Νέο πιλοτικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού στην Αττική προανήγγειλε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, περιγράφοντας μια παρέμβαση που θα βασιστεί στη χρήση τεχνολογίας και στην ενισχυμένη παρουσία της Τροχαίας. Όπως ανέφερε, το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία της ομάδας «ΚΟΜΒΟΣ», με αξιοποίηση drones, μοτοσικλετών και επίγειου προσωπικού, ώστε να βελτιωθεί η διαχείριση της κυκλοφορίας και να περιοριστούν οι καθυστερήσεις στους βασικούς δρόμους του λεκανοπεδίου. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον Κηφισό, τον οποίο χαρακτήρισε πολύ δύσκολη περίπτωση, εξηγώντας ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί απλώς με τη μείωση των οχημάτων.
Οι 10 δρόμοι που μπαίνουν στο μικροσκόπιο
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, μέσα στις επόμενες ημέρες οι αρμόδιες υπηρεσίες θα επιλέξουν 10 μεγάλους δρόμους στην Αττική, όπου θα εφαρμοστεί αυστηρότερο πλαίσιο ελέγχων. Εκεί, η αστυνόμευση θα ενισχυθεί σημαντικά με βασικό στόχο να περιοριστεί πλήρως η παράνομη στάθμευση, η οποία επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ήδη πιεσμένη κυκλοφορία. Με αυτόν τον τρόπο, το υπουργείο επιχειρεί να δώσει πιο άμεσες λύσεις σε κομβικά σημεία του οδικού δικτύου όπου παρατηρούνται καθημερινά σοβαρές δυσκολίες.
Πώς θα λειτουργούν οι κάμερες και οι έλεγχοι
Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αναφέρθηκε και στις πιλοτικές κάμερες κυκλοφορίας, εξηγώντας ότι πριν από κάθε σημείο ελέγχου θα τοποθετούνται προειδοποιητικές πινακίδες, ώστε οι οδηγοί να γνωρίζουν ότι καταγράφονται παραβάσεις. Όπως είπε, το σύστημα λειτουργεί ήδη, ωστόσο η αποστολή κλήσεων δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Παράλληλα, σημείωσε ότι προχωρά η εγκατάσταση 300 καμερών της Περιφέρειας, οι οποίες θα καταγράφουν κυρίως παραβιάσεις ερυθρού σηματοδότη, ενώ οι κάμερες που υλοποιούνται από το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης αναμένεται να είναι έτοιμες το φθινόπωρο.
Στη σύλληψη ενός άνδρα προχώρησαν το μεσημέρι της Δευτέρας 12 Ιανουαρίου 2026 αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, σε περιοχή της Αττικής, για εισαγωγή ροζ κοκαΐνης από χώρα του εξωτερικού μέσω ταχυδρομικού δέματος, καθώς και για κατοχή ηρεμιστικών και αναβολικών δισκίων με σκοπό τη διακίνηση.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛΑΣ, η υπόθεση αποκαλύφθηκε έπειτα από τον εντοπισμό ύποπτου ταχυδρομικού δέματος από αστυνομικούς του Τμήματος Αερολιμένα Αθηνών. Το δέμα περιείχε συσκευασία με ροζ κοκαΐνη (Tusi) συνολικού βάρους 11 γραμμαρίων, προερχόμενη από την Ολλανδία, με τελικό προορισμό την Αθήνα.
Επιχείρηση «ελεγχόμενης παράδοσης»
Κατόπιν έγκρισης του αρμόδιου Εισαγγελέα Εφετών, οργανώθηκε επιχείρηση ελεγχόμενης παράδοσης, στο πλαίσιο της οποίας ο κατηγορούμενος συνελήφθη τη στιγμή της παραλαβής του δέματος.
Τι κατασχέθηκε από την οικία του συλληφθέντα
Από τις έρευνες που ακολούθησαν σε οικία, οι αστυνομικοί εντόπισαν και κατέσχεσαν:
11 γραμμάρια ροζ κοκαΐνης (Tusi)
16 ηρεμιστικά δισκία
3 χαρτάκια εμποτισμένα με LSZ
72 αναβολικά δισκία
3 φιαλίδια αναβολικών σκευασμάτων
κινητό τηλέφωνο
το χρηματικό ποσό των 940 ευρώ
Ο συλληφθείς αναμένεται να οδηγηθεί στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή για τα περαιτέρω.
Σε εξέλιξη βρίσκεται πρόγραμμα επενδύσεων ύψους 2,5 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας για τη «θωράκιση» της Αττικής απέναντι στην οξεία λειψυδρία, με παρεμβάσεις που περιλαμβάνουν νέες υποδομές, αναβάθμιση υφιστάμενων εγκαταστάσεων, αντικατάσταση φθαρμένων αγωγών εκατοντάδων χιλιομέτρων και καλύτερη παρακολούθηση του δικτύου για άμεσο εντοπισμό διαρροών. Καθώς η πρωτεύουσα αντιμετωπίζει, σύμφωνα με την εικόνα που περιγράφεται, τη μεγαλύτερη κρίση τριακονταετίας ως προς την επάρκεια νερού, με τη στάθμη των ταμιευτήρων σε επισφαλή επίπεδα, στελέχη της ΕΥΔΑΠ σε συνεργασία με την κυβέρνηση έχουν εκπονήσει σχέδιο που στοχεύει αφενός στη μείωση των άσκοπων απωλειών και αφετέρου στην επαναχρησιμοποίηση ανακτημένου νερού από μη οικιακούς καταναλωτές.
Δύο άξονες παρεμβάσεων: Ύδρευση και αποχέτευση
Ο σχεδιασμός κινείται σε δύο βασικές κατευθύνσεις. Στο σκέλος της ύδρευσης, η ΕΥΔΑΠ έχει προϋπολογίσει επενδύσεις 730 εκατ. ευρώ για αναβάθμιση των Μονάδων Επεξεργασίας Νερού που εξυπηρετούν το λεκανοπέδιο, αντικατάσταση 660 χιλιομέτρων αγωγών ώστε να απομακρυνθούν πεπαλαιωμένα τμήματα που «χάνουν» νερό, καθώς και εγκατάσταση 2 εκατ. έξυπνων μετρητών που επιτρέπουν τον άμεσο εντοπισμό διαρροών. Όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά, «κάθε σταγόνα μετράει», καθώς δεν υπάρχουν περιθώρια σπατάλης, ειδικά σε παλιά τμήματα του δικτύου όπου καταγράφονται συχνά απώλειες.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι η μείωση των απωλειών ενισχύει την υδρολογική ανθεκτικότητα της Αττικής, κάτι που θεωρείται κρίσιμο σε περίοδο κλιματικής αλλαγής. Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την αποχέτευση, με επενδύσεις περίπου 900 εκατ. ευρώ και αιχμή τη δευτερογενή αξιοποίηση «χρησιμοποιημένων» υδάτων για βιομηχανική χρήση και άρδευση, χωρίς κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Νέες συνδέσεις, Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων και επέκταση στην ανατολική Αττική
Κομβικό στοιχείο του σχεδίου αποτελεί η επέκταση της εμβέλειας της ΕΥΔΑΠ σε περιοχές της ανατολικής Αττικής, όπου μεγάλοι οικισμοί εξακολουθούν να εξυπηρετούνται από βόθρους. Ο σχεδιασμός προβλέπει τη σύνδεση 75.000 ακινήτων, δηλαδή περίπου 410.000 κατοίκων, στο δίκτυο αποχέτευσης, την κατασκευή τριών νέων Κέντρων Επεξεργασίας Λυμάτων πέραν των πέντε που λειτουργούν ήδη στην Αττική, καθώς και παρεμβάσεις σε αντλιοστάσια. Στόχος είναι να αξιοποιούνται κυκλικά οι υδάτινοι πόροι και να μετατραπεί το αποχετευτικό σύστημα σε ασφαλή πάροχο νερού για βιομηχανικές ή άλλες δευτερεύουσες χρήσεις, μειώνοντας έτσι την πίεση στον Μόρνο και στην Υλίκη.
Συναγερμός για Μόρνο και Υλίκη χωρίς περιθώρια εφησυχασμού
Παρότι το επενδυτικό πλάνο περιγράφεται ως μεγάλο, επισημαίνεται ότι δεν υπάρχει περιθώριο εφησυχασμού. Όπως τονίστηκε, οι δύο βασικοί ταμιευτήρες που στηρίζουν την υδροδότηση της Αθήνας, ο Μόρνος και η Υλίκη, έχουν χάσει 40% και πλέον των αποθεμάτων τους τα τελευταία χρόνια, ενώ ρυάκια στα οποία παραδοσιακά βασίζεται το σύστημα στερεύουν, καθώς μειώνονται τα χιόνια στις βουνοκορφές. Η ίδια εκτίμηση καταλήγει ότι απαιτούνται δύσκολες επιλογές από όλους, διαφορετικά οι συνέπειες ενδέχεται να γίνουν ακόμη πιο σοβαρές.
Χριστούγεννα στην Αθήνα του ’50 και του ’60: Όταν η πόλη άναβε τα φώτα της μέσα στη φτώχεια και στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Υπήρξε μια εποχή που τα Χριστούγεννα στην Αθήνα μύριζαν ξύλα που έκαιγαν στα μαγκάλια, νεράντζι από τα πεζοδρόμια και φρεσκοψημένο κουραμπιέ από τα συνοικιακά ζαχαροπλαστεία. Ήταν τα χρόνια του ’50 και του ’60 δύο δεκαετίες που η πόλη άλλαζε πρόσωπο με ρυθμό καταιγιστικό, παραμένοντας όμως πεισματικά δεμένη με τη λιτή, ζεστή οικογενειακή της παράδοση.
Η Αθήνα των Χριστουγέννων εκείνων των χρόνων ήταν μια πόλη που προσπαθούσε να σταθεί όρθια, κουβαλώντας τις πληγές του πολέμου και του εμφυλίου, αλλά και μια πόλη που πίστευε βαθιά ότι το αύριο θα είναι καλύτερο. Κι αυτή η πίστη φαίνεται σε κάθε φωτογραφία της εποχής: στα παιδικά κασκόλ, στις γυναίκες που κρατούν χάρτινες σακούλες , στον τροχονόμο που δέχεται δώρα μέσα στη μέση της Σταδίου.
Τα Χριστούγεννα του ’50: Λιτότητα, αξιοπρέπεια και μια πόλη που ξανάβρισκε την ανάσα της
Η δεκαετία του ’50 βρίσκει την Αθήνα κουρασμένη αλλά αποφασισμένη. Η ανεργία παραμένει υψηλή, η οικονομία παραπαίει και η καθημερινότητα είναι γεμάτη μικρούς αγώνες. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σκληρότητα, τα Χριστούγεννα αποκτούν κάτι τελετουργικό μια επιστροφή σε μικρές, χειροποίητες χαρές. Τα σπίτια στολίζονταν με απλά υλικά, χαρτονένια αστέρια, λαδόκολλες κομμένες σε σχήματα, αυτοσχέδιες φάτνες που έφτιαχναν τα παιδιά με ξυλαράκια από την αυλή. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο δεν ήταν δεδομένο πολλές οικογένειες στόλιζαν μια σπαρτιάτικη ελιά ή έφερναν μια κουκουναριά από τον Υμηττό, στολίζοντάς την με ό,τι μπορούσαν.
Το γιορτινό τραπέζι συχνά είχε κοτόπουλο αντί για γαλοπούλα, που θεωρούνταν είδος πολυτελείας. Στις γειτονιές όμως, τα ζαχαροπλαστεία γέμιζαν τις βιτρίνες με στοίβες από μελομακάρονα και κουραμπιέδες, το γλυκό που μπορούσε να αποκτήσει ακόμη και η πιο φτωχή οικογένεια. Ήταν η εποχή της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης: νέοι από την επαρχία κατέφθαναν στην πρωτεύουσα, στοιβαγμένοι σε μικρά δωμάτια πάνω από μάντρες και συνεργεία, δουλεύοντας ατελείωτες ώρες. Για εκείνους, τα Χριστούγεννα είχαν πάντα μια μικρή μελαγχολία, η μοναξιά της πόλης και το γράμμα που έφευγε για το χωριό, πάντα με δυο μέρες καθυστέρηση.
Ισχυρές βροχές και καταιγίδες μαίνονται αυτή την στιγμή σε ένα μεγάλο τμήμα της χώρας, με την κακοκαιρία ADEL να συνεχίζει και σήμερα, Παρασκευή (28/11). Έντονα καιρικά φαινόμενα παρουσιάστηκαν στην Αττική και τους δρόμους να γίνονται ποτάμια και τα οποία θα αρχίσουν να κοπάζουν από το μεσημέρι και μετά.
Το καιρικό σύστημα με το όνομα ADEL θα συνεχίζει να επηρεάζει σήμερα Παρασκευή (28-11-25) με βροχές και καταιγίδες όλη σχεδόν τη χώρα, ενώ το Σάββατο (29-11-25) θα περιοριστεί στο ανατολικό Αιγαίο.
Τα φαινόμενα σε πολλές περιοχές θα είναι ισχυρά και θα συνοδεύονται από τοπικές χαλαζοπτώσεις και κατά διαστήματα από πολύ ισχυρούς ανέμους.
Πιο συγκεκριμένα:
Σήμερα Παρασκευή (28-11-25) ισχυρές βροχές και καταιγίδες προβλέπονται:
α. στην ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη και μέχρι αργά το απόγευμα στις περιφερειακές ενότητες Χαλκιδικής, Σερρών, Κιλκίς και Θεσσαλονίκης
β. στα νησιά του Ιονίου και τη δυτική και νότια Πελοπόννησο μέχρι και το μεσημέρι
γ. στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου
δ. στα Δωδεκάνησα από το απόγευμα
Στην Αττική τα ισχυρά φαινόμενα θα συνεχιστούν μέχρι και τις μεσημβρινές ώρες.
Αύριο Σάββατο (29-11-25) ισχυρές βροχές και καταιγίδες προβλέπονται:
α. στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μέχρι το μεσημέρι
Το Μαρούσι είναι από εκείνες τις περιοχές της Αττικής που κουβαλούν το όνομά τους σαν μικρή, κρυμμένη ιστορία. Περνάς από τις λεωφόρους, βλέπεις τις σύγχρονες υποδομές και δύσκολα φαντάζεσαι ότι η ονομασία του έχει ρίζες που χάνονται βαθιά στην αρχαιότητα. Κι όμως, πίσω από το σημερινό Μαρούσι στέκεται μια θεότητα, ένας αρχαίος δήμος και μία παράδοση που έφτασε ως τις μέρες μας σχεδόν ατόφια.
Η παλαιότερη ονομασία της περιοχής ήταν Άθμονον και αναφέρεται ως αγροτικός δήμος που ανήκε στην Κεκροπίδα φυλή. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άθμονον θεωρούνταν ένας από τους παλαιούς δήμους της Αττικής, που είχαν ιδρυθεί από τον βασιλιά Κέκροπα γύρω στο 3000 π.Χ., με σκοπό μεταξύ άλλων την προστασία της Αθήνας από επιδρομές. Η έκτασή του απλωνόταν από τη σημερινή περιοχή του Ολυμπιακού Σταδίου μέχρι τα πρώτα υψώματα της Πεντέλης, δηλαδή την περιοχή που σήμερα γνωρίζουμε ως Μελίσσια.
Όπως προκύπτει από αρχαιολογικά ευρήματα και παλαιότερες περιγραφές, ο τόπος αυτός έμοιαζε με έναν απέραντο κήπο: γεμάτος ελαιώνες και αμπέλια, με καλλιέργειες που τροφοδοτούσαν την αγορά της αρχαίας Αθήνας. Δεν είναι τυχαίο ότι το Μαρούσι φημιζόταν για το λάδι και το κρασί του, μια φήμη που διατηρήθηκε για αιώνες και «πέρασε» στη μνήμη των κατοίκων ως βασικό στοιχείο της τοπικής ταυτότητας.
Ποια μυστικά κρύβει η ονομασία “Αττική”; Μια λέξη αρχαία, φορτωμένη με θρύλους θεών και ανθρώπων, που αντηχεί στους αιώνες. Δεν είναι ένα απλό τοπωνύμιο είναι το νήμα που ενώνει τη μυθολογία με την ιστορία. Από τις διηγήσεις των αυτοχθόνων βασιλιάδων μέχρι τα κατορθώματα της κλασικής Αθήνας, η Αττική κουβαλά μια κληρονομιά μοναδική. Ας ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο, σε εποχές όπου οι θεοί περπατούσαν ανάμεσα στους ανθρώπους, για να ανακαλύψουμε την προέλευση του ονόματος και τις ιστορίες που το γέννησαν.
Σύμφωνα με αρχαίες παραδόσεις, πολύ πριν η περιοχή ονομαστεί “Αθήνα” ή “Αττική”, είχε μια διαφορετική ονομασία. Λέγεται πως ο πρώτος βασιλιάς της γης αυτής ήταν ο Ακταίος, ένας αυτόχθων ηγεμόνας της προϊστορικής Αττικής. Από το όνομά του προήλθε η αρχική ονομασία της χώρας: Ακτή ή Ακτική, μια λέξη που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ακρογιαλιά, παραθαλάσσια γη. Και πράγματι, η Αττική είναι μια χερσόνησος που προβάλει στο Αιγαίο πέλαγος δεν προκαλεί έκπληξη ότι οι αρχαίοι την συνέδεσαν με τις ακτές της. Αρχαίες πηγές, όπως ο γεωγράφος Στράβων, αναφέρουν πως η περιοχή ονομαζόταν αρχικά Ακτή, λόγω ακριβώς αυτής της γεωγραφικής της φύσης.
Ποιο είναι το παλιότερο σπίτι στην Αθήνα; Περπατώ την Πλάκα ένα καλοκαιρινό μεσημέρι, το φως γλιστράει από τα γείσα και οι σκιές παίζουν ανάμεσα στα καλντερίμια, κι εκεί που ο δρόμος στενεύει σηκώνω το βλέμμα και βλέπω ένα διώροφο με τοξωτές στοές και πολεμίστρες, όχι απλώς ένα σπίτι αλλά ένα σώμα από πέτρα και ξύλο που αναπνέει αιώνες στέκομαι, γιατί ξέρω πως βρίσκομαι μπροστά στο Αρχοντικό των Μπενιζέλων, το παλαιότερο σωζόμενο σπίτι της Αθήνας, με ρίζες γύρω στο 1500, και αναρωτιέμαι, πόσες γενιές αρχιτεκτόνων χρειάζονται για να μάθεις να ακούς έναν τοίχο να σου μιλάει;
Ανεβαίνω το κατώφλι κι αφήνω την πόλη έξω, μέσα με υποδέχεται ένας μικρός κόσμος με φρουριακό χαρακτήρα, η κάτοψη πυκνή σαν ύφανση, οι μάντρες ψηλές για να κρατούν όχι μόνο τους εχθρούς αλλά και τον χρόνο σε απόσταση, και πάνω τους προβάλλει το σαχνισί που κοιτά την Ακρόπολη σαν παλιός γείτονας που ανταλλάσσει νεύματα με τον ιερό βράχο, τι άλλο είναι ένα σαχνισί αν όχι μια δήλωση ότι το σπίτι θέλει να πετάξει χωρίς να ξεκολλήσει από τα θεμέλιά του;
Στο Αρχοντικό των Μπενιζέλων, στις γωνιές βλέπω πιθάρια, βαθειά όσο και η μνήμη της πόλης, πατητήρια που μυρίζουν σταφύλι και κόπο, καφασωτά που κοσκινίζουν το φως, μυστικά περάσματα που υπόσχονται διαφυγή αλλά και παιχνίδι, υπόγεια που δροσίζουν τον αέρα, αυλές που φυτεύουν τη μέρα μέσα στο κτίριο, ξυλόγλυπτα που χαϊδεύεις και νιώθεις την υπομονή του τεχνίτη, δεν είναι αυτά τα υλικά της αρχιτεκτονικής όσο είναι τα υλικά της ζωής;
Κι ύστερα, το σπίτι ανοίγει σαν βιβλίο και μου συστήνει την ηρωίδα του, την Αγία Φιλοθέη, τη Ρεγούλα Μπενιζέλου, κόρη του μπας-κοτζαμπάση Άγγελου Μπενιζέλου και της Συρίγης Παλαιολόγου, μεγαλωμένη σε δωμάτια που άκουγαν βυζαντινούς ψιθύρους και οθωμανικά βήματα, νιόπαντρη στα δεκατέσσερα για να γλιτώσει μια αρπαγή, χήρα στα δεκαεπτά που διάλεξε τον δρόμο της αφιέρωσης, πώς χωράει τόση απόφαση σε τόσο λίγα χρόνια και πόσοι τοίχοι στηρίζουν μια τέτοια απόφαση;
Βγαίνω στην εσωτερική αυλή και σκέφτομαι τη Μονή του Αγίου Ανδρέα που εκείνη ίδρυσε, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η Αρχιεπισκοπή, μοναστηριακός μικρόκοσμος που έγινε σχολείο για να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα, ορφανοτροφείο για να βρίσκουν τα χαμένα ρίζες, νοσοκομείο για να επουλώνονται σώματα αλλά και φιλόξενο για να ανασαίνουν οι περαστικοί, δεν είναι άραγε αυτή η ουσία του κτιστού περιβάλλοντος, να πλάθει κελύφη που γιατρεύουν;
Θυμάμαι τη λέξη «ψυχικό», όχι σαν μύθο αλλά σαν πράξη, εκείνη άνοιξε πηγάδι και πότισε μια ολόκληρη γειτονιά, κι από την πράξη πήρε όνομα ένας τόπος, το Ψυχικό, γιατί μερικές φορές η γεωγραφία βαφτίζεται από μια χειρονομία. Σκύβω πάνω από το προστατευτικό γυαλί και βλέπω το υστερορωμαϊκό τείχος να διαγράφει την υποδομή της πόλης κάτω από τα πόδια μας, να η πιο όμορφη διατομή, από το σήμερα στον ύστερο ρωμαϊκό κόσμο με μια ματιά, σαν να κρατάς παλάμες σε διαφορετικούς αιώνες και να νιώθεις ότι το δέρμα της Αθήνας έχει πολλαπλές στρώσεις.
Η Φιλοθέη άγιασε γιατί πρόσφερε, χωρίς να ρωτάει καταγωγές και γλώσσες, και το σκήνωμά της φυλάσσεται μέχρι σήμερα στη Μητρόπολη Αθηνών, σκέφτομαι πως οι πόλεις χρειάζονται τα ιερά τους όχι μόνο για να προσεύχονται αλλά για να θυμούνται, κι ένα σπίτι σαν κι αυτό λειτουργεί ως μνήμη σε κλίμακα ανθρώπου, τι άλλο είναι οι πέτρες αν όχι αρχείο συναισθημάτων;
Μου αρέσει να αγγίζω τα ίχνη των μεταμορφώσεων, μεταπολεμικά το αρχοντικό έγινε ακόμη και ταβέρνα, το φαντάζομαι γεμάτο φωνές, καπνό, ποτήριαπου τσουγκρίζουν, τραπεζομάντηλα που μοιάζουν με προσωρινές τοιχογραφίες, κι ύστερα σιωπή, ρωγμές, ο κίνδυνος της κατάρρευσης, μέχρι που το 2008 ξεκίνησε η αποκατάσταση από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών και το κτίριο ξανάβρηκε τον ρυθμό του, δεν είναι η συντήρηση ένα είδος δεύτερης δημιουργίας, μια ηθική της φροντίδας που μετατρέπει την ύλη σε υπόσχεση;
Καθώς περπατώ στα δωμάτια, σκέφτομαι την αστική τάξη της Αθήνας πριν το 1821, νιώθω τις τελετουργίες της καθημερινότητας, τη διαχείριση του φωτός και του αέρα, την οικονομία της κίνησης ανάμεσα σε εργαστήρι και οντά, τον τρόπο που η ιδιωτικότητα διαπραγματεύεται με τη γειτονιά, αν θέλεις να δεις πώς ζούσε τότε ο κόσμος της πόλης αυτό το σπίτι τα έχει όλα, κι αυτό το «όλα» δεν είναι υπερβολή.
Στο σαχνισί στέκομαι λίγο παραπάνω, κοιτώ προς την Ακρόπολη και αφήνω τη σκέψη να γλιστρήσει από κεραμίδι σε κεραμίδι, η προεξοχή τεντώνει τον χώρο σαν αναστεναγμό, με μια ξύλινη αγκαλιά που καδράρει το τοπίο, και αναρωτιέμαι, μήπως όλη η αρχιτεκτονική είναι μια επιθυμία να πιάσουμε τον ορίζοντα με ξύλο και πέτρα;
Βγαίνοντας γυρίζω και κοιτώ την πρόσοψη με τις στοές, τις πολεμίστρες, τα ίχνη από χέρια που χτίσανε και χέρια που προσευχήθηκαν, σκέφτομαι πως το παλαιότερο σπίτι της Αθήνας δεν καμώνεται την ηλικία του, αντίθετα σε καλεί διακριτικά να μπεις για να σου την αφηγηθεί, να σου πει για μια έφηβη που έγινε προστάτιδα, για ένα πηγάδι που βάφτισε μια πόλη, για ένα τείχος κάτω από γυαλί που θυμίζει ότι κάθε βήμα μας πατάει πάνω σε άλλες πορείες, δεν θα του χτυπήσεις την πόρτα; Πώς θα ξαναχτίσουμε το αύριο αν δεν μάθουμε να περπατάμε προσεκτικά μέσα στο χθες;
Ένα επενδυτικό σχέδιο ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια της υδροδότησης της Αττικής παρουσίασε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια της ΕΥΔΑΠ.
Όπως τόνισε, πρόκειται για αναγκαία απάντηση στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, που προκαλεί αυξανόμενη πίεση στα υδάτινα αποθέματα της χώρας.
Κεντρικό έργο του σχεδίου είναι το πρόγραμμα «Εύρητος», που περιλαμβάνει τη μερική εκτροπή των ποταμών Κρικελιώτη και Καρπενησιώτη και αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2029. Παράλληλα, προχωρούν προσωρινές δράσεις ενίσχυσης της υδροδότησης μέσω γεωτρήσεων σε περιοχές όπως η Μαυροσουβάλλα και οι Ούγγροι.
Η στρατηγική του υπουργείου βασίζεται σε επτά άξονες, με έμφαση στην ενίσχυση των υδροδοτικών υποδομών, την εξοικονόμηση και επαναχρησιμοποίηση νερού, καθώς και τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ο υπουργός ανακοίνωσε επίσης τη δημιουργία δύο ισχυρών πυλώνων διαχείρισης νερού — της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ — οι οποίες θα αναλάβουν ρόλο συντονισμού σε εθνικό επίπεδο.
Στα νησιά υλοποιούνται ήδη πάνω από 150 έργα ύψους 320 εκατ. ευρώ, ενώ προχωρούν και θεσμικές μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της διακυβέρνησης των φορέων ύδρευσης. Ο κ. Παπασταύρου προειδοποίησε ότι η Ελλάδα κατατάσσεται 19η παγκοσμίως σε κίνδυνο λειψυδρίας, υπογραμμίζοντας πως το νέο πρόγραμμα αποτελεί «ουσιαστική εγγύηση για το νερό των επόμενων γενεών».
Προπαρασκευαστική σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου πραγματοποιήθηκε χθες υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με αντικείμενο το οξύ πρόβλημα της λειψυδρίας που αντιμετωπίζει η Αττική.
Τα νεότερα υδρολογικά δεδομένα
Με βάση τα τελευταία υδρολογικά δεδομένα και με αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα την προστασία του δημόσιου αγαθού για όλους τους πολίτες, εξετάστηκαν σενάρια και επιλογές πολιτικής για την επάρκεια και ορθολογική διαχείριση του νερού.
Άμεσες πρωτοβουλίες για τους επικείμενους κινδύνους
Στη σύσκεψη συζητήθηκε η λήψη άμεσων πρωτοβουλιών ώστε να αντιμετωπιστούν οι επικείμενοι κίνδυνοι που απορρέουν από την παρατεταμένη ανομβρία και την πίεση στο υδροδοτικό σύστημα της Αττικής.
Χρονοδιάγραμμα ανακοινώσεων
Όπως επισημάνθηκε, σχετικές ανακοινώσεις για τα μέτρα και τις παρεμβάσεις θα γίνουν μέσα στις επόμενες εβδομάδες, μετά την οριστικοποίηση των τεχνικών και θεσμικών λεπτομερειών.
