Με αιχμηρή ανακοίνωση, το ΠΑΣΟΚ σχολιάζει ότι η κυβέρνηση επιχείρησε «για ακόμη μία φορά να σερβίρει στους αγρότες των μπλόκων ”ξαναζεσταμένη σούπα”», παρουσιάζοντας ως νέα στήριξη παλιά μέτρα, καθυστερημένες πληρωμές και «λογιστικά τεχνάσματα». Όπως υποστηρίζει, μέσω ενός «τεχνητού και παραπλανητικού αθροίσματος» βαφτίστηκαν ως «”ενισχύσεις αγροτικού εισοδήματος”» δαπάνες που αφορούν την ύπαιθρο συνολικά, ανεξάρτητα από το αν καταλήγουν πράγματι στους παραγωγούς.
ΚΑΠ και πληρωμές: «διαστρέβλωση» μιας δύσκολης χρονιάς
Το ΠΑΣΟΚ επισημαίνει ότι το 2025 είναι «ιδιόμορφη χρονιά», καθώς υλοποιούνται ταυτόχρονα δύο ευρωπαϊκά προγράμματα της ΚΑΠ: αφενός το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2022 που κλείνει εκκρεμότητες και πληρώνει τελικούς λογαριασμούς (δημόσια έργα, μεταποίηση, LEADER κ.ά.), αφετέρου το Στρατηγικό Σχέδιο ΚΑΠ 2023-2027 που, όπως αναφέρεται, εφαρμόζεται με «σοβαρές καθυστερήσεις και αστοχίες». Κατά την ανακοίνωση, η παρουσίαση αυτών των πληρωμών ως «τρέχουσας ενίσχυσης εισοδήματος» συνιστά «συνειδητή διαστρέβλωση της πραγματικότητας» που, όπως τονίζεται, «τη βιώνουν οι αγρότες στην τσέπη τους». Στο ίδιο πλαίσιο, υποστηρίζεται ότι το 2025 ήταν η χειρότερη χρονιά στις άμεσες ενισχύσεις, καθώς οι νέοι αγρότες που εντάχθηκαν το 2025 παραμένουν απλήρωτοι, ενώ ακόμη και δικαιούχοι του 2022 αναμένουν τελικές πληρωμές, με αντίστοιχη εικόνα να περιγράφεται και για τους βιοκαλλιεργητές που, όπως σημειώνεται, βρίσκονται σε παρατεταμένη οικονομική ασφυξία χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα.
Τα 160 εκατ., ο ΕΦΚ, ο ΦΠΑ και το ρεύμα ως πεδίο σύγκρουσης
Ιδιαίτερη αιχμή διατυπώνεται για την παρουσίαση της ανακατανομής 160 εκατ. ευρώ ως «νέων πληρωμών», με το ΠΑΣΟΚ να υπογραμμίζει ότι πρόκειται για ποσό που «επί επτά χρόνια», κατά την ανακοίνωση, δινόταν σε μη δικαιούχους. Αναφέρεται ότι τα χρήματα αυτά κατευθύνονται τώρα σε κτηνοτρόφους, βαμβακοπαραγωγούς και καλλιεργητές σιταριού, όμως τίθεται το ερώτημα ποιος φέρει την πολιτική ευθύνη για τα «εκατοντάδες εκατομμύρια» που αφαιρέθηκαν όλα αυτά τα χρόνια από το πραγματικό αγροτικό εισόδημα και ποιος θα λογοδοτήσει.
Για την επιστροφή του ΕΦΚ αγροτικού πετρελαίου από τον Νοέμβριο του 2026, τονίζεται ότι «δεν αποτελεί νέα πολιτική», καθώς παρουσιάζεται ως πρόταση που, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, έχει κατατεθεί επανειλημμένα με τροπολογίες. Η διαφοροποίηση που προβάλλεται είναι ότι το ΠΑΣΟΚ επιμένει σε αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο στην αντλία, στο σύνολό του, και όχι σε «αποσπασματικές και καθυστερημένες επιστροφές». Παράλληλα, η εξαγγελία για δήθεν μείωση του ΦΠΑ σε λιπάσματα και ζωοτροφές χαρακτηρίζεται «επικοινωνιακό τέχνασμα», με το επιχείρημα ότι δεν μειώνει ουσιαστικά το κόστος παραγωγής επειδή συμψηφίζεται με τον ΦΠΑ των εσόδων, άρα το όφελος για τον παραγωγό παρουσιάζεται ως μηδενικό.
Στο μέτωπο του ηλεκτρικού ρεύματος, το ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι η θέση του είναι «ξεκάθαρη και κοστολογημένη», προτείνοντας ανώτατη τιμή ενέργειας 0,07 ευρώ/kWh για πέντε χρόνια και μείωση του παγίου στα 5 ευρώ τον μήνα, ώστε, όπως σημειώνει, να υπάρχει πραγματική ασφάλεια κόστους παραγωγής και όχι «αόριστες υποσχέσεις».
Κτηνοτροφία, ΕΛΓΑ και το μήνυμα ότι «οι αγρότες δεν πείθονται»
Για την κτηνοτροφία, το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι αποσιωπώνται κυβερνητικές ευθύνες, συνδέοντας την κατάσταση με την πολιτική πρόληψης και αντιμετώπισης ζωονόσων, η οποία, όπως αναφέρεται, οδήγησε σε υποχρεωτικό σφαγιασμό πάνω από 450.000 αιγοπρόβατων. Γίνεται λόγος για καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις και για απουσία σαφούς και δεσμευτικού προγραμματισμού ως προς την αντικατάσταση ζωικού κεφαλαίου και την επαναλειτουργία μονάδων. Αντίστοιχα, για τον ΕΛΓΑ, επισημαίνεται ότι παρά τις αναφορές σε «εκσυγχρονισμό», δεν προχωρά ουσιαστική αναθεώρηση του Κανονισμού Ασφάλισης ώστε να καλύπτονται ζημιές από νέα και συχνότερα φαινόμενα της κλιματικής κρίσης, με αποτέλεσμα, κατά την ανακοίνωση, να μετακυλίεται το κόστος της κλιματικής αλλαγής στους αγρότες που πληρώνουν εισφορές χωρίς να αποζημιώνονται όταν πλήττονται.
Καταληκτικά, το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι «οι αγρότες δεν πείθονται πλέον από εξαγγελίες και λογιστικούς χειρισμούς», κάνοντας λόγο για απώλεια εμπιστοσύνης απέναντι σε μια κυβέρνηση που «υπόσχεται στήριξη» αλλά παραδίδει, όπως αναφέρεται, καθυστερήσεις, αβεβαιότητα και συρρίκνωση εισοδήματος, τονίζοντας ότι η αλλαγή στην παραγωγή δεν έρχεται με επικοινωνιακές παρουσιάσεις αλλά με καθαρές πολιτικές επιλογές και συνέπεια.
