Tag: Πλανήτες

  • Ανακάλυψη νέου δυνητικά κατοικήσιμου πλανήτη

    Ανακάλυψη νέου δυνητικά κατοικήσιμου πλανήτη

    Αστρονόμοι ανακοίνωσαν την ανίχνευση ενός νέου δυνητικά κατοικήσιμου πλανήτη σε απόσταση περίπου 146 ετών φωτός, με μέγεθος παρόμοιο με της Γης και συνθήκες που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θυμίζουν εκείνες του Άρη. Ο πλανήτης ονομάζεται HD 137010 b, περιφέρεται γύρω από άστρο παρόμοιο με τον Ήλιο και υπολογίζεται ότι είναι περίπου 6% μεγαλύτερος από τη Γη. Η ανακάλυψη προέκυψε από διεθνή ομάδα επιστημόνων από την Αυστραλία, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και τη Δανία, αξιοποιώντας δεδομένα που είχαν συλλεχθεί το 2017 από την αποστολή NASA, μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler και ειδικότερα της αποστολής K2.

    Τροχιά 355 ημερών και πιθανότητα στην κατοικήσιμη ζώνη

    Η Δρ. Τσέλσι Χουάνγκ, ερευνήτρια στο University of Southern Queensland, ανέφερε ότι ο HD 137010 b έχει τροχιά γύρω από το μητρικό του άστρο παρόμοια με αυτή της Γης γύρω από τον Ήλιο, με διάρκεια περίπου 355 ημερών. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο πλανήτης έχει «περίπου 50% πιθανότητα να βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη» του άστρου γύρω από το οποίο κινείται. Στην ίδια τοποθέτηση, η Χουάνγκ στάθηκε στη σχετική εγγύτητα του συστήματος, λέγοντας: «Αυτό που είναι πολύ συναρπαστικό με αυτόν τον συγκεκριμένο πλανήτη στο μέγεθος της Γης είναι ότι το άστρο του απέχει μόλις περίπου 150 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα. Ο επόμενος καλύτερος πλανήτης γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο, μέσα σε κατοικήσιμη ζώνη, ο Kepler 186f, βρίσκεται περίπου τέσσερις φορές πιο μακριά και είναι 20 φορές πιο αμυδρός».

    Πώς εντοπίστηκε και ο ρόλος των πολιτών-επιστημόνων

    Ο HD 137010 b εντοπίστηκε όταν πέρασε στιγμιαία μπροστά από το άστρο του, προκαλώντας μια ανεπαίσθητη μείωση της φωτεινότητάς του, ένα σήμα τυπικό της μεθόδου διέλευσης. Το αμυδρό αυτό ίχνος ανιχνεύθηκε αρχικά από ομάδα εθελοντών επιστημόνων στο πρόγραμμα πολιτών-επιστημόνων Planet Hunters, ανάμεσά τους και ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Δρ. Αλεξάντερ Βένερ, όταν ήταν ακόμη μαθητής λυκείου. Ο ίδιος περιέγραψε τη διαδρομή του λέγοντας: «Συνέβαλα σε αυτό το πρόγραμμα πολιτών επιστημόνων που ονομάζεται Planet Hunters όταν ήμουν στο σχολείο, και αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο στο πώς μπήκα στην έρευνα. Ήταν μια απίστευτη εμπειρία να επιστρέψω σε αυτή τη δουλειά και να ανακαλύψω κάτι τόσο σημαντικό», σημειώνοντας ότι στη συνέχεια ολοκλήρωσε διδακτορικό στο USQ. Η Χουάνγκ ανέφερε ότι η πρώτη αντίδραση της ομάδας ήταν πως «αυτό δεν μπορεί να είναι αληθινό», όμως, όπως είπε, «Όμως ελέγξαμε και ξαναελέγξαμε τα πάντα και είναι ένα σχολικό παράδειγμα διέλευσης πλανήτη μπροστά από το άστρο του». Η ίδια πρόσθεσε πως η φωτεινότητα και η σχετική εγγύτητα του άστρου το καθιστούν εντός εμβέλειας παρατήρησης από την επόμενη γενιά τηλεσκοπίων, λέγοντας: «Είμαι σίγουρη ότι θα είναι από τους πρώτους στόχους που θα παρατηρηθούν όταν η τεχνολογία το επιτρέψει».

    Επιφύλαξη για την επιβεβαίωση και τα επόμενα βήματα

    Η Δρ. Σάρα Γουέμπ, αστροφυσικός στο Swinburne University of Technology, που δεν συμμετείχε στην έρευνα, χαρακτήρισε την ανακάλυψη «πολύ συναρπαστική», αλλά τόνισε ότι απαιτούνται περισσότερα δεδομένα ώστε να χαρακτηριστεί ο πλανήτης ως επιβεβαιωμένος εξωπλανήτης: «Υπάρχει μόνο μία διέλευση που έχει ανιχνευθεί και συνήθως στην πλανητική επιστήμη μιλάμε για ένα χρυσό πρότυπο τριών ανιχνεύσεων». Παρότι το γεγονός ότι ο πλανήτης μοιάζει σε μέγεθος με τη Γη θεωρείται ελκυστικό, η Γουέμπ σημείωσε ότι θα μπορούσε επίσης να είναι «κάτι που ονομάζεται υπερ χιονόμπαλα, δηλαδή ένας μεγάλος, παγωμένος κόσμος που ενδεχομένως έχει πολύ νερό αλλά μεγάλο μέρος του είναι παγωμένο». Παράλληλα, υπογράμμισε και το πρακτικό όριο της απόστασης, λέγοντας ότι, ακόμη κι αν θεωρείται σχετικά κοντά σε γαλαξιακή κλίμακα, «αν προσπαθούσαμε να φτάσουμε εκεί, θα μας έπαιρνε δεκάδες χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια με τις ταχύτητες που διαθέτουμε σήμερα».

  • Επιστήμονες κατάφεραν να…ζυγίσουν «περιπλανώμενο» πλανήτη

    Επιστήμονες κατάφεραν να…ζυγίσουν «περιπλανώμενο» πλανήτη

    Αστρονόμοι κατάφεραν να «ζυγίσουν» έναν από τους λεγόμενους περιπλανώμενους πλανήτες του Γαλαξία μας, δηλαδή έναν πλανήτη που δεν περιφέρεται γύρω από άστρο αλλά κινείται ελεύθερα στο Διάστημα. Ο συγκεκριμένος ελεύθερα κινούμενος εξωπλανήτης έχει μάζα παρόμοια με του Κρόνου και εκτιμάται ότι κατέληξε να περιπλανιέται αφού εκτινάχθηκε από το αρχικό του σύστημα, έπειτα από έντονη δυναμική αναστάτωση που οδήγησε σε διάλυση των τροχιών.

    Μια σπάνια «ζυγαριά» για αδέσποτους πλανήτες

    Η μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science» περιγράφει πώς οι επιστήμονες κατάφεραν να μετρήσουν άμεσα τη μάζα και την απόσταση ενός νεοανακαλυφθέντος πλανήτη που κινείται χωρίς μητρικό άστρο. Το κρίσιμο στοιχείο ήταν ότι το φαινόμενο παρατηρήθηκε ταυτόχρονα από τη Γη και από το Διάστημα, κάτι που έδωσε δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες και επέτρεψε ακριβέστερους υπολογισμούς από ό,τι συνήθως.

    Πώς εντοπίστηκε: μικροφακός και συνδυασμός δεδομένων

    Οι «αδέσποτοι» πλανήτες είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν, επειδή εκπέμπουν ελάχιστο φως. Συνήθως ανιχνεύονται όταν η βαρύτητά τους προκαλεί το φαινόμενο του μικροφακού, δηλαδή καμπυλώνει και ενισχύει προσωρινά το φως ενός μακρινού άστρου στο βάθος. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 1990, όμως συχνά δεν δίνει εύκολα την απόσταση του αντικειμένου, άρα κάνει δύσκολη και την ακριβή εκτίμηση της μάζας.

    Στη νέα έρευνα, το γεγονός μικροφακού παρατηρήθηκε ταυτόχρονα από επίγειες έρευνες και από το διαστημικό τηλεσκόπιο Gaia. Οι μικρές διαφορές στον χρόνο άφιξης του σήματος από τις δύο θέσεις επέτρεψαν να υπολογιστεί η παράλλαξη του μικροφακού και, σε συνδυασμό με μοντέλα «πεπερασμένης πηγής» και «σημειακού φακού», να προκύψουν οι βασικές ιδιότητες του πλανήτη.

    Τι έδειξαν οι μετρήσεις και τι σημαίνουν για το μέλλον

    Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ο πλανήτης έχει μάζα κοντά σε εκείνη του Κρόνου και βρίσκεται περίπου δέκα χιλιάδες έτη φωτός από το κέντρο του Γαλαξία. Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι είναι πιθανότερο να σχηματίστηκε αρχικά μέσα σε πλανητικό σύστημα και όχι «μόνος» όπως συμβαίνει με μικρά άστρα ή καφέ νάνους, πριν εκτιναχθεί από βαρυτικές διαταραχές, όπως στενές συναντήσεις με άλλους πλανήτες ή ασταθείς αστρικούς συνοδούς.

    Τα ευρήματα βοηθούν να γίνει πιο καθαρό πώς οι πλανήτες μπορούν να εκδιωχθούν από τα μητρικά τους συστήματα και να καταλήξουν να περιπλανώνται στο μεσοαστρικό περιβάλλον. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τέτοιες ανακαλύψεις θα αυξηθούν, ειδικά με την αποστολή του διαστημικού τηλεσκοπίου Nancy Grace Roman της NASA, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει το 2027, ενώ τονίζεται ότι οι συνδυασμένες παρατηρήσεις από Γη και Διάστημα μπορούν να αξιοποιηθούν και στον σχεδιασμό μελλοντικών εξερευνητικών αποστολών.

  • Εντοπίστηκε υπερ-Γη σε κατοικήσιμη ζώνη κοντά στη Γη

    Εντοπίστηκε υπερ-Γη σε κατοικήσιμη ζώνη κοντά στη Γη

    Ένας εξωπλανήτης τύπου υπερ-Γης εντοπίστηκε σε απόσταση μόλις 18,2 ετών φωτός, ανεβάζοντάς τον σε κορυφαία θέση στη λίστα με τους πιο κοντινούς και ελπιδοφόρους κόσμους για αναζήτηση ζωής εκτός Ηλιακού Συστήματος. Πρόκειται για τον GJ 251c, ο οποίος κινείται γύρω από ερυθρό νάνο στον αστερισμό των Διδύμων και έχει μάζα περίπου τετραπλάσια από της Γης. Οι «υπερ-Γαίες» είναι πλανήτες μεγαλύτεροι από τη Γη αλλά μικρότεροι από τους αέριους γίγαντες, όπως ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας.

    «Υποσχόμενος στόχος», αλλά πολλά άγνωστα

    «Αν και δεν μπορούμε ακόμη να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξη ατμόσφαιρας ή ζωής στον GJ 251c, ο πλανήτης αποτελεί έναν υποσχόμενο στόχο για μελλοντική εξερεύνηση», δήλωσε ο Σουβράθ Μαχαντέβαν, καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια. Ο πλανήτης βρίσκεται στη λεγόμενη κατοικήσιμη ζώνη ή «ζώνη της Χρυσομαλλούσας», όπου δύναται να επικρατούν συνθήκες (θερμοκρασία, ατμόσφαιρα, υγρό νερό) συμβατές με την παρουσία ζωής.

    Πώς εντοπίστηκε ο GJ 251c

    Η ανακάλυψη προέκυψε από παρατηρήσεις διάρκειας άνω των 20 ετών με τη μέθοδο της ακτινικής ταχύτητας: οι επιστήμονες κατέγραψαν τη μετατόπιση Doppler στην ταλάντωση του άστρου που προκαλεί η βαρυτική έλξη του πλανήτη. Στο ίδιο σύστημα υπάρχει ήδη γνωστός πλανήτης, ο GJ 251b, που εντοπίστηκε το 2020 και περιφέρεται κάθε 14 ημέρες σε απόσταση 12,2 εκατ. χιλιομέτρων από το άστρο του. Αρχειακά δεδομένα από τηλεσκόπια διεθνώς βελτίωσαν τις μετρήσεις για τον GJ 251b και, σε συνδυασμό με νέες υπέρυθρες παρατηρήσεις από το όργανο Habitable-Zone Planet Finder (HPF) στο τηλεσκόπιο Hobby-Eberly (McDonald Observatory, Τέξας), αποκαλύφθηκε δεύτερο σήμα: πλανήτης με τετραπλάσια μάζα Γης και περίοδο 54 ημερών. Η ύπαρξη επιβεβαιώθηκε και με τον φασματογράφο NEID στο τηλεσκόπιο WIYN 3,5 μ. (Kitt Peak, Αριζόνα.

    Τι μπορεί να δούμε με τα σημερινά τηλεσκόπια

    Παρότι γνωρίζουμε την ύπαρξή του, ο GJ 251c ίσως βρίσκεται πολύ μακριά από το άστρο του για να μπορέσει το James Webb να ανιχνεύσει άμεσα την ατμόσφαιρά του. Οι τηλεσκοπικές εγκαταστάσεις 30 μέτρων της επόμενης γενιάς ενδέχεται να ανιχνεύσουν ανακλώμενο φως και ίχνη ατμόσφαιρας, όμως η πλήρης χαρακτηριστική μελέτη πιθανότατα θα γίνει εφικτή με το μελλοντικό Habitable Worlds Observatory που προγραμματίζεται για τη δεκαετία του 2040. «Βρισκόμαστε στα όρια της τεχνολογίας και της ανάλυσης μ’ αυτό το σύστημα. Χρειαζόμαστε την επόμενη γενιά τηλεσκοπίων για να απεικονίσουμε άμεσα αυτόν τον υποψήφιο κόσμο», σημειώνει ο Κόρι Μπίαρντ (Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια Ίρβαϊν).

    Ο «δύσκολος» οικοδεσπότης

    Παρά την αισιοδοξία, υπάρχει ένας κρίσιμος παράγοντας: το μητρικό άστρο. Το GJ 251 είναι ερυθρός νάνος με μάζα 36% του Ήλιου. Αν και αρκετοί βραχώδεις πλανήτες έχουν βρεθεί στην κατοικήσιμη ζώνη ερυθρών νάνων (όπως Proxima Centauri b, TRAPPIST-1e/f, Teegarden’s Star b), τα άστρα αυτά είναι έντονα δραστήρια: ισχυρές εκλάμψεις και αστρικοί άνεμοι μπορούν, με τον χρόνο, να απογυμνώσουν ατμόσφαιρες. Ενδεικτικά, οι παρατηρήσεις του James Webb στους τρεις εσωτερικούς πλανήτες του TRAPPIST-1 δεν έδειξαν ίχνη ατμόσφαιρας, ενώ για τον TRAPPIST-1e τα αποτελέσματα παραμένουν απροσδιόριστα.

    Γιατί ο GJ 251c ίσως έχει καλύτερες πιθανότητες

    Ο GJ 251c διαθέτει ένα αντίβαρο σε αυτόν τον κίνδυνο: βρίσκεται λίγο πιο μακριά από το άστρο του σε σχέση με άλλους «κατοικήσιμους» κόσμους γύρω από ερυθρούς νάνους. Επειδή το GJ 251 είναι ελαφρώς πιο μαζικό και θερμό από τα τυπικά άστρα του τύπου του, η κατοικήσιμη ζώνη εκτείνεται πιο έξω, μειώνοντας δυνητικά τη σφοδρότητα της αστρικής ακτινοβολίας. Αν ο πλανήτης διαθέτει παχιά ατμόσφαιρα και ισχυρό μαγνητικό πεδίο, θα μπορούσε να έχει αντέξει τις εκλάμψεις και τους ανέμους του άστρου. Προς το παρόν, αυτό παραμένει υπόθεση εργασίας.

    Το επόμενο βήμα για τους αστρονόμους

    Η ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο για στοχευμένες παρατηρήσεις στο άμεσο μέλλον. «Κάναμε μια συναρπαστική ανακάλυψη αλλά έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε για αυτόν τον πλανήτη», τονίζει ο Μαχαντέβαν. Με την αναβάθμιση των οργάνων και την άφιξη νέων τηλεσκοπίων, ο GJ 251c θα παραμείνει από τους κορυφαίους στόχους για την αναζήτηση ατμοσφαιρικών βιοδεικτών και, ενδεχομένως, ενδείξεων ζωής.