Category: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Σαφή απάντηση στις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού και την έντονη κριτική του προς την κυβέρνηση έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, κατά την καθιερωμένη ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Αφορμή στάθηκαν οι αναφορές του κ. Σαμαρά περί «χάους», στις οποίες ο κ. Μαρινάκης αντέτεινε ότι «Δεν είναι παράδεισος η Ελλάδα, αλλά δεν είναι και χάος», προσθέτοντας πως «έχουμε φτάσει στο σημείο οι λέξεις να έχουν χάσει το νόημά τους».

Τα στοιχεία που επικαλέστηκε για οικονομία και ανάπτυξη

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε ότι συμφωνεί με το να ακούγονται «οι πιο έμπειροι» και με την ανάγκη «αναγνώρισης και διόρθωσης λαθών», ωστόσο ξεκαθάρισε ότι δεν υιοθετεί τον χαρακτηρισμό «χάος» για τη σημερινή κατάσταση. Όπως τόνισε, «Δεν είναι το ”χάος ο Μητσοτάκης”, όπως είπε ο Σαμαράς», επικαλούμενος συγκεκριμένα μεγέθη: επενδύσεις 98% πάνω από το 2019 και 560.000 νέες δουλειές. Στο ίδιο πλαίσιο υποστήριξε ότι μια χώρα «που γίνεται ενεργειακή πύλη εισόδου στην Ευρώπη δεν είναι χώρα επί των ημερών της οποίας υπάρχει χάος».

Eurogroup και ορισμός του «χάους» κατά την κυβέρνηση

Συνεχίζοντας, ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε και στην «ομόφωνη εκλογή του ΥΠΟΙΚ στο Eurogroup», λέγοντας πως απαιτείται «ένα μέτρο» στη χρήση των χαρακτηρισμών. Παράλληλα, έδωσε τη δική του ερμηνεία για το τι συνιστά «χάος», υποστηρίζοντας ότι «Το χάος είναι αυτοί που κυβέρνησαν με την πάνω και την κάτω πλατεία, που στοχοποίησαν τους αντιπάλους τους, μήπως και επανεκλεγούν, μεταξύ των οποίων και ο κ. Σαμαράς». Επανέλαβε, τέλος, την κεντρική του θέση: «Δεν είναι παράδεισος η Ελλάδα, αλλά δεν είναι και χάος».

Τι είπε για Τσίπρα και τα περί «συγκάλυψης» στη Χίο

Σε ερώτηση για τον Αλέξη Τσίπρα και το σχόλιο περί συγκάλυψης με αφορμή το δυστύχημα στη Χίο, ο κ. Μαρινάκης ανέφερε ότι πρόκειται για «απελπισμένους ανθρώπους» και είπε ότι συμφωνεί με αυτή τη διαπίστωση, υπογραμμίζοντας όμως πως το κρίσιμο είναι «ποιοι τους εκμεταλλεύονται». Χαρακτήρισε «προβληματική» την ανακοίνωση «από τον πρωθυπουργό της Μόριας και της Ειδομένης» και μίλησε για «υποκρισία», εστιάζοντας ειδικά στη φράση «δολοφόνοι διακινητές» και στο ότι μπήκε σε εισαγωγικά: «Το «δολοφόνοι διακινητές» γιατί μπήκε σε εισαγωγικά; Πώς λέγεται ο άνθρωπος που οδηγεί άλλους ανθρώπους ενδεχομένως και στον θάνατο; Μόνο και μόνο που το βάζει σε εισαγωγικά είναι ντροπή». Παράλληλα διερωτήθηκε «Ποια συγκάλυψη;» και έθεσε το δίλημμα που, όπως είπε, κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση: «Να δεχθεί κάποιος όσα αναφέρει το Λιμενικό ή η ενστικτώδης να κατηγορήσεις το Λιμενικό;», καταλήγοντας πως «για αυτό και βυθίζονται σε όλο και μικρότερα ποσοστά».

Η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο του 6ου Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, όπως ανακοίνωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών. Όπως διευκρίνισε, το αναλυτικό πρόγραμμα και η ατζέντα της συνάντησης θα ανακοινωθούν από το υπουργείο Εξωτερικών.

Η ελληνική στάση στον διάλογο με την Τουρκία

Ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα προσέρχεται στον διάλογο με πίστη και αυτοπεποίθηση, έχοντας ως σταθερό σημείο αναφοράς το Διεθνές Δίκαιο και χωρίς καμία διάθεση υποχώρησης. Τόνισε εκ νέου ότι με την Τουρκία υπάρχει μία και μόνη διαφορά, αυτή του καθορισμού της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, ξεκαθαρίζοντας πως ζητήματα κυριαρχίας και «κόκκινες γραμμές» δεν τίθενται ποτέ στο τραπέζι.

Απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σημείωσε ότι το πλαίσιο των συνομιλιών είναι σαφές και πως η μοναδική διαφορά Ελλάδας – Τουρκίας μπορεί να επιλυθεί αποκλειστικά στη βάση του διεθνούς δικαίου. Παράλληλα, ανέφερε ότι μέσα από τη συνολική εξωτερική πολιτική της χώρας, η Ελλάδα έχει πετύχει αποτελέσματα που δεν είχαν επιτευχθεί τις προηγούμενες δεκαετίες.

Απάντηση στις δηλώσεις Λαβρόφ

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις του Ρώσου ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, ο κ. Μαρινάκης δήλωσε ότι «δεν χρειάζεται ιδιαίτερο σχόλιο», επισημαίνοντας πως η Ελλάδα δεν πράττει κάτι διαφορετικό από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη. Όπως ανέφερε, οι ελληνικές αποφάσεις κινούνται στη λογική ενός σύγχρονου κράτους, όπου η στήριξη προς τον αμυνόμενο δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Δύο εβδομάδες μετά τη λήξη των μπλόκων, εκπρόσωποι της πανελλαδικής επιτροπής αγροτών αποφάσισαν, σε σύσκεψη στη Νίκαια, να προχωρήσουν σε μαζική κινητοποίηση με τρακτέρ στην Αθήνα την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου. Με βάση τον έως τώρα σχεδιασμό, θα υπάρξει διανυκτέρευση στην Πλατεία Συντάγματος και αποχώρηση το Σάββατο, ενώ το επόμενο διήμερο προγραμματίζονται παράλληλες κινητοποιήσεις σε μεγάλες πόλεις.

Οι παραγωγοί εκτιμούν ότι «ακούστηκαν», όμως δεν δόθηκαν λύσεις στον πυρήνα των αιτημάτων, με αποτέλεσμα αρκετοί να δηλώνουν ότι βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο. Στα ζητήματα που προβάλλονται ως κεντρικά περιλαμβάνονται η αναπλήρωση χαμένου εισοδήματος και η αντιμετώπιση προβλημάτων στην κτηνοτροφία, με αναφορές και στην ευλογιά, αλλά και σε άλλες ζωονόσους που έχουν πλήξει κοπάδια, χωρίς –κατά τους ίδιους– επαρκείς αποζημιώσεις ή μέτρα στήριξης.

Παράλληλα, έχει διατυπωθεί πρόθεση συμμετοχής στις κινητοποιήσεις της 28ης Φεβρουαρίου για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τέμπη.

Η πρόταση για άρση της ασυλίας του Δημήτρης Κουτσούμπας καταψηφίστηκε από την Βουλή των Ελλήνων, με τον γ.γ. του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας να έχει ήδη περάσει σε ευθεία επίθεση κατά του Κωνσταντίνος Πλεύρης, ο οποίος υπέβαλε τη μήνυση. Ο ίδιος χαρακτήρισε την υπόθεση πολιτικά υποκινούμενη, σημειώνοντας πως δεν συναινεί στην άρση της ασυλίας του, καθώς –κατά την εκτίμησή του– το αίτημα «υποκρύπτει σαφώς και μόνον πολιτική σκοπιμότητα». Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε ότι «δεν θα είχε νόημα να ασχοληθούμε σοβαρά» με τον μηνυτή, χρησιμοποιώντας βαρείς χαρακτηρισμούς, ενώ έθεσε ερωτήματα για το πώς η μήνυση και η σχετική κατηγορία έφτασαν να διαβιβαστούν στη Βουλή, λέγοντας ότι «βρέθηκε εισαγγελέας» να αποστείλει μια κατηγορία που, κατά τη θέση του, είναι «ψευδής και ανυπόστατη», κάνοντας λόγο για «απαράδεκτη απόπειρα πολιτικής δίωξης» και για «σοβαρά ερωτηματικά» ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης.

Παράλληλα, ο κ. Κουτσούμπας επιχείρησε να αποδομήσει την ουσία του σκεπτικού που –όπως υποστηρίζει– συνδέεται με τα οικονομικά του κόμματος, τονίζοντας ότι το ΚΚΕ ακολουθεί τις προβλέψεις της νομοθεσίας. Ανέφερε ότι δηλώνονται κανονικά τα έσοδα από συνδρομές, εισφορές και δωρεές ή κληρονομιές, ότι τα στοιχεία δημοσιοποιούνται στον ετήσιο ισολογισμό, ενώ –όπως είπε– υφίσταται έλεγχος από ορκωτούς ελεγκτές και από την αρμόδια Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής, στην οποία συμμετέχουν και μέλη ανώτατων δικαστηρίων. Επέμεινε, επίσης, ότι το κόμμα διαθέτει αυστηρές εσωτερικές διαδικασίες οικονομικού ελέγχου, ότι είναι συνεπές στις φορολογικές του υποχρεώσεις και ότι εξυπηρετεί κανονικά τα δάνειά του, επιχειρώντας να αποκρούσει υπαινιγμούς περί αδιαφάνειας.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τον ίδιο στο ζήτημα των προσωπικών δεδομένων. Ο γ.γ. του ΚΚΕ άφησε αιχμές για την «ευαισθησία» που –κατά τον ίδιο– επικαλούνται κατά καιρούς τα κόμματα, μιλώντας για υποχρέωση που θεωρεί ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί: την παροχή λιστών με ονόματα και στοιχεία μελών, φίλων ή υποστηρικτών του κόμματος, ώστε να μη γίνονται «φέιγ-βολάν» τα προσωπικά δεδομένα ανθρώπων που συνεισφέρουν, «οι περισσότεροι από το υστέρημά τους». Υποστήριξε ότι η σχετική διάταξη πρέπει να καταργηθεί, καθώς βρίσκεται –όπως ανέφερε– σε αντίθεση με το πλαίσιο προστασίας δεδομένων και την επίκληση του GDPR, ενώ σημείωσε ότι το κόμμα έχει δεχθεί πρόστιμο γι’ αυτή τη στάση, χωρίς –όπως είπε– να υπαναχωρεί, παραπέμποντας μάλιστα και σε ιστορικές περιόδους όπου η οικονομική ενίσχυση του ΚΚΕ χρησιμοποιήθηκε ως στοιχείο δίωξης. Στο ίδιο σημείο κατέθεσε στα πρακτικά φύλλο του Ριζοσπάστης, αναφέροντας ότι δημοσιεύονται δωρεές «στη μνήμη αγωνιστών» με στοιχεία και ποσά, υπονοώντας ότι η δημόσια εικόνα της οικονομικής στήριξης είναι ορατή μέσα από τις ίδιες τις εκδόσεις και τη δράση του κόμματος.

Στη δευτερολογία του, ο Δημήτρης Κουτσούμπας ανέβασε περαιτέρω τους τόνους ιδεολογικά, υποστηρίζοντας ότι η σημερινή δημοκρατία λειτουργεί στην πράξη ως «δικτατορία του κεφαλαίου», περιγράφοντας μια σύγκρουση ανάμεσα σε εργατικά και λαϊκά στρώματα και, από την άλλη, σε οικονομικά ισχυρά συμφέροντα, με την κυβέρνηση –όπως είπε– να δρα ως «όργανο-υπηρέτης» τους. Παράλληλα, έκανε αναφορά σε οδηγίες της Ευρωπαϊκή Ένωση για κρατική παρέμβαση στα εσωτερικά των κομμάτων, «με όχημα τα οικονομικά» ή με ελέγχους καταστατικών και προγραμμάτων από τα δικαστήρια, συνδέοντας τη συζήτηση με τον τρόπο που, κατά την άποψή του, θωρακίζεται η κυριαρχία οικονομικών κέντρων. Κλείνοντας, επέκρινε θέσεις που –όπως είπε– συγχέουν την κατάργηση του βουλευτικού ακαταδίωκτου με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια λογική θα άνοιγε τον δρόμο ώστε βουλευτές, κυρίως της αντιπολίτευσης, να «σέρνονται» στα δικαστήρια με ανυπόστατες μηνύσεις κάθε φορά που ενοχλείται κάποιος από τη δράση τους.