Κατά την περιοδεία του στο Περιστέρι, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος σημείωσε ότι η παρουσία του εκεί συνδέεται με την ανάγκη να ακουστεί «η πραγματική ανάγκη της κοινωνίας», όπως είπε, μέσα από συζητήσεις με εργαζόμενους, καταστηματάρχες και εκπροσώπους του δήμου. Τόνισε πως το βασικό ζητούμενο που αναδεικνύεται σήμερα είναι το αυτονόητο: «να μπορεί να βγει ο μήνας».
Κριτική στον πρωθυπουργό για ακρίβεια και «υπερκέρδη»
Ο κ. Φάμελλος υποστήριξε ότι «χρειαζόμαστε μια πιο δημοκρατική, πιο προοδευτική κοινωνία» και άσκησε κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, λέγοντας ότι «το μόνο το οποίο εξασφαλίζει είναι τα υπερκέρδη της ΔΕΗ, των τραπεζών και των ‘γαλάζιων ακρίδων’». Παράλληλα, ανέφερε ότι υπάρχει «μια μεγάλη ‘κοιλιά’ σήμερα στην αγορά» και ότι «ο κόσμος δεν χαμογελάει», μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, αποτυπώνεται και σε τοπικό επίπεδο.
Αιτήματα για 13ο-14ο μισθό, συμβάσεις, 13η σύνταξη και δήμους
Στρέφοντας την τοποθέτησή του στις παρεμβάσεις που θεωρεί αναγκαίες, κάλεσε τον πρωθυπουργό «να σταματήσει να αμύνεται υποκριτικά» και να προχωρήσει σε συγκεκριμένα μέτρα: «να δώσει τον 13ο και 14ο μισθό», «να προστατεύσει και να ενισχύσει τις συλλογικές συμβάσεις» και «να δώσει τη 13η σύνταξη». Επέμεινε επίσης ότι χρειάζεται στήριξη της αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών, καθώς και ενίσχυση του αγροτικού κόσμου και της αποκέντρωσης.
Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε πως ένα ακόμη πλήγμα που, κατά την εκτίμησή του, δρομολογείται για τους δήμους είναι το κλείσιμο των σχολικών επιτροπών στους μεγάλους δήμους, κάτι που –όπως είπε– θα οδηγήσει στο να μείνουν τα σχολεία «χωρίς τα βασικά αναλώσιμα της λειτουργίας». Επιπλέον, κάλεσε την κυβέρνηση «να σταματήσει να έχει ιδιαίτερες σχέσεις με τους ‘Φραπέδες’ και τους ‘Χασάπηδες’» και «να ακούει τον πολίτη, τον επιχειρηματία και την Αυτοδιοίκηση».
Κάλεσμα για προοδευτική ενότητα και το «εμείς» της Αριστεράς
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συνέδεσε τα παραπάνω με την ανάγκη μιας ευρύτερης συσπείρωσης, λέγοντας ότι «γι’ αυτό πρέπει να υπάρχει μία μεγάλη προοδευτική ενότητα, για να έχουμε γρήγορα προοδευτική κυβέρνηση». Απαντώντας σε παρατήρηση ότι οι εκκλήσεις του για συμμαχία προοδευτικών δυνάμεων δεν βρίσκουν ανταπόκριση, υποστήριξε ότι στην κοινωνία ακούγεται το αίτημα «‘Βρείτε τα για να φύγουν το συντομότερο, δεν αντέχουμε άλλο’».
Σε αυτό το σημείο έθεσε ως κεντρικό δίλημμα την υπέρβαση των κομματικών εγωισμών, τονίζοντας ότι «πάνω από το κομματικό συμφέρον» πρέπει να μπαίνει το συμφέρον της κοινωνίας. Όπως είπε, «χρειάζεται να υπάρχει ένα ‘εμείς’, αλλά προοδευτικό ‘εμείς’, το ‘εμείς’ της κοινωνίας και του λαού», καταλήγοντας στη φράση: «Αυτό είναι η Αριστερά: το ‘εμείς’ της κοινωνίας και του λαού».
Αν η Αθήνα είχε καρδιά, αυτή θα χτυπούσε σίγουρα στην οδό Ερμού. Είναι ο δρόμος που ενώνει το Σύνταγμα με το Μοναστηράκι, το παλιό με το νέο, την πολυτέλεια με την παράδοση. Για τους επισκέπτες είναι ο Νο1 προορισμός για shopping, για τους μεσίτες ο πιο ακριβός δρόμος της χώρας και για εμάς τους Αθηναίους, το σταθερό σημείο συνάντησης. Πόσα όμως γνωρίζουμε πραγματικά για την ιστορία του δρόμου που φέρει το όνομα του θεού του εμπορίου;
Το Όνομα: Ονομάστηκε προς τιμήν του Ερμή, του αγγελιοφόρου των θεών και προστάτη του εμπορίου, σηματοδοτώντας από την αρχή τον εμπορικό της χαρακτήρα.
Η Χάραξη: Είναι ένας από τους πρώτους δρόμους της σύγχρονης Αθήνας. Σχεδιάστηκε το 1833 από τους αρχιτέκτονες Κλεάνθη και Σάουμπερτ.
Το Ρεκόρ: Κατατάσσεται σταθερά ανάμεσα στους ακριβότερους εμπορικούς δρόμους παγκοσμίως (μαζί με την 5th Avenue και την Champs-Élysées) όσον αφορά τις τιμές ενοικίασης καταστημάτων.
Η Σωτηρία: Ο ναός της Καπνικαρέας, που βρίσκεται στη μέση του δρόμου, κινδύνεψε με κατεδάφιση το 1834 για να μην χαλάσει η ευθεία του δρόμου, αλλά διασώθηκε με παρέμβαση του Λουδοβίκου της Βαυαρίας.
Η Μεταμόρφωση: Το τμήμα από το Σύνταγμα μέχρι την Αιόλου πεζοδρομήθηκε το 1997, αλλάζοντας οριστικά την εικόνα του κέντρου της Αθήνας.
Η Πρωτιά: Υπήρξε ο πρώτος δρόμος της Αθήνας που φιλοξένησε καταστήματα με “Ευρωπαϊκά είδη” και γυναικεία μόδα τον 19ο αιώνα, καθιερώνοντας τον όρο “ψώνια στην Ερμού”.
Μισογυνισμός. Μια ακόμη από τις λέξεις-καραμέλες της politically correct κουλτούρας που έχει εδραιωθεί τα τελευταία χρόνια στο διαδίκτυο. Και όχι, αυτό το άρθρο δεν πρόκειται να προσπαθήσει να σας πείσει ότι κακώς ‘βαφτίζουμε’ το κάθε τι ως μισογυνιστικό, σεξιστικό κ.ο.κ, για τον πολύ απλό λόγο ότι το κάθε μικρό, αδιάφορο μήνυμα από τα χιλιάδες που μας βομβαρδίζουν σε καθημερινή, ολοήμερη βάση, είναι μισογυνιστικό και σεξιστικό. Από τα χιλιάδες ελληνικά (και όχι μόνο) μιμίδια (memes) που κυκλοφορούν σε κάθε γωνιά του διαδικτύου με πρωταγωνιστές-θύματα ερωτικές συντρόφους ανδρών, μέχρι το σχόλιο της αγαπημένης εκείνης θείας στο οικογενειακό τραπέζι, για την οποία ‘καλά είναι τα πτυχία, αλλά γυναίκα είσαι, άντρα και παιδιά χρειάζεσαι, όχι χαρτιά’, ο μισογυνισμός αποτελεί ένα από τα πιο επίμονα και διαβρωτικά ‘μικρόβια’ του ανθρώπινου μυαλού, που αποδεικνύονται ολοένα και ανθεκτικότερα στις ‘αντιβιώσεις’ της κριτικής σκέψης και της ανθρωπιστικής εκείνης ηθικής που μάταια μοχθούν ουκ ολίγοι φορείς να ‘χορηγήσουν’.
Τι συμβαίνει όμως όταν ο μισογυνισμός παύει να αποτελεί μία ακόμη έκφανση της ανθρώπινης κακίας, που όπως και η ανθρώπινη βλακεία, είναι πιθάρια δίχως πάτο; Στα κοινωνικά δίκτυα, στα φόρουμ αλλά και στην καθημερινή ζωή, ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ανδρών αναπαράγει λόγο που εκφράζει ως επί το πλείστον θυμό, απογοήτευση, μέχρι και αφιλτράριστο, ‘αμόλυντο’ μίσος προς τις γυναίκες. Για αυτούς τους άνδρες – που σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν κάποια αμελητέα μειοψηφία- ο μισογυνισμός είναι κάτι πολύ βαθύτερο. Είναι ένα μέσο κοινωνικοποίησης. Ειδικά οι νεαρότεροι άντρες, όντας επηρεασμένοι από την περιάζουσα ατμόσφαιρα εντός και εκτός οθόνης, μαθαίνουν να επιβεβαιώνουν και να βασίζουν την ταυτότητά τους μέσα από την ευρύτερη απαξίωση των γυναικών. Με άλλα λόγια, ο μισογυνισμός για αυτούς αποτελεί μέσο ένταξης σε ένα κοινωνικό σύνολο για το οποίο η απαξίωση αυτή αποτελεί το ‘νορμάλ’, τη φόρμα συμπεριφοράς ώστε να λάβουν την αναγκαία για εκείνους αποδοχή από τους υπόλοιπους άνδρες.
Το ερώτημα λοιπόν που γεννάται είναι γιατί; Γιατί είναι ο μισογυνισμός το κυρίως αποδεκτό μέσο κοινωνικοποίησης για τους άνδρες από την νηπιακή κιόλας ηλικία; Ας φέρουμε στο νου μας εικόνες ή και μνήμες από τα σχολικά μας χρόνια: όλη η τάξη παίζει έξω στην αυλή, την ώρα του διαλείμματος. Ξαφνικά, ένα αγοράκι σκοντάφτει και αρχίζει να κλαίει. Η σχεδόν συλλογική αντίδραση συμμαθητών και καθηγητών είναι να πουν στο παιδάκι να ‘μην κλαίει σαν κορίτσι’. Όσο το αγόρι μεγαλώνει και εξελίσσεται, τόσο το κάθε τι ‘κοριτσίστικο’ θεωρείται στην καλύτερη ντροπιαστικό και στη χειρότερη αηδιαστικό. Μέχρι που κάπου εκεί στην εφηβεία, όπου το αγόρι παύει να μοιάζει με παιδί και αρχίζει να φέρνει περισσότερο σε νέο άνδρα, αρχίζει να συνειδητοποιεί πως αυτό που κάποτε θεωρούσε αηδιαστικό και ντροπιαστικό, ένα κορίτσι, τώρα τον ελκύει και νιώθει την ανάγκη να βρίσκεται κοντά του, να το αγγίξει, να το γνωρίσει – έστω και μόνο σαρκικά. Πώς όμως είναι δυνατόν να ξεπεράσει κανείς μια σχεδόν ολόκληρη ζωή εμπειριών όπου η αγάπη – και όχι απλά η σωματική επιθυμιά – αποτελεί προνόμιο ανδρικό; Ας αναλογιστούμε και για μια στιγμή τι σημαίνει αγάπη: ο αμοιβαίος σεβασμός, η αποδοχή και προσφορά στήριξης, η έννοια του ανήκειν, ίσα ίσα για να θέσουμε ένα συμπεριληπτικό πλαίσιο του όρου. Όταν λοιπόν σαν κοινωνικό σύνολο διδάσκουμε στα αγόρια μας να ‘δέχονται’ αγάπη από άλλους άνδρες και όχι από τις γυναίκες στη ζωή τους – με μια μικρή εξαίρεση ίσως για τις μητέρες – πως περιμένουμε να ορίσουμε την αγάπη μεταξύ ερωτικών συντρόφων ή ακόμη και συζύγων με όρους πέρα από την επιθυμία για ερωτική συνεύρεση με μη-άνδρα, δηλ. γυναίκα;
Δεν διδάσκουμε στα αγόρια πως να αγαπούν. Τα διδάσκουμε μονάχα πως να επιθυμούν, πώς να ποθούν και μάταια πασχίζουμε να βαφτίσουμε τον πόθο Αγάπη. Θεωρητικές ακαδημαϊκοί συγγραφείς του ριζοσπαστικού φεμινισμού όπως η Andrea Dworkin (Intercourse, 1987) και αργότερα η Eve Kosofsky Sedgwick, θέτουν αυτή τη συνθήκη ως ομοκοινωνική επιθυμία ή ομοκοινωνική έλξη. Αυτοί οι όροι περιγράφουν με μεγάλη ακρίβεια τη σημερινή κοινωνικοποίηση των νεαρών ανδρών και την ωφελιμιστική προσέγγιση τους τόσο ως προς τις σχέσεις τους με τις γυναίκες όσο και στο να βρουν και να εδραιώσουν την θέση τους ως άντρες στην μεταξύ τους κυριαρχία. Πολύ λιγότερο συχνά, ειδικότερα στις νεότερες γενιές, θα δούμε ερωτικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του αντίθετου φύλου να έχουν την φόρτιση, τον ανταγωνισμό, την αντίληψη ως ‘ομοίου’, τον θαυμασμό και τη συναισθηματική εγγύτητα που διαθέτουν οι σχέσεις των ανδρών μεταξύ τους.
Και επειδή ακριβώς ως κοινωνία δεν διδάξαμε ποτέ στα αγόρια μας πως να μεταφράζουν την αγάπη προς μια κοπέλα σε κάτι που δεν αρχίζει και τελειώνει με τη συνουσία, το καθήκον αυτό το ανέλαβαν οι influencers και οι κατ’ ιδία ομολογία dating coaches, οι οποίοι όχι απλά δεν βελτιώνουν την κατάσταση αλλά προς άγραν ακολούθων και likes, αναπαράγουν μισογυνιστικές ιδέες, τάσεις και τρόπους ζωής. Αυτό από μόνο του, σε μια πρώτη ανάγνωση, καταδεικνύει τον άμεσο κίνδυνο για τον ίδιο τον εκάστοτε νέο, για τον οποίο αυτή η ‘γνώση’ μπορεί ήδη να έχει κοστίσει χρηματικά (πολλοί από τους εν λόγω coaches προωθούν προγράμματα εκμάθησης flirting και τεχνικών προσέγγισης επί χρηματικού αντιτίμου) και ίσως και ψυχικά, χωρίς ο ίδιος να έχει απαραίτητα επίγνωση της έκτασης της ζημιάς που ενδέχεται να έχει ήδη προξενηθεί. Σε μια όμως δεύτερη, ίσως πιο φιλοσοφική ανάγνωση, ο κίνδυνος για την συνοχή του κοινωνικού ιστού είναι κάτι παραπάνω από υπαρκτός.
Οι ίδιες οι γυναίκες, αξίζει να τονίσουμε, πως δεν άμοιρες ευθυνών ή αέναα θύματα της ομοκοινωνικής έλξης που κατά ορισμένους θεωρητικούς αποτελεί τη βάση της κοινωνίας των ανδρών. Αντίστοιχοι influencers και dating coaches έχουν αναδυθεί από την ‘αντίπερα όχθη’ του ίντερνετ, προωθώντας παρόμοια ρητορική και στόχους με τους αρσενικούς συναδέλφους τους. Ο κοινός παρονομαστής είναι ένας: οι νέοι άνθρωποι – και όχι μόνο- λειτουργούν ανταγωνιστικά μεταξύ τους, αναπαράγοντας στερεότυπα τα οποία εφαρμόζουν στην δική τους καθημερινότητα, πολλές φορές χωρίς να συνειδητοποιούν επαρκώς τις συνέπειες αυτών των ρητορικών για την ποιότητα ζωής των ίδιων όσο και για την κοινωνία στην οποία θα κληθούν να ανταποκριθούν και να προσαρμοστούν. Η διάβρωση του κοινωνικού ιστού, επομένως, αποτελεί την πιο επιζήμια και εν δυνάμει αυτοκαταστροφική απόρροια μιας τέτοιας μορφής κοινωνικοποίησης, βασισμένη στην πόλωση και το άκριτο μίσος προς τον έτερο – όποια μορφή και αν αυτός έχει.
Κι όμως, η ολική (αυτο)καταστροφή των διαπροσωπικών σχέσεων και κατά συνέπεια της κοινωνίας, δεν είναι μονόδρομος. Και δεν χρειάζεται να είναι. Τα τελευταία χρόνια δε, με τις ολοένα και αυξανόμενες επιμορφώσεις σε διάφορες υποδομές του εκάστοτε κράτους και όχι μόνο, τα κορίτσια είναι λίγο-πολύ επαρκώς ενημερωμένα για πολλές εκφάνσεις του μισογυνισμού, ακόμη και για τις λιγότερο εμφανείς ‘με γυμνό μάτι’. Για να αποτραπεί όμως αυτή η εισροή νέων αγοριών προς τον εκάστοτε ιντερνετικό γκουρού των σχέσεων και του έρωτα, αυτές οι ίδιες υποδομές, παρά τα εμφανή μειονεκτήματα που μπορεί να τις ταλανίζουν και να αποτελούν το αντικείμενο δικαιολογημένων ή μη κριτικών, οφείλουν να επεκταθούν προς εκείνα. Προγράμματα, επιμορφώσεις, ειδικά διαμορφωμένα εκπαιδευτικά συστήματα και τακτικές, τόσο στο σχολείο όσο και στην οικογένεια, είναι λίγα μόνο από τα βήματα που αργά αλλά σταθερά μπορούν να διαπλάσουν σωστά την ευαίσθητη ψυχοσύνθεση του νέου χωρίς να δημιουργούν τόσο βαθιά συναισθηματικά κενά που οδηγούν το νεαρό αγόρι να τα καλύψει με τον λόγο του καλοθελητή αγνώστου – dating coach του διαδικτύου.
Τελευταίο και ίσως σημαντικότερο βήμα είναι το παράδειγμα. Τα παιδιά, ανεξάρτητου φύλου, μαθαίνουν να αντιλαμβάνονται τον κόσμο και την θέση τους μέσα σε αυτόν όχι από τα λόγια του γονιου από τις πράξεις του. Ας τελειώνουμε επιτέλους με το ‘τα αγόρια δεν κλαίνε’ ή ‘μόνο τα κορίτσια φοβούνται’. Εάν οι πατέρες του σήμερα δεν γίνουν οι ίδιοι πρότυπα υγιούς αρρενοπώτητας, αν δεν κάνουν εκείνοι το πρώτο βήμα να αναγνωρίσουν την εγγενή τοξικότητα της μισογυνιστικής απόχρωσης πιθανών βιωμάτων τους και δεν υιοθετήσουν οι ίδιοι, μέσα από τη στάση τους, αυτή την απίστευτα εξωφρενική ιδέα ότι οι γυναίκες δεν είναι ξέχωρο ‘είδος, ένας παράλληλος κόσμος που ουδεμία σχέση μπορεί να έχει με την δική τους ύπαρξη, τότε όση δουλειά και να γίνει από το κράτος, την εκπαίδευση και τον ακτιβισμό των υπερμάχων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αυτή θα αναιρεθεί τη στιγμή που το παιδί θα βρεθεί ξανά μέσα στην οικογένεια.
Γιατί, αν υπάρχει κάτι πραγματικά ντροπιαστικό, δεν είναι – και δεν ήταν ποτέ πραγματικά – το να μοιάζει κανείς ‘σαν κορίτσι’. Η αληθινή ντροπή βρίσκεται στο να νομίζει κάποιος πως η αξία του εξαρτάται από ένα τυχαίο χαρακτηριστικό της γέννησής του, μια ψευδαίσθηση που δεν αποκαλύπτει καμία ουσιαστική αρσενική υπεροχή, αλλά μόνο το εύρος της άγνοιας που τη στηρίζει.
Τη βαρύτητα του χαρτοφυλακίου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για την καθημερινότητα των πολιτών και την κοινωνική συνοχή ανέδειξε ο Βασίλης Κικίλιας, σημειώνοντας ότι η ακτοπλοΐα, η ποντοπόρος ναυτιλία, η ασφάλεια επιβατών και πληρωμάτων, η λειτουργία των λιμανιών, η αστυνόμευση των θαλάσσιων συνόρων, το κόστος μετακίνησης και η στήριξη των νησιωτών συνδέονται άμεσα με την οικονομία της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε πως «το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής δεν έχει την πολυτέλεια της παραμικρής αδράνειας, ούτε των εύκολων λύσεων».
Ακτοπλοϊκά εισιτήρια: από προαναγγελθείσες αυξήσεις σε μειώσεις και προσφορές
Σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο υπουργός αναφέρθηκε ειδικά στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, υπενθυμίζοντας ότι όταν ανέλαβε πέρυσι το υπουργείο οι εταιρείες είχαν προαναγγείλει αυξήσεις έως 15%, μετά από επτά συνεχόμενα χρόνια ανατιμήσεων. Όπως είπε, για πρώτη φορά στην επταετία αυτή οι αυξήσεις δεν υλοποιήθηκαν, ενώ μέσω παρεμβάσεων και του ανταγωνισμού της αγοράς καταγράφηκαν μειώσεις και προσφορές έως 32%, οι οποίες –κατά την τοποθέτησή του– λειτούργησαν ως στήριξη για την ελληνική οικογένεια.
«Πρώτη προτεραιότητα η προστασία και η ασφάλεια»
Ο Βασίλης Κικίλιας παρέπεμψε και στο έργο που υλοποιήθηκε σε προηγούμενα χαρτοφυλάκια (Υγεία, Τουρισμός, Πολιτική Προστασία και πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ»), υπογραμμίζοντας ότι στη Ναυτιλία χρέος είναι «να στηρίζουμε τη ναυτοσύνη, τα νησιά και τους νησιώτες μας, να ενισχύουμε την ελληνική οικονομία και πρωτίστως, να προστατεύουμε τα θαλάσσια σύνορα της χώρας και την ασφάλεια των πολιτών».
Λιμενικό: πολυδιάστατος ρόλος από διάσωση έως έλεγχο υποδομών
Κεντρικό εργαλείο αυτής της προσπάθειας, σύμφωνα με τον υπουργό, είναι το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή, που έχει συνεχή ρόλο στην αστυνόμευση λιμένων και εθνικών υδάτων. Όπως περιέγραψε, η αποστολή του εκτείνεται από την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα και του θαλάσσιου περιβάλλοντος, έως την εποπτεία της νομιμότητας στις θαλάσσιες μεταφορές, τον έλεγχο της αλιείας και την αστυνόμευση κρίσιμων υποδομών εντός των χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ.
«ΑΙΓΙΣ 2», κέντρο επιχειρήσεων και αναβάθμιση VTMIS
Για το επόμενο διάστημα, ο κ. Κικίλιας ανέφερε ότι Υπουργείο και Λιμενικό περνούν σε νέα εποχή με αιχμή το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ 2», το οποίο χαρακτήρισε εμβληματικό εξοπλιστικό σχέδιο συνολικού εκσυγχρονισμού μέσων, υποδομών και επιχειρησιακής δράσης. Στο πλαίσιο αυτό έκανε λόγο για νέα πλοία ανοικτής θαλάσσης, παράκτια περιπολικά, ταχέα καταδιωκτικά, καθώς και εναέρια, επιφανείας και υποβρύχια drones, μαζί με σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό.
Παράλληλα, προχωρά –όπως είπε– η δημιουργία σύγχρονου Κέντρου Επιχειρήσεων με πλήρη εικόνα σε πραγματικό χρόνο, αλλά και η αναβάθμιση του Εθνικού Συστήματος VTMIS με νέα ραντάρ, αισθητήρες και θερμικά μέσα, ώστε να ενισχυθεί η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Ταυτόχρονα, δρομολογείται και ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός του υπουργείου για μείωση γραφειοκρατίας και ταχύτερη εξυπηρέτηση πολιτών και επαγγελματιών.
Γεωπολιτικές εξελίξεις και θωράκιση της ελληνικής ναυτιλίας
Κλείνοντας, ο υπουργός αναφέρθηκε στις διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις και στις επιπτώσεις τους στη ναυτιλία, επιμένοντας ότι η ασφάλεια των πλοίων και των ναυτικών είναι αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Όπως σημείωσε, το Υπουργείο στηρίζει την ελληνική ναυτιλία διεθνώς, παρεμβαίνοντας όπου απαιτείται σε διπλωματικό επίπεδο, ενώ συμμετέχει και στηρίζει ευρωπαϊκές επιχειρήσεις για την ασφάλεια των διεθνών θαλάσσιων οδών, αναδεικνύοντας τη ναυτιλία ως κρίσιμο πυλώνα του παγκόσμιου εμπορίου.
Με αφορμή συζήτηση με πολίτες στον δήμο Λυκόβρυσης – Πεύκης, λίγο πριν το μεσημέρι του Σαββάτου, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης απηύθυνε κάλεσμα «στις προοδευτικές, δημοκρατικές δυνάμεις που έχουν κοινές αγωνίες με εμάς», ώστε «να έρθουν κοντά μας και να δώσουμε μαζί τον αγώνα της πολιτικής αλλαγής». Με το συνέδριο του κόμματος στα τέλη Μαρτίου να πλησιάζει, μίλησε για ένα «συνέδριο-βατήρα για τη νίκη», «ανοιχτό για διάλογο» και «ενότητας και προοπτικής», τονίζοντας ότι η παράταξη «θα πάει οργανωμένη και ανοιχτή».
«Μονόδρομος η πολιτική αλλαγή» και επίθεση στην κυβέρνηση
Σε υψηλούς τόνους, ο κ. Ανδρουλάκης υποστήριξε ότι η κυβέρνηση έχει αποτύχει και διερωτήθηκε: «Τι πάει καλά για να ζητάει με αλαζονικό τρόπο ο κ. Μητσοτάκης τρίτη θητεία;». Επέμεινε πως «όλα δείχνουν ότι είναι μονόδρομος η πολιτική αλλαγή» και πως ζητούμενο είναι «η ήττα ενός κλειστού διεφθαρμένου συστήματος» που, κατά την εκτίμησή του, παράγει «νέα και μεγάλα προβλήματα». Στην κριτική του ενέταξε μια σειρά υποθέσεων, αναφέροντας χαρακτηριστικά «υποκλοπές, τηλεδιοίκηση “717”, ΟΠΕΚΕΠΕ, κόκκινα δάνεια, “Πάτσηδες”», ενώ συνέδεσε τη σημερινή κατάσταση με το 2009, λέγοντας ότι τότε «μας παρέδωσαν μία χρεοκοπημένη οικονομία» και ότι τώρα «η Ελλάδα οδηγείται στη θεσμική παρακμή».
Ευλογιά, αγρότες και «καθαρές απαντήσεις» πριν τη συνάντηση στο Μαξίμου
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε τον πρωθυπουργό να δώσει δημόσιες εξηγήσεις με αφορμή, όπως είπε, την αποκάλυψη από τη βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Ε. Λιακούλη επιστολής αρμόδιου Ευρωπαίου Επιτρόπου από τον Οκτώβριο, με την οποία ζητείται να ενταχθούν ως συμπληρωματικό μέτρο οι τοπικοί εμβολιασμοί για τον περιορισμό της ευλογιάς. Ενόψει της συνάντησης της Δευτέρας με αγρότες και κτηνοτρόφους, σημείωσε ότι θα πρέπει να εξηγηθεί «γιατί χάθηκαν με την ευλογιά μισό εκατομμύριο ζώα», υποστηρίζοντας πως είχαν προταθεί τοπικοί εμβολιασμοί, αλλά είχε δοθεί η απάντηση ότι «δεν επιτρέπονται». Με αυτό το πλαίσιο, έθεσε το ερώτημα: «Καθαρές απαντήσεις: τελικά κ. Μητσοτάκη ποιος λέει την αλήθεια; Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή εσείς;».
Θεσμικές τομές, άρθρο 86 και «αυτονομία στην πολιτική»
Ως κεντρικό ζητούμενο στη συνταγματική αναθεώρηση, ο κ. Ανδρουλάκης έθεσε την ενίσχυση της αξιοπιστίας των θεσμών, δηλώνοντας ότι «το άρθρο 86 θα τροποποιηθεί» ώστε να μην υπάρχουν «υπουργοί στο απυρόβλητο». Παράλληλα, μίλησε για θωράκιση των ανεξάρτητων αρχών, αλλαγές ώστε η ηγεσία της Δικαιοσύνης να προκύπτει από ευρύτερη επιλογή και όχι από την εκάστοτε κυβέρνηση, καθώς και για κανόνες που θα αποτρέπουν, όπως είπε, τη «βολική» μετάβαση δικαστικών σε θέσεις εξουσίας μετά την αφυπηρέτηση. Στο πολιτικό του μήνυμα πρόσθεσε ότι «χρειάζεται μια άλλη πολιτική», η οποία δεν θα ασκηθεί «ούτε από Μεσσίες, ούτε από πρόσωπα που κρίθηκαν και καταδικάστηκαν οι πολιτικές τους επιλογές», ενώ έδωσε έμφαση στην αυτονομία από οικονομικά συμφέροντα, λέγοντας πως πρέπει να επιλεγούν πολιτικοί «χωρίς εξαρτήσεις» και όχι «πολιτικοί “υπάλληλοι” της εγχώριας ολιγαρχίας». Κλείνοντας, τόνισε πως «δεν θα κάνουμε χατίρια σε κανέναν ισχυρό» και ότι το ΠΑΣΟΚ επιδιώκει να γίνει «ο μεγάλος νικητής στις επόμενες εθνικές εκλογές», με «πρωταγωνιστή τον λαό».
Νέα περιστατικά παραβάσεων των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας του FIR Αθηνών και παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου καταγράφηκαν χθες, Σάββατο, στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, από τουρκικά αεροσκάφη.
Δύο UAV με τέσσερις παραβάσεις και πέντε παραβιάσεις
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έγιναν γνωστά, δύο UAV (drones) προχώρησαν σε τέσσερις παραβάσεις και σε πέντε παραβιάσεις, εντείνοντας για ακόμη μία φορά την κινητικότητα στην περιοχή.
Αναγνώριση και αναχαίτιση «κατά πάγια πρακτική»
Όπως ενημέρωσε το ΓΕΕΘΑ, τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες, κατά πάγια πρακτική, στο πλαίσιο των προβλεπόμενων διαδικασιών.
Η «παγωνιά» κάνει την εμφάνισή της και, από την Παρασκευή (17/1) έως και τη Δευτέρα, ο καιρός αναμένεται να κινηθεί σε χειμερινό μοτίβο με χαμηλές θερμοκρασίες, ενισχυμένους ανέμους και χιονοπτώσεις. Ψυχρές αέριες μάζες που κινούνται από τη Ρωσία εκτιμάται ότι θα επηρεάσουν μεγάλο μέρος της Ελλάδας, οδηγώντας σε αισθητή επιδείνωση των συνθηκών.
Βροχές στα ανατολικά και νότια, χιόνια σε ορεινά και τοπικά χαμηλότερα υψόμετρα
Στο βασικό «κάδρο» του τριημέρου, η θερμοκρασία προβλέπεται να υποχωρήσει, με την πτώση να φτάνει έως και τους 10 βαθμούς σε ορισμένες περιοχές, ενώ θα εκδηλωθούν βροχές και χιόνια, με κατά τόπους πιο έντονα φαινόμενα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του meteo.gr, από σήμερα αναμένονται τοπικές βροχές κυρίως στα ανατολικά και νότια ηπειρωτικά τμήματα, καθώς και στην Κρήτη. Παράλληλα, τοπικές χιονοπτώσεις – κυρίως ασθενείς – προβλέπεται να σημειωθούν στα ορεινά, σε ημιορεινές περιοχές από την Κεντρική Στερεά και βορειότερα, αλλά και σε χαμηλότερα υψόμετρα της Θεσσαλίας, της Μακεδονίας και της Θράκης.
Άνεμοι έως 7 μποφόρ στο Αιγαίο
Οι άνεμοι θα πνέουν βορειοανατολικοί στο Αιγαίο, φτάνοντας έως τα 7 μποφόρ, ενώ στο Ιόνιο θα επικρατήσουν ανατολικοί άνεμοι έως και 6 μποφόρ.
Καλλιάνος: «Δεν θα πρέπει να αναμένουμε συνθήκες πυκνών χιονοπτώσεων»
Στην εκτίμησή του για τις χιονοπτώσεις, ο μετεωρολόγος Γιάννης Καλλιάνος τονίζει ότι το κύμα ψύχους (από το Σάββατο έως και την Τρίτη) θα δώσει κατά βάση ασθενή και τοπικά πρόσκαιρα μέτρια φαινόμενα, υπογραμμίζοντας πως «Δεν θα πρέπει να αναμένουμε συνθήκες πυκνών χιονοπτώσεων ή εκτεταμένων και σημαντικών χιονοστρώσεων», καθώς το σύστημα δεν διαθέτει τη δυναμική για τέτοια εξέλιξη.
Παράλληλα, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μεταβολής από την Τρίτη 20 Ιανουαρίου και μετά, σημειώνοντας ότι οι περισσότερες πιθανές «εκπλήξεις» θα μπορούσαν να αφορούν την περίοδο από εκείνη την ημέρα και έπειτα, με πιθανότητα για πιο πυκνές χιονοπτώσεις από τη Θεσσαλία και βορειότερα ακόμη και σε πολύ χαμηλά υψόμετρα, χωρίς όμως το σενάριο αυτό να έχει ακόμη ξεκαθαρίσει.
Στις αγροτικές κινητοποιήσεις, την ακρίβεια, τη συμφωνία Mercosur, τις πολιτικές εξελίξεις και τη μάχη κατά της παραπληροφόρησης αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, σε συνέντευξή του στην “Today Press”. Μεταξύ άλλων υπογράμμισε ότι «η κυβέρνηση και οι αγρότες δεν είναι αντίπαλοι αλλά σύμμαχοι» και ότι ο διάλογος είναι «ο μοναδικός τρόπος» ώστε να υπάρξουν ή να δρομολογηθούν λύσεις σε δίκαια αιτήματα.
Παράλληλα, σημείωσε ότι η κυβέρνηση επέδειξε ανοχή, αλλά, όπως τόνισε, «δεν μπορεί μια συγκεκριμένη επαγγελματική ομάδα να δημιουργεί προβλήματα σε όλη την υπόλοιπη κοινωνία». Ξεκαθάρισε ότι από την αρχή ζητήθηκε διάλογος «με ανοιχτούς δρόμους», προειδοποιώντας πως «αν υπάρξουν άλλες σκέψεις, ο νόμος θα εφαρμοστεί», καθώς, όπως είπε, «είμαστε κυβέρνηση όλων των Ελλήνων και δεν μπορούμε να λειτουργούμε με δύο μέτρα και δύο σταθμά».
Mercosur: «Δίχτυ προστασίας», ΠΟΠ/ΠΓΕ και εξαγωγές σε αγορά 270 εκατ.
Για τη συμφωνία Mercosur, ο κ. Μαρινάκης ανέφερε ότι πρόκειται για μια συμφωνία που, κατά την περιγραφή του, «δημιουργεί ένα πολύ ισχυρό δίχτυ προστασίας για τους Ευρωπαίους και Έλληνες παραγωγούς». Έδωσε ειδικό βάρος στην προστασία 21 ελληνικών προϊόντων ΠΟΠ και ΠΓΕ, αναφέροντας ενδεικτικά «τη φέτα, την ελιά Καλαμάτας και τη μαστίχα Χίου». Παράλληλα, υποστήριξε ότι η συμφωνία «δίνει ευκαιρίες για νέες εξαγωγές» σε μια αγορά 270 εκατομμυρίων καταναλωτών.
Στο πολιτικό σκέλος, άσκησε κριτική στα κόμματα της αντιπολίτευσης, υποστηρίζοντας ότι «δεν στήριξαν μια συμφωνία με μόνο θετικά για τους παραγωγούς», επιλέγοντας τη στάση του «όχι σε όλα».
Ακρίβεια: Παραδοχή προβλήματος και «όχι λεφτόδεντρα»
Για την ακρίβεια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναγνώρισε ότι «όποιος πει ότι δεν υπάρχει ζήτημα ακρίβειας, ζει σε άλλο σύμπαν», σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν πρόκειται για «ακρίβεια Μητσοτάκη», αλλά για ευρωπαϊκό φαινόμενο. Ανέφερε επίσης ότι από το 2019 η κυβέρνηση έχει μειώσει «83 άμεσους και έμμεσους φόρους», έχει αυξήσει τον κατώτατο μισθό κατά 36% και τον μέσο μισθό κατά 28%. Την ίδια στιγμή, ξεκαθάρισε ότι «δεν θα ρίξουμε τη χώρα στα βράχια για να γίνουμε πρόσκαιρα ευχάριστοι», προσθέτοντας τη φράση ότι «τα λεφτόδεντρα ξεράθηκαν».
Πολιτικές εξελίξεις, 2027 και «κρίση» των fake news
Ο Παύλος Μαρινάκης ανέφερε ακόμη ότι «οι πολίτες θα μας κρίνουν το 2027» με βάση το τι ειπώθηκε και τι παραδόθηκε, παραπέμποντας σε πεδία όπως το ψηφιακό κράτος, η μείωση της ανεργίας και η αντιμετώπιση της ανομίας. Για τη συνταγματική αναθεώρηση τη χαρακτήρισε «μεγάλη ευκαιρία» ώστε «να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας».
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη μάχη κατά της παραπληροφόρησης, λέγοντας ότι «τα fake news είναι μια κρίση που εξελίσσεται» και ότι «οι μισές αλήθειες είναι πιο επικίνδυνες από τα μεγάλα ψέματα», περιγράφοντας τον κίνδυνο ως διαρκή και κλιμακούμενο.
Από τη Θεσσαλονίκη, με αφορμή την παρουσίαση της «Ιθάκης», ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πως «Το ταξίδι ξανάρχισε» και υπογράμμισε ότι η «ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη». Με αυτό το πλαίσιο, έδωσε το στίγμα μιας νέας πολιτικής διαδρομής που, όπως αποτυπώθηκε στην τοποθέτησή του, στοχεύει στη συγκρότηση μιας ισχυρής προοδευτικής πρότασης εξουσίας.
Προσανατολισμός σε νέο φορέα και «νέα μεταπολίτευση» για το κράτος
Ο πρώην πρωθυπουργός άφησε σαφές αποτύπωμα ότι κινείται προς την κατεύθυνση της ίδρυσης ενός νέου κόμματος, με αιχμή τη συνολική δημοκρατική μεταρρύθμιση του κράτους. Επανέφερε επίσης το αφήγημα για μια «ισχυρή Ελλάδα» που δεν θα είναι έρμαιο διεθνών εξελίξεων, μιλώντας για έναν νέο πατριωτισμό σε συνδυασμό με ένα νέο, ισχυρό κράτος. Στο ίδιο πνεύμα τόνισε: «Το κράτος όχι μόνο δεν επανιδρύθηκε (όπως εξαγγέλθηκε πριν από πολλά χρόνια) αλλά αναπαλαιώθηκε, χρειάζεται ρήξη, όχι διαχείριση. Είναι ανάγκη μία νέα μεταπολίτευση για ένα νέο ισχυρό δίκαιο κράτος. Κράτος για όλους, όχι εργαλείο για λίγους».
Αιχμές για τον κατακερματισμό και έμφαση σε «κυβερνώσα» προοδευτική δύναμη
Παίρνοντας θέση στη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από νέα εγχειρήματα στον προοδευτικό χώρο, έκανε αναφορά –χωρίς να κατονομάζει– στο κλίμα που διαμορφώνεται με το υπό ίδρυση κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Όπως είπε, «Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα. Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης». Πρόσθεσε ότι «η επόμενη μέρα» μπορεί να αλλάξει μόνο με σχέδιο που θα «επουλώσει μεγάλες πληγές» και θα υλοποιήσει τις αναγκαίες προοδευτικές τομές, σημειώνοντας πως «δουλεύω και δουλεύουμε εντατικά και μεθοδικά αυτό το σχέδιο» και ότι «κερδίζει έδαφος» η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης που θα βάλει τέλος «στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς».
Επίθεση στο «επιτελικό κράτος» και κριτική στη στάση στα διεθνή
Ο Αλέξης Τσίπρας άσκησε κριτική στην κυβέρνηση για την αποτυχία του «επιτελικού κράτους» και για εκτεταμένη διαφθορά, ζητώντας να «τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών» και να υπάρξει εκδημοκρατισμός του κράτους «από κάτω μέχρι πάνω». Στο πεδίο της Δικαιοσύνης πρόταξε έναν διαφορετικό, «πιο δημοκρατικό και αντιπροσωπευτικό» τρόπο για την επιλογή της ηγεσίας και τις προαγωγές των δικαστικών, ενώ έθεσε και τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών, θεσμικά, στον έλεγχο του κράτους.
Παράλληλα, αναφέρθηκε εκτενώς στις διεθνείς εξελίξεις, λέγοντας ότι οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είναι αλληλέγγυοι «στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία», αλλά ταυτόχρονα «αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου». Στο ίδιο πλαίσιο επέκρινε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τη στάση του απέναντι στην παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας και επανέφερε το δίλημμα «συμμαχίες, όχι προστάτες», επιμένοντας ότι μια ισχυρή Ελλάδα δεν πρέπει να «δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα» αναζητώντας εύνοια ισχυρών, ενώ έκανε ειδική αναφορά στην υπόθεση της Βενεζουέλας και στην τοποθέτηση περί μη σχολιασμού της νομιμότητας.
Στον Φεβρουάριο μετέθεσε τις ανακοινώσεις για το όνομα και τις βασικές θέσεις του κόμματος Καρυστιανού η δικηγόρος και στενή συνεργάτιδά της, Μαρία Γρατσία. Όπως ανέφερε, μέσα στον ίδιο μήνα θα παρουσιαστούν οι θέσεις «προκειμένου ο καθένας να ασκήσει την κριτική του και να διαπιστώσει εάν τον εκφράζει ή όχι», δίνοντας έμφαση στη δημόσια αξιολόγηση των προτάσεων πριν από οτιδήποτε άλλο.
Μιλώντας στο Mega, η Μαρία Γρατσία περιέγραψε το ιδεολογικό αποτύπωμα ως ένα σχήμα που δεν θα έχει συγκεκριμένο κομματικό “χρώμα” με την παραδοσιακή έννοια. Αντίθετα, όπως είπε, ο προσανατολισμός θα είναι «στην εξυπηρέτηση του κοινού και δημόσιου συμφέροντος», με αιχμές στην αντιμετώπιση της διαφθοράς, την αποκατάσταση της ανεξάρτητης δικαιοσύνης και την επίλυση προβλημάτων που, κατά την ίδια, αντιμετωπίζουν οι πολίτες.
Ομάδες εργασίας και στόχος να «δοθεί οξυγόνο»
Η κ. Γρατσία σημείωσε ότι έχουν συγκροτηθεί ομάδες εργασίας που καλύπτουν «όλους τους τομείς, υγεία, οικονομία, εξωτερική πολιτική, άμυνα», υποστηρίζοντας πως, παρότι μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές κομματικές αφετηρίες, υπάρχει ένα κοινό σημείο αναφοράς: «Τους ενδιαφέρει το καλό της πατρίδας και της χώρας μας και το καλό των Ελλήνων πολιτών». Στο ίδιο πλαίσιο πρόσθεσε ότι το κόμμα Καρυστιανού επιδιώκει «να δώσει οξυγόνο» στους πολίτες, θέτοντας ως προτεραιότητα την ουσιαστική δουλειά και τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων θέσεων.
«Πρώτα οι θέσεις, μετά οι ρόλοι»
Σε ερώτηση για το ζήτημα της ηγεσίας, η Μαρία Γρατσία υποστήριξε ότι «την κυρία Καρυστιανού την ενδιαφέρει η δράση, την ενδιαφέρει το αποτέλεσμα, να αλλάξουν τα πράγματα για όλους» και ότι «δεν την ενδιαφέρει το ποιος θα ηγηθεί». Όπως εξήγησε, το βάρος θα πέσει πρώτα στη διαμόρφωση των θέσεων και στη συνέχεια θα αποφασιστούν οι επιμέρους ρόλοι, καθώς «για εμάς η πρώτη προτεραιότητα είναι η δουλειά».
