Νετανιάχου: “Δεν υπάρχει πολιτική λιμοκτονίας στη Γάζα”

Απαντώντας στις διεθνείς επικρίσεις για τις συνθήκες στη Λωρίδα της Γάζας, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, διέψευσε κατηγορηματικά οποιονδήποτε ισχυρισμό περί «πολιτικής λιμοκτονίας» του άμαχου πληθυσμού. Οι δηλώσεις του έγιναν κατά τη διάρκεια χριστιανικού συνεδρίου στην Ιερουσαλήμ, που διοργανώθηκε από την Πόλα Γουάιτ – πάστορα και σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Ισραήλ: Παράδοση σχεδόν 2 εκατ. τόνων ανθρωπιστικής βοήθειας από την έναρξη του πολέμου

Ο Ισραηλινός ηγέτης ανέφερε ότι το Ισραήλ έχει επιτρέψει την αποστολή 1,9 εκατομμυρίων τόνων βοήθειας στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023, δηλώνοντας πως οι ενέργειες αυτές ευθυγραμμίζονται πλήρως με το διεθνές δίκαιο. Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Δεν υφίσταται πολιτική λιμοκτονίας στη Γάζα. Το Ισραήλ έχει διασφαλίσει την ανθρωπιστική παροχή καθ’ όλη τη διάρκεια των επιχειρήσεων. Αν δεν υπήρχε αυτή η βοήθεια, δεν θα υπήρχαν άνθρωποι στη Γάζα».

Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία του δεσμού Ισραήλ–χριστιανικού κόσμου, τονίζοντας πως η διεθνής αλληλεγγύη είναι κρίσιμη σε καιρούς γεωπολιτικής έντασης.

Ανθρωπιστικές παύσεις και επέκταση της βοήθειας μετά από διεθνή πίεση

Ο Νετανιάχου παραδέχθηκε ότι οι αυξανόμενες διεθνείς πιέσεις ώθησαν την ισραηλινή κυβέρνηση σε μια πιο γενναιόδωρη προσέγγιση: διεύρυνση των διαδρόμων και της ποσότητας ανθρωπιστικής βοήθειας. Αυτό σηματοδοτεί μια σαφή μετατόπιση από την πολιτική που ακολουθούσε το Ισραήλ έως τον Μάρτιο.

Ωστόσο, κατηγόρησε ανοιχτά τη Χαμάς ότι εμποδίζει τη διανομή των προμηθειών και στη συνέχεια επιχειρεί να μεταφέρει την ευθύνη στο Ισραήλ:
«Η Χαμάς κατακρατεί τη βοήθεια και μετά μας κατηγορεί ότι δεν τη στέλνουμε», υπογράμμισε.

Διεθνείς Οργανισμοί και ΟΗΕ «καλύπτονται πίσω από δικαιολογίες»

Σύμφωνα με τον Νετανιάχου, ακόμη και μετά τη δημιουργία ασφαλών ανθρωπιστικών διαδρόμων, πολλοί οργανισμοί επέλεξαν να μην κινηθούν εντός των ελεγχόμενων περιοχών, επικαλούμενοι λόγους ασφαλείας. Καταλήγοντας, επισήμανε ότι η απόφαση για ανθρωπιστικές παύσεις ήταν αποτέλεσμα της επιμονής διεθνών εταίρων, οι οποίοι, όπως ανέφερε, «παρά την καλή τους πρόθεση, απέφευγαν να μεταφέρουν βοήθεια πίσω από τις ζώνες σύγκρουσης».