staging

Blog

  • Τι πίστευε ο Καστοριάδης για τα κόμματα;

    Τι πίστευε ο Καστοριάδης για τα κόμματα;

    Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, φιλόσοφος και πολιτικός στοχαστής, ανέδειξε σε όλο το έργο του τη σημασία της αυτονομίας – τόσο ατομικής όσο και συλλογικής – ως θεμέλιο της δημοκρατίας. Στο παρακάτω απόσπασμα συνέντευξής του, η οποία δημοσιεύθηκε στην Μεξικάνικη πολιτική επιθεώρηση Metapolitica, στο τεύχος 8 του 1998, εκφράζει τις απόψεις του σχετικά με τον ρόλο των πολιτικών κομμάτων και τη σχέση τους με την κοινωνία των πολιτών. Ο Καστοριάδης υποστηρίζει πως τα κόμματα οφείλουν να λειτουργούν ως φορείς που ενισχύουν την πολιτική συμμετοχή και όχι ως μηχανισμοί χειραγώγησης, τονίζοντας ότι χωρίς πραγματική συμμετοχή των πολιτών στη δημόσια σφαίρα, η αυτονομία παραμένει κενό γράμμα.

    —Θεωρείτε ότι τα πολιτικά κόμματα οφείλουν να εγκαθιδρύουν συμμαχίες με τους οργανωμένους τομείς της κοινωνίας των πολιτών; Δεν θα οδηγούσε αυτό σε μια στρέβλωση του ρόλου των ίδιων των πολιτικών κομμάτων και της ίδιας της κοινωνίας; Ποια θα όφειλε να είναι η λειτουργία καθενός εξ αυτών;

    —Πιστεύω ότι η κοινωνική και η ατομική αυτονομία, όπως η πολιτική και η αλήθεια, αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου φαινομένου: είναι δημιουργήματα αυτής της ακατάπαυστης αναζήτησης στο κοινωνικό και στο ατομικό. Η κοινωνική αυτονομία –ως κριτική και αυτοκριτική την οποία ασκεί η κοινωνία στον εαυτό της– απαιτεί μια κοινωνία που οργανώνεται σε τέτοιο δίκτυο σχέσεων μεταξύ αυτόνομων ενηλίκων, ικανών να συμμετάσχουν και να αναλάβουν ευθύνη. Η απώλεια της πολιτικής διάστασης οδηγεί τον άνθρωπο σε μια οπισθοχώρηση, σε μια θέση μη αυτόνομη, υποκείμενη σε εξωτερικούς καθορισμούς, παιδική. «Εκείνος ο οποίος ζει στην κοινωνία… χωρίς πολιτική βούληση, το μόνο που κάνει είναι να αντικαθιστά τον ιδιωτικό του πατέρα με έναν ανώνυμο κοινωνικό πατέρα». Αυτή είναι, σύμφωνα με την δική μου οπτική, η σχέση που εγκαθιδρύεται μεταξύ πολιτικών κομμάτων και ψηφοφόρων –και όχι πολιτών, ως αυτόνομων υποκειμένων. Αυτό που συμβαίνει είναι μια υποκατάσταση του ιδιωτικού και κακόβουλου πατέρα από το πραγματιστικό και διεφθαρμένο κόμμα που τους χειραγωγεί.

    Αν και τούτη η αυτονομία δεν έχει πλήρως πραγματοποιηθεί σε καμία κοινωνία, υπάρχει ένας ορίζοντας ως επαναστατικό πρόταγμα μετασχηματισμού της σύγχρονης κοινωνίας σε μια κοινωνία οργανωμένη και προσανατολισμένη προς την αυτονομία όλων. Η ιδέα μου για την ατομική αυτονομία η οποία θα διαχέεται στην κοινωνική αυτονομία μέσα απ’ την πραγματική συμμετοχή στο δημόσιο πολιτικό χώρο απηχεί τη ρουσσική ιδέα της συμμετοχής στο σχηματισμό της γενικής βούλησης, ως μοναδικής οδού πραγματώσης της ατομικής ελευθερίας. Η ελευθερία παραπέμπει στην ύπαρξη ατομικών δικαιωμάτων και δικαιικών εγγυήσεων, αλλά πάνω απ’ όλα στη συμμετοχή στη θέσπιση του νόμου.

    Ο άνθρωπος, επομένως, είναι ον πολιτικό κι όχι μόνο κοινωνικό. Θεωρώ, όπως η Χάνα Άρεντ, ότι ο πολιτικός στοχασμός και η πολιτική συμμετοχή είναι εγγενείς στον άνθρωπο και τον συνιστούν ως τέτοιον.

    Τα πολιτικά κόμματα θα είναι απαραίτητα εφόσον δεν υφίστανται σαφείς μηχανισμοί που να διανοίγουν στους πολίτες καθορισμένους χώρους αυτοκυβέρνησης, τόσο σε τοπική όσο και σε ευρύτερη κλίμακα. Γι’ αυτόν τον λόγο και οι συμμαχίες της κοινωνίας των πολιτών με ορισμένους υποψήφιους και κόμματα θα πρέπει να οδηγεί στην ενίσχυση της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών με τον ιδιαίτερο και συγκεκριμένο τρόπο της συμμετοχής της στη δημόσια σφαίρα. Εάν δεν συμβαίνει αυτό, νομίζω ότι αυτή η σχέση εκφυλίζεται καθώς μετατρέπεται πάλι σε σχέση ωφελιμιστική και πραγματιστική δίχως να επιτρέπει τη διεύρυνση της ατομικής και κοινωνικής αυτονομίας.

  • Τσαρλς Μπουκόφσκι: 5+1 συμβουλές για την συγγραφή

    Τσαρλς Μπουκόφσκι: 5+1 συμβουλές για την συγγραφή

    Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι είναι η κλασική περίπτωση του καλλιτέχνη που το έργο του ήταν περισσότερο ανάγκη έκφρασης παρά πάρεργο. Γεννημένος το 1920 στη Γερμανία και μεγαλωμένος στην Αμερική ζει μια μυθιστορηματική ζωή. Από τον ίδιο τον πατέρα του γνωρίζει τη βία και στην συνέχεια γίνεται η καθημερινότητά του μέσα από την βιοπάλη. Ζει στο περιθώριο, συναναστρέφεται τον υπόκοσμο και αποκτά… κακές συνήθειες, όπως το αλκοόλ και ο τζόγος. Αυτή η υποκοσμική καθημερινότητα εμφανίζεται στα γραπτά του με έναν αριστοτεχνικό κυνισμό. Μέσα από τα κείμενα του γίνεται αντιληπτή η ποιητικότητα και ο ρομαντισμός που κρύβεται καμιά φόρα πίσω από τον αγώνα του μέσου ανθρώπου για να επιβιώσει. Ας διαβάσουμε μερικές συμβουλές που έδωσε ο ίδιος για την συγγραφή σε επίδοξους συγγραφείς.

     1. Ο αναγνώστης δεν πρέπει να βαρεθεί

    «Όταν γράφεις, οι λέξεις σου πρέπει να πηγαίνουν κάπως έτσι: Μπιμ! Μπιμ! Μπιμ! Κάθε γραμμή πρέπει να είναι γεμάτη χυμούς, να έχει γεύση. Οι προτάσεις σου πρέπει να έχουν δύναμη, να πείθουν τον αναγνώστη να γυρίσει σελίδα».

    2. Να γράφετε με ευχαρίστηση

    «Η συγγραφή δεν είναι δουλειά… Δεν μπορώ να καταλάβω τους ανθρώπους που παραπονιούνται πως η συγγραφή είναι κάτι επώδυνο, γιατί για εμένα είναι σαν να κατεβαίνεις από ένα βουνό τρέχοντας. Είναι κάτι απελευθερωτικό. Είναι απολαυστικό. Είναι ένα δώρο· πληρώνεσαι κάνοντας κάτι που αγαπάς».

    3. Αν πρόκειται να προσπαθήσεις, πήγαινε μέχρι τέλους

    «Διαφορετικά, μην ξεκινήσεις καν. Μπορεί να χρειαστεί να χάσεις φίλους, συζύγους, συγγενείς, ίσως ακόμα και το μυαλό σου. Μπορεί να χρειαστεί να μείνεις νηστικός για τρεις ή τέσσερις μέρες. Μπορεί να χρειαστεί να ξημερώσεις σε ένα παγκάκι σε κάποιο πάρκο. Μπορεί να χρειαστεί να μπεις στη φυλακή».

    4. Μην κυνηγάτε τα χρήματα ή τη φήμη

    «Πώς γράφω, πώς δημιουργώ; Όχι με αυτό τον τρόπο, τους απάντησα. Αυτό είναι πολύ σημαντικό: δεν πρέπει να γράφετε για να αποκτήσετε μια Κάντιλακ ή για να είστε δημιουργικοί ή για να μείνετε στην Ιστορία. Θα χρειαστεί να κάνετε υπομονή, και αν δεν συμβεί κάτι, τότε θα χρειαστεί να κάνετε λίγη υπομονή ακόμα».

    5. Συνεχίστε να προχωράτε

    «Ξέρεις τι με ενδιαφέρει; Αυτά που θα γράψω αύριο το βράδυ. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που με ενδιαφέρει, το επόμενο ποίημα, η επόμενη γαμημένη πρόταση. Δεν με αφορούν αυτά που ανήκουν στο παρελθόν, δεν θέλω να χρονοτριβώ, να διαβάζω, να παίζω, να διασκεδάζω με αυτά που έχω ήδη γράψει. Πέρασαν, τελείωσαν. Αν δεν μπορείς να γράψεις την επόμενη πρόταση, τότε είσαι νεκρός».

    6. Να είστε ευγνώμονες για τη δυστυχία σας

    «Είμαι ευγνώμων για την άθλια ζωή που έζησα, αυτό είναι όλο. Μια άθλια ζωή, για να μπορώ να γράφω».

  • Τα Δεκατέσσερα Σημεία του Ουίλσον: Το Όραμα για τη Νέα Διεθνή Τάξη

    Τα Δεκατέσσερα Σημεία του Ουίλσον: Το Όραμα για τη Νέα Διεθνή Τάξη

    Η ομιλία του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Γούντροου Ουίλσον στο Κογκρέσο, στις 8 Ιανουαρίου 1918, εν μέσω της τελικής φάσης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, σηματοδότησε τη διατύπωση ενός από τα πλέον επιδραστικά προγράμματα διεθνούς διπλωματίας της σύγχρονης εποχής. Τα λεγόμενα «Δεκατέσσερα Σημεία» συνιστούν ένα συγκροτημένο σύνολο αρχών για τη μεταπολεμική διευθέτηση του διεθνούς συστήματος, το οποίο επιχειρούσε να μετατοπίσει το επίκεντρο της διεθνούς τάξης από τις παραδοσιακές ισορροπίες ισχύος σε έναν θεσμικά κατοχυρωμένο φιλελεύθερο διεθνισμό.

    Η προγραμματική αυτή παρέμβαση δεν περιοριζόταν στην επιδίωξη άμεσης ειρηνευτικής λύσης, αλλά συγκροτούσε ένα ολιστικό πρότυπο αναδιάρθρωσης των διεθνών σχέσεων με άξονες την αρχή της εθνικής αυτοδιάθεσης, την ελευθερία ναυσιπλοΐας και εμπορίου, τη μείωση των εξοπλισμών και την εγκαθίδρυση ενός μόνιμου μηχανισμού συλλογικής ασφάλειας. Η υιοθέτηση τέτοιων προτάσεων από έναν διεθνώς ανερχόμενο ηγεμονικό δρώντα, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, κατέδειξε τη μετατόπιση του κέντρου βάρους της διεθνούς πολιτικής και συνέβαλε καθοριστικά στη μετάβαση από τον ευρωπαϊκό ηγεμονισμό του 19ου αιώνα προς μια πρώιμη μορφή πολυμερούς θεσμικής διακυβέρνησης.

    Ακολουθεί η επίσημη διατύπωση των δεκατεσσάρων σημείων ειρήνης τα οποία πρότεινε ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Γούντροου Ουίλσον στις 8 Ιανουαρίου 1918 ενώπιον του Κογκρέσου.

    1. Ανοιχτή διπλωματία χωρίς μυστικές συνθήκες.

    2. Ελεύθερο εμπόριο στις θάλασσες κατά τη διάρκεια του πολέμου και της ειρήνης.

    3. Ισότιμους όρους εμπορίου.

    4. Μείωση των εξοπλισμών μεταξύ όλων των εθνών.

    5. Ρύθμιση αποικιακών διεκδικήσεων.

    6. Αποχώρηση όλων των Κεντρικών Δυνάμεων από τη Ρωσία, στην οποία θα επιτρεπόταν να καθορίσει τη δική της ανεξαρτησία.

    7. Εκκένωση και αποκατάσταση του Βελγίου.

    8. Επιστροφή της περιοχής της Αλσατίας-Λωρραίνης και όλων των γαλλικών εδαφών.

    9. Αναπροσαρμογή των ιταλικών συνόρων.

    10. Να δοθεί στην Αυστροουγγαρία η ευκαιρία για αυτοδιάθεση.

    11. Επαναχάραξη των συνόρων της περιοχής των Βαλκανίων με τη δημιουργία της Ρουμανίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.

    12. Δημιουργία τουρκικού κράτους με εγγυημένο ελεύθερο εμπόριο στα Δαρδανέλια.

    13. Δημιουργία ανεξάρτητου πολωνικού κράτους.

    14. Δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών.

  • Οι εκκεντρικές συνήθειες του Ουίνστον Τσώρτσιλ

    Οι εκκεντρικές συνήθειες του Ουίνστον Τσώρτσιλ

    Ο Βρετανός πρωθυπουργός υπήρξε μια σπουδαία πολιτική προσωπικότητα της ιστορίας. Για κάποιους θεωρείται ήρωας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ενώ για άλλους ένας κοινός καιροσκόπος. Ό,τι και να πιστεύει κανείς για τον Ουίνστον Τσώρτσιλ δε γίνεται να αρνηθούμε πως πρόκειται για πολύ σημαντική προσωπικότητα της σύγχρονης ιστορίας και όπως συμβαίνει με όλες αυτές τις προσωπικότητες, οι καθημερινές τους συνήθειες έχουν ενδιαφέρον. Ο Βρετανός πρωθυπουργός ήταν γνωστός για τις ιδιοτροπίες του και τις… ιδιαίτερες συνήθειες του. Αυτές οι συνήθειες και οι ιδιοτροπίες μάς φανερώνουν μια άλλη πλευρά του μεγάλου αυτού πολιτικού. Μια πιο εκκεντρική; Πιο αστεία; Πιο ευάλωτη; Πάντως σίγουρα πιο ανθρώπινη.

    Πρωινό ξύπνημα

    Στο μυαλό μας οι πολυάσχολοι άνθρωποι με πολλές ευθύνες ξυπνάνε από το χάραμα. Στη προκειμένη περίπτωση αυτό δεν ίσχυε. Ο Τσώρτσιλ αγαπούσε πολύ τον ύπνο. Συνήθιζε να  ξυπνά  το μεσημέρι κόντρα σε όσα γνωρίζουμε για το πρωινό ξύπνημα των επιτυχημένων. Έτρωγε το πρωινό του πάντα στο κρεβάτι με συντροφιά ένα ποτήρι από το αγαπημένο του ουίσκι Τζόνι Γουόκερ και καπνίζοντας ένα πούρο από αυτά που τον έχουμε δει πάμπολλες φορές σε φωτογραφίες.

    Αγάπη για τα ζώα

    Εξαιτίας της θητείας του στο ιππικό έτρεφε ιδιαίτερη αγάπη για τα άλογα, τα οποία εξέτρεφε κιόλας. Επιπλέον αγαπούσε και εξέτρεφε και άλλα ζώα όπως πάπιες, χήνες και γουρούνια. Φυσικά είχε και πιο συνηθισμένα κατοικίδια όπως γάτες και σκύλους.

    Καλλιτεχνική φύση

    Κάτι που λίγοι γνωρίζουν είναι πως ο Ουίνστον Τσώρτσιλ αγαπούσε τη ζωγραφική. Και όμως όσο περίεργο και αν ακούγεται για έναν πραγματιστή πολιτικό, διέθετε στο σπίτι του ατελιέ στο οποίο κλειδωνόταν με τις ώρες και απαγόρευε σε όλους να τον διακόψουν.  Την αγάπη του αυτή για τη ζωγραφική την ανακάλυψε στα σαράντα του χρόνια.

  • Σαρωτικές αλλαγές στη Nissan: Κλείνουν εργοστάσια, χάνονται θέσεις εργασίας

    Σαρωτικές αλλαγές στη Nissan: Κλείνουν εργοστάσια, χάνονται θέσεις εργασίας

    Η αυτοκινητοβιομηχανία Nissan από την Ιαπωνία ανακοίνωσε ότι προγραμματίζει να αναστείλει τη λειτουργία 7 από τα 17 εργοστάσια παραγωγής της μέχρι το 2027, στο πλαίσιο ενός φιλόδοξου σχεδίου αναδιοργάνωσης.

    Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, η αναδιάρθρωση αυτή θα οδηγήσει και στην κατάργηση 20.000 θέσεων εργασίας παγκοσμίως, αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 15% του συνολικού εργατικού της δυναμικού. Ο αριθμός αυτός είναι σημαντικά αυξημένος σε σχέση με τις 9.000 απολύσεις που είχαν γίνει γνωστές τον Νοέμβριο.

    Η εταιρεία δήλωσε επίσης ότι το οικονομικό έτος 2024-2025 κατέγραψε καθαρές ζημιές ύψους 671 δισεκατομμυρίων γεν (περίπου 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ), με βασική αιτία το υψηλό κόστος της διαδικασίας αναδιάρθρωσης.

    Τέλος, η Nissan δεν προχώρησε σε οικονομικές προβλέψεις για το επόμενο οικονομικό έτος (2025-2026), επικαλούμενη την αβεβαιότητα που προκαλούν οι εξελίξεις στους αμερικανικούς δασμούς.

  • Βασικοί κανόνες νομισματικής πολιτικής

    Βασικοί κανόνες νομισματικής πολιτικής

    Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Τι είναι η νομισματική πολιτική; Με πολύ απλά λόγια είναι οι αποφάσεις που παίρνουν οι Κεντρικές Τράπεζες προκειμένου να επηρεάσουν την αξία και την διαθεσιμότητα του χρήματος σε μια οικονομία. Η νομισματική πολιτική είναι ένα θέμα μείζονος σημασίας καθώς μιλάμε για την βασική αιτία αύξησης του πληθωρισμού. Επομένως μας αφορά άμεσα όλους. 

    Η οικονομική πολιτική που ακολουθεί αυστηρούς κανόνες θεωρείται συχνά ως η πιο αποτελεσματική. Παρ’ όλα αυτά, η θεωρητική διαμάχη των οικονομολόγων γύρω από τη μακροοικονομική στρατηγική παραμένει ανοιχτή.

    Ας δούμε συνοπτικά κάποιους βασικούς κανόνες που έχουν προταθεί από τους οικονομολόγους:

    Ο Κανόνας των Μονατεριστών

    Ομάδα οικονομολόγων, γνωστοί ως “μονατεριστές” (monetarists) με κύριο εκφραστή της τον Milton Friedman, πρότειναν η Fed (Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα) να δεσμευτεί σε μια σταθερή ετήσια αύξηση της προσφοράς χρήματος. Σύμφωνα με αυτούς, η σταθερή αύξηση του χρήματος οδηγεί σε σταθερότητα στην παραγωγή, στην απασχόληση και στις τιμές, αποτρέποντας τις μεγάλες οικονομικές διακυμάνσεις. Παρόλο που αυτή η προσέγγιση έχει ισχυρές θεωρητικές βάσεις, η πρακτική εφαρμογή της είναι περίπλοκη: η οικονομία συχνά δέχεται εξωτερικές διαταραχές που επηρεάζουν την ταχύτητα κυκλοφορίας του χρήματος, γεγονός που απαιτεί μεγαλύτερη ευελιξία.

    Ο Κανόνας του Ονομαστικού ΑΕΠ

    Μια άλλη πρόταση αφορά τον καθορισμό στόχου για τον ρυθμό αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ. Αν το ΑΕΠ αυξάνεται ταχύτερα από τον επιθυμητό στόχο, τότε η Fed θα πρέπει να περιορίσει την προσφορά χρήματος. Αντίθετα, αν αυξάνεται βραδύτερα, να την ενισχύσει. Αυτή η μέθοδος επιδιώκει μεγαλύτερη σταθερότητα στην οικονομία και θεωρείται από πολλούς οικονομολόγους πιο αποτελεσματική από έναν αυστηρά μονατεριστικό κανόνα.

    Ο Στόχος για τον Πληθωρισμό

    Τρίτη δημοφιλής στρατηγική είναι ο καθορισμός στόχου για τον πληθωρισμό, συνήθως χαμηλού επιπέδου. Εδώ, η Fed ρυθμίζει την προσφορά χρήματος ώστε να διατηρεί τον πληθωρισμό κοντά στον επιθυμητό στόχο, αποφεύγοντας έτσι μεγάλες διακυμάνσεις στην αγοραστική δύναμη. Αυτός ο στόχος είναι πιο εύληπτος για το κοινό και συμβάλλει στην ενίσχυση της αξιοπιστίας της νομισματικής πολιτικής.

    Πραγματικές και Ονομαστικές Μεταβλητές

    Αξίζει να σημειωθεί ότι όλοι αυτοί οι κανόνες στηρίζονται σε ονομαστικές μεταβλητές, όπως η προσφορά χρήματος ή το επίπεδο τιμών. Η στοχοθέτηση πραγματικών μεταβλητών, όπως το ποσοστό ανεργίας ή το πραγματικό ΑΕΠ, είναι πιο περίπλοκη και επικίνδυνη. Αν, για παράδειγμα, η Fed επιδιώξει να μειώσει την ανεργία κάτω από το φυσικό της επίπεδο, μπορεί να προκληθεί επιταχυνόμενος πληθωρισμός — φαινόμενο γνωστό ως αντιπληθωριστική παγίδα.

    Για τον λόγο αυτό, οι περισσότεροι οικονομολόγοι προτιμούν νομισματικούς στόχους που εκφράζονται σε ονομαστικές μεταβλητές. Παρά τις όποιες διαφορές, οι στόχοι αυτοί παραμένουν θεμέλιοι λίθοι για μια πιο προβλέψιμη και σταθερή οικονομική πολιτική.

    Βιβλιογραφία: Μακροοικονομική Θεωρία του N. Gregory Mankiw, εκδόσεις Gutenberg

  • Οκτώβριος 1789: Η Γυναικεία Πορεία που Έφερε τον Βασιλιά στο Παρίσι

    Οκτώβριος 1789: Η Γυναικεία Πορεία που Έφερε τον Βασιλιά στο Παρίσι

    Στις αυγές του Οκτώβρη του 1789, όταν η επανάσταση είχε μόλις ανάψει τη φλόγα της, οι δρόμοι του Παρισιού γέμισαν με βήματα αποφασισμένα, κορμιά εξαντλημένα και φωνές που δεν ζητούσαν μονάχα ψωμί – ζητούσαν δικαιοσύνη. Χιλιάδες γυναίκες, με τα παιδιά στην αγκαλιά και την πείνα στα σπλάχνα, ξεκίνησαν για τις Βερσαλλίες, όχι ως βασιλικές υπήκοοι, αλλά ως φορείς μιας νέας εποχής.

    Αυτές οι γυναίκες, αόρατες ως τότε στην επίσημη ιστορία, έγιναν προσωρινά το επίκεντρο της πολιτικής αλλαγής. Σε τούτο το άρθρο, η πορεία τους ζωντανεύει μέσα από πέντε φωνές· μαρτυρίες που διασώζουν όχι μόνο τα γεγονότα, αλλά και τον παλμό μιας μέρας που έμελλε να ανατρέψει ισορροπίες αιώνων.

    1. Στανισλάς Μαϊγιάρ – Εθνοφρουρός και Εκπρόσωπος των Γυναικών

    Ο Στανισλάς Μαϊγιάρ, εθνοφρουρός και ηγετική μορφή της πορείας, περιγράφει:

       «Στις επτά το πρωί της 5ης Οκτωβρίου, πήγα στο Δημαρχείο για να υποβάλω καταγγελία εκ μέρους των εθελοντών. Οι αίθουσες ήταν γεμάτες γυναίκες που προσπαθούσαν να εισβάλουν σε όλα τα δωμάτια του Δημαρχείου.»

    2. Μαρί-Ροζ Μπαρέ – Δαντελοποιός, Μέλος της Αντιπροσωπείας στον Βασιλιά

    Η Μαρί-Ροζ Μπαρέ, 20 ετών, δαντελοποιός, ήταν μία από τις γυναίκες που επιλέχθηκαν να συναντήσουν τον βασιλιά:

     «Εκπροσωπώντας τις γυναίκες, παρουσιάσαμε τα αιτήματά μας για ψωμί και δικαιοσύνη. Ο βασιλιάς μας άκουσε και υποσχέθηκε να ανταποκριθεί.»

    3. Μαντάμ Μαντελέν Γκλέν – Καθαρίστρια, Συμμετέχουσα στην Πορεία

    Η Μαντάμ Μαντελέν Γκλέν, 42 ετών, καθαρίστρια, καταθέτει:

      «Φτάσαμε στις Βερσαλλίες κουρασμένες και βρεγμένες, αλλά αποφασισμένες να δούμε τον βασιλιά και να ζητήσουμε ψωμί για τα παιδιά μας.»

    4. Λουιζόν Σαμπρί – 17χρονη Εργάτρια, Μέλος της Αντιπροσωπείας

    Η Λουιζόν Σαμπρί, 17 ετών, εργάτρια σε εργαστήριο γλυπτικής, ήταν μέλος της αντιπροσωπείας που συναντήθηκε με τον βασιλιά:

    Όταν ο βασιλιάς με ρώτησε τι θέλουμε, ψιθύρισα ‘ψωμί’ και λιποθύμησα. Εκείνος με φίλησε στα μάγουλα και υποσχέθηκε να μας βοηθήσει.»

    5. Ζαν-Μπατίστ-Πιερ Πριέρ – Υπηρέτης του Βασιλιά

    Ο Ζαν-Μπατίστ-Πιερ Πριέρ, υπηρέτης του βασιλιά, περιγράφει:

     «Γύρω στις τέσσερις το απόγευμα, ένα πλήθος γυναικών πλησίασε τα κάγκελα του ανακτόρου. Ζήτησαν να μιλήσουν με τον βασιλιά, ο οποίος εμφανίστηκε και τους υποσχέθηκε να συγκεντρώσει όλο το ψωμί των Βερσαλλιών για να τους το δώσει.»

  • 5 συμβουλές μάνατζμεντ από το Harvard

    5 συμβουλές μάνατζμεντ από το Harvard

    Μπορεί να υπάρχουν τρομερές επιχειρηματικές ιδέες. Μπορεί, σήμερα, η τεχνολογία να είναι σύμμαχος. Μπορεί ακόμα και να είναι η καταλληλότερη χρονική στιγμή. Όμως στα αλήθεια, πόσοι γνωρίζουν πως να μανατζάρουν σωστά μια επιχείρηση; Το Harvard είναι εδώ. Παρακάτω θα δούμε μερικές συμβουλές από το βιβλίο “150 συμβουλές για σωστό μάνατζμεντ από το Harvard Business Review”, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

    1. Αξιολόγησε την ετοιμότητά σου για αλλαγές

    Οι ηγέτες πρέπει να παρατηρούν διαρκώς τι σημαίνει γι’ αυτούς και τις επιχειρήσεις τους το σημερινό ταχέως μεταβαλλόμενο επιχειρησιακό περιβάλλον. Τα τρία παρακάτω ερωτήματα θα σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις την πρόκληση:

    • Βλέπεις ευκαιρίες που οι άλλοι δε βλέπουν;

    Η αλλαγή γεννά ευκαιρίες. Μην περιορίζεσαι στο να νικάς τους αντιπάλους σου· ανακάλυψε εκ νέου τους κανόνες του παιχνιδιού βρίσκοντας εσύ πρώτος τις νέες ευκαιρίες.

    • Μπορούν οι πελάτες σου να ζήσουν χωρίς εσένα;

    Οι επιλογές των πελατών αλλάζουν διαρκώς. Εάν τα προϊόντα και οι υπηρεσίες σου δεν είναι απαραίτητα, οι πελάτες μάλλον θα πάνε αλλού.

    • Συμβαδίζει ο ρυθμός εκμάθησής σου με την ταχύτητα με την οποία αλλάζει ο κόσμος;

    Ως ηγέτης, δεν έχεις την πολυτέλεια να πάψεις να μαθαίνεις. Αναζήτησε τρόπους εξέλιξης και να είσαι αρκετά ταπεινός ώστε να γνωρίζεις ότι δε διαθέτεις πάντοτε την απάντηση.

    2.Δημιούργησε στρατηγική πλάθοντας ιστορίες

    Πολύ συχνά, η διαδικασία δημιουργίας στρατηγικής παράγει επιλογές οι οποίες δεν είναι περισσότερο ενδιαφέρουσες ή δημιουργικές από την τρέχουσα στρατηγική. Εάν διαπιστώσεις ότι αγωνιάς για το ποια από τις προσεκτικά δουλεμένες στρατηγικές επιλογές σου είναι η σωστή, τότε μάλλον δίνεις υπερβολικά μεγάλη βαρύτητα στη διαδικασία στρατηγικού σχεδιασμού. Σταμάτα να είσαι σωστός και λογικός. Πες μια ιστορία για το μέλλον. Φρόντισε να εμπνεύσει και οραματίσου την επιχείρησή σου σε ευτυχή και επιτυχημένη θέση. Βάλε όσους συμμετέχουν στη διαδικασία να πουν τη δική τους ιστορία. Έτσι θα δημιουργήσετε από κοινού έναν κατάλογο με επιλογές. Έπειτα ξεκίνα το πραγματικό έργο της δημιουργίας στρατηγικής: διερωτηθείτε, για να υλοποιηθούν αυτές οι ιστορίες, τι θα πρέπει να συμβεί;

    3.Προκάλεσε την επόμενη επανάστασή σου

    Οι ηγέτες των επιχειρήσεων μπορούν να μάθουν πολλά από τον τρόπο με τον οποίο οι σχεδιαστές λύνουν προβλήματα και δημιουργούν καινοτομίες. Οι επιτυχημένοι σχεδιαστές αντλούν ιδέες από φαινομενικά άσχετα μέρη. Τα τέσσερα αυτά βήματα θα σου δείξουν πώς να διακρίνεις την πρωτοτυπία στο σύνηθες:

    • Αμφισβήτησε

    Μη μένεις απλά στα προφανή ερωτήματα. Κοίτα βαθύτερα και μη φοβάσαι να αναθεωρήσεις τα θεμελιώδη της επιχείρησης και των προϊόντων σου.

    • Νοιάσου

    Το να νοιάζεσαι δε σημαίνει απλά να παρέχεις σπουδαίες υπηρεσίες στους πελάτες. Φρόντισε να γνωρίσεις τους πελάτες σου όσο το δυνατόν καλύτερα. Βυθίσου στις ζωές των πελατών που προσπαθείς να εξυπηρετήσεις.

    • Σύνδεσε

    Βρες τρόπους να συνδυάσεις έννοιες, ανθρώπους και προϊόντα. Πολλές σπουδαίες καινοτομίες αποτελούν συνονθύλευμα ήδη υφιστάμενων ιδεών.

    • Δεσμεύσου

    Δώσε μορφή στην ιδέα σου όσο το δυνατόν πιο γρήγορα: δημιούργησε ένα πρωτότυπο και άρχισε να το δοκιμάζεις ευθύς εξαρχής. Μόνο έτσι θα μάθεις εάν πραγματικά έχεις φτάσει σε κάτι πολλά υποσχόμενο.

    4.Απαλλάξου από περισσότερες καλές ιδέες

    Για να σου έρθουν μερικές καλές ιδέες, πρέπει να περάσουν από το μυαλό σου πολλές κακές. Και για να δώσεις στις καλές ιδέες σου την ευκαιρία να πραγματοποιηθούν στον μέγιστο βαθμό, πρέπει να κάνεις ένα γερό ξεκαθάρισμα. Όμως, μην ξεφορτώνεσαι μόνο τις κακές ιδέες: πέτα και μερικές καλές. Για να εστιάσεις σε πολλές ιδέες, πρέπει να απλώσεις πολύ τους πόρους σου. Για να φτάσουν στην αγορά οι πραγματικά καλές ιδέες σου, χρειάζονται πολλή προσοχή και τους κατάλληλους πόρους για να αναπτυχθούν πλήρως. Κάνε τις δύσκολες επιλογές και δώσε τέλος σε καλές αλλά όχι αρκετά καλές ιδέες.

    5.Χρησιμοποίησε τους υπαλλήλους της πρώτης γραμμής στη δημιουργία στρατηγικής

    Ακόμη και οι εξυπνότερες στρατηγικές αποτυγχάνουν εάν οι υπάλληλοι της πρώτης γραμμής δεν τις εκτελέσουν καλά. Πολλοί ηγέτες πασχίζουν να βοηθήσουν όσους υπαλλήλους βρίσκονται στο προσκήνιο να κατανοήσουν και να επενδύσουν στους νέους τρόπους υλοποίησης πραγμάτων. Την επόμενη φορά που θα αλλάξεις την κατεύθυνση της εταιρείας σου, μην υποβιβάσεις τη δημιουργία στρατηγικής αναθέτοντάς τη σε μια χούφτα στελεχών. Βάλε στο παιχνίδι όσο το δυνατόν περισσότερους υπαλλήλους σου, ιδιαίτερα εκείνους που έρχονται σε επαφή με τους πελάτες. Κάν’ τους μέρος της διαδικασίας συγκεντρώνοντάς τους όλους μαζί για να σκεφτούν και να συζητήσουν το μέλλον της εταιρείας. Ζήτα την άποψή τους για το πώς η εταιρεία μπορεί να πετύχει τους στόχους της. Οι υπάλληλοι της πρώτης γραμμής που βοηθούν στον σχεδιασμό μιας στρατηγικής έχουν πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα να την εκτελέσουν αριστοτεχνικά.

  • .