Category: ΒΙΒΛΙO

  • Η Σοφία Δευτερίγου μιλά στο Vérité και τον Ηρακλή Μίγδο

    Η Σοφία Δευτερίγου μιλά στο Vérité και τον Ηρακλή Μίγδο

    Ηρακλής Μίγδος: Η ποιητική σας συλλογή (“Εκ Βακχείας Μονογένεση”) δεν είναι ένα συνηθισμένο βιβλίο. Η καινοτομία της προσβασιμότητας το ξεχωρίζει από ό,τι έχουμε δει. Ξεφυλλίζοντας κανείς τις σελίδες, θα παρατηρήσει εκτός από τα ποιήματά σας, Qr και σκίτσα. Ποια είναι η σειρά που πρέπει να ακολουθήσει ο αναγνώστης για να μελετήσει επαρκώς το έργο;

    Σοφία Δευτερίγου: Ακριβώς με την σειρά που έχω τοποθετήσει τα ποιήματα, τα έργα με ποιητική σύνθεση, τον μυθοπλαστικό διάλογο του Σωκράτη με τον Καλλία και τον αποφθεγματικό λόγο. Επειδή όμως, η ανεξάντλητη ελεύθερη βούληση αυτής της συγκεκριμένης έκδοσης και η αυτονομία της στον τρόπο προσέγγισής της, έχουν στην ουσία τους  οικουμενικό χαρακτήρα, απαντώντας με την δημιουργία και τον σχεδιασμό τους στην ακέραιη σχέση πομπού και δέκτη, ο αναγνώστης μου σε όποια σελίδα και να βρεθεί θα βρει τον δρόμο του για να διασταυρωθεί με την αλήθεια, την ομορφιά και την γνώση.

    Η εικαστική μεταφορά των έργων είναι επίσης μια πρωτοποριακή προσέγγιση στην ένωση της ποίησης με την ζωγραφική τέχνη, με καθολική πρόσβαση για το κοινό και τα ωφελούμενα μέλη. Οι καλλιτέχνες οφείλουν να συνεργάζονται όταν υπηρετούν την ανθρωπότητα. Ο Έλληνας εικαστικός της ανθολογίας μου, διαθέτει ισάξιο ταλέντο με άριστους ιστορικούς ζωγράφους, επομένως η συνένωσή μας γι’ αυτό το βιβλίο αποτέλεσε και για τους δυο μας μία απίστευτη εμπειρία, η οποία συμβάλλει καταλυτικά στην ανώτερη αισθητική έργων πρώτης γραμμής, για τους στόχους που υπηρετούν μέσα από τα διαχρονικά τους μηνύματα.  

    Ηρακλής Μίγδος: Σε τι διαφέρει αυτή η έκδοση του βιβλίου σας από την προηγούμενη;

    Σοφία Δευτερίγου: Η πρώτη έκδοση της «Εκ Βακχείας Μονογένεση» εισήγαγε την προσβάσιμη ποίηση σε ξεχωριστές εκδόσεις για πρώτη φορά. Σε επιλεγμένη έκδοση με σύστημα braille απτικής επαφής των λέξεων, σε ειδικά εικονογραφημένα σημειωματάρια για παιδιά και κωφά ή βαρήκοα παιδιά, με προσαρμοσμένη νοηματική γλώσσα για μικρές ηλικίες και σε δωρεάν λίστα με νοηματική διερμηνεία  και απόδοση των ποιημάτων για ενήλικες από τον Πρόεδρο Ελλήνων διερμηνέων νοηματικής γλώσσας, σε παραγωγή Starthands.

    Η δεύτερη έκδοση από τις εκδόσεις Κάκτος, ενσωματώνει τους τρόπους ανάγνωσης και γραφής βλεπόντων και τυφλών, ακούοντων και κωφών. Η συμπεριληπτική έκδοση της ποιητικής μου ανθολογίας παρέχει ισότιμη συμμετοχή, κοινή αφύπνιση και εφαρμοσμένη προσβασιμότητα, προσφέροντας την αναγνωστική εμπειρία σε όλους, από Ένα βιβλίο.

    Η ενίσχυση της ισότιμης συμμετοχής προτρέπει σε περισσότερες δράσεις που μπορούν με ικανή διαχείριση και συστηματικότητα να αγκαλιάσουν όλο τον κόσμο. Αυτό θα οδηγήσει σε προηγμένο πολιτισμό την ελληνική πραγματικότητα σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο.

    Ηρακλής Μίγδος: Με αυτό σας το βιβλίο έχει δημιουργηθεί έντονο ενδιαφέρον γι’ αυτό και σας βλέπουμε συχνά να παραχωρείτε συνεντεύξεις και να μιλάτε σε διάφορα μέρη της χώρας. Η επόμενη παρουσίαση του βιβλίου σας πότε και που είναι;

    Σοφία Δευτερίγου: Μετά το Μύρτιλο και την ΛΑΕΔ, η επόμενη παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής με καθολική πρόσβαση θα πραγματοποιηθεί στην Πάτρα, 5 Δεκεμβρίου, στις 18:30, στην αίθουσα «Αγορά Αργύρη»  με την υποστήριξη του Πανεπιστήμιου Πατρών και του Δήμου Πατρέων.

    Η εκδήλωση θα είναι σε ζωντανή και παγκόσμια μετάδοση, ώστε όλοι να έχουν την δυνατότητα παντού, να παρακολουθήσουν και με ταυτόχρονη διερμηνεία στην ελληνική νοηματική γλώσσα, σπουδαίους ομιλητές της ακαδημαϊκής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής, καθώς και ομιλίες  ωφελούμενων μελών και απαγγελίες ποιημάτων και νέων έργων μου από κορυφαίους ηθοποιούς και καλλιτέχνες.

    Η συμμετοχή στους χαιρετισμούς και στις ομιλίες, από έναν παγκόσμιο εγκέφαλο, θα αποτελέσει την έκπληξη στην επιχειρηματολογία και στην συμπερίληψη της «Εκ Βακχείας Μονογένεση».

    Μετάβαση και Μεταμόρφωση θα σημαίνουν Εκεί το ίδιο πράγμα!

    Ηρακλής Μίγδος: Οι παρουσιάσεις σας δεν είναι ούτε και αυτές κάτι συνηθισμένο. Έχουν ζωντάνια και διάδραση. Σε αυτή τη παρουσίαση τι έχουμε να περιμένουμε λοιπόν;

    Σοφία Δευτερίγου: Αυτή η παρουσίαση θ’ αποτελέσει και την ολοκλήρωση της πενταετούς, σχεδόν, έρευνας και εφαρμογής μου στην ελληνική ποίηση με καθολική πρόσβαση. Το χρονοδιάγραμμά μου είχε απαιτητικό και πειθαρχημένο πρόγραμμα, προκείμενου να υλοποιηθεί ένα υψηλό κοινωνικό πείραμα, που δεν θα εξαιρούσε κανέναν από το λογοτεχνικό άλμα ή και επίτευγμα, για ένα δίκαιο αποτέλεσμα.

    Προσωπικά αγωνίζομαι για το έθνος μου και σε αυτό υπάρχει αψεγάδιαστη ευγένεια και σεβασμός. Υπάρχει ενωτική ευθύνη και λογική εξήγηση για την πνευματική και υλική απασχόληση όλων των μελών, χωρίς αποκλεισμούς.

    Η ζωή είναι ένας διαρκής αγώνας για όλους. Περισσότερο όμως και πιο επώδυνα για τους ανθρώπους με αναπηρία. Είναι καθήκον μας να στεκόμαστε «Φάροι» τους, δείχνοντας παντού τα αδιάσειστα δικαιώματά τους και ενεργώντας γι’ αυτά, για την ταχύτατη βελτίωση και την πρόοδο τους σε συνολικό επίπεδο.

    Στις ζωντανές εκδηλώσεις δεν πειραματίζομαι με κανέναν κωφό ή τυφλό. Έχει δουλευτεί σκληρά και έχει προετοιμαστεί με κάθε λεπτομέρεια από εμένα και την ομάδα μου, για το εγγυημένο  αποτέλεσμα της συμπερίληψης. Πειραματίζομαι με το κοινό που βλέπει και ακούει, κατά πόσο συμπεριληπτικό είναι στην πράξη και στην συνύπαρξη με τα άτομα με αναπηρία. Αρκετοί γνωρίζουν ελάχιστα για την διαφορετικότητα της προσέγγισης στην ανάγνωση από τυφλούς ή κωφούς συνανθρώπους μας.

    Το βιβλίο μου είναι ένα κάλεσμα να έρθουμε σε επαφή και μέσα από την ολιστική τέχνη να βρούμε κοινά οράματα, αλλά και ιδιωτικά, που θα μας κάνουν να δημιουργήσουμε έναν σκοπό ή να συμφιλιωθούμε με έναν άλλον.

    Η γαλήνη και η γενναιοδωρία είναι σημαντικοί σταθμοί για να περάσουμε σε ειρήνη, πρώτα με τον εαυτό μας και ύστερα με τον πλησίον μας. Καθετί που αγγίζουμε, αγγίζει κι αυτό κάτι άλλο… Και η συνέχεια αυτή είναι αεικίνητη.

    Πληροφορίες για την εκδήλωση:

    Ένα ποιητικό ορόσημο στην Πάτρα «Εκ Βακχείας Μονογένεση – η συμπεριληπτική»

    Μια νέα σελίδα στην πολιτιστική ιστορία της χώρας ανοίγει με την παρουσίαση του βιβλίου «Εκ Βακχείας Μονογένεση – η συμπεριληπτική» της Σοφίας Δευτερίγου, που θα πραγματοποιηθεί στις 5 Δεκεμβρίου 2025, στις 18:30, στην Αγορά Αργύρη της Πάτρας, με την υποστήριξη του Δήμου Πατρέων και του Πανεπιστημίου Πατρών.

    Μετά την πρώτη πανελλήνια παρουσίαση στη ΛΑΕΔ, η ποιήτρια και οι εκδόσεις Κάκτος παρουσιάζουν την πρώτη καθολικά προσβάσιμη ποιητική συλλογή στην Ευρώπη, σε παγκόσμια μετάδοση και με ταυτόχρονη διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα. Πρόκειται για ένα πρωτόγνωρο εγχείρημα για τη Νοτιοδυτική Ελλάδα, που συνδυάζει ποίηση, ψηφιακή προσβασιμότητα και τεχνητή νοημοσύνη, προσφέροντας ισότιμη συμμετοχή και φωνή σε όλους.

    Χαιρετισμό θα απευθύνουν οι: Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη και σημαντικά πρόσωπα από τον χώρο της κοινωνικής πολιτικής και της πολιτιστικής ζωής της χώρας και του εξωτερικού, ενώ για το βιβλίο θα μιλήσουν διακεκριμένοι ομιλητές από την ακαδημαϊκή, κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική ζωή της χώρας  και του εξωτερικού.

    Η εκδήλωση, σε σκηνοθεσία Κώστα Κιμούλη και παραγωγή Starthands, θα φιλοξενήσει σπουδαίους καλλιτέχνες: Γρηγόρη Βαλτινό, Κωστή Σαββιδάκη, Ελένα Σαλαμπάση, Θεοδώρα Σιάρκου και Γιούλικα Σκαφιδά. Την βραδιά θα πλαισιώσουν ερμηνευτικά, με γνωστά κομμάτια της όπερας, η διεθνούς φήμης σοπράνο Άννυ Φασσέα, ο σολίστ Ηλίας Λιβιεράτος και η πιανίστρια Κυριακή Κουντούρη.

    Το έργο της Σοφίας Δευτερίγου ήδη αγκαλιάζεται από τον πνευματικό, πανεπιστημιακό, πολιτικό και θρησκευτικό κόσμο ως «ο κανόνας της εφαρμοσμένης συμπερίληψης»,  ένα βήμα που συνδέει την τέχνη με την τεχνολογία, μετατρέποντας την ποίηση σε φως για όλους, χωρίς αποκλεισμούς.

  • Νίκανδρος: Μια ιστορία που δεν φωνάζει αλλά αποκαλύπτεται

    Νίκανδρος: Μια ιστορία που δεν φωνάζει αλλά αποκαλύπτεται

    Ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας Αντώνης Παπαδόπουλος μας μεταφέρει με διεισδυτική ματιά σε μια ταραγμένη και όχι τόσο γνωστή εποχή της ρωμαϊκής ιστορίας – εκεί  που η αυτοκρατορία θα ξανά σχεδιαστεί με αίμα.

    Μέσα από τα μάτια του ιστορικού Διόδωρου, ο αναγνώστης βυθίζεται σε έναν πολιτικό αλλά και υπαρξιακό εμφύλιο ανάμεσα στον Πομπήιο και τον Ιούλιο Καίσαρα, ανάμεσα στο παλιό και το νέο, ανάμεσα στο καθήκον και τη θέληση για δύναμη.

    Καθώς ο ήρωας μας παλεύει με τα πάθη του βρίσκεται μπλεγμένος σε πολιτικές ίντριγκες και σκληρές μάχες, αναμετριέται με τα δικά του όρια και εξελίσσεται μέσα από αυτά.

    Η τεκμηριωμένη έρευνα, η ζωντανή γλώσσα και ο ρυθμός της αφήγησης κάνουν το βιβλίο να διαβάζεται γρήγορα.

    Ένα ιστορικό μυθιστόρημα που δεν αφηγείται απλώς το παρελθόν, αλλά το ζωντανεύει ξανά. Αξιέπαινη πρώτη έκδοση – και μια υπόσχεση για συνέχεια που περιμένουμε με ανυπομονησία.

  • Ο Τίτος Πατρίκιος στο Vérité και την Άννα Εμμανουήλ

    Ο Τίτος Πατρίκιος στο Vérité και την Άννα Εμμανουήλ

    Τι ήταν εκείνο που σας ώθησε στο να ασχοληθείτε με την ποίηση; Και τι είναι αυτό που σας εμπνέει να γράφετε Ποίηση;                                   

    Η αγάπη που είχα στο να παίζω με τις λέξεις. Αυτό που με εμπνέει; Τα δύο εξής πράγματα: Οι προσωπικές εμπειρίες και κατόπιν οι γενικότερες αντιλήψεις. Ο αναστοχασμός τους.

    Πως βιώσατε τον πόλεμο ως παιδί; Και πως επηρέασε την ποιητική σας ταυτότητα; 

    Τον πόλεμο τον ένιωσα από την πρώτη στιγμή, ή μάλλον και πριν ξεσπάσει. Από τον τορπιλισμό της Θεσσαλονίκης, όπου βρισκόταν ο πατέρας μου τότε εκεί και έτσι καταλάβαμε ότι έρχονται δύσκολες και πολεμικές ημέρες, όταν ξέσπασε ο πόλεμος. Όπως και όλα τα παιδιά της τάξης μου, θελήσαμε να κάτι να προσφέρουμε. Εγώ πήγα μάλιστα σε ένα στρατολογικό γραφείο με άλλα παιδιά να δηλώσουν εθελοντές και οι άνθρωποι εκεί γέλασαν. «Είσαστε πολύ μικρά, γυρίστε σπίτι σας…». Από κει και πέρα ήρθε η κατοχή και πολύ νωρίς πήρα μέρος στην εθνική αντίσταση. Αυτό όλο γενικότερα επηρέασε σε σημαντικό βαθμό την ποιητική μου ταυτότητα με την έννοια των έντονων βιωμάτων και γενικότερα των σημαντικών εμπειριών της ζωής μου, κάτι το οποίο ενσωματώθηκε στην ποίηση μου.

    Τι είναι η Ποίηση για εσάς;                    

    Η αναζήτηση. Η αναζήτηση όλων των πλευρών της πραγματικότητας και της εσωτερικής και της εξωτερικής. Και η ανάδειξή τους. Μέσα από τον λόγο. Τις λέξεις.

    Ποιοι στίχοι σας, υπήρξαν για εσάς έκπληξη;                                                     

    Σε δικούς μου στίχους δεν μπορώ να αναφερθώ, είναι δύσκολο. Αλλά άλλων ποιητών πραγματικά με σφράγισαν. Ο Λειβαδίτης, ο Παλαμάς, ο Καρυωτάκης, στίχοι του Καβάφη. Και ξένων ποιητών. Θα σου πω δυο στίχους από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ: «Είμαστε πλασμένοι από τα υλικά των ονείρων και ο ύπνος τυλίγει τη σύντομη ύπαρξη μας». Ή η Θεία Κωμωδία του Δάντη που λέει: «Η αγάπη που κινεί τον ήλιο και τα άλλα αστέρια…»

    Κύριε Πατρίκιε, πώς βιώνετε την σύγχρονη κοινωνία;                                  

    Θα προσπαθήσω να την σώσω σαν ένας υπεύθυνος πολίτης, αλλά βεβαίως λόγω της προχωρημένης μου ηλικίας δεν μπορεί να έχω και άμεση συμμετοχή στα πράγματα.

    Η ποίηση χρειάζεται στις μέρες μας; 

    Η ποίηση χρειάζεται σε όλες τις μέρες. Και στους δύσκολους καιρούς. Και στους ευχάριστους καιρούς. Στους δύσκολους καιρούς για να ξεπερνάμε τις δυσκολίες και στους ευχάριστους καιρούς για να μην παραδοθούμε στην ευκολία της ευχαρίστησης.

    Ποιους Ποιητές θεωρείτε συνοδοιπόρους σας και γιατί; Επίσης, ποιο ποίημα θεωρείτε ότι πρέπει να είναι «σύντροφος» μας αυτή την εποχή που διανύουμε;  

    Συνοδοιπόρους μου θεωρώ τους σύγχρονους, τους κοντινούς σε ηλικία και σε βιώματα με μένα. Αλλά εγώ τότε ήμουν ο πιο νεαρός από τη γενιά αυτή. Θα έλεγα τον Λειβαδίτη, ο οποίος ήτανε 5-6 χρόνια μεγαλύτερος μου και τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Αυτούς. Ίσως το πιο αντιπροσωπευτικό θα ήταν η αγαπημένη «Ιθάκη» του Καβάφη, αυτό το ποίημα θεωρώ ως σύντροφο που πρέπει να έχει ο καθένας στη ζωή του αυτή την εποχή που διανύουμε…

    Τι σημαίνει για εσάς το άκουσμα «Ελλάδα»;                                                    

    Ελλάδα. Ελλάδα είναι ο τόπος μου, είναι η πατρίδα μου, είναι η γλώσσα μου. Και είναι οι συνάνθρωποί μου, αλλά από κει και πέρα η Ελλάδα με κάνει να μην κλείνομαι στον εαυτό μου. Μπορώ να δω τον κόσμο και προσπαθώ να τον βλέπω αλλιώς μέσα από την όψη της.

    Τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή;           

    Την ίδια τη ζωή πριν απ όλα. Από κει και πέρα, την όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική αλλά και έντιμη διαχείριση της…

    Διαβάστε επίσης:

    https://staging.upflow.gr/o-aygoystos-korto-sto-verite-kai-ton-konstantino-moyssa

    Πως μπορεί «να σε βρει η Ποίηση;»   

    Αρκεί να έχεις ανοιχτά τα μάτια σου και τα αυτιά σου. Και να μην παραδίδεσαι μόνο στα θέλω σου. Στα πρακτικά. Στις πρακτικές πλευρές της καθημερινότητας. 

    Πως θα χαρακτηρίζατε την Ποίηση σας, μέσα από συνολική ανασκόπηση των έργων σας;       

    Ε, αυτό είναι πολύ δύσκολο να την χαρακτηρίσω, αλλά πάντα την βλέπω με κριτικό μάτι όσο μπορώ. Περιορισμένα δηλαδή. Γιατί κανείς μπορεί να φτάσει, να καταλήξει στην αυταρέσκεια και τελικά στην σχέση με την κολακεία. Γιαυτό χρειάζεται να το αποφεύγει κανείς με κάθε τρόπο. 

    Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το σημαντικότερο Ποίημα-σταθμός που γράψατε και γιατί;        

    Αυτό δεν μπορώ να το πω γιατί έχω περάσει πολλές φάσεις στη ζωή μου. Και ταυτοχρόνως πολλές φάσεις έχουν κλείσει, οπότε, είναι δύσκολο να επιλέξω ένα και μόνο ποίημα.

    Τελικά, ποια «Ιθάκη» θεωρείτε εσείς, ιδανική ως προορισμό της ζωής που διανύουμε;           

    Εμ, το να έχει κανείς συγκεκριμένα ιδανικά. Μπορεί να φτάσει κανείς σε μια ουτοπική αυταρέσκεια. Το ζήτημα είναι πως να αντιμετωπίσουμε τη ζωή. Με διαυγές και κριτικό μάτι, ερχόμενοι σε επαφή με τους συνανθρώπους μας.

    «Το φως της μέρας όσο κι αν τυφλώνει όλο κάτι καινούργιο αποκαλύπτει, λέτε όμως αυτό το φως να είναι μια νέα τυραννία ή μια νέα θρυαλλίδα ελευθερίας;»      

    Η τυραννία συνδυάζεται πάντα με το σκοτάδι και το φως πάντα με την ελευθερία…

    Ο Έρωτας είναι για εσάς όντως «Λυσιμελής Πόθος»; Ο Έρωτας & η Ποίηση θεωρούνται ένα σώμα; 

    Ευτυχώς η γλώσσα μας έχει 2 λέξεις. Αγάπη και Έρωτας. Αλληλοσυμπληρώνονται έρωτας και αγάπη. Ο έρωτας είναι πολύ σημαντικός, μπορεί να πραγματικά να σου κόψει τα γόνατα που αυτή είναι και η έννοια του λυσιμελούς. Ο έρωτας αφορά μόνο τη σχέση τη σωματική των ανθρώπων. Η αγάπη υπερβαίνει τη σωματικότητα, την προϋποθέτει, αλλά πάει παραπέρα, πάει σε μια ολική σχέση των ανθρώπων. Και τη σωματική, και τη πνευματική και τη ψυχική. Είναι σημαντικό ότι εμείς έχουμε δύο λέξεις για τον έρωτα και την αγάπη, ενώ στις περισσότερες γλώσσες υπάρχει μόνο μία λέξη και για τα δύο. Love στα αγγλικά. Lamour στα γαλλικά. Amore στα ιταλικά. Περιλαμβάνει και τα δύο και δεν έχει αυτή την εμβάθυνση στις ανθρώπινες ψυχές και στις ανθρώπινες σχέσεις. Έρωτας και Ποίηση είναι ένα. Ένα σώμα. Μια πνοή…

    Τι θα με συμβουλεύατε όντας αναδυόμενη Ποιήτρια;           

    Να έχεις πάντα ένα σημειωματάριο. Ένα μολύβι ή ένα στυλό, οτιδήποτε. Οτιδήποτε δεις μπορείς να το γράψεις. Όταν έχεις μια εντύπωση ή μια σκέψη.Μια αίσθηση να τα σημειώνεις αμέσως.

    Γράφετε κάτι αυτόν τον καιρό;              

    Κοίταξε, από τότε που κατόρθωσα να κόψω το κάπνισμα…Ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Άλλοι άνθρωποι, με άλλες συνήθειες μπορούν να κόψουν π.χ. το ποτό. Το γράψιμο δεν μπορείς να το κόψεις ποτέ. Από την ώρα που το αρχίζεις συστηματικά, δεν το διακόπτεις ποτέ…

    Κλείνοντας, και αφού σας ευχαριστήσω θερμά για τον χρόνο που διαθέσατε να απαντήσετε στις ερωτήσεις μου, θα ήθελα να δώσετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας.    

    Να είναι καλά και να διαβάζουν. Να αντιμετωπίζουν τα πάντα με κριτικό μάτι και με ανοιχτή καρδιά…

    Θα επιλέξετε για εμάς ένα Ποίημά σας;                                                    

    Θα σας πω ένα ποίημα αρκετά αισιόδοξο. Λέγεται: «Άλλο ένα καλοκαίρι…»

    «Για σκέψου να μην πρόφταινα

    κι αυτό το καλοκαίρι

    να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό

    να νιώσω την αφή του ήλιου στο κορμί μου

    να οσμιστώ δροσερές και χαλασμένες μυρωδιές

    να γευτώ γλυκόξινες και πιπεράτες γεύσεις

    ν’ ακούω τα τζιτζίκια ως τα κατάβαθα της νύχτας

    να καταλαβαίνω τούς δικούς μου που αγαπώ

    να μην αδημονώ μ’ αυτούς που με στηρίζουν

    να σκέφτομαι κι εκείνους που θέλησα να ξεχάσω

    να βρίσκω φίλους που έρχονται από μακριά

    ν’ αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου

    να κολυμπάω σε θάλασσες ζεστές

    ν’ αντικρίζω φρέσκα σώματα γυμνά

    ν’ αναπολήσω έρωτες, να ονειρευτώ καινούργιους

    ν’ αντιληφθώ τα πράγματα που αλλάζουν.

    Έτσι καθώς τα πρόφτασα αυτό το καλοκαίρι

    λέω να ελπίζω για προσεχή Χριστούγεννα

    για κάποια επόμενη Πρωτοχρονιά

    – άσε να δούμε και για παραπέρα.»

  • Στον László Krasznahorkai το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας

    Στον László Krasznahorkai το φετινό Νόμπελ Λογοτεχνίας

    Το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2025 απονεμήθηκε στον Ούγγρο συγγραφέα László Krasznahorkai «για το συναρπαστικό και οραματικό έργο του που, εν μέσω απροκάλυπτης τρομοκρατίας, επαναβεβαιώνει τη δύναμη της τέχνης». Πρόκειται για τη διατύπωση της Σουηδικής Ακαδημίας στην επίσημη ανακοίνωση.

    Ποιος είναι ο Krasznahorkai

    Γνωστός για τα μυθιστορήματα Satantango, The Melancholy of Resistance και Seiobo There Below, ο Krasznahorkai έχει χτίσει φήμη για μακριές, ρέουσες προτάσεις, φιλοσοφική ένταση και αποκαλυπτική ατμόσφαιρα που διερευνά την ανθρώπινη κατάσταση μέσα στο χάος – μια γραφή που πολλοί κριτικοί θεωρούν μοναδική.

    Σύμφωνα με την Ακαδημία, η βράβευση «επαναβεβαιώνει τη δύναμη της τέχνης» απέναντι στην απροκάλυπτη τρομοκρατία – μοτίβο κεντρικό σε μεγάλο μέρος του έργου του. Η απονομή υπογραμμίζει τη διαχρονική αξία της λογοτεχνίας ως αντίστασης και στοχασμού σε περιόδους κρίσης.

    Τα φαβορί και η έκπληξη

    Με βάση στοιχήματα και προβλέψεις, τα ονόματα Can Xue και László Krasznahorkai εμφανίζονταν ως ισόπαλα φαβορί, ενώ σε αγορές έπαιζαν επίσης οι Haruki Murakami, Mircea Cărtărescu, Anne Carson και Cristina Rivera Garza. (Οι λίστες στοιχημάτων δεν είναι επίσημες ενδείξεις της Ακαδημίας, αλλά αποτυπώνουν τη συζήτηση της χρονιάς.)

  • Ο Αύγουστος Κορτώ στο Vérité και τον Κωνσταντίνο Μούσσα

    Ο Αύγουστος Κορτώ στο Vérité και τον Κωνσταντίνο Μούσσα

    “Όποιος έχει πρόβλημα μαζί μου, σχεδόν πάντα έχει αδιάγνωστο πρόβλημα με τον εαυτό του”

    Κ. Μούσσας: Να αρχίσω με μια παρατήρηση: κατά κάποιο τρόπο είμαστε συνάδελφοι, αφού υπήρξατε φοιτητής Ιατρικής και μάλιστα στο ΑΠΘ. Ποια είναι σχέση σας με την ιατρική σήμερα και αν υπάρχουν στοιχεία από αυτή στο έργο σας ή στη μέθοδο γραφής των βιβλίων σας;

    Α. Κορτώ: Η ιατρική μου έχει προσφέρει τη γνώση του σώματος, και τη γλώσσα του, κι ως εκ τούτου τα βιβλία μου έχουν έντονο το σωματικό στοιχείο – οι διακυμάνσεις στον ψυχισμό των χαρακτήρων καθρεφτίζεται συχνά στη σάρκα τους. 

    Κ. Μούσσας: Το έργο σας συχνά αγγίζει θέματα όπως η ψυχική υγεία, η οικογένεια και η σεξουαλική ταυτότητα. Μετά από τις σκοτεινές προσωπικές σας στιγμές, νιώθετε ότι επιτέλους βγήκατε στο φως;

    Α. Κορτώ: Ο αγώνας για τη νορμοθυμία ήταν σταδιακός και πολυετής. Τα βιβλία μου συχνά τον περιέχουν με κάποιον τρόπο. Αλλά δεν γράφω ποτέ έχοντας στο μυαλό μου μια θεματική – μόνο μια ιστορία. Απ’ αυτήν ξεκινούν όλα.

    Διαβάστε επίσης:

    https://staging.upflow.gr/%cf%81%ce%ad%ce%bd%ce%bf%cf%82-%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b7%cf%82-%cf%88%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%b5-%cf%84%ce%bf%ce%bd-%ce%b5%ce%b1%cf%85%cf%84%cf%8c-%cf%83%ce%bf/

    Κ. Μούσσας: Στα βιβλία σας υπάρχει πάντα μια έντονη παρουσία της μητρικής φιγούρας, με κορυφαίο το «Βιβλίο της Κατερίνας», από όπου προέκυψε και το θεατρικό «Κατερίνα», που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Νανούρης. Θα ήθελα να μας μιλήσετε λίγο σχετικά. Κι από την άλλη έχετε παρουσιάσει το συγκλονιστικό βιβλίο «Η καρδιά του πατέρα μου». Θα ήθελα να μας μιλήσετε για αυτή τη σχέση γονέα- παιδιού κι αν έχετε ποτέ σκεφτεί να γίνεται πατέρας.

    Α. Κορτώ: Η σχέση μου με τη μητέρα μου υπήρξε καθοριστική με πολλούς τρόπους. Μου έμαθε τι θα πει αγάπη και τι θα πει πόνος, μου έδειξε τον κίνδυνο της μοναξιάς και της επιθυμίας για λήθη. Ο πατέρας μου ήταν ύστερη ανακάλυψη, τρόπον τινά. Μόνον αφότου ενηλικιώθηκα άρχισα να τον βλέπω ως ολοκληρωμένο άνθρωπο, με αισθήματα που αγνοούσα. Ως προς τη δική μου σχέση με την πατρότητα, έχει καλυφθεί πλήρως απ’ τον Τζέρι – τον λατρεύω σαν παιδί μου, σαν σάρκα της σάρκας μου.

    Κ. Μούσσας: Πριν ένα χρόνο παντρευτήκατε στην Αθήνα, τον σύντροφό σας τον Τάσο, για τον οποίο έχετε πει ότι ήταν ο λόγος που κρατηθήκατε στη ζωή. Πιστεύετε ότι η Ελλάδα έχει κάνει βήματα -ουσιαστικά και όχι μόνο νομικά-για την κατοχύρωση και αναγνώριση των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών;

    Α. Κορτώ: Έχουν γίνει σημαντικά βήματα, αλλά πρέπει να γίνουν κι άλλα. Πρωτίστως στη διαφώτιση της κοινωνίας. Πρέπει το σχολείο να εφοδιάζει τα παιδιά με άμυνες ενάντια στο μίσος και τον φόβο του διαφορετικού. Αλλά σε σύγκριση με το σήμερα, τα εφηβικά μου χρόνια φαντάζουν μεσαιωνικά.

    Διαβάστε επίσης:

    https://staging.upflow.gr/o-bas%ce%afles-l%ce%adkkas-sto-verite-kai-ton-konstant%ce%afno-mo%cf%8dssa/

    Κ. Μούσσας: Και να περάσουμε στο τελευταίο σας βιβλίο, που προκάλεσε αμέσως αίσθηση: «Της Χούντας το πουλί». Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να γράψετε ένα μυθιστόρημα με φόντο τη Χούντα; «Το πουλί», παραπέμπει προφανώς στο σύμβολο της Χούντας. Πώς λειτουργεί ο τίτλος μέσα στην αφήγηση;

    Α. Κορτώ: Ο τίτλος είναι λογοπαίγνιο, αν κι η σημασία του αποκαλύπτεται νωρίς. Όπως κάθε ελεύθερος άνθρωπος, αποστρέφομαι τον φασισμό και τους τυράννους – όπως γράφω κάπου μες στο βιβλίο, η φύση τους είναι να πατιούνται χάμω. Οπότε το μυθιστόρημα είναι μια φαρσική εκδίκηση, μια ελαφρώς παλαβή ματιά στον ζόφο της επταετίας.

    Κ. Μούσσας: Τολμηρό θέμα, ειδικά σε μια εποχή όπου ο πολιτικός αναθεωρητισμός, ο λαϊκισμός και η αυταρχικότητα κερδίζουν έδαφος, από την Ευρώπη ως την Αμερική και την Ασία. Νιώσατε «φόβο», ή είχατε «δεύτερες σκέψεις γράφοντάς το, με δεδομένο ότι ήδη έχετε στοχοποιηθεί για τη σεξουαλική σας ταυτότητα;

    Α. Κορτώ: Από έφηβος έχω δεχτεί τόσες επιθέσεις, που έπαψα νωρίς να τους παραχωρώ διαμέρισμα στην ψυχή μου. Γράφω όπως σκέφτομαι – ελεύθερα. Όποιος έχει πρόβλημα μαζί μου, σχεδόν πάντα έχει αδιάγνωστο πρόβλημα με τον εαυτό του. Αλλά δεν είμαι ψυχίατρος του κάθε πικραμένου.

    Κ. Μούσσας: Σε παλαιότερη συνέντευξή σας έχετε πει: «Μικρός πίστευα ότι θα πέθαινα νέος, ώστε ακόμα κι αν δεν κατάφερνα τίποτα στη ζωή μου, ο θάνατός μου να έχει μια χρονολογική τραγικότητα», (Το Βήμα, 16/11/2024). Ποια η σχέση σας με τον χρόνο και ποια -τώρα πλέον- με το Θάνατο; Και επιπλέον: νιώθετε ότι έχετε πετύχει όσα ονειρευόσασταν;

    Α. Κορτώ: Το ότι ζω απ’ τα βιβλία μου είναι ένα όνειρο που ποτέ δεν πίστευα ότι θα εκπληρωνόταν. Όσο για τον χρόνο, είμαι συμφιλιωμένος μαζί του – δεν έχω κι άλλη επιλογή. Ρουφάω την ευτυχία, και δεν αναρωτιέμαι πόσο θα κρατήσει.

    Διαβάστε επίσης:

    https://staging.upflow.gr/tain%ce%afa-od%cf%8dsseia-er%cf%8etema-pros-ton-kr%ce%afstopher-n%cf%8clan/

    Κ. Μούσσας: Μετάφραση. Άλλος ένας τομέας γραφής στον οποίο έχετε διαπρέψει. Πολλοί συγγραφείς, μεταφραστές, αλλά και άνθρωποι των γραμμάτων έχουν κατά καιρούς υποστηρίξει ότι μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό από τον Λόγο ενός έργου, -ειδικά ποιητικού-μπορεί να «περάσει» σε μια άλλη γλώσσα. Θα ήθελα την άποψή σας.

    Α. Κορτώ: Αν εξαιρέσουμε την ποίηση, που είναι εν πολλοίς αμετάφραστη, η πρόζα μπορεί να αποδοθεί εξαιρετικά, εφόσον ο μεταφραστής διαθέτει γλωσσική επάρκεια και εργάζεται σκληρά.

    Κ. Μούσσας: Θέατρο. Ήδη αναφερθήκαμε στο θεατρικό «Κατερίνα». Παρακολουθήσατε φέτος κάποια παράσταση που σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση; Ετοιμάζεται κάτι καινούργιο θεατρικό και πόσο αυτό το υπέροχο σύμπαν του θεάτρου επηρέασε το έργο σας;

    Α. Κορτώ: Δυστυχώς, για λόγους ψυχικής ευαλωτότητας, δυσκολεύομαι να βρεθώ σε κατάμεστους χώρους. 

  • Η βιογραφία του Νίτσε: “Ο άνθρωπος που έγινε δυναμίτης”

    Η βιογραφία του Νίτσε: “Ο άνθρωπος που έγινε δυναμίτης”

    Δεν είναι ένας ακόμη φιλόσοφος. Είναι ένας μοναχικός οδοιπόρος που άφησε πίσω του θεούς, ηθικές και πεποιθήσεις, για να αναζητήσει την αλήθεια μέσα στην άβυσσο. Η ζωή του δεν κυλούσε σε αίθουσες πανεπιστημίων ούτε σε σαλόνια αναγνώρισης∙ περιφερόταν στα βουνά, σε φτηνά δωμάτια, στα σύνορα της τρέλας και του πόνου.

    Ο Νίτσε έζησε σαν κάποιος που κουβαλούσε μέσα του ένα ηφαίστειο. Η υγεία του τον πρόδιδε συνεχώς, οι σχέσεις του γκρεμίζονταν κι όμως εκείνος συνέχιζε να γράφει με τη μανία ενός ανθρώπου που ήξερε πως δεν θα έχει πολύ χρόνο. Amor Fati!
    Στις σελίδες του βιβλίου συναντάς έναν άνθρωπο που δεν σταμάτησε ποτέ να ρωτάει: τι σημαίνει να ζεις αληθινά;
    Είναι η ιστορία ενός πνεύματος που δεν βολεύτηκε με τη σιωπή. Κάθε του λέξη είναι σπίθα, κάθε του φράση ένα ρήγμα στο έδαφος που πατάμε. Η ζωή του μοιάζει με τραγωδία∙ και όμως, μέσα από αυτήν ξεπηδά η πιο εκρηκτική μορφή ελευθερίας, πώς αλλιώς δηλαδή θα γινόταν;

    Διαβάζοντάς τον δεν ακολουθείς απλώς τα βήματα ενός φιλοσόφου. Ακολουθείς τη διαδρομή ενός ανθρώπου που τόλμησε να γίνει ο ίδιος ο δυναμίτης όταν οι γύρω του πειθήνια ακολουθούσαν την εποχή τους.

    Κι αν θέλεις να δεις αυτή τη διαδρομή να ξετυλίγεται σαν μυθιστόρημα, με όλη τη φωτιά και την οδύνη που τη συνοδεύουν, διάβασε το «Δεν είμαι άνθρωπος είμαι δυναμίτης» της Sue Prideaux.
    Θα το λατρέψεις.

  • Νέα κυκλοφορία: “Κάτω τα όπλα!” της Bertha von Suttner

    Νέα κυκλοφορία: “Κάτω τα όπλα!” της Bertha von Suttner

    Ειρηνίστρια. Αυτή είναι η λέξη που στην κυριολεξία, με ορθότητα και με ακρίβεια, χαρακτηρίζει τη μεγαλειώδη φυσιογνωμία της Αυστριακής κόμισσας Bertha von Suttner, της πρώτης γυναίκας που βραβεύτηκε το 1905 με το Νόμπελ Ειρήνης. Είναι η λέξη που αποδίδει με τον πιο ολοκληρωμένο τρόπο τα ιδεώδη, τις ιδέες και τις αξίες που πρεσβεύει η μεγάλη αυτή προσωπικότητα, που με τον ακτιβισμό της, τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες της, αλλά και με τα αντισυμβα­τικά συγγράμματά της, άφησε ανεκτίμητη παρακαταθήκη στις νεότερες γενιές. Μια παρακαταθήκη διαχρονική, παγκόσμια και πανανθρώπινη, μια παρακαταθήκη επίκαιρη όσο ποτέ. Το ιστορικό μυθιστόρημα «Κάτω τα όπλα!», που κυκλοφόρησε το 1889 υπό τον πρωτότυπο τίτλο «Die Waffen nieder!», θεω­ρείται ένα από τα σημαντικότερα αντιπολεμικά μυθιστορή­ματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

    Σε μετάφραση Κατερίνας Λιάτζουρα, από τις εκδόσεις Υψικάμινος.

    Σε όλα τα βιβλιοπωλεία

    Η Bertha von Suttner γεννήθηκε στις 9 Ιουνίου 1843 στην Πράγα, που τότε ανήκε στα εδάφη της Αυστροουγγαρίας. Καταγόταν, από πλευράς του πατέρα της, από τη στρατιωτική οικογένεια von Kinsky, ενώ από πλευράς της μητέρας από τον ποιητή Theodor Körner. Οικονομικές δυσχέρειες την ανάγκασαν σε ηλικία τριάντα ετών να εργαστεί ως παιδαγωγός στην αριστοκρατική οικογένεια von Suttner, όπου και γνώρισε, ερωτεύτηκε και εν τέλει παντρεύτηκε, παρά τις αντιρρήσεις του περίγυρου, τον, κατά επτά χρόνια νεότερό της, γιο της οικογένειας, Arthur Gundaccar von Suttner. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Τιφλίδα, στη Γεωργία, όπου και ήλπιζε να αποκατασταθεί επαγγελματικά στην αυλή του Τσάρου της Ρωσίας, πράγμα, όμως, που δε συνέβη, με αποτέλεσμα να στραφούν σε εργασίες περιστασιακές, όπως σε μεταφράσεις και τη συγγραφή ρομάντζων. Με την έναρξη του ρωσο-τουρκικού πολέμου το 1877, ο Arthur von Suttner άρχισε να δημοσιεύει στον γερμανικό Τύπο άρθρα για τον πόλεμο, για την επαρχία και τους κατοίκους της. Το 1885 το ζευγάρι επέστρεψε στη Βιέννη κι άρχισε ν’ αγωνίζεται υπέρ της ειρήνης και τον γενικευμένο αφοπλισμό των κρατών, κάνοντας επαφές με επιφανείς της εποχής, αλλά και με τη μοναδική ειρηνευτική οργάνωση που υπήρχε τότε, την «International Arbitration and Peace Association» στο Λονδίνο. Το 1889 η Bertha von Suttner εκδίδει το μυθιστόρημά της «Κάτω τα όπλα!», που την κατέστη παγκοσμίως γνωστή και που αποτελεί πια σημείο αναφοράς στην παγκόσμια ειρηνευτική λογοτεχνία. Πολλές υπήρξαν οι πρωτοβουλίες του ζευγαριού για την ίδρυση ειρηνευτικών οργανισμών. Αποκορύφωμα των δράσεών τους η επίτευξη της ίδρυσης του αυστριακού οργανισμού «Österreichische Gesellschaft der Friedensfreunde», όπου η Bertha von Suttner παρέμεινε πρόεδρος ως τον θάνατό της. Από το 1892 έως το 1899 εξέδιδε μαζί με τον Alfred Hermann Fried το περιοδικό «Die Waffen nieder!» και δημοσίευε πυρετωδώς άρθρα υπέρ της ειρήνευσης. Επίσης, έλαβε μέρος σε διάφορα συνέδρια ανά τον κόσμο, εκπροσωπώντας την πατρίδα της, την Αυστρία, και συμμετείχε ενεργά στις προετοιμασίες του πρώτου «Συνεδρίου Ειρήνης» στη Χάγη το 1899, προτείνοντας παράλληλα και την καθιέρωση του βραβείου «Νόμπελ Ειρήνης». Η ίδια η Bertha von Suttner τιμήθηκε το 1905 με το «Νόμπελ Ειρήνης» και ήταν η πρώτη γυναίκα στην ιστορία που έλαβε «Νόμπελ». Απεβίωσε στις 21 Ιουνίου 1914 στη Βιέννη, λίγες μόλις μέρες πριν δολοφονηθεί στο Σεράγεβο ο διάδοχος της αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας, Φραγκίσκος Φερδινάνδος, που αποτέλεσε και αφορμή για να κηρύξει η Αυστροουγγαρία τον πόλεμο στη Σερβία και να ξεκινήσει έτσι ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

  • Λόγος περί της Μεθόδου: Ένα βιβλίο πυξίδα

    Λόγος περί της Μεθόδου: Ένα βιβλίο πυξίδα

    Μα καλά θα διαβάσουμε το 2025 ένα βιβλίο φιλοσοφίας – σκέψης του 1637; Τι έχει να μας προσφέρει; Τι μπορεί να μας πει που δεν έχει απαντηθεί ως σήμερα;

    Ο «Λόγος περί της Μεθόδου» του Ρενέ Ντεκάρτ, θεωρείται το έργο με το οποίο ξεκινά η νεότερη φιλοσοφία και δεν είναι τυχαίο.

    Ο Ντεκάρτ θέτει τις βάσεις μιας νέας σκέψης, που δεν στηρίζεται στην αυθεντία της παράδοσης, αλλά στην ίδια τη λογική του ανθρώπου.

    Το βιβλίο γράφτηκε στα γαλλικά – και όχι στα λατινικά, όπως ήταν το συνηθισμένο – γιατί ο Ντεκάρτ ήθελε να διαβαστεί όχι μόνο από τους  λόγιους, αλλά από το ευρύ κοινό. 

    Σ’ αυτό διατυπώνει τις τέσσερις βασικές αρχές της μεθόδου του:

    1. Να μην αποδέχομαι τίποτα ως αληθινό αν δεν είναι απολύτως βέβαιο.

    2. Να διαιρώ κάθε πρόβλημα σε όσο το δυνατόν μικρότερα μέρη.

    3. Να αρχίζω πάντα από τα απλά και προφανή, προχωρώντας στα πιο σύνθετα.

    4. Να κάνω συνεχείς ελέγχους και επανεξετάσεις, ώστε να μη χάνω τίποτα.

    Μέσα από αυτές τις αρχές φτάνει στο πιο διάσημο συμπέρασμά του:

    «Cogito, ergo sum» – «Σκέφτομαι, άρα υπάρχω».

    Αν το διαβάσεις σήμερα, θα δεις πως δεν είναι απλώς ένα φιλοσοφικό κείμενο. Είναι μια άσκηση αυτονομίας. Σε καλεί να ξεκινήσεις από την αμφιβολία και να χτίσεις βήμα-βήμα έναν τρόπο σκέψης που αντέχει και μπορεί να σε οδηγήσει στέρεα στο σήμερα. 

    Σε καιρούς που η πληροφορία κατακλύζει τα πάντα, τα fake news είναι κανόνας αλλά και το Ai αλλάζει το τοπίο το να μάθεις να σκέφτεσαι καθαρά και μεθοδικά είναι ίσως μια επαναστατική πράξη.

    Ο «Λόγος» δεν είναι για να τον καταπιείς μονορούφι· είναι για να τον κουβαλάς μαζί σου σαν πυξίδα. Και γι’ αυτό αξίζει να τον ανοίξεις σήμερα.

  • Κυκλοφορεί ο συλλογικός τόμος “Ο τουρισμός στην Ελλάδα: προκλήσεις, όρια & προοπτικές”

    Κυκλοφορεί ο συλλογικός τόμος “Ο τουρισμός στην Ελλάδα: προκλήσεις, όρια & προοπτικές”

    Από τις Εκδόσεις του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ κυκλοφορεί ο συλλογικός τόμος Ο τουρισμός στην Ελλάδα: προκλήσεις, όρια και προοπτικές, σε επιμέλεια της Αγγελικής Μητροπούλου.

    Ο τουρισμός αποτελεί διαχρονικά έναν από τους πλέον δυναμικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας και σημαντικό πυλώνα της δημόσιας πολιτικής και της κοινωνικής φαντασίας. Σήμερα, ωστόσο, μετά από δεκαετίες κυριαρχίας του μοντέλου του μαζικού τουρισμού, οι ανισότητες στις τοπικές οικονομίες, οι πιέσεις στα φυσικά και κοινωνικά όρια δημοφιλών τουριστικών προορισμών και η ανάγκη για διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος καθιστούν αναγκαία μια στρατηγική αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζεται και αναπτύσσεται η τουριστική πολιτική στην Ελλάδα.

    Διαβάστε επίσης:

    https://staging.upflow.gr/institouto-ena-o-epimonos-ellinikos-plithorismos/

    Πώς μπορεί λοιπόν η χώρα να διαμορφώσει ένα νέο τουριστικό μοντέλο, που θα υπερβαίνει τη λογική της άκριτης ποσοτικής μεγέθυνσης και θα ενσωματώνει προτεραιότητες ανθεκτικότητας, κοινωνικής συνοχής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας;

    Όπως σημειώνεται στην εισαγωγή του τόμου, «η συνεχής ενασχόληση με τον τουρισμό δεν είναι τυχαία· συνιστά έκφραση ενός διαρκούς αναπτυξιακού διαλόγου που αναζητά την ισορροπία μεταξύ οικονομικής μεγέθυνσης, κοινωνικής συνοχής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας».

    Ο τόμος συγκεντρώνει τις συμβολές 29 συγγραφέων από διαφορετικά επιστημονικά πεδία και πρακτικές αναδεικνύοντας:

    • τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις για το εγχώριο τουριστικό μοντέλο
    • τις πιέσεις που υφίστανται οι δημοφιλείς νησιωτικοί και αστικοί τουριστικοί προορισμοί
    • τις συνθήκες απασχόλησης και πολιτισμικής παραγωγής στον κλάδο του τουρισμού
    • καινοτόμες πολιτικές για τη μετάβαση σε ένα βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης.

    Γράφουν:

    Χρήστος Αντωνόπουλος | Βάλια Αρανίτου | Χαράλαμπος Αραχώβας | Γεώργιος Βαγγέλας | Άγγελος Βαρβαρούσης | Φωτεινή Βεράρου | Κωνσταντίνος Βουδούρης | Ευρυδίκη Βυθούλκα | Μαρία Γιαννακάκη Ειρήνη Δέτση | Σπύρος Δημανόπουλος | Μήνα Δραγούνη | Κώστας Ελευθερίου | Άρης Ίκκος | Νικόλαος Καραχάλης | Ευαγγελία Κασιμάτη | Ιωάννης Κατσούνης | Άννα Κυριακάκη | Στέλιος Λεκάκης | Μαρία Λεκάκου | Μανόλης Μανιούδης | Νάντια Μασσαχού | Αγγελική Μητροπούλου | Όλγα Μπαλαούρα | Δέσποινα Νάζου | Ευάγγελος Νικολαΐδης | Αριστείδης Ραβανός | Γιάννης Σπιλάνης | Ορέστης Χατζηγιαννάκης

  • “Κάτω από το κατώφλι” του L. Mlodinow: Πόσο δικό σου είναι το μυαλό σου; 

    “Κάτω από το κατώφλι” του L. Mlodinow: Πόσο δικό σου είναι το μυαλό σου; 

    Τι κρύβεται πίσω από κάθε σου σκέψη; Πόσο «δικό σου» είναι το μυαλό σου; Αυτό το βιβλίο με ενθουσίασε. Ο Μλοντίνοβ μας αποκαλύπτει τον αόρατο κόσμο που κινεί τις αποφάσεις μας πριν καν το καταλάβουμε.

    Διαβάζοντας το κάνεις ένα ταξίδι στο ασυνείδητο – εκεί όπου γεννιούνται οι φόβοι, οι επιθυμίες και οι προκαταλήψεις μας. Μέσα από εντυπωσιακά πειράματα και παραδείγματα μας δείχνει πως η συνείδηση δεν λειτουργεί μόνη της και αρχίζεις να νιώθεις ότι βιτρινοποίειται. Από κάτω, ένας πανίσχυρος μηχανισμός υποβόσκει και καθοδηγεί τη ζωή μας χωρίς καν να το υποπτευόμαστε.

    Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

    Αυτό δεν είναι απλώς άλλη μια έκδοση εκλαϊκευμένης επιστήμης. Είναι ένα κλειδί για να καταλάβεις τον εαυτό σου καλύτερα, να αναγνωρίσεις τα κρυφά μοτίβα που σε κατευθύνουν και ίσως να καταφέρεις να τα αλλάξεις. Αν πάντα ένιωθες πως «κάτι άλλο» κινεί τα νήματα μέσα σου τότε αυτό το βιβλίο θα σου το δείξει με τρόπο συναρπαστικό, καθαρό και αποκαλυπτικό. Ένα εναλλακτικό έργο που διαβάζεται ευχάριστα.

    Διαβάστε επίσης:

    https://staging.upflow.gr/den-echis-diavasi-akoma-ston-stoouner/
    https://staging.upflow.gr/kavafis-polemithike-kai-epita-doksastike/