Η παιδεία επιστρέφει στην επικαιρότητα με δύο διαφορετικούς τρόπους. Από τη μία, η συζήτηση γύρω από το ακαδημαϊκό υπόβαθρο του υφυπουργού Λαζαρίδης επαναφέρει ένα παλιό αλλά κρίσιμο ερώτημα: πόσο σημαντική είναι η ακρίβεια και η διαφάνεια στα στοιχεία που συνοδεύουν τα δημόσια πρόσωπα. Από την άλλη, η εφαρμογή του πολλαπλού βιβλίου στα σχολεία από τον Σεπτέμβριο ανοίγει μια διαφορετική συζήτηση: για το τι σημαίνει γνώση και πώς αυτή μεταδίδεται. Δύο φαινομενικά διαφορετικά ζητήματα. Και όμως, συνδέονται.
Διαβάστε επίσης:
Η δημόσια ζωή δεν κρίνεται μόνο από τις αποφάσεις. Κρίνεται και από την αξιοπιστία αυτών που τις λαμβάνουν. Όταν προκύπτουν ερωτήματα για τίτλους σπουδών ή για τον τρόπο που αυτοί παρουσιάζονται, το θέμα δεν είναι προσωπικό. Είναι θεσμικό. Γιατί η πολιτική δεν λειτουργεί μόνο με εξουσία. Λειτουργεί και με εμπιστοσύνη. Και η εμπιστοσύνη αρχίζει από τα βασικά: από το ποιος είσαι και τι δηλώνεις ότι είσαι.
Την ίδια στιγμή, η αλλαγή στο σχολικό σύστημα με την εισαγωγή του πολλαπλού βιβλίου επιχειρεί να δώσει μια διαφορετική κατεύθυνση στην εκπαίδευση.
Η ιδέα ότι η γνώση δεν περιορίζεται σε μία πηγή, αλλά ανοίγεται σε περισσότερες, είναι κατ’ αρχήν θετική. Αντανακλά μια πιο σύγχρονη αντίληψη για τη μάθηση. Αλλά και εδώ, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι η πρόθεση. Είναι η εφαρμογή. Γιατί η παιδεία δεν αλλάζει με ανακοινώσεις. Αλλάζει με συνέπεια.
Αυτό που ενώνει τα δύο ζητήματα είναι πιο βαθύ απ’ όσο φαίνεται. Και τα δύο αφορούν την έννοια της γνώσης. Όχι μόνο ως πληροφορία, αλλά ως αξία. Στην πολιτική, η γνώση συνδέεται με την αξιοπιστία. Στην εκπαίδευση, με τη διαμόρφωση της επόμενης γενιάς. Και στις δύο περιπτώσεις, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να υπάρχουν τίτλοι ή βιβλία. Είναι να υπάρχει εμπιστοσύνη σε αυτά.
Η παιδεία δεν είναι μόνο αυτό που διδάσκεται. Είναι και αυτό που εκπέμπεται. Όταν η δημόσια ζωή θέτει ερωτήματα για την αξιοπιστία της γνώσης και ταυτόχρονα επιχειρεί να την αναδιαμορφώσει μέσα στην εκπαίδευση, τότε το ζητούμενο γίνεται πιο σύνθετο. Δεν αρκεί να αλλάζουν τα εργαλεία. Πρέπει να ενισχύεται και η εμπιστοσύνη. Γιατί στο τέλος, το θέμα δεν είναι πόσα βιβλία θα υπάρχουν. Αλλά πόσο αξιόπιστο παραμένει το περιεχόμενό τους -και αυτοί που το εκπροσωπούν. Αυτό είναι που διαμορφώνεται σιωπηλά,πέρα από τις ανακοινώσεις, κάτω από τα ραντάρ.
Leave a Reply