους μας με ευγνωμοσύνη. Δε θα εγκαταλείψουμε ποτέ την εθνική μας υπόθεση της Κύπρου και θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε την αλληλεγγύη μας με τον τουρκοκυπριακό λαό σε κάθε τομέα», τόνισε, επαναλαμβάνοντας τη γνωστή αναθεωρητική ρητορική της Άγκυρας.

    Η απάντηση του ελληνικού ΥΠΕΞ: Δεν αποδεχόμαστε τα τετελεσμένα

    Η Αθήνα αντέδρασε με σαφές και αυστηρό μήνυμα. Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο Εξωτερικών υπογραμμίζει ότι «η Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθεί τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής και κατοχής» και καλεί όλα τα κράτη «να συνταχθούν με το Διεθνές Δίκαιο».

    Το ΥΠΕΞ ζητεί από τη διεθνή κοινότητα να αντισταθεί σε κάθε μορφή αναθεωρητισμού και να σεβαστεί πλήρως «την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, απέναντι στην αποσχιστική αυτή οντότητα».

    Η ανακοίνωση υπενθυμίζει ότι «συμπληρώνονται σήμερα 42 έτη από την παράνομη, άκυρη και καταδικασθείσα από τις Αποφάσεις 541/1983 και 550/1984 του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μονομερή ανακήρυξη του ψευδοκράτους κατά πλήρη παραβίαση των θεμελιωδών Αρχών του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και του Διεθνούς Δικαίου».

    Με αυτόν τον τρόπο, η ελληνική πλευρά επαναφέρει στο προσκήνιο το γεγονός ότι η «ΤΔΒΚ» δεν αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ και το σύνολο της διεθνούς κοινότητας, πλην της Τουρκίας.

    Δέσμευση Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας για λύση στο πλαίσιο του ΟΗΕ

    Στο ίδιο κείμενο, το υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι, σε πλήρη σύμπνοια με την Κυπριακή Δημοκρατία, η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στην προοπτική μιας συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής λύσης.

    Όπως αναφέρεται, στόχος είναι μια λύση «στη βάση της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία και μία ιθαγένεια», στο πλαίσιο που καθορίζουν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

    Η αναφορά αυτή υπενθυμίζει ότι η ελληνική και η ελληνοκυπριακή πλευρά στηρίζουν το συμφωνημένο πλαίσιο λύσης του Κυπριακού, απορρίπτοντας οριστικά σενάρια «δύο κρατών» ή άλλες μορφές διχοτομικής διευθέτησης.

    Διπλωματική κινητικότητα και προοπτικές επανέναρξης των συνομιλιών

    Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην πρόσφατη διπλωματική κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό. Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι «η πρόσφατη διπλωματική κινητικότητα στο Κυπριακό Ζήτημα, ο διορισμός προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό, οι άτυπες συναντήσεις σε διευρυμένο σχήμα αποτελούν σημαντικά βήματα για δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων που θα οδηγήσουν στην επανεκκίνηση των συνομιλιών».

    Η Αθήνα διαμηνύει ότι υποστηρίζει ενεργά την επανέναρξη μιας ουσιαστικής διαδικασίας υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με στόχο να τερματιστεί το καθεστώς κατοχής και διαίρεσης της Κύπρου και να βρεθεί λύση που θα διασφαλίζει την ενότητα, την κυριαρχία και τα δικαιώματα του κυπριακού λαού στο σύνολό του.

  • Διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Ισραήλ για νέο αντιπυραυλικό πλέγμα

    Διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Ισραήλ για νέο αντιπυραυλικό πλέγμα

    Η Ελλάδα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ για την προμήθεια σύγχρονων πυραυλικών συστημάτων που θα ενταχθούν στο πολυεπίπεδο αντιπυραυλικό σύστημα «Ασπίδα του Αχιλλέα», σύμφωνα με δύο Έλληνες αξιωματούχους που μίλησαν στο Reuters. Οι συζητήσεις είχαν ανασταλεί λόγω των επιχειρήσεων στη Γάζα, αλλά πλέον επανεκκινούν και αναμένεται να ενταθούν τον επόμενο μήνα.

    Προϋπολογισμός και στόχευση του προγράμματος

    Η Αθήνα έχει δεσμεύσει 28 δισ. ευρώ έως το 2036 για τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων, με περί τα 3 δισ. ευρώ να κατευθύνονται ειδικά στην ανάπτυξη του νέου αντιαεροπορικού/αντιπυραυλικού πλέγματος. Παράλληλα προωθείται η προμήθεια νέων μαχητικών stealth, φρεγατών και υποβρυχίων από ΗΠΑ και Ευρώπη, ώστε η χώρα να διατηρήσει ισορροπία ισχύος έναντι της Τουρκίας.

    Το πακέτο με το Ισραήλ: PULS και αντιαεροπορικά

    Κεντρικό στοιχείο των συζητήσεων είναι η αγορά 36 συστημάτων πυροβολικού PULS της Elbit. Το εκτιμώμενο κόστος για τα PULS ανέρχεται περίπου στα 650 εκατ. ευρώ, ενώ το συνολικό πακέτο περιλαμβάνει και σύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα. Όπως ανέφερε αρμόδιος αξιωματούχος, «Θέλουμε να αγοράσουμε 36 συστήματα πυροβολικού PULS και αντιαεροπορικά συστήματα. Οι διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ θα ενταθούν τον επόμενο μήνα».

    Βιομηχανική συμμετοχή και μεταφορά τεχνογνωσίας

    Προβλέπεται εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή περί το 25%, με ελληνικές εταιρείες να αναλαμβάνουν τμήματα παραγωγής, υποστήριξης και ολοκλήρωσης. Η ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας αποτελεί κομβικό στόχο, ώστε να διασφαλιστεί τεχνική αυτονομία και μακροχρόνια υποστήριξη των συστημάτων.

    Αναδιάρθρωση της αντιαεροπορικής ομπρέλας

    Η Ελλάδα διατηρεί σε υπηρεσία τα αμερικανικά Patriot, όμως εξετάζει την αντικατάσταση παλαιότερων ρωσικής προέλευσης συστημάτων (OSA, TOR-M1, S-300) με νεότερες πλατφόρμες. Η μετάβαση εντάσσεται στο σχέδιο πολυεπίπεδης άμυνας απέναντι σε απειλές αεροσκαφών, UAV και πυραύλων.

  • Η ένταξη της Ουκρανίας στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και οι προκλήσεις για το κράτος πρόνοιας στην ΕΕ

    Η ένταξη της Ουκρανίας στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και οι προκλήσεις για το κράτος πρόνοιας στην ΕΕ

    *Δρ. Παναγιώτης Σφαέλος

    Ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία έχει αλλάξει τα γεωπολιτικά δεδομένα στην Ευρώπη. Η ΕΕ βρέθηκε αντιμέτωπη με την Ρωσία και έπρεπε να αλλάξει το στρατηγικό της μοντέλο ασφαλείας. Σε αυτό το πλαίσιο, η στήριξη της Ουκρανίας αποτελεί πλέον στρατηγικό στόχο για την ΕΕ ώστε να τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει στον πόλεμο με την Ρωσία. Η Ουκρανία έχει λάβει τεράστια ποσά για την άμυνα της μέχρι σήμερα. Η ΕΕ έδωσε στην Ουκρανία το καθεστώς υποψήφιας χώρας για ένταξη στην ΕΕ για να συμβολίσει την αρωγή της και την προοπτική της Ουκρανίας μέσα στην Ευρωπαική οικογένεια.

    Πέρα από την οικονομική αρωγή στην Ουκρανία, η ΕΕ έχει αρχίσει να επεκτείνεται και στην κοινωνική στήριξη. Σε αυτό το πλαίσιο, τον περασμένο Ιούλιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να εντάξει την Ουκρανία στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (European Social Fund Plus). Οι ουκρανικές ΜΚΟ, οι δημόσιες αρχές και οι εταιρείες μπορούν πλέον να υποβάλουν αίτηση για χρηματοδότηση από το ESF+ για κοινωνικά έργα, όπως η βελτίωση της συμμετοχής στην αγορά εργασίας και την καταπολέμηση της φτώχειας και της έλλειψης στέγης. Η συμφωνία υπογράφηκε στη Ρώμη από την Εκτελεστική Αντιπρόεδρο για τα Κοινωνικά Δικαιώματα και τις Δεξιότητες, τις Ποιοτικές Θέσεις Εργασίας και την Ετοιμότητα, Ροξάνα Μινζάτου και την Αντιπρόεδρο της Ουκρανίας, Γιούλια Σβιριντένκο. Κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης για την Ανάκαμψη της Ουκρανίας στις 10 και 11 Ιουλίου 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε επίσης τη δέσμευσή της να συνδέσει την Ουκρανία με το πρόγραμμα Erasmus, επεκτείνοντας τις ευκαιρίες εκπαίδευσης και κινητικότητας για τους Ουκρανούς φοιτητές και εκπαιδευτικούς. Επιπλέον, το Erasmus θα υποστηρίξει τη διανομή 2 εκατομμυρίων νέων σχολικών βιβλίων σε Ουκρανούς μαθητές κατά το σχολικό έτος 2025-2026. Επίσης, υπεγράφη μνημόνιο μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών της Ουκρανίας και των Ουκρανών κοινωνικών εταίρων, το οποίο στοχεύει στην ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου, στον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας, στην ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας και στην προώθηση της ισότητας των φύλων στην εργασία στην Ουκρανία. Η Εκτελεστική Αντιπρόεδρος Ροξάνα Μινζάτου δήλωσε: «Αυτή ήταν μια σημαντική εβδομάδα για το μέλλον της Ουκρανίας, και τα κοινωνικά δικαιώματα και η εκπαίδευση βρίσκονται στο επίκεντρο αυτού του μέλλοντος. Επαινώ την Ουκρανία για τα μέτρα που έλαβε για την εμβάθυνση της συνεργασίας με την ΕΕ στον τομέα της κοινωνικής ένταξης, της απασχόλησης και της εκπαίδευσης. Με την ένταξή της στο σκέλος Απασχόλησης και Κοινωνικής Καινοτομίας του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, η Ουκρανία μπορεί να σημειώσει πραγματική πρόοδο στην κοινωνική καινοτομία και να υποστηρίξει καλύτερα τα ευάλωτα άτομα. Το μνημόνιο με τους κοινωνικούς εταίρους αποτελεί επίσης μια θετική κίνηση προς την ευθυγράμμιση με τα πρότυπα και τις αξίες της ΕΕ σχετικά με τον κοινωνικό διάλογο και την εργατική νομοθεσία. Τέλος, προσβλέπω στην ένταξη της Ουκρανίας στο πρόγραμμα Erasmus, η οποία θα διευρύνει την πρόσβαση των Ουκρανών μαθητών και εκπαιδευτικών στις ευκαιρίες εκπαίδευσης και κινητικότητας που προσφέρει το Erasmus.»

    Παρέχοντας στην Ουκρανία πρόσβαση στον μηχανισμό του ESF+ της ΕΕ για την προώθηση της απασχόλησης, της κοινωνικής ένταξης και της μείωσης της φτώχειας, η ΕΕ επεκτείνει όχι μόνο την οικονομική και στρατιωτική αλληλεγγύη στην Ουκρανία αλλά και στο ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος ώστε η Ουκρανία να μπορέσει να ορθοποδήσει και να έρθει πιο κοντά στο Ενωσιακό κεκτημένο. Ωστόσο, αυτή η επέκταση έχει βαθιές επιπτώσεις για το μέλλον της κοινωνικής πρόνοιας εντός της ΕΕ. Το ερώτημα είναι αν η ΕΕ μπορεί να υποστηρίξει τις τεράστιες κοινωνικές ανάγκες της Ουκρανίας χωρίς να υπονομεύσει το δικό της κοινωνικό κράτος. Το ESF+ αποτελεί το μεγαλύτερο εργαλείο κοινωνικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με προϋπολογισμό σχεδόν 100 δις ευρώ για την περίοδο 2021-2027. Ο κύριος στόχος του είναι η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής μεταξύ των κρατών μελών χρηματοδοτώντας έργα που προωθούν την απασχόληση, την εκπαίδευση, τις ίσες ευκαιρίες και την κοινωνική προστασία για τους πιο ευάλωτους. Μέχρι πρόσφατα, οι δικαιούχοι του περιορίζονταν στα κράτη-μέλη της ΕΕ. Η ένταξη της Ουκρανίας στο ESF+ αντιπροσωπεύει μια θεμελιώδη μετατόπιση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης σε υποψήφια κράτη μέλη. Η κίνηση αυτή είναι πολιτικά ισχυρή αλλά εισάγει επίσης μια αναδιανεμητική πρόκληση που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στα συστήματα κοινωνικού κράτους της Ευρώπης για τα επόμενα χρόνια. Από οικονομικής άποψης, η επέκταση της υποστήριξης του ESF+ στην Ουκρανία έρχεται σε μια εποχή που οι κοινωνικοί προϋπολογισμοί σε όλη την Ευρώπη είναι ήδη πιεσμένοι από τον πληθωρισμό και το υψηλό κόστος ενέργειας. Η απεξάρτηση από την ρωσική ενέργεια έφερε οικονομικές δυσκολίες στην ΕΕ η οποία τώρα θα πρέπει αγοράζει ακριβό LNG από τις ΗΠΑ για να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες. Συνεπώς, οι ευρωπαϊκές οικονομίες θα πιεστούν και ταυτόχρονα θα πρέπει να στηρίξουν την Ουκρανία σε έναν πόλεμο που δεν φαίνεται να τελειώνει σύντομα.

    Αν η Ουκρανία αρχίσει να αντλεί από το ίδιο σύνολο κεφαλαίων που στηρίζει σήμερα τις πιο ευάλωτες περιοχές της ΕΕ, ιδιαίτερα στο Νότια και Ανατολική Ευρώπη υπάρχει κίνδυνος να μειωθεί η κοινωνική συνοχή εντός της ίδιας της Ένωσης. Σε αυτή τη περίπτωση, τα κράτη μέλη με υψηλή ανεργία και φτώχεια ενδέχεται να βρεθούν να ανταγωνίζονται την Ουκρανία για πόρους που σχεδιάστηκαν αρχικά για την αντιμετώπιση των ενδοευρωπαϊκών ανισοτήτων. Αυτό το γεγονός δημιουργεί πολιτικές τριβές μεταξύ των κρατών μελών για την διανομή των κονδυλίων. Περαιτέρω, η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στο ESF+ υπό συνθήκες πολέμου θέτει σημαντικές προκλήσεις λογοδοσίας και διαφάνειας. Η Ουκρανική κυβέρνηση έχει σημειώσει πρόοδο στον εκσυγχρονισμό των θεσμών της, ωστόσο οι κίνδυνοι διαφθοράς παραμένουν και η διοικητική υποδομή για τη διαχείριση κοινωνικών έργων σε επίπεδο ΕΕ εξακολουθεί να αναπτύσσεται. Αν η Ουκρανική κυβέρνηση και οι σχετικοί φορείς δεν διαχειριστούν χρηστά τα Ευρωπαϊκά κοινωνικά κονδύλια, αυτό θα μπορούσε να διαβρώσει την εμπιστοσύνη του κοινού όχι μόνο στις μεταρρυθμίσεις της Ουκρανίας αλλά και στην ακεραιότητα των μηχανισμών κοινωνικής χρηματοδότησης της ΕΕ. Για να διατηρηθεί η κοινωνική συνοχή στην ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να αποδείξει ότι κάθε ευρώ που δαπανάται στην Ουκρανία συμβάλλει όχι μόνο στην ανάκαμψη της χώρας αλλά και στην κοινωνική σταθερότητα της ίδιας της Ευρώπης – αποτρέποντας τη μαζική φτώχεια, μετριάζοντας τις μεταναστευτικές πιέσεις και ενισχύοντας τη μακροπρόθεσμη περιφερειακή ασφάλεια.

    Η επέκταση του ESF+ στην Ουκρανία εγείρει επίσης ευαίσθητα ερωτήματα σχετικά με τις προτεραιότητες της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Για δεκαετίες, το κοινωνικό μοντέλο της ΕΕ έχει οριστεί από την αρχή της εσωτερικής συνοχής που σημαίνει τα πλουσιότερα κράτη μέλη υποστηρίζουν τα πιο αδύναμα για να διασφαλίσουν την κοινωνική και οικονομική συνοχή εντός της Ένωσης. Η επέκταση αυτής της αρχής σε μια χώρα μη μέλος υπογραμμίζει την ηθική δέσμευση της Ευρώπης στην Ουκρανία, αλλά θολώνει επίσης τα όρια μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής αλληλεγγύης. Πολλοί αναλυτές στα κράτη-μέλη ήδη θεωρούν αυτήν την πολιτική ως εκτροπή πόρων από τις εγχώριες ανάγκες, προειδοποιώντας ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες που παλεύουν με τη φτώχεια ή την ανεργία ενδέχεται τώρα να χρειαστεί να μοιράζονται τα λιγοστά κονδύλια κοινωνικής πρόνοιας με μια χώρα που βρίσκεται ακόμη εκτός ΕΕ. Η δυναμική της αγοράς εργασίας προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας. Καθώς η ανοικοδόμηση της Ουκρανίας επιταχύνεται, εκατομμύρια εκτοπισμένοι Ουκρανοί θα επιδιώξουν την επανένταξή τους στο εργατικό δυναμικό. Ενώ το ESF+ θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει πρωτοβουλίες κατάρτισης δεξιοτήτων, εύρεσης εργασίας και κοινωνικής ένταξης για τους Ουκρανούς, θα μπορούσε επίσης να εντείνει τον ανταγωνισμό σε τομείς με χαμηλούς μισθούς εντός της Ένωσης. Τέτοιες εξελίξεις θα μπορούσαν να μειώσουν τους μισθούς και να επιδεινώσουν τις ανισότητες εντός της ΕΕ, αμφισβητώντας τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα της Ευρώπης.

    Σε διαρθρωτικό επίπεδο, η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στο πλαίσιο του ESF+ ουσιαστικά μετατρέπει ένα ταμείο που είχε αρχικά σχεδιαστεί για να διορθώσει τις εσωτερικές ανισότητες σε εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και γεωπολιτικής προβολής. Αυτό έχει κινδύνους αλλά και ευκαιρίες. Αφενός, μπορεί να επεκτείνει τις δεσμεύσεις της Ευρώπης για την κοινωνική πρόνοια πέρα από τα προβλεπόμενα όριά τους, οδηγώντας σε εσωτερικό κατακερματισμό. Αφετέρου, η επέκταση του ESF+ θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για την ΕΕ να προβάλει και την πολιτική και κοινωνική της ταυτότητα πέρα από την οικονομική.

    Σε κάθε περίπτωση, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της απόφασης θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο χρηματοδότησης και διαχείρισης της πρωτοβουλίας. Αν η ένταξη της Ουκρανίας οδηγήσει στη δημιουργία ενός ξεχωριστού, πρόσθετου χρηματοδοτικού κονδυλίου εντός του ESF+, η πίεση στα κράτη μέλη θα μπορούσε να μετριαστεί. Τελικά, η απόφαση επέκτασης του ESF+ στην Ουκρανία εμπεριέχει ένα ευρύτερο δίλημμα: πώς μπορεί η ΕΕ να δράσει ως παγκόσμια δύναμη χωρίς να υποσκάπτεται η αλληλεγγύη στο εσωτερικό της. Η ΕΕ δεν μπορεί να προωθήσει αξιόπιστα ένα κοινωνικό μοντέλο πέρα από τα σύνορά της εάν αυτό το μοντέλο φαίνεται αποδυναμωμένο στο εσωτερικό της λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ακόμα και τα συστήματα πρόνοιας των κρατών-μελών δεν θα παραμείνουν βιώσιμα αν ένα τεράστιο ποσό των προϋπολογισμών τους πηγαίνει στην Ουκρανία. Μην ξεχνάμε ότι στον Ευρωπαϊκό προϋπολογισμό συνεισφέρουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ.

    Συμπερασματικά, η ένταξη της Ουκρανίας στο ESF+ είναι ένα στοίχημα για την ΕΕ ότι η κοινωνική ασφάλεια και συνοχή της Ευρώπης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανοικοδόμηση του ανατολικού γείτονά της. Υπό αυτή την έννοια, η επέκταση του ESF+ αποτελεί μια πρόκληση. Προσφέρει όμως επίσης μια ευκαιρία για ανανέωση του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους, για να επιβεβαιώσουμε ότι η κοινωνική πολιτική δεν είναι απλώς μια εσωτερική υπόθεση αλλά μέρος της ταυτότητας της Ευρώπης. Άλλωστε η Ουκρανία πρέπει να πετύχει σύγκλιση με την ΕΕ για να μπορέσει να ενταχθεί και ένας τρόπος είναι η διάχυση κοινωνικών πόρων προς την Ουκρανία. Αν βέβαια αυτή η πολιτική τελικά ενδυναμώσει ή επιβαρύνει το ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας και τον Ευρωπαϊκό προϋπολογισμό θα εξαρτηθεί από τον τρόπο εφαρμογής της. Πρέπει να υπάρξει μια προσπάθεια να αντληθούν κεφάλαια για το κοινωνικό κράτος της ΕΕ για να μπορέσουν να εξισορροπηθούν τα κοινωνικά κονδύλια του ESF+ προς την δοκιμαζόμενη Ουκρανία. Ωστόσο υπό τις παρούσες συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας και υψηλού πληθωρισμού στην ΕΕ είναι αμφίβολο αν αυτό το εγχείρημα θα επιτύχει χωρίς να υπονομεύσει την κοινωνική συνοχή των υφιστάμενων κρατών-μελών της ΕΕ.

    Πηγή: ΚΕΔΙΣΑ

  • Γεραπετρίτης: Ο Ηγετικός ρόλος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο

    Γεραπετρίτης: Ο Ηγετικός ρόλος της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο

    Η εποχή απαιτεί περιφερειακές συνεργασίες και, όπως ανέφερε ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης στο “Athens Security Forum 2025” του ΙΔΙΣ, «η Ελλάδα αυτή τη δεδομένη στιγμή έχει και την ηγετική θέση να μπορέσει να επιβάλλει μία τέτοιου τύπου συνεργασία επ’ ωφέλειά της». Η Αθήνα έχει καταθέσει πρόταση για ένα πολυμερές σχήμα στην Ανατολική Μεσόγειο με τα κράτη που μοιράζονται μαζί μας θαλάσσια σύνορα. Η ατζέντα συνδυάζει πρακτικά πεδία, όπως πολιτική προστασία, προστασία θαλασσίου περιβάλλοντος και μετανάστευση, αλλά και δύσκολα κεφάλαια όπως συνδεσιμότητα και οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.

    Προϋποθέσεις συμμετοχής και ανοιχτά εμπόδια

    Ο ΥΠΕΞ αναγνώρισε ότι η υλοποίηση δεν είναι εύκολη, με εμπόδια όπως η στάση της Τουρκίας έναντι της Κύπρου και ο διχασμός στη Λιβύη. Ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι τα ζητήματα «δεν είναι αξεπέραστα» και ότι είναι «η ώρα της ευθύνης για όλους». Η μία και μοναδική προϋπόθεση είναι ο καθολικός σεβασμός του διεθνούς δικαίου, της κυριαρχίας των κρατών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου· άλλωστε «δύο από τις χώρες είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μία χώρα είναι σε προενταξιακή διαδικασία». Η Ελλάδα καλεί τους γείτονες «να βρεθεί μια λειτουργική σχέση» για κοινές προκλήσεις που δεν λύνονται με μονομερείς ενέργειες.

    Συμπληρωματικότητα με τα διμερή και η σχέση με την Τουρκία

    Η περιφερειακή πρωτοβουλία δεν ακυρώνει τα διμερή κανάλια. «Με την Τουρκία, τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχει υπάρξει ένας δομημένος διάλογος», είπε, παρότι δεν υπήρξε ακόμη αποτέλεσμα στο μεγάλο υποκείμενο ζήτημα, δηλαδή την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Υπάρχει, όμως, πρόοδος στη λεγόμενη χαμηλή πολιτική και στις επαφές των κοινωνιών. Μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να ολοκληρωθεί η διερεύνηση προθέσεων των μερών· αν υπάρξει σύγκλιση, θα ακολουθήσουν επόμενα βήματα, «ενδεχομένως με την υπογραφή κάποιου συνυποσχετικού ή με συνάντηση σε επίπεδο ΥΠΕΞ ή τεχνικών κλιμακίων».

    «Διεθνής αυτάρκεια» και αυτοπεποίθηση της ελληνικής διπλωματίας

    Ο κ. Γεραπετρίτης στάθηκε στην αναβαθμισμένη θέση της χώρας: «Η ελληνική εξωτερική πολιτική έχει φτάσει σε επίπεδο διεθνούς αυτάρκειας και αυτοπεποίθησης που δεν χρειάζεται να ετεροπροσδιορίζεται». Η Ελλάδα, υπογράμμισε, δεν κοιτά διαρκώς προς την Τουρκία για να διαμορφώσει στάση, ενώ απορρίπτει τις «εύπεπτες» ή «αφοριστικές» προσεγγίσεις στα σύνθετα προβλήματα. «Αυτό που συνέβη με την ενεργειακή συνεργασία Ελλάδας-ΗΠΑ δεν ήταν τυχαίο».

    Τι έχει αλλάξει στη διεθνή σκηνή

    Ο ΥΠΕΞ περιέγραψε ένα εξαιρετικά σύνθετο παγκόσμιο περιβάλλον: άνω των 60 ένοπλων συρράξεων, διεθνείς οργανισμοί με μικρότερη παρεμβατικότητα και κενό που καλύπτεται από ισχυρά κράτη ή νέες συμμαχίες. Το μεταπολεμικό ισοζύγιο ευθύνης ασφαλείας αλλάζει, ενώ αναδυόμενες δυνάμεις όπως η Ινδία αναλαμβάνουν ρόλο στον παγκόσμιο Νότο. Η σκληρή ισχύς επανέρχεται στην πρώτη γραμμή, αλλά ανάμεσα στη σκληρή και την ήπια ισχύ αναδεικνύεται η έξυπνη ισχύς, ένα υβριδικό μίγμα αποτροπής και προβολής αξιών.

    Ενέργεια ως εργαλείο «έξυπνης ισχύος»

    «Η ενέργεια καθίσταται ένα μέσο ταυτοχρόνως ήπιας και σκληρής ισχύος, αλλά πάντως έξυπνης ισχύος», τόνισε, με αφορμή την ανάγκη αποφυγής υπερεξάρτησης που ανέδειξε ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία. Οι πρόσφατες συμφωνίες – Κάθετος Διάδρομος, εξορύξεις φυσικού αερίου, συμπράξεις με διεθνείς ενεργειακούς παίκτες – καθιστούν την Ελλάδα όχι απλώς ενεργειακό κόμβο, αλλά και εξαγωγικό φορέα αυτάρκειας για άλλες χώρες.

    Δύση, ασφάλεια και η θέση της Ελλάδας

    Για την εσωτερική ασφάλεια, ο ΥΠΕΞ υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται «με αφέλεια». Η Ελλάδα οφείλει να στηρίζεται στη Δύση, την ΕΕ και τη διατλαντική συνεργασία. Σήμερα, «η πλήρης ένταξη της Ελλάδας στη Δύση συνιστά όρο ασφάλειας». Η χώρα επενδύει παραδοσιακά στη σκληρή ισχύ της, αλλά πλέον αναγνωρίζεται ότι η συμμετοχή σε διεθνή κοινότητα είναι εξίσου κρίσιμη. Η Ελλάδα βρίσκεται «στο υψηλότερο διπλωματικό επίπεδο» που είχε ποτέ: σκληρός πυρήνας της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αιρετό μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στρατηγικές συμμαχίες με Ισραήλ, χώρες του Κόλπου και Ινδία, και άριστες σχέσεις με τις ΗΠΑ.

    Δύο χρόνια πυκνής διπλωματίας, με το «αγκάθι» ανοιχτό

    Ο κ. Γεραπετρίτης υπενθύμισε ότι από τη Διακήρυξη των Αθηνών έχουν περάσει μόλις δύο χρόνια, με ήδη ορατά οφέλη: άνοδος στο διμερές εμπόριο, πρόληψη μεταναστευτικών ροών, συνεργασία στην πολιτική προστασία και δραστική μείωση παραβιάσεων του εναέριου χώρου, που «δίνει ανάσα» στην Πολεμική Αεροπορία. Αναγνώρισε, πάντως, ότι «δεν έχουμε ακόμη μπει» στη συζήτηση για την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, κάτι που «αναπαράγει εντάσεις». Η Ελλάδα, είπε, έβαλε «στο τραπέζι» όσα κάποιοι θεωρούσαν ότι φοβόμαστε: Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχέδιο, Θαλάσσια Πάρκα, και συνεργασίες με Chevron και Exxon – «με πλήρη αυτοπεποίθηση και χωρίς εκπτώσεις στις εθνικές κόκκινες γραμμές».