Κωνσταντοπούλου για δικαστική αίθουσα για τα Τέμπη: «Συνθήκες στάβλου»

Μετωπική επίθεση κατά του Γιώργου Φλωρίδη εξαπέλυσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, σχολιάζοντας όσα έγιναν την πρώτη ημέρα της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών στο συγκρότημα Γαιόπολις. Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, η οποία εκπροσωπεί και συγγενείς θυμάτων, αμφισβήτησε ευθέως την εικόνα που παρουσίασε ο υπουργός Δικαιοσύνης για τον χώρο και τη διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι η πραγματικότητα που βίωσαν παρόντες, δικηγόροι και οικογένειες ήταν εντελώς διαφορετική.

Καταγγελίες για σοβαρές ελλείψεις στην αίθουσα

Στην τοποθέτησή της περιέγραψε μια αίθουσα με σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, λέγοντας ότι δεν υπήρχαν κανονικά έδρανα αλλά πρόχειρες κατασκευές χωρίς μικρόφωνα, ενώ μεγάλο μέρος των παρισταμένων έμεινε όρθιο. Όπως ανέφερε, κάθισαν μόλις 52 δικηγόροι και περίπου 150 παρέμειναν χωρίς θέση, ενώ για το κοινό υπήρχαν μόνο 108 καθίσματα. Με αυτή την περιγραφή επιχείρησε να δείξει ότι η οργάνωση της διαδικασίας ήταν ανεπαρκής και προσβλητική για τη σοβαρότητα της υπόθεσης.

Αιχμές για ασφάλεια και ψυχολογική πίεση

Ιδιαίτερα σκληρή ήταν και η αναφορά της στις συνθήκες μέσα στον χώρο, τον οποίο περιέγραψε ως χώρο χωρίς βασικά μέτρα ασφάλειας, χωρίς παράθυρα και χωρίς πυροσβεστήρες. Μετέφερε μάλιστα τη φράση επιζήσασας ότι «στο τρένο είχε παράθυρα, τα έσπασα και βγήκα. Εδώ δεν έχει παράθυρα, από πού θα βγω αν χρειαστεί;», θέλοντας να αναδείξει πόσο επιβαρυντική ήταν η εμπειρία για όσους κουβαλούν ήδη τραυματική μνήμη από την τραγωδία. Η ίδια μίλησε για «συνθήκες στάβλου», εκτιμώντας ότι το περιβάλλον της αίθουσας αναπαρήγαγε αίσθημα εγκλωβισμού και πίεσης.

Ζητά παραιτήσεις και κατηγορεί την κυβέρνηση

Κλείνοντας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέβασε ακόμη περισσότερο τους τόνους, ζητώντας την παραίτηση τόσο του υπουργού Δικαιοσύνης όσο και του πρωθυπουργού. Παρουσίασε τη στάση της κυβέρνησης ως προσπάθεια εξωραϊσμού και συγκάλυψης της πραγματικής εικόνας, λέγοντας ότι ο Γιώργος Φλωρίδης προσβάλλει τα θύματα με όσα υποστηρίζει δημόσια. Στο ίδιο πλαίσιο, συνέδεσε το οργανωτικό σκέλος της δίκης με ευρύτερη απόπειρα «μπαζώματος» της αλήθειας γύρω από την υπόθεση.