Βενιζέλος: «Η δημοκρατία κινείται συγκυριακά όμως κρίνεσαι ιστορικά»

Μιλώντας στο 6ο ΟΤ FORUM στο Μικρό Χρηματιστήριο, σε συζήτηση με τους δημοσιογράφους Ελένη Στεργίου και Δημήτρη Μανιάτη, ο Ευάγγελος Βενιζέλος στάθηκε στα σοβαρά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, αποδίδοντάς τα τόσο σε πολιτικές επιλογές της ΕΕ όσο και σε ανεπάρκειες σε κρίσιμους τομείς.

Υπερρύθμιση και κόστος ενέργειας

«Η ΕΕ είναι ένας ρυθμιστικός παράδεισος, αλλά δεν διαθέτει καμία πιστοποιημένη ανταγωνιστικότητα στις νέες τεχνολογίες. Υπάρχει μια εγγενής αντίφαση», υπογράμμισε. Σύμφωνα με τον ίδιο, ΗΠΑ και Κίνα κυριαρχούν στην τεχνητή νοημοσύνη, ενώ οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις «ξεκινούν με μειονέκτημα λόγω υπερρύθμισης και υψηλού ενεργειακού κόστους».

Το ελληνικό επιχειρείν

Για την Ελλάδα τόνισε ότι η δομή της οικονομίας περιορίζει τα περιθώρια: «η πλειοψηφία των επιχειρήσεων είναι ατομικές, χωρίς πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα, με προβλήματα χρηματοδότησης και επιβίωσης». Έτσι, οι ευρωπαϊκές παθογένειες “μεταφράζονται” ακόμα πιο έντονα στην ελληνική πραγματικότητα.

Δημόσιο ή ιδιωτικό; «Ξεπερασμένο δίλημμα»

Στο ερώτημα ποιος θα οδηγήσει την ανάπτυξη, απάντησε ότι το δίλημμα είναι παρωχημένο: «Ζούμε στην εποχή Τραμπ, που έχει φέρει υπερπολιτικοποίηση της οικονομίας… δημιουργούνται μηχανισμοί που επαναφέρουν έναν ιδιότυπο κρατισμό. Πρέπει να σκεφτόμαστε με τους νέους όρους που θέτει η μεγάλη χώρα του καπιταλισμού».

Η Ευρώπη θεατής στην ΑΙ

Αν και η ΕΕ διαθέτει ισχυρό πλαίσιο προστασίας δεδομένων και πλέον κανονισμό για την ΑΙ, ο Βενιζέλος σημείωσε ότι «παρακολουθούμε ως ΕΕ. Δεν είμαστε πρωταγωνιστές». Η «φούσκα» στο χρηματιστήριο της ΑΙ και ο τεχνολογικός αγώνας παίζουν κυρίως στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Για την «κρίση κυβερνησιμότητας»

Κληθείς να σχολιάσει τη φράση περί «μη διακυβερνήσιμης χώρας», διευκρίνισε: «Η χώρα έχει κυβέρνηση με κοινοβουλευτική πλειοψηφία… πορευόμαστε προς εκλογές χωρίς να είναι φανερό ποια κυβέρνηση θα σχηματιστεί». Θύμισε ότι οι συμμαχικές κυβερνήσεις είναι κανόνας στην Ευρώπη και βοήθησαν και την Ελλάδα στην κρίση, επιμένοντας στην ανάγκη για συναίνεση και ουσιαστικό δημόσιο διάλογο: «Δεν μπορούμε να πάρουμε μεγάλες πρωτοβουλίες» χωρίς αυτά.

Η «παγίδα» της συγκυρίας

Ολοκληρώνοντας, μίλησε για τη διπλή χρονικότητα της δημοκρατίας: «Η δημοκρατία κινείται συγκυριακά… όμως κρίνεσαι ιστορικά». Το πρόβλημα, όπως είπε, είναι η αντίφαση ανάμεσα στην ιστορική κρίση και τη βραχυπρόθεσμη συγκυρία, μια «παγίδα» που στην Ελλάδα είναι πολύ βαθιά.