Με την ομιλία του Θοδωρή Ρουσόπουλου άνοιξαν οι εργασίες του προσυνεδριακού διαλόγου της Νέας Δημοκρατίας στα Ιωάννινα. Ως Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του 16ου Συνεδρίου του κόμματος, επέλεξε να ξεκινήσει από το τραγικό ναυάγιο στα ανοικτά της Χίου, όπου έχασαν τη ζωή τους 15 μετανάστες.
Όπως είπε, «Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω τη σημερινή ομιλία με το τραγικό ναυάγιο στη Χίο, με 15 νεκρούς μετανάστες, το οποίο μας γεμίζει θλίψη για το συνεχιζόμενο ανθρώπινο κόστος της μεταναστευτικής κρίσης.Μας υπενθυμίζει ότι τα σύνορα της Ελλάδας είναι ευρωπαϊκά σύνορα και πως η ευθύνη για την καταπολέμηση των δικτύων των λαθροδιακινητών και την προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι κοινή». Η αναφορά του υπογράμμισε ότι τα ελληνικά σύνορα αντιμετωπίζονται ως ευρωπαϊκά σύνορα, με ευθύνη που, όπως σημείωσε, δεν μπορεί να βαραίνει μόνο μία χώρα.
«Να τα λέμε ξανά, μέχρι να ακουστούν»
Στη συνέχεια, ο Θοδωρής Ρουσόπουλος στάθηκε στη λογική που – κατά την εκτίμησή του – πρέπει να διέπει τον προσυνεδριακό διάλογο: επιμονή, επανάληψη και τεκμηρίωση. «Όπως ανέφερε, «στην πολιτική υπάρχει ένας δυναμικός κανόνας. Όταν επαναλαμβάνεις κάτι ξανά και ξανά, όταν το έχεις πει χίλιες φορές και έχεις κουραστεί να το ξαναπείς τότε -ίσως τότε- οι άνθρωποι αρχίζουν πραγματικά να το ακούν. Αυτό κατά την γνώμη μου πρέπει να είναι ένα βασικό στοιχείο του προσυνεδριακού μας διαλόγου. Να μιλήσουμε για όσα κάναμε ξανά, συστηματικά και εμπεριστατωμένα».
Με αυτό το πλαίσιο, έδωσε το στίγμα πως ο διάλογος δεν θα στηριχθεί σε γενικόλογες αναφορές, αλλά σε συνεχή ανάδειξη των επιλογών και των αποτελεσμάτων που, όπως είπε, προέκυψαν από συγκεκριμένη πολιτική πορεία.
Απολογισμός επταετίας και το «από το 2019 στο 2026»
Σχολιάζοντας την κυβερνητική διαδρομή των τελευταίων επτά ετών, ο κ. Ρουσόπουλος παρουσίασε μια συνολική εικόνα για την οικονομία, την αγορά εργασίας και τα βασικά πεδία δημόσιας πολιτικής. Όπως τόνισε, «Να πούμε ότι η Ελλάδα, σήμερα, είναι δημοσιονομικά σταθερή και διεθνώς αξιόπιστη. Ότι η οικονομία αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ότι η ανεργία μειώθηκε δραστικά και δημιουργήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Ότι οι μισθοί αυξήθηκαν στην πράξη και ότι ο κατώτατος μισθός ενισχύθηκε ουσιαστικά. Ότι στην κοινωνική συνοχή, το κοινωνικό κράτος απέκτησε στέρεη βάση, με πολιτικές που στηρίζουν τους πιο ευάλωτους, αλλά και τη μεσαία τάξη. Ότι στην Υγεία, ενισχύθηκε η χρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος, προσλήφθηκε προσωπικό και βελτιώθηκαν υποδομές. Ότι στην Παιδεία, αυξήθηκαν οι πόροι και προχώρησαν μεταρρυθμίσεις που συνδέουν το δημόσιο σχολείο και το πανεπιστήμιο με ίσες ευκαιρίες, ποιότητα και προοπτική για τους νέους».
Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε ότι η διαδρομή αυτή δεν ήταν συγκυριακή: «Τα υπενθυμίζω μόνο για έναν λόγο. Τίποτα δεν έγινε τυχαία. Αυτή η πορεία μάς οδήγησε από την Ελλάδα του 2019, στην Ελλάδα του 2026. Μια χώρα που κέρδισε τη χαμένη της αξιοπιστία. Που αναγνωρίζεται διεθνώς. Που σε πολλούς τομείς έγινε παράδειγμα προς μίμηση». Πρόσθεσε ακόμη πως, μετά την ανάληψη της ευθύνης του για την Οργανωτική Επιτροπή, έχει δεχθεί τηλεφωνήματα δημοσιογράφων, μεταφέροντας χαρακτηριστικά: «Από την ημέρα που ο πρωθυπουργός μού έκανε την τιμή να μου αναθέσει την ευθύνη της προεδρίας της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, δέχομαι τηλεφωνήματα από πολλούς δημοσιογράφους. ”Έχετε σοβαρά προβλήματα και εχθρούς”, αποφαίνονται κάποιοι και συμπληρώνουν ”μέσα στο κόμμα σας”. Αναδιατάσσω την φράση: Έχουμε εχθρούς τα προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία και αυτούς πολεμάμε».
«Εχθρός» ο λαϊκισμός και στόχος η συνέχεια
Ο πρώην υπουργός επέμεινε ότι το κρίσιμο διακύβευμα δεν βρίσκεται στις εσωτερικές τριβές, αλλά στο πώς μετατρέπονται οι διαφωνίες σε δημιουργική ώθηση. Όπως είπε, «Ο μεγαλύτερος εχθρός ενός κόμματος είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Ίσως όταν είσαι συρρικνωμένο μικρό κόμμα και στην αντιπολίτευση να ισχύει αυτό. Όταν, όμως, είσαι διαχρονικά η παράταξη των μεγάλων εθνικών επιλογών και των μεγάλων τομών και όταν έχεις περάσει από τις Συμπληγάδες πολλές φορές, τότε ακόμη και οι όποιες διαφωνίες γίνονται γόνιμο έδαφος για βήματα προς τα εμπρός».
Στρέφοντας τα πυρά του στον λαϊκισμό, υποστήριξε ότι «Ο πραγματικός εχθρός μας είναι αλλού. Είναι στις φαντασιώσεις εκείνων που υπόσχονται ότι, αν έρθουν στην εξουσία, θα τα λύσουν όλα. Μαγικές λύσεις, εύκολες απαντήσεις, υποσχέσεις χωρίς κόστος. Η φαντασία προσθέτει στην πολιτική. Η φαντασίωση βλάπτει είπε και συνέχισε: «Οι λαϊκιστές, όταν γίνονται εξουσία, δεν πλήττουν τον εαυτό τους. Πλήττουν κοινωνίες, θεσμούς και χώρες. Αυτόν τον οίστρο τον ζήσαμε. Τον πληρώσαμε. Και δεν πρέπει να το ξεχάσουμε».
Καταλήγοντας, έθεσε δύο σημεία ως βασικούς «κινδύνους»: «Γι’ αυτό, αν θέλουμε να μιλήσουμε για εχθρούς, είναι δύο: Ο πρώτος, να πιστέψουμε ότι όσα πετύχαμε αυτά τα 7 χρόνια δεν έγιναν από τύχη. Τίποτα δεν έγινε τυχαία. Ο δεύτερος, να μην υποτιμήσουμε πόσο εύκολα μπορεί να χαθεί η πρόοδος. Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, τίποτα δεν είναι δεδομένο». Στο ίδιο πνεύμα, περιέγραψε τον στόχο των προσυνεδρίων και του συνεδρίου ως συνέχιση της προσπάθειας «που γεννά αποτελέσματα», διευκρινίζοντας πως η επανάληψη των πεπραγμένων δεν γίνεται «όχι από αλαζονεία. Αλλά από ευθύνη».
Τέλος, έκλεισε με σαφές πολιτικό μήνυμα, δηλώνοντας: «Με τη Νέα Δημοκρατία των μεγάλων εθνικών επιλογών. Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη Πρωθυπουργό των μεγάλων τομών. Με ευθύνη απέναντι στη χώρα και αυτοπεποίθηση για το μέλλον, κηρύσσω από τα Ιωάννινα την έναρξη του προσυνεδριακού μας διαλόγου».
