Tag: ΗΠΑ

  • Μαρκ Επστιν: Καταγγέλλει «συγκάλυψη δολοφονίας» πίσω από τον θάνατο του αδερφού του

    Μαρκ Επστιν: Καταγγέλλει «συγκάλυψη δολοφονίας» πίσω από τον θάνατο του αδερφού του

    Ο Μαρκ Επστάιν, αδελφός του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Επστιν, ο οποίος εντοπίστηκε νεκρός στο κελί του στη Νέα Υόρκη στις 10 Αυγούστου 2019, κατηγορεί ευθέως το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για συγκάλυψη. Σε δηλώσεις του στο BFMTV τη Δευτέρα (16/2), υποστήριξε ότι ο θάνατος του αδελφού του δεν ήταν αυτοκτονία αλλά αποτέλεσμα εγκληματικής ενέργειας.

    «Σε αυτό το στάδιο, γνωρίζω ότι δολοφονήθηκε», ανέφερε, επιρρίπτοντας ευθύνες στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Υπενθυμίζεται ότι ο Τζέφρι Επστιν είχε βρεθεί απαγχονισμένος στο κελί του, με τις αρχές να αποδίδουν τότε τον θάνατο σε αυτοχειρία.

    Αντιφάσεις στην αυτοψία και στο πιστοποιητικό θανάτου

    Ο Μαρκ Επστιν αποκάλυψε ότι μετέβη στη φυλακή για την αναγνώριση της σορού, συνοδευόμενος από δύο ιατροδικαστές. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, μετά την αυτοψία οι ειδικοί δεν κατέληξαν σε σαφές συμπέρασμα περί αυτοκτονίας, καθώς τα ευρήματα – όπως είπε – «παρέπεμπαν περισσότερο σε ανθρωποκτονία».

    Όπως σημείωσε, στο αρχικό πιστοποιητικό αναγραφόταν στο πεδίο της αιτίας θανάτου «σε αναμονή περαιτέρω εξετάσεων». Παρά ταύτα, λίγες ημέρες αργότερα, η επίσημη ιατροδικαστική έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα της αυτοκτονίας εντός του κελιού.

    Ο ίδιος επιμένει ότι ο αδελφός του «γνώριζε πάρα πολλά», αφήνοντας να εννοηθεί ότι ενδεχομένως αποτελούσε απειλή για ισχυρά πρόσωπα.

    Ο Μαρκ Επστιν επανέφερε δηλώσεις που, όπως υποστηρίζει, είχε κάνει ο αδελφός του σχετικά με την προεκλογική αναμέτρηση του 2016 ανάμεσα στη Χίλαρι Κλίντον και τον Ντόναλντ Τραμπ. Κατά τον ίδιο, ο Τζέφρι Επστιν είχε ισχυριστεί ότι αν αποκάλυπτε όσα γνώριζε για τους δύο υποψηφίους, «οι εκλογές θα έπρεπε να ακυρωθούν».

    «Κατηγορώ το υπουργείο Δικαιοσύνης ότι συγκάλυψε τη δολοφονία του Τζέφρι», δήλωσε χαρακτηριστικά.

    Αμφιβολίες για τα αίτια θανάτου έχει εκφράσει και ο δρ Μάικλ Μπάντεν, ιατροδικαστής που παρακολούθησε την αυτοψία ως τεχνικός σύμβουλος της οικογένειας. Σε συνέντευξή του στην Telegraph (13 Φεβρουαρίου), υποστήριξε ότι τα δεδομένα συνάδουν περισσότερο με θάνατο από στραγγαλισμό παρά από απαγχονισμό, τονίζοντας ότι απαιτείται νέα διερεύνηση των συνθηκών.

    Επιφυλάξεις για τα «αρχεία Επστιν»

    Αναφορικά με τη δημοσιοποίηση των λεγόμενων «αρχείων Επστιν», ο Μαρκ Επστιν εμφανίστηκε δύσπιστος. Όπως δήλωσε, θεωρεί ότι η διαδικασία ενδέχεται να λειτουργεί ως αντιπερισπασμός, ώστε να απομακρυνθεί η προσοχή από τα πραγματικά αίτια θανάτου.

    Παράλληλα, υποστήριξε ότι ανεξάρτητη έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό της οικογένειας καταλήγει σε συμπέρασμα περί ανθρωποκτονίας. Τα πορίσματά της, σύμφωνα με τον ίδιο, αναμένεται να δημοσιοποιηθούν τους προσεχείς μήνες.

    Από την πλευρά της, η υπουργός Δικαιοσύνης των ΗΠΑ είχε δηλώσει στις 11 Φεβρουαρίου ότι το σύνολο των σχετικών εγγράφων έχει ήδη δοθεί στη δημοσιότητα. Όπως ανέφερε, περισσότερες από 3.000.000 σελίδες, συμπεριλαμβανομένων 380.000 εικόνων, έχουν αποχαρακτηριστεί και δημοσιοποιηθεί πλήρως, υποστηρίζοντας ότι «τα πάντα έχουν δημοσιευθεί».

  • Ο Βέλγος ΥΠΕΞ καλεί τον Αμερικανό πρέσβη για εξηγήσεις

    Ο Βέλγος ΥΠΕΞ καλεί τον Αμερικανό πρέσβη για εξηγήσεις

    Ο υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου, Maxime Prévot, κάλεσε για εξηγήσεις τον πρέσβη των ΗΠΑ, Bill White, μετά τις δηλώσεις του περί «αντισημιτισμού» στο Βέλγιο και τις επιθέσεις του κατά του υπουργού Υγείας Frank Vandenbroucke.

    Η ένταση προκλήθηκε με αφορμή δικαστική έρευνα στην Αμβέρσα εις βάρος τριών mohels, που φέρονται να πραγματοποίησαν τελετουργικές περιτομές χωρίς την παρουσία γιατρού, όπως απαιτεί η βελγική νομοθεσία. Ο White ζήτησε την άμεση απόσυρση της υπόθεσης, χαρακτηρίζοντάς την «αντισημιτική».

    Ο Prévot απέρριψε τους ισχυρισμούς ως «ψευδείς και απαράδεκτους», τονίζοντας ότι οι παρεμβάσεις σε δικαστικές διαδικασίες παραβιάζουν βασικούς διπλωματικούς κανόνες.

  • Μαρινάκης: «Δεν υπάρχει καμία παρέμβαση των ΗΠΑ σχετικά με τα ελληνοτουρκικά»

    Μαρινάκης: «Δεν υπάρχει καμία παρέμβαση των ΗΠΑ σχετικά με τα ελληνοτουρκικά»

    Κατηγορηματική διάψευση σε δημοσιεύματα που άφηναν υπαινιγμούς για αμερικανική εμπλοκή στα ελληνοτουρκικά έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης. Όπως δήλωσε, «Δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως παρέμβαση – ούτε τυπική, ούτε άτυπη – των Ηνωμένων Πολιτειών προς την ελληνική κυβέρνηση σχετικά με τα ελληνοτουρκικά», υπογραμμίζοντας ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε πίεση ή καθοδήγηση από την Ουάσινγκτον προς την Αθήνα.

    Τι απάντησε για Γκρενέλ και Τζαμπόλι

    Κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, ο κ. Μαρινάκης ρωτήθηκε ειδικά για ρεπορτάζ που έκαναν λόγο για «μυστική επίσκεψη στην Αθήνα δύο ειδικών απεσταλμένων του προέδρου Τραμπ, και συγκεκριμένα του Ρίτσαρντ Γκρενέλ και Πάολο Τζαμπόλι». Με βάση την ενημέρωση που, όπως είπε, είχε από το υπουργείο Εξωτερικών, η παρουσία τους αποδόθηκε σε ιδιωτικό χαρακτήρα επίσκεψης. Όπως διευκρίνισε: «Η ενημέρωση που έχω από το υπουργείο Εξωτερικών είναι ότι η συγκεκριμένη επίσκεψη ήταν ιδιωτική επίσκεψη στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Δεν έγινε καμία συνάντηση, ούτε με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη – κάπου αναφέρεται και με τον πρωθυπουργό – δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Δεν έγινε καμία τέτοια συνάντηση, ούτε ήταν μια επίσκεψη που είχε ως στόχο συναντήσεις με μέλη της κυβέρνησης».

    «Δεν ισχύει τίποτα» για σενάρια διαμοιρασμού στο Αιγαίο

    Στο ερώτημα αν η συγκεκριμένη επίσκεψη συνδέεται με δημοσιεύματα που μιλούσαν για «παρέμβαση των Ηνωμένων Πολιτειών για τον διαμοιρασμό του Αιγαίου», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ήταν εξίσου σαφής. Όπως ανέφερε, «δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά», απορρίπτοντας συνολικά τα σενάρια και επιμένοντας ότι δεν προκύπτει κανένα κυβερνητικό ή διπλωματικό αποτύπωμα που να τα επιβεβαιώνει.

  • Competitive authoritarianism: Η Αμερική στο μεταίχμιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης

    Competitive authoritarianism: Η Αμερική στο μεταίχμιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης

    Τις τελευταίες δεκαετίες, η δημοκρατία, κάποτε θεωρούμενη αυτονόητος πυλώνας στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιμετωπίζει αθέατες αλλά ανησυχητικές απειλές. Το τιμόνι της
    πολιτικής ηγεμονίας υπό την προεδρία Trump γέρνει ανησυχητικά προς την κατεύθυνση του
    αυταρχισμού, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα το ιδεώδες της δημοκρατίας. Την ίδια στιγμή,
    ενώ αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες κινούνται σε τροχιά
    αυταρχισμού, η ίδια η κυβέρνηση, μέσω της άσκησης της πολιτικής της, εγείρει ένα κρίσιμο
    ερώτημα
    : Μήπως ο πρόεδρος Trump έχει ήδη επιτύχει στην κανονικοποίηση της
    αμερικανικής εκδοχής του αυταρχισμού;

    Ωστόσο, ας μην είμαστε κατακριτέοι χωρίς εκβάθυνση. Η νέα έννοια που προκύπτει και
    χαρακτηρίζει για πολλούς το καθεστώς της ηγεμονίας του Βορρά αναφέρεται με τον όρο
    competitive authoritarianism ή σε κοινή μετάφραση ανταγωνιστικός αυταρχισμός. Το
    συγκεκριμένο, τυπικά 21ου αιώνα, πρότυπο αυταρχισμού δύναται να επιφέρει βαθιές και εν
    πολλοίς μη αναστρέψιμες ανακατατάξεις στο εσωτερικό της μεγάλης δύναμης, ιδίως μέσω
    υπόγειων και δυσδιάκριτων μηχανισμών. Αν και η εγκαθίδρυση ενός πλήρους αυταρχικού
    καθεστώτος
    , με περιορισμούς ατομικών ελευθεριών και έκθεση στη συνεχή κρίση της
    θεσμικά νομιμοποιημένης πολιτικής σκηνής, θα θεωρούνταν ιστορικά λιγότερο πιθανή στην
    Αμερική, η εν λόγω μορφή διακυβέρνησης αναδύεται σταδιακά, θέτοντας σε διαρκή κίνδυνο
    τα θεμέλια της δημοκρατίας.

    Προκειμένου να κατανοηθεί το ευρύτερο πλαίσιο όπου θα τεθεί το πολίτευμα της Αμερικής
    κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί αρχικά αυτή η κατηγορία πολιτικών καθεστώτων. Ο
    αυταρχισμός αποτελεί μια ευρύτερη κατηγορία καθεστώτων όπου η συγκέντρωση της
    εξουσίας
    σε περιορισμένες ελίτ υπερβαίνει τις παραδοσιακές δημοκρατικές διαδικασίες, ενώ
    οι πολιτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολιτών περιορίζονται σημαντικά. Σε
    αντίθεση με την απολυταρχία, όπου η εξουσία είναι πλήρως συγκεντρωμένη σε έναν
    μονάρχη με απόλυτο έλεγχο, ο αυταρχισμός μπορεί να συνυπάρχει με τυπικά δημοκρατικούς
    θεσμούς
    , όπως εκλογές και κοινοβούλια, που όμως λειτουργούν περισσότερο ως μάσκα
    νομιμότητας
    παρά ως πραγματικά εργαλεία λογοδοσίας. Η μετάβαση σε competitive
    authoritarianism
    περιγράφει την εξέλιξη αυτής της δυναμικής: σε καθεστώτα αυτού του
    τύπου, οι θεσμοί της δημοκρατίας διατηρούνται τυπικά, ενώ η πολιτική ανταγωνιστικότητα
    υπονομεύεται συστηματικά μέσω εκτελεστικών παρεμβάσεων, περιορισμού της
    αντιπολίτευσης
    και ελέγχου των μέσων ενημέρωσης. Η θεωρία, όπως αναπτύχθηκε από τους
    Levitsky και Way, υποδεικνύει ότι τέτοια καθεστώτα δεν εμφανίστηκαν τυχαία· προέκυψαν
    μέσα από συνδυασμό θεσμικής φθοράς, πολιτικών συγκρούσεων και στρατηγικών ελιγμών
    κυβερνήσεων που επιδιώκουν να διατηρήσουν την εξουσία υπό τις συνθήκες εκλογικής
    κάλυψης
    , διαμορφώνοντας ένα εύθραυστο, αλλά ταυτόχρονα ισχυρό, μείγμα αυταρχισμού
    και δημοκρατίας.

    Με ρίζες στο καθεστώς Chávez στη Βενεζουέλα, το competitive authoritarianism
    παρουσιάζει συνθήκες απρόσκοπτης δράσης της αντιπολίτευσης, σε ένα φαινομενικά
    εξυγιασμένο πλαίσιο πολιτικού ανταγωνισμού. Αν και οι εκλογές διατηρούν τυπικά τον
    χαρακτήρα της δημοκρατικής νομιμοποίησης και διεξάγονται εντός του πλαισίου της
    θεσμικής κανονικότητας, παραμένουν σε σημαντικό βαθμό αμφισβητούμενες· υπό αυτές τις
    συνθήκες, η ουσία της πολιτικής διαδικασίας έχει αλλοιωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η
    εμφανής αποτελεσματικότητα των θεσμών να λειτουργεί ως προπέτασμα μιας βαθιά
    αντιδημοκρατικής πραγματικότητας. Αυτό που βλέπουμε στην πραγματικότητα να
    εκτυλίσσεται είναι η εργαλειοποίηση του ίδιου του κράτους. Συγκεκριμένα, μέσω του
    στρατηγικού ελέγχου των θεσμών, της εκμετάλλευσης και χειραγώγησης των μέσων
    ενημέρωσης
    , της παρενόχλησης ή του εκφοβισμού πολιτικών αντιπάλων, παύει η πολιτική
    αντιπαράθεση να είναι ισότιμη. Το γνωστό democratic backsliding, η συστηματική αυτή
    στρέβλωση του ανταγωνισμού, παγιώνει την εξουσία, αλλοιώνοντας, όμως, τους κανόνες του
    παιχνιδιού
    .

    Η κατάληψη των θεσμών δεν απαιτεί άμεση ανατροπή του συντάγματος, αλλά
    πραγματοποιείται εκ των έσω. Οι ηγέτες του καθεστώτος τοποθετούν πιστούς σε κρίσιμες
    θέσεις
    και δημόσιες υπηρεσίεςρυθμιστικούς φορείς, φορολογικές και εκλογικές αρχές– που
    παραδοσιακά διασφαλίζουν την ουδετερότητα, την λογοδοσία και τον έλεγχο της εξουσίας.
    Οι τάσεις αυτές λειτουργούν ως καταλύτης για την ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου του
    καθεστώτος και τη διεύρυνση της εξουσιαστικής του δράσης. Η άσκηση καταναγκασμού δεν
    προϋποθέτει κατ’ ανάγκην τη χρήση σωματικής βίας· αρκεί η συστηματική ενεργοποίηση
    θεσμικών μηχανισμών ελέγχου, όπως εκτεταμένες και ενδελεχείς διοικητικές ή ποινικές
    έρευνες
    , προκειμένου να αποδυναμωθεί ή να παραλύσει η πολιτική δραστηριότητα των
    στοχοποιημένων υποκειμένων. Στην αμερικανική περίπτωση, παραδείγματα περιλαμβάνουν
    την πίεση προς ανεξάρτητους αξιωματούχους, όπως η Liz Cheney, καθώς και τις
    προσπάθειες επέκτασης εξουσιών προσλήψεων και περιορισμού προστασιών στη δημόσια
    διοίκηση
    .

    Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την καθεστωτική οπισθοδρόμηση των Ηνωμένων Πολιτειών, κάθε
    απειλή συνοδεύεται από έναν αντίστοιχο υπερασπιστή της δημοκρατίας. Και όπως κάποιος
    επιδιώκει να υπερασπιστεί τη δημοκρατία, οφείλει αντιστοίχως πρώτα να αναγνωρίσει τις
    απειλές
    που ενέχει το υφιστάμενο πολιτικό καθεστώς.
    Αφενός, η υποτίμηση των απειλών προς τη δημοκρατία συνιστά έναν περαιτέρω παράγοντα
    ενίσχυσης των αυταρχικών τάσεων ως τον κίνδυνο του εφησυχασμού (complacency). Στις
    Ηνωμένες Πολιτείες, η αντίληψη ότι η συμπεριφορά της εκτελεστικής εξουσίας συνιστά
    «πολιτική όπως συνήθως», όπως παρατηρήθηκε σε ορισμένες φάσεις της προεδρίας Trump,
    μείωσε την εγρήγορση απέναντι στις συστηματικές παραβιάσεις κανόνων και περιορισμούς
    λογοδοσίας. Αυτό το πολιτικό «μούδιασμα», υπονομεύει την ικανότητα της κοινωνίας να
    αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει ως επικίνδυνα τα φαινόμενα του democratic backsliding,
    αποτελώντας, τελικά, η ίδια, μέρος του προβλήματος. Η αδράνεια που προκύπτει από τέτοια
    υποτίμηση διευκολύνει την παγίωση αυταρχικών πρακτικών, καθιστώντας τη δημοκρατική
    διαδικασία
    ευάλωτη σε μη αναστρέψιμες στρεβλώσεις της πολιτικής αντιπαράθεσης και της
    ελεύθερης έκφρασης.

    Αφετέρου, η υπερεκτίμηση της επίδρασης του αυταρχισμού δημιουργεί μια μορφή πολιτικού
    μοιρολατρισμού (fatalism) που με τη σειρά του οδηγεί σε αποτροπή της ενεργού συμμετοχής
    στις δημοκρατικές διαδικασίες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αίσθηση ότι το πολιτικό σύστημα
    έχει φτάσει σε ένα σημείο μη αναστρέψιμο, όπως εκφράστηκε από ορισμένους παρατηρητές
    μετά τις εκλογές του 2020, αποθαρρύνει την εκλογική συμμετοχή, την κινητοποίηση της
    κοινωνίας των πολιτών και την πίεση προς τα θεσμικά όργανα. Αυτή η αντίληψη του
    «αδιέξοδου» ενισχύει ακούσια την κυριαρχία αυταρχικών δυνάμεων, αφού η μη δράση
    λειτουργεί ως έμμεσος μηχανισμός εδραίωσης της εξουσίας. Η πρόκληση της εποχής
    συνίσταται στην αναγνώριση ότι η ενεργός πολιτική συμμετοχή μπορεί να αντισταθμίσει τις
    απειλές
    και να αποκαταστήσει την ισορροπία μεταξύ νομιμοποίησης και ελέγχου εξουσίας.
    Η αναδυόμενη αμερικανική πολιτική πραγματικότητα, υπό μορφής νέου τύπου καθεστώτος,
    δύναται να ανατρέψει συθέμελα τις ισορροπίες στη διεθνή πολιτική σκηνή. Και το τίμημα θα
    είναι μεγάλο· δεν συνίσταται μόνο στην στιγμιαία αλλοίωση της δημοκρατικής ισορροπίας
    αλλά στη σταδιακή φθορά του δημοκρατικού ιδεώδους. Πρόκειται για τη σκιά που ρίχνεται
    πάνω στην ιστορική της φήμη ως φάρου ελευθερίας και για την απώλεια της ηθικής πυξίδας
    που καθοδηγεί τη δημοκρατική τους ψυχή. Όμως και παρά τις προκλήσεις, η δημοκρατία
    παραμένει φως που αντέχει. Και αυτό γιατί η κοινωνία των πολιτών είναι ο πυρήνας της
    αλλαγής
    και η ελπίδα ότι η δημοκρατική παράδοση μπορεί να αναγεννηθεί και να αναπτυχθεί ξανά.

  • Διπλή αμερικανική ναυτική ισχύς στη Μέση Ανατολή

    Διπλή αμερικανική ναυτική ισχύς στη Μέση Ανατολή

    Οι Ηνωμένες Πολιτείες προχωρούν σε σημαντική αναβάθμιση της στρατιωτικής τους διάταξης στη Μέση Ανατολή, σχεδιάζοντας την αποστολή του μεγαλύτερου αεροπλανοφόρου παγκοσμίως, του USS Gerald R. Ford, σε μια συγκυρία κλιμακούμενης έντασης με το Ιράν.

    Σύμφωνα με πηγή που έχει γνώση του σχεδιασμού, η ανάπτυξη του πλοίου θα λειτουργήσει συμπληρωματικά προς δεύτερη αμερικανική ναυτική δύναμη που ήδη επιχειρεί στην περιοχή, ενισχύοντας την πίεση της Ουάσιγκτον προς την Τεχεράνη για συμφωνία αναφορικά με το πυρηνικό της πρόγραμμα.

    Διπλωματικό αδιέξοδο και στρατιωτικό μήνυμα

    Η απόφαση ελήφθη λίγες ημέρες μετά τις δηλώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο νέου κύκλου επαφών με το Ιράν. Παρά τις έμμεσες διαβουλεύσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Ομάν και στο Κατάρ, μέσω Αμερικανών διαμεσολαβητών, οι συνομιλίες δεν απέδωσαν απτό αποτέλεσμα.

    Ήδη στην ευρύτερη περιοχή δρα το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, συνοδευόμενο από κατευθυνόμενα πυραυλικά αντιτορπιλικά στην Αραβική Θάλασσα. Με την έλευση του Ford, οι ΗΠΑ θα διαθέτουν δύο πλήρεις ομάδες κρούσης, ενισχύοντας αισθητά την αποτρεπτική τους ικανότητα. Την πληροφορία δημοσιοποίησαν αρχικά οι New York Times.

    Η στρατιωτική κινητικότητα καταγράφεται ενώ κράτη του Κόλπου προειδοποιούν ότι ενδεχόμενη ανάφλεξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενικευμένη περιφερειακή σύγκρουση, σε ένα ήδη εύθραυστο περιβάλλον λόγω του πολέμου Ισραήλ–Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

    Η αποστολή του Ford συνιστά ταχεία ανακατεύθυνση. Τον περασμένο Οκτώβριο το πλοίο είχε μετακινηθεί από τη Μεσόγειο στην Καραϊβική, στο πλαίσιο ενίσχυσης της αμερικανικής παρουσίας πριν από επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του τότε Προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο. Η νέα ανάπτυξη δείχνει μετατόπιση προτεραιοτήτων, παρά το γεγονός ότι η στρατηγική εθνικής ασφάλειας του Τραμπ είχε δώσει έμφαση στο δυτικό ημισφαίριο.

    Το USS Gerald R. Ford απέπλευσε για αποστολή στα τέλη Ιουνίου 2025 και το πλήρωμά του πλησιάζει τους οκτώ μήνες συνεχούς επιχειρησιακής ανάπτυξης. Η διάρκεια της νέας παρουσίας στη Μέση Ανατολή δεν έχει διευκρινιστεί, ωστόσο εκτιμάται ότι θα πρόκειται για παρατεταμένη αποστολή. Ο Λευκός Οίκος δεν προέβη άμεσα σε επίσημο σχόλιο.

    Προειδοποιήσεις Τραμπ και ισραηλινές απαιτήσεις

    Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι η μη επίτευξη συμφωνίας θα ήταν «πολύ τραυματική» για το Ιράν, επιμένοντας ότι το χρονοδιάγραμμα πρέπει να είναι σύντομο. Δήλωσε μάλιστα ότι εντός περίπου ενός μήνα θα πρέπει να υπάρξει εξέλιξη, ασκώντας σαφή πίεση για άμεση κατάληξη.

    Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε εκτενείς επαφές με τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη συνέχισης των διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ισραηλινή πλευρά ζητεί από την Ουάσιγκτον να απαιτήσει από την Τεχεράνη περιορισμό του βαλλιστικού της προγράμματος και παύση της στήριξης σε οργανώσεις όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ, ως προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας.

  • Ζελένσκι: Πίεση των ΗΠΑ για ειρήνη έως τον Ιούνιο

    Ζελένσκι: Πίεση των ΗΠΑ για ειρήνη έως τον Ιούνιο

    Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκει να βρεθεί «λύση» για τον πόλεμο της Ουκρανία με τη Ρωσία πριν από την έναρξη του καλοκαιριού, προσθέτοντας ότι «λένε πως θέλουν να έχουν τελειώσει μέχρι τον Ιούνιο». Ανέφερε ακόμη πως, μετά τις δύο ημέρες επαφών στο Άμπου Ντάμπι, οι Αμερικανοί πρότειναν νέο γύρο συνομιλιών στο Μαϊάμι μέσα σε μία εβδομάδα, πρόταση την οποία το Κίεβο αποδέχθηκε.

    Στο ίδιο πλαίσιο, ο Ζελένσκι είπε ότι συζητείται κατάπαυση πυρός που θα καλύπτει πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές, ως βήμα αποκλιμάκωσης, χωρίς όμως –κατά τον ίδιο– να υπάρχει μέχρι στιγμής ρωσική συμφωνία. Οι δηλώσεις έγιναν στον απόηχο νέας νυχτερινής επίθεσης, με τον Ουκρανό πρόεδρο να κάνει λόγο για πάνω από 400 drones και περίπου 40 πυραύλους που έπληξαν το ενεργειακό σύστημα, ενώ στην Κίεβο καταγράφηκαν προβλήματα θέρμανσης σε πολυκατοικίες εν μέσω σφοδρού ψύχους.

    Παρά την απουσία «μεγάλου» διπλωματικού άλματος, οι συνομιλίες κατέληξαν σε συμφωνία για ανταλλαγή 314 αιχμαλώτων συνολικά (157 από κάθε πλευρά), επανεκκινώντας τις ανταλλαγές μετά από παύση μηνών.

    Στο πεδίο των βασικών διαφωνιών, ο Ζελένσκι επανέλαβε ότι το εδαφικό παραμένει κόκκινη γραμμή, ενώ –σύμφωνα με όσα ανέφερε– εξετάστηκε αμερικανική ιδέα για «ελεύθερη οικονομική ζώνη» στην περιοχή του Ντονέτσκ, χωρίς να φαίνεται ότι ενθουσιάζει ούτε το Κίεβο ούτε τη Μόσχα. Παράλληλα, στις επαφές καταγράφηκε απόσταση και για τον Πυρηνικός Σταθμός Ζαπορίζια, που παραμένει υπό ρωσικό έλεγχο.

    Ο Ζελένσκι υπογράμμισε ότι κλειδί για «διαρκή ειρήνη» είναι οι αποτελεσματικές εγγυήσεις ασφαλείας, ενώ σχολίασε ότι η Ουκρανία δεν πρόκειται να αποδεχθεί ρυθμίσεις που θα διαμορφωθούν ερήμην της, συνδέοντας τα χρονοδιαγράμματα και με τις πολιτικές πιέσεις στην Ουάσιγκτον.

    Στο μεταξύ, ο Ουκρανός πρόεδρος συναντήθηκε στο Κίεβο με τη Γαλλίδα υπουργό Ενόπλων Δυνάμεων Κατρίν Βοτρέν, ζητώντας μεταξύ άλλων ενίσχυση αντιαεροπορικής άμυνας και στρατιωτική υποστήριξη, την ώρα που η ενεργειακή πίεση παραμένει καθοριστικός παράγοντας στο πεδίο.

  • Τραμπ για Ουκρανία: «Υπήρξαν πολύ καλές συνομιλίες – Κάτι θα μπορούσε να γίνει»

    Τραμπ για Ουκρανία: «Υπήρξαν πολύ καλές συνομιλίες – Κάτι θα μπορούσε να γίνει»

    Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε χθες ότι βρίσκονται σε εξέλιξη «πολύ καλές συνομιλίες» για τον πόλεμο στην Ουκρανία, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να υπάρξουν κινήσεις στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για τον τερματισμό της ρωσικής εισβολής. «Υπήρξαν πολύ, πολύ καλές συνομιλίες σήμερα, σε σχέση με τη Ρωσία και την Ουκρανία. Κάτι θα μπορούσε να γίνει», ανέφερε σε δημοσιογράφους, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

    Στόχος για συμφωνία έως τον Μάρτιο και σενάρια για Μάιο

    Η τοποθέτηση αυτή ήρθε καθώς ο ίδιος είχε δεσμευτεί προεκλογικά ότι θα έβαζε τέλος στον πόλεμο που ξέσπασε τον Φεβρουάριο του 2022, μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσία. Περίπου έναν χρόνο μετά την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο, η υπόσχεση παραμένει ανοιχτή. Πηγές που επικαλείται το Reuters κάνουν λόγο για συζητήσεις μεταξύ Αμερικανών και Ουκρανών διαπραγματευτών με φιλόδοξο στόχο μια ειρηνευτική συμφωνία έως τον Μάρτιο, αν και το χρονοδιάγραμμα θεωρείται ρευστό λόγω σοβαρών διαφωνιών, κυρίως στο εδαφικό. Στα σενάρια που φέρονται να έπεσαν στο τραπέζι περιλαμβάνονται ταυτόχρονες εκλογές και δημοψήφισμα στην Ουκρανία τον Μάιο για την έγκριση μιας πιθανής συμφωνίας.

    Ανταλλαγή 314 αιχμαλώτων και συνέχεια των επαφών

    Ο δεύτερος γύρος συνομιλιών στο Αμπού Ντάμπι οδήγησε σε ανταλλαγή 314 αιχμαλώτων πολέμου, χωρίς –σύμφωνα με τις αναφορές– ουσιαστική πρόοδο στο κρίσιμο ζήτημα των εδαφών. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι οι συνομιλίες θα συνεχιστούν σύντομα, ενώ το Κρεμλίνο ανέφερε ότι τρίτος γύρος θα γίνει «σύντομα», χωρίς ακόμη να έχει οριστεί ημερομηνία. «Για δύο ημέρες υπήρξε εποικοδομητική αλλά πολύ δύσκολη δουλειά», δήλωσε ο εκπρόσωπος, Ντμίτρι Πεσκόφ. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ προειδοποίησε ότι «απομένει σημαντική δουλειά», ενώ ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαρακτήρισε τις επαφές «όχι εύκολες», σημειώνοντας πάντως ότι η χώρα του θα παραμείνει εποικοδομητική και αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο η επόμενη τριμερής συνάντηση να γίνει στις ΗΠΑ.

    Επείγουσα πίεση για αντιαεροπορική άμυνα και θέρμανση στο Κίεβο

    Την ίδια ώρα, ο Ζελένσκι απηύθυνε έκκληση για ταχύτερη ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνας και για επιτάχυνση των εργασιών αποκατάστασης σε ηλεκτρικά δίκτυα και συστήματα θέρμανσης, μετά από μαζικές ρωσικές αεροπορικές επιθέσεις εν μέσω πολικών θερμοκρασιών. Όπως ανέφερε, περισσότερες από 1.110 πολυκατοικίες στο Κίεβο παραμένουν χωρίς θέρμανση, ενώ οι νυχτερινές θερμοκρασίες αναμένεται να πέσουν έως τους -8°C. Προανήγγειλε αλλαγές σε θέσεις ευθύνης σε περιοχές όπου η αποτελεσματικότητα της αντιαεροπορικής άμυνας κρίνεται ανεπαρκής και τόνισε με έμφαση: «Κάθε μέρα μετράει. Δεν υπάρχουν εβδομάδες ή μήνες για επισκευές», προσθέτοντας ότι βοήθεια και εξοπλισμός ανακατευθύνονται προς το Κίεβο από άλλες περιοχές.

  • Συνάντηση Δένδια με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας

    Συνάντηση Δένδια με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας

    Τις ελληνικές θέσεις για τα περιφερειακά ζητήματα ασφάλειας, αλλά και την προσπάθεια μεταρρύθμισης και ενίσχυσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, παρουσίασε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, κατά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό υπουργό Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στην αμερικανική πρωτεύουσα. Μετά το πέρας των επαφών στο Πεντάγωνο, ο Έλληνας υπουργός στάθηκε στη βαρύτητα της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συνεργασίας και στις στρατηγικές προκλήσεις που διαμορφώνουν το περιβάλλον στην ευρύτερη περιοχή.

    Εκσυγχρονισμός Ενόπλων Δυνάμεων και «Ατζέντα 2030»

    Στις δηλώσεις του, ο κ. Δένδιας συνέδεσε τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις με τις προτεραιότητες του εκσυγχρονισμού, υπογραμμίζοντας ότι η ενίσχυση των δυνατοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων προχωρά στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030, με στόχο έναν πιο λειτουργικό και σύγχρονο αμυντικό σχεδιασμό που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εποχής.

    Διμερής αμυντική συνεργασία και συμβάσεις, με αναφορά στα F-35

    Στο ίδιο πλαίσιο, έγινε αναφορά και στις συμβάσεις που έχουν υπογραφεί μεταξύ Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες, με ειδική μνεία στην προμήθεια των F-35 Lightning II. Όπως επισημάνθηκε, συζητήθηκε και ο τρόπος υλοποίησης των συμφωνιών, ώστε να προχωρούν προς όφελος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και των επιχειρησιακών τους αναγκών.

    Ξεχωριστή επαφή με Κόλμπι και πρόσκληση για επίσκεψη στην Ελλάδα

    Παράλληλα, ο κ. Δένδιας είχε ξεχωριστή συνάντηση με τον υφυπουργό Πολέμου αρμόδιο για θέματα πολιτικής, Ελμπριτζ Κόλμπι, όπου συζητήθηκαν πιο εξειδικευμένα ζητήματα της διμερούς συνεργασίας. Επιπλέον, γνωστοποίησε ότι έχει απευθύνει έγγραφη πρόσκληση προς τον Αμερικανό ομόλογό του να επισκεφθεί την Ελλάδα, σημειώνοντας τη σημασία μιας τέτοιας επίσκεψης για την περαιτέρω ενίσχυση των διμερών σχέσεων.

  • Δένδιας στο Κογκρέσο: Στο επίκεντρο οι ελληνοαμερικανικές αμυντικές σχέσεις

    Δένδιας στο Κογκρέσο: Στο επίκεντρο οι ελληνοαμερικανικές αμυντικές σχέσεις

    Συνάντηση στο Κογκρέσο των ΗΠΑ είχε χθες, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας με τον πρόεδρο της Επιτροπή Άμυνας της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Ρότζερς.

    Στο επίκεντρο οι ελληνοαμερικανικές αμυντικές σχέσεις

    Όπως γνωστοποίησε ο κ. Δένδιας με ανάρτηση στο X, στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκαν οι ελληνοαμερικανικές αμυντικές σχέσεις και οι δυνατότητες για περαιτέρω εμβάθυνσή τους, με έμφαση στις προοπτικές συνεργασίας στο επόμενο διάστημα.

    Στο πλαίσιο επίσκεψης στην Ουάσιγκτον

    Η συνάντηση εντάχθηκε στο πλαίσιο της επίσκεψης που πραγματοποιεί ο υπουργός στην Ουάσιγκτον, στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο των επαφών για την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της άμυνας.

  • Ιράν: Διαψεύδει δηλώσεις για «τελεσίγραφο» από τις ΗΠΑ

    Ιράν: Διαψεύδει δηλώσεις για «τελεσίγραφο» από τις ΗΠΑ

    Το Ιράν διαβεβαίωσε σήμερα ότι δεν έχει λάβει κανένα «τελεσίγραφο» από τις Ηνωμένες Πολιτείες σχετικά με την αποδοχή συμφωνίας για το πυρηνικό του πρόγραμμα, την ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επαναφέρει απειλές για πιθανή στρατιωτική επέμβαση.

    «Το Ιράν ενεργεί πάντα με ειλικρίνεια και σοβαρότητα στις διπλωματικές διαδικασίες, αλλά δεν δέχεται ποτέ τελεσίγραφα. Κατά συνέπεια, αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών Εσμαΐλ Μπαγαεΐ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

    Δηλώσεις Τραμπ και ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας

    Οι τοποθετήσεις της Τεχεράνης έρχονται σε μια περίοδο ενίσχυσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην ευρύτερη περιοχή. Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Τραμπ ανέφερε ότι το Ιράν βρίσκεται σε «σοβαρές συνομιλίες» με την Ουάσινγκτον, λίγες ώρες αφότου ο ανώτατος Ιρανός αξιωματούχος αρμόδιος για θέματα ασφάλειας, Αλί Λαριτζανί, έκανε λόγο –μέσω ανάρτησής του στο Χ– για διευθετήσεις ενόψει διαπραγματεύσεων.

    Παράλληλα, την Παρασκευή, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι έχει θέσει διορία στην Τεχεράνη, χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες, προσθέτοντας ότι το Ιράν επιθυμεί «να καταλήξει σε συμφωνία».

    Νωρίτερα σήμερα, ο Μπαγαεΐ σημείωσε ότι το Ιράν αναμένει την οριστικοποίηση ενός πλαισίου διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ «τις επόμενες ημέρες», με στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης μεταξύ των δύο χωρών.

    Όπως ανέφερε, χώρες της περιοχής λειτουργούν ως μεσολαβητές για την ανταλλαγή μηνυμάτων, ενώ οι δύο πλευρές εξετάζουν και οριστικοποιούν «τις λεπτομέρειες κάθε σταδίου της διπλωματικής διαδικασίας». «Αυτό αφορά τόσο τη μέθοδο όσο και το πλαίσιο εργασίας», πρόσθεσε.

    Αντίδραση της Τεχεράνης στην απόφαση της ΕΕ

    Την ίδια στιγμή, η Τεχεράνη προχώρησε σε διπλωματικές κινήσεις αντίδρασης μετά την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χαρακτηρίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης ως «τρομοκρατική οργάνωση».

    «Χθες και σήμερα, οι εκπρόσωποι όλων των κρατών-μελών της ΕΕ που διαθέτουν πρεσβεία στην Τεχεράνη κλήθηκαν στο υπουργείο Εξωτερικών», δήλωσε ο Μπαγαεΐ, χαρακτηρίζοντας την κίνηση αυτή ως «το ελάχιστο μέτρο», προαναγγέλλοντας παράλληλα την ανακοίνωση περαιτέρω αντιποίνων την επόμενη εβδομάδα.