Κεφαλογιάννης: Θωράκιση υποδομών ως θεσμική και πολιτική πρόκληση

Στο 2ο Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Redefining the Future Horizons», που διοργάνωσε το Ταμείο Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΤΜΕΔΕ) στην Αθήνα, συμμετείχε ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Γιάννης Κεφαλογιάννης.

Κατά την ομιλία του, ο υπουργός έθεσε στο επίκεντρο το ζήτημα της κλιματικής κρίσης και των επιπτώσεών της στην οικονομία, στις υποδομές και στην κοινωνική συνοχή, αναδεικνύοντας ότι το θέμα ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια της περιβαλλοντικής πολιτικής.

«Δεν κινδυνεύει μόνο το τοπίο»

Ο κ. Κεφαλογιάννης υπογράμμισε ότι η κλιματική κρίση «δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως περιβαλλοντικό ζήτημα», καθώς οι συνέπειές της διαταράσσουν τη λειτουργία των οικονομικών δραστηριοτήτων, επηρεάζουν τη συνοχή των κοινωνιών και δοκιμάζουν κρίσιμες υποδομές.

Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε, «δεν κινδυνεύει μόνο το τοπίο, αλλά ό,τι συνιστά το υπόβαθρο της εθνικής μας ανθεκτικότητας», απαριθμώντας ως παραδείγματα τις μεταφορές, την ενέργεια, τις υδροδοτήσεις, τις υπηρεσίες υγείας, την εκπαίδευση και την καθημερινότητα των πολιτών. Με τον τρόπο αυτό ανέδειξε ότι η κλιματική κρίση αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας του κράτους και της κοινωνίας.

Θωράκιση υποδομών ως θεσμική και πολιτική πρόκληση

Ο υπουργός εξήγησε ότι η συζήτηση για τις στρατηγικές θωράκισης των υποδομών δεν αποτελεί μια απλή τεχνική διαδικασία, αλλά «μια θεσμική πρόκληση, ένα στοίχημα κρατικής αποτελεσματικότητας και ένας δείκτης πολιτικού πολιτισμού».

Τόνισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στον κόμβο πολλαπλών κινδύνων, γεγονός που καθιστά αναγκαία «μια ενιαία αρχιτεκτονική, μία δεκαετή στρατηγική, με ξεκάθαρες δεσμεύσεις και χρηματοδοτικά εργαλεία που δεν εξαντλούνται μετά από μία κρίση». Με άλλα λόγια, μίλησε για την ανάγκη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και σταθερής χρηματοδότησης, ώστε η χώρα να μη λειτουργεί αποσπασματικά, μόνο κατόπιν καταστροφών.

Η θωράκιση ως πράξη εθνικής ευθύνης

Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης επισήμανε ότι η θωράκιση των υποδομών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια στεγνά τεχνική υποχρέωση, αλλά ως πράξη εθνικής ευθύνης. Όπως ανέφερε, αποτελεί επιλογή για μια «πιο ασφαλή, πιο σταθερή και πιο ανθεκτική Ελλάδα του μέλλοντος».

Υπογράμμισε ότι όταν οι υποδομές θωρακίζονται, προστατεύονται από τις κρίσεις και μετατρέπονται σε μοχλό προόδου, καθώς δημιουργούν εμπιστοσύνη, στηρίζουν την οικονομία και ενισχύουν την κοινωνική συνοχή. Με αυτό το μήνυμα, ανέδειξε την κλιματική προσαρμογή και την ανθεκτικότητα των υποδομών ως κεντρικό πυλώνα της δημόσιας πολιτικής και της αναπτυξιακής στρατηγικής της χώρας.