Την εκτίμηση ότι «είμαστε πολύ κοντά στο τέλος της ήδη έκπτωτης διακυβέρνησης, και είμαστε πολύ κοντά σε μια καινούργια μέρα» διατύπωσε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, μιλώντας στη Βουλή κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη σύμβαση των μαχητικών αεροσκαφών «Rafale». Με την τοποθέτησή της επέλεξε να συνδέσει τη συζήτηση για τους εξοπλισμούς με το συνολικότερο πλαίσιο πολιτικής φθοράς και κυβερνητικής αξιοπιστίας, όπως το περιέγραψε η ίδια.
Ερωτήματα για τη ΝΔ και τον «φραπέ»
Η κ. Κωνσταντοπούλου επανέφερε στο προσκήνιο την υπόθεση του αποκαλούμενου «φραπέ», θέτοντας ευθείες αιχμές κατά της ΝΔ. Αναρωτήθηκε αν το κυβερνών κόμμα «ακόμα συνομιλεί με τον “φραπέ” και κανονίζει πότε θα έρθει στην εξεταστική επιτροπή», συνδέοντας την υπόθεση με ζητήματα διαφάνειας και θεσμικής λειτουργίας.
«Μαθαίνουμε από τα ΜΜΕ», ανέφερε χαρακτηριστικά, ότι στις 11 Δεκεμβρίου 2025 «έχετε συνεννοηθεί εσείς και ο “φραπές”, ο Ξυλούρης δηλαδή, ο κακοποιός αυτός, να έρθει στην εξεταστική επιτροπή. Αλλά η εξεταστική, ούτε το έχει αποφασίσει, ούτε κλήση έχει σταλεί».
Στη συνέχεια έθεσε το ερώτημα: «Είναι ποτέ δυνατόν μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου, να συνεχίζονται οι συνεννοήσεις κακοποιών με κακοποιούς;», επιμένοντας στη ρητορική περί σκιωδών συνεννοήσεων και παρασκηνιακών διασυνδέσεων ανάμεσα σε πολιτική εξουσία και ποινικά εμπλεκόμενα πρόσωπα.
Κριτική στη σύμβαση για τα Rafale και την έννοια της άμυνας
Αναφερόμενη στο ίδιο το νομοσχέδιο για τη σύμβαση των «Rafale», η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας προσπάθησε να διαχωρίσει την έννοια της εθνικής άμυνας από τον τρόπο με τον οποίο, κατά την άποψή της, υλοποιούνται οι εξοπλιστικές συμβάσεις.
Όπως υπογράμμισε, «η Πλεύση Ελευθερίας, την ίδια ώρα που αναγνωρίζει ότι η άμυνα της χώρας είναι μία κορυφαία αποστολή, την ίδια ώρα γνωρίζει ότι η άμυνα της χώρας δεν έχει να κάνει με αυτές τις συμβάσεις εξοπλισμών που συχνά αφήνουν τη χώρα εκτεθειμένη και χωρίς υπεράσπιση».
Στη συνέχεια παρέπεμψε στο 2015, υποστηρίζοντας ότι τότε «όταν επιβλήθηκε στην χώρα η παραβίαση της δημοκρατικής εντολής, και έγινε “από μέσα” η προδοσία», οι επιλογές στον τομέα της άμυνας και της πολιτικής ηγεσίας άφησαν τη χώρα «χωρίς πραγματική προστασία».
Με αυτόν τον τρόπο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνέδεσε την κριτική της στις τρέχουσες εξοπλιστικές συμφωνίες με μια ευρύτερη αφήγηση περί θεσμικής εκτροπής, εσωτερικής προδοσίας της λαϊκής εντολής και ανάγκης πολιτικής αλλαγής, την οποία, όπως τόνισε, θεωρεί «πολύ κοντά».

Leave a Reply