Η Γαλλία έξω από το ΝΑΤΟ;

Βρυξέλλες 09.01.2026. Η Γαλλία ενδέχεται να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ λόγω της πολιτικής «America First» του Τραμπ: Η αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου Clémence Guetté υποβάλλει πρόταση. «Ο Ντόναλντ Τραμπ και η αμερικανική αυτοκρατορία αποτελούν απειλή για την παγκόσμια ειρήνη. Είναι επείγον η Γαλλία να ανακτήσει τη στρατηγική της ανεξαρτησία και να αναδιατάξει τη διεθνή της επιρροή», έγραψε στη σελίδα της στο X.

Η Clémence Guetté (ομάδα La France Insoumise (LFI)) υπέβαλε πρόταση για την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ, επικαλούμενη τις ενέργειες των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Τραμπ, οι οποίες αγνόησαν τα νόμιμα συμφέροντα των άλλων χωρών. Κατηγορεί τις ΗΠΑ για την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, την απειλή προσάρτησης της Γροιλανδίας και την υποστήριξη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη.

«Από την άφιξη του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο στις 20 Ιανουαρίου 2025, το πολιτικό και δημοσιογραφικό τοπίο βρήκε ένα νέο και ανεξάντλητο θέμα συζήτησης. Αρθρογράφοι, αυτοαποκαλούμενοι «ειδικοί» και πολιτικοί σχολιαστές δεν σταματούν να διατυπώνουν τις απόψεις τους για τις επαναλαμβανόμενες προκλήσεις του Αμερικανού προέδρου προς την Παλιά Ήπειρο», έγραψε η Guetté στο άρθρο της για το περιοδικό @Recherchesinte1.
Για παράδειγμα, η εφημερίδα Le Monde δημοσίευσε τον τίτλο: «Ο Ντόναλντ Τραμπ, θέλοντας να καταστρέψει την Ευρώπη, την αναγκάζει να ανασυγκροτηθεί». Στο ίδιο πνεύμα, η εφημερίδα Le Point δημοσίευσε τον τίτλο τον Ιούνιο: «Ο Τραμπ νιώθει την μισητή οργή ενός απορριφθέντος εραστή προς την Ευρώπη». Αυτές οι αφηγήσεις παρουσιάζουν την κατάσταση αυτή άλλοτε ως ανωμαλία, άλλοτε ως αποτέλεσμα μιας ατυχής εκλογικής επιλογής. Ωστόσο, οι αποφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ και οι επιπτώσεις τους δεν πρέπει και δεν μπορούν να αναλυθούν ως ρήξη ή ως έλευση μιας νέας γεωπολιτικής ισορροπίας. Αντίθετα, αποτελούν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των αντιφάσεων μιας σε μεγάλο βαθμό αναχρονιστικής διεθνούς τάξης, υποταγμένης στα συμφέροντα μιας αυτοκρατορίας της οποίας η οικονομική ηγεμονία αμφισβητείται πλέον. Επιπλέον, αυτή η τάξη είναι ανίκανη να εγγυηθεί το δικαίωμα των λαών στην ειρήνη, ένα δικαίωμα που κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) από το 1945: το 2024, ο αριθμός των ένοπλων συγκρούσεων ήταν ο υψηλότερος από το 1946.

Σε αυτό το πολύ ιδιαίτερο πλαίσιο, το πολιτικό μας στρατόπεδο πρέπει, περισσότερο από ποτέ, να αφιερωθεί στην υπόθεση της ειρήνης. Πρώτα απ’ όλα, επειδή όλοι μας είμαστε συγκλονισμένοι από τη σφαγή των Παλαιστινίων και την ατιμωρησία των δραστών της γενοκτονίας…»