*Ναταλία Καλαμπόγια
Η 28η Οκτωβρίου 1940 δεν είναι μία κοινή ημερομηνία. Είναι μια ημερομηνία που ξεχειλίζει από περηφάνια, θάρρος και αποφασιστικότητα, καθώς ο ελληνικός λαός, με υψωμένο το ανάστημα του, είπε ένα εμβρόντητο ΟΧΙ απέναντι στις δυνάμεις του φασισμού. Μία μικρή χώρα, κατάφερε να αντισταθεί στις πιέσεις μεγάλων δυνάμεων, να προστατεύσει την ελευθερία της και να παλέψει για τα ιδανικά της, ώστε σήμερα, 28 Οκτωβρίου 2025, να μπορούμε όλοι οι Έλληνες να είμαστε ελεύθεροι.
Ας δούμε, όμως, αναλυτικότερα το γενικό ιστορικό πλαίσιο της περιόδου εκείνης. Η Ευρώπη, στα τέλη της δεκαετίας του 1930, βρισκόταν σε κατάσταση αναβρασμού, καθώς ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει, με τη Γερμανία του Χίτλερ και την Ιταλία του Μουσολίνι να επιδιώκουν την κυριαρχία σε όλη την ήπειρο πάση θυσία. Η Ελλάδα την περίοδο εκείνη, υπό το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά, προσπαθούσε να κρατήσει μία στάση ακέραια και ουδέτερη, ώστε να αποφύγει να εμπλακεί σε έναν πόλεμο που φαινόταν πως εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Παρόλα αυτά, οι σχέσεις Ελλάδας – Ιταλίας ήταν ήδη τεταμένες, αφού ένα από τα οράματα του Μουσολίνι ήταν να ενισχύσει την επιρροή του στα Βαλκάνια. Πώς θα το πετύχαινε αυτό; Φυσικά, με την Ελλάδα, βλέποντας την ως εύκολο στόχο, ώστε να επιδείξει τις δυνάμεις του. Έτσι, ιταλικά αεροπλάνα ξεκινούν να παραβιάζουν τον ελληνικό εναέριο χώρο, ενώ ανήμερα της Παναγίας, 15 Αυγούστου 1940, το ελληνικό καταδρομικό «Έλλη» τορπιλίζεται και βυθίζεται από το ιταλικό υποβρύχιο «Delfino» στο λιμάνι της Τήνου. Το γεγονός αυτό, όπως ήταν φυσικό, συγκλόνισε όλη τη χώρα, η οποία όμως δεν απάντησε άμεσα με βία. Βέβαια, ο ελληνικός λαός παρέμενε σε επαγρύπνηση. Η αίσθηση πως ο κλοιός στενεύει και πως ο πόλεμος σε λίγο θα «έμπαινε» μέσα στα σπίτια των Ελλήνων, πλησίαζε.
Leave a Reply