Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης αναφέρθηκε στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και στους 13 βουλευτές των οποίων ήρθη η ασυλία, ξεκαθαρίζοντας ότι, εφόσον υπάρξει καταδίκη για κάποιον από αυτούς, τότε «είναι προφανές ότι δεν υπάρχουν υποψηφιότητες». Η παρέμβασή του έγινε στο Action 24, σε μια περίοδο που η υπόθεση βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
«Αθώοι έως αποδείξεως του εναντίου»
Παράλληλα, ο Γιώργος Φλωρίδης υπογράμμισε ότι το κράτος δικαίου στηρίζεται στη θεμελιώδη αρχή πως κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο, επισημαίνοντας ότι αυτό ισχύει και για τους βουλευτές. Με αυτή τη διευκρίνιση θέλησε να διαχωρίσει την πολιτική διάσταση της υπόθεσης από τη δικαστική διαδικασία που ακολουθείται.
Ρύθμιση για επιτάχυνση των διαδικασιών
Ο υπουργός Δικαιοσύνης αποκάλυψε ακόμη ότι μέσα στις επόμενες 15 ημέρες θα κατατεθεί διάταξη για την επιτάχυνση των διαδικασιών σε υποθέσεις που αφορούν βουλευτές των οποίων έχει αρθεί η ασυλία. Όπως σημειώνεται στο άρθρο, πρόκειται για ζήτημα που είχε θέσει και η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι κατά την παρέμβασή της στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.
Η αναφορά στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Στην ίδια τοποθέτηση, ο Γιώργος Φλωρίδης αναφέρθηκε και στην ανανέωση της θητείας των τριών Ελλήνων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία λήγει τον Ιούνιο, υποστηρίζοντας ότι όλα τα ζητήματα που αφορούν την υπηρεσιακή κατάσταση δικαστικών λειτουργών εμπίπτουν στο πλαίσιο λειτουργίας του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου. Όπως ανέφερε, αυτό είναι κάτι που αναγνωρίζει και η ίδια η Λάουρα Κοβέσι.
Η γνωριμία μου με τον σπουδαίο Στέφανο Ληναίο, έγινε όπως όλα τα σπουδαία της ζωής, απροσδόκητα. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις για το θέατρο, τη λογοτεχνία, την πολιτική, με αποκορύφωμα μια εκδήλωση την οποία διοργάνωσα το 2018 στην Π.Ε.Λ με αφορμή την επέτειο της άλωσης της Πόλης και την κυκλοφορία τότε, του βιβλίου μου «Κωνσταντίνος ΙΑ΄Παλαιολόγος». Τότε ο Στέφανος Ληναίος ως κεντρικός ομιλητής αναφέρθηκε στη σχέση του με το έργο του Νίκου Καζαντζάκη, για την ενσάρκωση του κρητικού συγγραφέα στη βιογραφική ταινία του Γιάννη Σμαραγδή αλλά και για την ακριβή του σύντροφο Έλλη Φωτίου.
Κ.Μ: Κύριε Ληναίε, η παρουσία σας στο ελληνικό θέατρο είναι πολυετής και ουσιαστική. Ποιο νήμα ενώνει τις επιλογές σας;
Στέφανος Ληναίος:Η πίστη στο κείμενο και στον άνθρωπο. Από το «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ»;, που αποτέλεσε σταθμό για μένα, μέχρι πιο σύγχρονες παραστάσεις, αναζητώ πάντα την υπαρξιακή ένταση. Το κείμενο είναι το βασικότερο. Εσύ ως συγγραφέας με καταλαβαίνεις. Αν το κείμενο δεν στέκεται και καταρρέει, μαζί του θα συμπαρασύρει αναπόφευκτα θίασο και θεατές. Πώς το λέει ο Σεφέρης σε εκείνο το ποίημα του, το ωραίο;
«Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε / όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε /στήνουμε θέατρα και σκηνικά, /όμως η μοίρα μας πάντα νικά/και τα σαρώνει και μας σαρώνει/ και τους θεατρίνους και το θεατρώνη /υποβολέα και μουσικούς /στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς…»**
Κ.Μ: Έχετε συνδεθεί με σπουδαία έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Ποιες ερμηνείες σας θεωρείτε κομβικές;
Στέφανος Ληναίος:Το έργο «Ο Θάνατος του Εμποράκου» ήταν μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία. Επίσης, ο «Γυάλινος Κόσμος» με έφερε αντιμέτωπο με εύθραυστους χαρακτήρες που απαιτούν εσωτερική σιωπή. Βέβαια να πούμε ότι τα έργα δεν θα σήμαιναν τίποτα χωρίς το όλο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι εκείνης της ταραγμένης ιστορικά περιόδου. Η χούντα για παράδειγμα ήταν καταλυτική εποχή από την οποία προέκυψε η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα με όλα τα θετικά και αρνητικά της.
Κ.Μ: Η πολυετής καλλιτεχνική συνεργασία σας με τη σύζυγό σας, την Έλλη Φωτίου, πρέπει να υπήρξε καθοριστική για την πορεία σας.
Στέφανος Ληναίος:Μαζί δημιουργήσαμε έναν, ας μου επιτραπεί να πω, δικό μας θεατρικό πυρήνα. Παραστάσεις όπως το «Οι Δούλες» ή το «Το Παιχνίδι της Σφαγής» σφράγισαν αυτή τη διαδρομή. Αλλά το βασικότερο ζήσαμε το όνειρο της ζωής. Αυτό δεν είναι η ζωή, όπως το λέει και ένας αρχαίος σοφός; Ένα όνειρο. Έ, εμείς το ζήσαμε.
Κ.Μ: Πέρα από το θέατρο, αφήσατε έντονο αποτύπωμα και στην τηλεόραση.
Στέφανος Ληναίος:Η τηλεόραση είχε άλλες απαιτήσεις, τουλάχιστον στην εποχή μου. Συμμετοχές σε σειρές όπως το «Ο άνθρωπος δίχως πρόσωπο» ή «Ο Εφιάλτης» με έφεραν πιο κοντά στο ευρύ κοινό, χωρίς να εγκαταλείψω τη θεατρική μου ταυτότητα. Και βέβαια δεν ξεχνώ τον κινηματογράφο. Άλλη μαγική διάσταση αυτή. 16- 17 ταινίες αν θυμάμαι καλά. Δεν είναι και λίγες. Τώρα δεν μπορώ να σου πω τι γίνεται. Ζούμε μια μεταβατική εποχή. Θα δούμε.
Κ.Μ: Η επιρροή του Νίκου Καζαντζάκη είναι εμφανής στη σκέψη σας. Πείτε μου σχετικά. Νομίζω το διαπιστώσαμε και στην προχθεσινή μας εκδήλωση.
Στέφανος Ληναίος:Ο Καζαντζάκης είναι μια συνεχής πρόκληση. Το πνεύμα του διαπερνά κάθε προσπάθεια να προσεγγίσεις τον άνθρωπο επί σκηνής. Θα πρέπει να το γνωρίζεις και εσύ άλλωστε φίλε μου Κωνσταντίνε, αφού αναμετρήθηκες και μάλιστα με αξιοσημείωτη επιτυχία στην έμμετρη διασκευή του όχι και τόσο γνωστού θεατρικού του, «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος». Τα είπα και δημοσίως: σου αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά και μάλιστα από κάποιον που δεν είναι φιλόλογος.
Κ.Μ: Πώς βλέπετε τους νεότερους καλλιτέχνες να προσεγγίζουν τα κλασικά έργα;
Στέφανος Ληναίος:Με τόλμη, και αυτό είναι ελπιδοφόρο. Ειδικά τα νέα παιδιά. Έχουμε να δούμε θαύματα. Σε έργα όπως ο Άμλετ βλέπουμε νέες αναγνώσεις από ηθοποιούς όπως ο Άρης Σερβετάλης, ενώ η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη συνεχίζει να δίνει παραδείγματα υψηλής υποκριτικής.
Κ.Μ: Πρόσφατα τιμηθήκατε ως βασικός καλεσμένος σε εκδήλωση της Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.
Στέφανος Ληναίος:Ήταν μια ουσιαστική συνάντηση τέχνης και λόγου. Μια ωραία βραδιά που απέδειξε ότι η πνευματική ζωή του τόπου παραμένει ενεργή. Και βέβαια αντάμωσα παλιούς φίλους, βρέθηκα στα γνωστά μου λογοτεχνικά λημέρια.
Κ.Μ: Αν έπρεπε να συνοψίσετε τη θεατρική σας πορεία σε μια εικόνα;
Στέφανος Ληναίος:Θα ήταν μια σκηνή άδεια, λίγο πριν ανοίξει η αυλαία. Όπως στον Βυσσινόκηπο – όλα είναι ακόμη πιθανά. Χωρίς σκηνικά, χωρίς ηθοποιούς, μόνο με σκιές μιας κάποιας περασμένης ζωής.
Η ίδρυση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων παρουσιάζεται ως καθοριστικό βήμα για τη διαμόρφωση μιας πιο σύγχρονης φορολογικής διοίκησης στην Ελλάδα, με βάση μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την περίοδο 2010-2025. Στο επίκεντρο της αξιολόγησης βρίσκεται η πορεία εκσυγχρονισμού της ΑΑΔΕ και η μετάβασή της σε ένα πιο αποδοτικό και ψηφιακά οργανωμένο μοντέλο λειτουργίας.
Ο ρόλος της αυτονομίας και του ψηφιακού μετασχηματισμού
Στη μελέτη επισημαίνεται ότι η επιχειρησιακή αυτονομία, οι στρατηγικές μεταρρυθμίσεις και η έμφαση στον ψηφιακό μετασχηματισμό λειτούργησαν ως βασικοί παράγοντες για τη βελτίωση της εξυπηρέτησης πολιτών και επιχειρήσεων. Όπως αναφέρεται, αυτή η πορεία ενίσχυσε την εμπιστοσύνη των φορολογουμένων, την εκούσια συμμόρφωση και τελικά τα δημόσια έσοδα. Στην ίδια κατεύθυνση, η ΑΑΔΕ προχώρησε σε ευρεία αυτοματοποίηση διαδικασιών και αξιοποίηση μεγάλων δεδομένων, με εργαλεία όπως το myAADE, το myDATA, η προσυμπλήρωση δηλώσεων, η διασύνδεση POS με τα πληροφοριακά της συστήματα και η χρήση προηγμένων εργαλείων Business Intelligence για αυτοματοποιημένη αξιολόγηση κινδύνου.
Τα βασικά αποτελέσματα που καταγράφει η μελέτη
Η μελέτη του ΔΝΤ αποτυπώνει συγκεκριμένα αποτελέσματα από αυτή τη μεταρρυθμιστική πορεία. Ο λόγος φόρων προς ΑΕΠ ακολούθησε σταθερά ανοδική πορεία και ξεπέρασε το 28% το 2025, έναντι 20,5% το 2009. Παράλληλα, το κενό ΦΠΑ μειώθηκε κατά 21 ποσοστιαίες μονάδες, από 30% το 2011 σε 9% το 2024, ενώ η ηλεκτρονική υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ έφτασε στο 100%. Η ΑΑΔΕ καταγράφει επίσης υψηλές επιδόσεις σε διεθνή εργαλεία αξιολόγησης, όπως τα TADAT και ISORA.
Η δήλωση Πιτσιλή για την αναγνώριση από το ΔΝΤ
Ο διοικητής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλής, ανέφερε ότι η αναγνώριση από το ΔΝΤ επιβεβαιώνει πως η προσήλωση στη θεσμική συνέχεια, στον ψηφιακό μετασχηματισμό και σε μια σύγχρονη και αποτελεσματική διοίκηση παράγει μετρήσιμο όφελος για την κοινωνία. Στην ίδια δήλωση υποστήριξε ότι από την ίδρυση της ΑΑΔΕ έως σήμερα η προσπάθεια επικεντρώνεται σε μια φορολογική διοίκηση πιο αξιόπιστη, πιο διαφανή και πιο φιλική προς τον πολίτη και την υγιή επιχειρηματικότητα, με στόχο την εδραίωση σχέσης εμπιστοσύνης με τους φορολογουμένους.
Υπάρχουν κάποιες απουσίες που καταλαμβάνουν πολύ περισσότερο χώρο από οποιαδήποτε φυσική παρουσία. Είναι εκείνες οι σιωπές που αντηχούν εκκωφαντικά. Όταν, τα ξημερώματα των γενεθλίων του το 1970, το νήμα της ζωής του πρωτοπόρου συνθέτη Γιάννη Χρήστου κόπηκε βίαια σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, δεν σίγησε απλώς ένας σπουδαίος δημιουργός στην απόλυτη ακμή του. Έμεινε μετέωρο ένα ολόκληρο, αχαρτογράφητο σύμπαν, όπου η μουσική, η φιλοσοφία, η ψυχανάλυση και ο μυστικισμός ενώνονταν σε κάτι σχεδόν τρομακτικά οικείο.
Για δεκαετίες, το έργο του έμοιαζε σαν μια από εκείνες τις συλλογικές αναμνήσεις που τις κουβαλάμε δίχως να το σκεφτόμαστε, σαν ένας μύθος που ψιθυρίζεται στους κύκλους της αβανγκάρντ. Μέχρι που ξαφνικά, ο μύθος αποκτά σώμα, απλώνεται στον χώρο και μας καλεί να τον περπατήσουμε.
Αυτήν ακριβώς την αίσθηση του ετεροχρονισμένου σοκ και της βαθιάς εσωτερικής αποκάλυψης βιώνει κανείς στην έκθεση «Εναντιοδρομία», που φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΕΜΣΤ), σε μια ιστορική και σπάνια σύμπραξη με το Ωδείο Αθηνών.
Ο τίτλος της έκθεσης δεν είναι τυχαίος. Δανείζεται το όνομά της από το ομώνυμο εμβληματικό μουσικό έργο του Χρήστου (γραμμένο το 1968), το οποίο με τη σειρά του αντλεί την ουσία του από την ηρακλείτεια έννοια της σύγκρουσης των αντιθέτων. Στην εναντιοδρομία, κάθε δύναμη που φτάνει στο απόγειό της μετατρέπεται αναπόφευκτα στο αντίθετό της. Το φως γίνεται σκοτάδι, η γέννηση φέρει τη φθορά, η τάξη γεννά το χάος. Και ο Χρήστου, ίσως περισσότερο από κάθε άλλον, συνέλαβε αυτή την κοσμική τραγωδία και την έκανε ήχο.
Περνώντας την πόρτα του Project Room 2, συνειδητοποιείς αμέσως πως δεν πρόκειται για μια στεγνή μουσειακή αρχειοθέτηση. Δεν καλείσαι απλώς να διαβάσεις την ιστορία ενός ανθρώπου πίσω από προστατευτικά τζάμια, αλλά να εισέλθεις κυριολεκτικά μέσα στις διακλαδώσεις του νου του.
Ο εξαιρετικός εκθεσιακός σχεδιασμός της αρχιτέκτονος Θάλειας Μέλισσα έχει καταφέρει το ακατόρθωτο: μετατρέπει τον ίδιο τον χώρο σε μια τεράστια, ανοιχτή παρτιτούρα. Είναι σαν ο χρόνος να έχει παγώσει και εσύ, ως επισκέπτης, να γίνεσαι η νότα που κινείται, διστάζει και επιταχύνει ανάμεσα στις γραμμές. Η διαδρομή δεν είναι γραμμική, γιατί ούτε η σκέψη του Χρήστου υπήρξε ποτέ τέτοια. Λειτουργεί ως ένα αμφίδρομο χρονολόγιο, όπου οπτικά γραφήματα, χειρόγραφες σημειώσεις και σελίδες με σύμβολα που θυμίζουν καρδιογραφήματα της ψυχής, αιωρούνται γύρω σου.
Ο μουσικολόγος και επιμελητής της έκθεσης, Κωστής Ζουλιάτης, έχοντας στα χέρια του τον θησαυρό του Αρχείου Γιάννη Χρήστου (που διασώζεται στο Κέντρο Ερευνών και Τεκμηρίωσης του Ωδείου Αθηνών), έστησε με ευλάβεια μια αφήγηση από θραύσματα. Σπάνιες φωτογραφίες, πρωτότυπες -σχεδόν εικαστικές- παρτιτούρες, προσωπική αλληλογραφία, βιβλία και φιλοσοφικά δοκίμια μαρτυρούν τον συνεχή, αγωνιώδη αγώνα του δημιουργού να ξεπεράσει τα όρια της ίδιας της τέχνης. «Φιλοσοφώ και το αποτέλεσμα γίνεται μουσική», έλεγε ο ίδιος, και εδώ, τα λόγια του γίνονται απτή πραγματικότητα.
Όμως, το πραγματικό επίτευγμα της έκθεσης δεν είναι τα αντικείμενα αυτά καθαυτά, αλλά η σκιά που ρίχνουν μέσα μας. Ο χώρος ανασαίνει μέσα από ένα υποβλητικό ηχητικό περιβάλλον. Η φαινομενική σιωπή του αρχειακού υλικού «σπάει» από οπτικοακουστικά αποσπάσματα και ακροάσεις ολόκληρων έργων του. Ακούς τον ήχο να γεννιέται από το τίποτα, να γιγαντώνεται, να γίνεται κραυγή και έπειτα να επιστρέφει στο κενό.
Για όσους από εμάς γοητευόμαστε από τις ρωγμές της ανθρώπινης εμπειρίας, η «Εναντιοδρομία» δεν είναι απλώς μια σπουδαία εικαστική και μουσική πρόταση. Είναι μια ενδοσκόπηση. Σε έναν κόσμο εφήμερο, η τέχνη του Γιάννη Χρήστου απαιτεί την απόλυτη παρουσία μας. Μας θυμίζει πως τίποτα δεν είναι μόνιμο, αλλά και πως η δημιουργία έχει τον τρόπο να νικά τη φθορά του χρόνου, αφήνοντας πίσω της ένα ίχνος που αρνείται πεισματικά να σβήσει.
Ίσως, τελικά, όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος, ο ανήφορος και ο κατήφορος να είναι όντως ο ίδιος δρόμος. Το μόνο που αλλάζει είναι η δική μας θέση μέσα στον χώρο, καθώς στεκόμαστε σιωπηλοί μπροστά στο μεγαλείο ενός ανθρώπου που έκανε το άπειρο, μουσική.
Νέα επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε το ΠΑΣΟΚ με αφορμή την υπόθεση των υποκλοπών, επαναφέροντας στο προσκήνιο τις αναφορές στον Ταλ Ντίλιαν και στην Intellexa. Στην ανακοίνωσή του, το κόμμα της Χαριλάου Τρικούπη ζητά ευθέως από την κυβέρνηση να τοποθετηθεί καθαρά, θέτοντας το ερώτημα αν θα διαψεύσει ανοιχτά όσα αποδίδονται στον Ισραηλινό επιχειρηματία.
Αιχμές με φόντο δημοσίευμα για την Intellexa
Στο επίκεντρο της ανακοίνωσης βρίσκονται αναφορές σε δημοσίευμα του in.gr, το οποίο, όπως επισημαίνει το ΠΑΣΟΚ, κάνει λόγο για διαφημιστικά έντυπα προώθησης κατασκοπευτικών λογισμικών που αποδίδονται στην Intellexa και απευθύνονται σε αρχές επιβολής του νόμου, καθώς και σε φορείς ασφάλειας και πληροφοριών. Με βάση αυτά τα στοιχεία, το κόμμα υποστηρίζει ότι ενισχύονται οι δημόσιες δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν περί συνεργασίας «μόνο με κυβερνήσεις και κρατικές αρχές».
Το ερώτημα προς την κυβέρνηση
Στην ανακοίνωσή του, το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι τα συγκεκριμένα έντυπα έρχονται «προς επίρρωση των δηλώσεων Ντίλιαν», αφήνοντας σαφή αιχμή για τη στάση της κυβέρνησης στο ζήτημα. Με αυτό το σκεπτικό, θέτει δημόσια το ερώτημα: «Ούτε και τώρα η κυβέρνηση θα βγει να διαψεύσει ευθαρσώς τον κ. Ντίλιαν;», ανεβάζοντας ξανά τους τόνους της πολιτικής αντιπαράθεσης γύρω από το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Σε κοινή γραμμή για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών προκλήσεων κατέληξαν οι ηγέτες της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ιταλίας και της Μάλτας, κατά την άτυπη συνάντησή τους στην Αγία Νάπα, με επίκεντρο τις επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή.
Οι τέσσερις χώρες, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκή Ένωση, υπογράμμισαν την ανάγκη για συντονισμένες ενέργειες, ώστε να αποφευχθεί μια νέα μεταναστευτική κρίση αντίστοιχη του 2015. Στο πλαίσιο αυτό, τόνισαν τη σημασία της ενίσχυσης των διπλωματικών πρωτοβουλιών και της συνεργασίας με χώρες της περιοχής.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, καθώς και στην ανάγκη κοινής ευρωπαϊκής στρατηγικής που θα ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των εθνικών πολιτικών.
Τέλος, συμφωνήθηκε η στενή συνεργασία των αρμόδιων υπουργών, προκειμένου να διασφαλιστεί έγκαιρος συντονισμός σε περίπτωση αύξησης των μεταναστευτικών ροών, εν μέσω μιας ασταθούς γεωπολιτικής συγκυρίας.
Σαφές μήνυμα υπέρ της ευρωπαϊκής ενότητας και της δημοσιονομικής σταθερότητας έστειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κατά την προσέλευσή του στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη στήριξη που παρείχαν τα κράτη-μέλη προς την Κύπρο εν μέσω των εντάσεων στη Μέση Ανατολή, χαρακτηρίζοντας τη στάση αυτή ως απόδειξη ότι η Ευρώπη μπορεί να προστατεύει τα μέλη της με μεγαλύτερη αυτονομία. Τόνισε πως η συγκυρία της Συνόδου καθιστά αναγκαία την ενίσχυση της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας και της αμυντικής συνεργασίας.
Παράλληλα, ο κ. Μητσοτάκης στάθηκε στις πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά λόγω της ακρίβειας και της διεθνούς αβεβαιότητας. Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει τους πολίτες, χωρίς όμως να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική ισορροπία της χώρας.
Κλείνοντας, επανέλαβε πως η οικονομική σταθερότητα αποτελεί βασικό πυλώνα της κυβερνητικής πολιτικής, απορρίπτοντας λύσεις που βασίζονται σε ανεξέλεγκτες παροχές και τονίζοντας την ανάγκη για υπεύθυνες και βιώσιμες επιλογές.
Σαφές μήνυμα για τους κινδύνους που εγκυμονεί η παρατεταμένη ένταση στη Μέση Ανατολή έστειλε ο Επίτροπος Βιώσιμων Μεταφορών και Τουρισμού Απόστολος Τζιτζικώστας, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Όπως ανέφερε, η ομαλή λειτουργία των Στενών του Ορμούζ αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας.
Ο κ. Τζιτζικώστας υπογράμμισε ότι προς το παρόν η αγορά εμφανίζει επάρκεια καυσίμων, ωστόσο προειδοποίησε πως σε περίπτωση παράτασης της κρίσης πέραν των αρχών Ιουνίου, ενδέχεται να υπάρξουν σοβαρές επιπτώσεις. Όπως σημείωσε, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να επηρεάσει την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπη και να οδηγήσει ακόμη και σε ελλείψεις αγαθών ή ύφεση.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον τουρισμό, επισημαίνοντας πιθανές πιέσεις στις αφίξεις, κυρίως από ασιατικές αγορές. Παράλληλα, επεσήμανε την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι το τοξικό κλίμα δυσχεραίνει τον δημόσιο διάλογο σε μια κρίσιμη συγκυρία.
Έντονη δυσαρέσκεια καταγράφεται στην Ουάσιγκτον απέναντι σε συμμάχους του ΝΑΤΟ, με αφορμή τη στάση τους στον πόλεμο με το Ιράν. Σύμφωνα με αποκαλύψεις, εσωτερικό έγγραφο του Πεντάγωνο περιλαμβάνει σενάρια «τιμωρίας» χωρών που δεν παρείχαν στρατιωτικές διευκολύνσεις, όπως βάσεις και δικαιώματα υπερπτήσεων.
Μεταξύ των επιλογών που εξετάζονται φέρεται να είναι ακόμη και η αναστολή της συμμετοχής της Ισπανίας στη Συμμαχία, λόγω της άρνησής της να στηρίξει ενεργά τις αμερικανικές επιχειρήσεις. Παράλληλα, γίνεται λόγος για αναθεώρηση της αμερικανικής στάσης σε διεθνή ζητήματα, όπως η βρετανική κυριαρχία στα Νησιά Φώκλαντ.
Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει ήδη ασκήσει σκληρή κριτική στους Ευρωπαίους συμμάχους, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναπροσδιορισμού της σχέσης των Ηνωμένες Πολιτείες με το ΝΑΤΟ. Το κλίμα αυτό εντείνει τις ανησυχίες για τη συνοχή της Συμμαχίας, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων και αβεβαιότητας για τη διατλαντική συνεργασία.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης υποστήριξε, μέσω ανάρτησής του στα κοινωνικά δίκτυα, ότι η Ελλάδα καταγράφει «την ταχύτερη μείωση χρέους στην ιστορία», παραπέμποντας σε στοιχεία των Oxford Economics και Haver Analytics. Στην ίδια ανάρτηση τόνισε ότι αυτή η πορεία είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Ο λογαριασμός δεν θα περάσει στην επόμενη γενιά».
Ο πίνακας που επικαλέστηκε ο υπουργός
Στην παρέμβασή του, ο κ. Πιερρακάκης παρέθεσε και σχετικό πίνακα που, όπως ανέφερε, αποτυπώνει την πορεία της Ελλάδας στη μείωση του χρέους σε σύγκριση με άλλες χώρες. Με αυτόν τον τρόπο επιχείρησε να στηρίξει τον ισχυρισμό ότι η ελληνική οικονομία εμφανίζει τη γρηγορότερη αποκλιμάκωση δημόσιου χρέους διεθνώς.
Η εικόνα που δίνει για την οικονομία
Μιλώντας και στον ΣΚΑΪ, ο υπουργός επανήλθε στο ίδιο θέμα, υποστηρίζοντας ότι στο εξωτερικό η εικόνα για την ελληνική οικονομία είναι διαφορετική από εκείνη που κυριαρχεί συχνά στην εσωτερική συζήτηση. Όπως είπε, η Ελλάδα παρουσιάζεται ως χώρα με πλεονάσματα, με ρυθμό ανάπτυξης διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με ταχύτερη μείωση χρέους από κάθε άλλη χώρα και με προοπτική να προσεγγίσει ιστορικά χαμηλά στην ανεργία.
Η αναφορά στον ελληνικό λαό και στις θυσίες
Στην ίδια τοποθέτηση, ο Κυριάκος Πιερρακάκης έδωσε και πολιτικό τόνο, λέγοντας ότι οι σημερινές οικονομικές επιδόσεις συνιστούν κατάκτηση της κοινωνίας. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «ο ελληνικός λαός δεν ίδρωσε για να φτάσει εδώ, μάτωσε», τονίζοντας ότι ζητούμενο πλέον είναι να διατηρηθούν όσα έχουν επιτευχθεί και να συνεχιστεί η βελτίωση της οικονομίας.
