staging

Tag: Μαρία Καρυστιανού

  • Την παραίτηση της Καρυστιανού ζητά ο Σύλλογος Τεμπών – Τι απαντά η ίδια

    Την παραίτηση της Καρυστιανού ζητά ο Σύλλογος Τεμπών – Τι απαντά η ίδια

    Την παραίτηση της Μαρίας Καρυστιανού από τα καθήκοντα της προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών ζητούν τα μέλη του ΔΣ, μετά την ανακοίνωση της απόφασής της να προχωρήσει σε ίδρυση κόμματος. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ήδη από το Σάββατο (10/01) τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου απέστειλαν επιστολή προς την Μαρία Καρυστιανού, όπου, αφού την ευχαριστούν για όσα έχει κάνει έως τώρα, της ζητούν να αποχωρήσει από την προεδρία.

    Παραίτηση μόνο μέσω συνέλευσης

    Χθες, σε τηλεοπτική της συνέντευξη, η κυρία Καρυστιανού ανέφερε ότι θα αποχωρήσει από τον Σύλλογο εφόσον της ζητηθεί επισήμως μέσα από τη διαδικασία που προβλέπεται. Όπως είπε, θα παραιτηθεί «εφόσον της ζητηθεί επισήμως, μέσα από τη νορμάλ διαδικασία, μέσα από μια γενική συνέλευση και το αποτέλεσμα της συνέλευσης».

    Τι είπε για τον ρόλο της και τη Δικαιοσύνη

    Στην ίδια συνέντευξη, η κυρία Καρυστιανού εξήγησε γιατί δεν παραιτείται αυτόματα, υποστηρίζοντας ότι παραμένει προσηλωμένη στον σκοπό του Συλλόγου και ασκώντας κριτική σε τοποθετήσεις άλλων συγγενών και στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Όπως δήλωσε: «Ο λόγος που δεν παραιτούμαι από μόνη μου είναι ότι εγώ παραμένω πιστή σ’ αυτά που πορίζει ο σύλλογος, ως προς τον σκοπό της δημιουργίας και της ύπαρξής του. Δεν έχω αλλάξει καθόλου. Από μένα δεν θα ακούσετε το υβρεολόγιο που χρησιμοποιούν κάποιοι συγγενείς, το οποίο ταιριάζει με το υβρεολόγιο της ΝΔ, καλά, και των υπόλοιπων κομμάτων πλέον, δεν θα το ακούσετε, ούτε θα ακούσετε από μένα ότι με λίγο σπρώξιμο η Δικαιοσύνη θα λειτουργήσει. Γιατί εγώ έχω κάνει πάρα πολύ σπρώξιμο, όχι λίγο, και είδα ότι η Δικαιοσύνη παραμένει σταθερά ακλόνητη στη συγκάλυψη».

  • Φαραντούρης κατά Αρβανίτη για Καρυστιανού

    Φαραντούρης κατά Αρβανίτη για Καρυστιανού

    Πως δε θα ασχοληθεί με «Αρβανίτηδες» απάντησε σε συνέντευξή του σε σχετική ερώτηση ο Νικόλας Φαραντούρης ενώ τον κατηγόρησε πως καπηλεύτηκε τα κινήματα των πολιτών προεκλογικά, αναφερόμενος στην υπόθεση των Τεμπών.

    Ακόμα κατηγόρησε τον Κώστα Αρβανίτη πως δαιμονοποίησε την στήριξη στην κάθοδο στην πολιτική της Μαρίας Καρυστιανού και άφησε αιχμές για την δημοκρατικότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

    Δείτε το βίντεο:

  • Κάτω από τα Ραντάρ: Όταν η πολιτική ατζέντα αρχίζει από τον πόνο και τελειώνει στην υποψία

    Κάτω από τα Ραντάρ: Όταν η πολιτική ατζέντα αρχίζει από τον πόνο και τελειώνει στην υποψία

    Τις τελευταίες ημέρες, η συζήτηση γύρω από τη δημιουργία πολιτικού φορέα από τη Μαρία Καρυστιανού, τη μητέρα θύματος των Τεμπών που σήκωσε στα χέρια της το αίτημα για δικαιοσύνη, βγήκε από το περιθώριο και μπήκε στα σαλόνια της πολιτικής αντιπαράθεσης. Αυτήν τη φορά όχι με επίσημη ανακοίνωση, αλλά με σχόλιο της Δόμνας Μιχαηλίδου, υπουργού Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, η οποία είπε ότι δυσκολεύεται να κατανοήσει πώς “κάποιος που βιώνει τόσο πόνο μπορεί να τον μεταφράσει σε πολιτικό κίνημα”.

    Γιατί ενδιαφέρει αυτό; Όχι επειδή αφορά απλώς δύο δημόσια πρόσωπα, αλλά γιατί αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική τάξη αντιλαμβάνεται τον ίδιο τον δημόσιο βίο και την είσοδο νέων υποκειμένων στο πολιτικό πεδίο.

    Η Μιχαηλίδου δεν απέκλεισε απλώς μια πολιτική πρωτοβουλία· εξέφρασε αμφιβολία για την ίδια την ιδέα ότι ο προσωπικός πόνος μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική δράση. Τα λόγια της – ότι δεν μπορεί να “δει” πώς γίνεται ο πόνος αυτός πολιτικό εργαλείο – φέρνουν στο προσκήνιο ένα βαθύτερο ζήτημα: το πώς η πολιτική ελίτ αντιμετωπίζει ανθρώπους χωρίς πολιτικό παρελθόν που όμως μιλούν για το κράτος και τη λογοδοσία.

    Δεν είναι η πρώτη φορά που στην πολιτική “διδάσκεται” ποιος επιτρέπεται να μιλά δημόσια. Αλλά η σημασία αυτού του σχολίου δεν είναι μόνο προσωπική, είναι θεσμική. Η ελληνική πολιτική σκηνή έχει συνηθίσει να αναγνωρίζει ως “πολιτικά υποκείμενα” όσους έχουν διαδρομή μέσα στους μηχανισμούς, τα κόμματα ή την αυτοδιοίκηση. Η ιδέα ότι ένας πολίτης που έχασε το παιδί του μπορεί να διατυπώσει πολιτικό λόγο – και μάλιστα να τον μεταφράσει σε θεσμική πρωτοβουλία – είναι νέα. Και αυτό την καθιστά, για κάποιους, ύποπτη ή ακατανόητη.

    Το ζήτημα δεν είναι η Μιχαηλίδου ως πρόσωπο. Είναι η υποβόσκουσα νοοτροπία: ότι η πολιτική είναι παιχνίδι επαγγελματιών – όχι ανθρώπων με εμπειρίες που αφορούν τη δημόσια ευθύνη. Το να μιλήσει κάποιος για τον πόνο του δεν είναι πολιτική προσέγγιση. Το να μετασχηματίζει την εμπειρία σε λόγο που αφορά θεσμούς, λογοδοσία και κοινό καλό είναι. Και εδώ βρίσκεται το αίνιγμα: Μπορεί η πολιτική να νοηθεί ως χώρος αποκλειστικά των “ειδικών” – ή πρέπει να χωρά όσους έχουν άλλη γνώση: αυτήν που πηγάζει από την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα;

    Η απάντηση που έδωσε η Μιχαηλίδου – ρητή ή υπόρρητη – δεν είναι απλώς προσωπική άποψη. Είναι εικόνα του τρόπου με τον οποίο το πολιτικό σύστημα καθορίζει ποιος δικαιούται να μιλήσει για την πολιτική. Η συζήτηση για το αν η Καρυστιανού “πρέπει” ή “δεν πρέπει” να κάνει κόμμα είναι δευτερεύουσα. Το κρίσιμο είναι ότι αυτό το ερώτημα τέθηκε. Και όχι από μεμονωμένους πολίτες ή αναλυτές· από υπουργό της κυβέρνησης.

    Αυτό λέει κάτι βαθύτερο για το πώς η πολιτική τάξη βλέπει τον ίδιο τον πολίτη: είτε ως υποκείμενο συλλογικής δράσης, είτε ως προσωπικό πρόβλημα που δεν αντέχει δημόσιο λόγο. Κι αυτή η αντίληψη είναι ίσως το πιο μεγάλο εμπόδιο σε μια πολιτική κοινότητα που θέλει να ακούει, όλο και περισσότερο, από όλους όσοι έχουν πράγματι κάτι να πουν, ακόμα κι όταν αυτό πονάει.

  • Καρυστιανού: «Το Σύνταγμα έχει μετατραπεί σε κουρελόχαρτο»

    Καρυστιανού: «Το Σύνταγμα έχει μετατραπεί σε κουρελόχαρτο»

    Με νέα ανάρτησή της στο Facebook, η Μαρία Καρυστιανού εξαπολύει επίθεση τόσο κατά της κυβέρνησης όσο και κατά της αντιπολίτευσης, ζητώντας άμεση συνταγματική αναθεώρηση. Στο ίδιο κείμενο κάνει λόγο για «Σύνταγμα σε κατάσταση πολιορκίας», περιγράφοντας μια χώρα όπου, όπως υποστηρίζει, η διαπλοκή οδηγεί σε πλήρη απαξίωση του πολίτη και των θεσμών.

    «Κουρελόχαρτο» το Σύνταγμα και εικόνα θεσμικής εκτροπής

    Στην ανάρτησή της σκιαγραφεί, κατά την ίδια, μια γενικευμένη θεσμική εκτροπή, μιλώντας για απαξίωση θεσμών, σοβαρό πλήγμα στη δημοκρατία και αποφάσεις που λαμβάνονται σε βάρος της κοινωνίας. Όπως σημειώνει, το Σύνταγμα έχει μετατραπεί σε «κουρελόχαρτο», ενώ συνδέει αυτή την εικόνα με ευρύτερες εξελίξεις, όπως τον αφανισμό του πρωτογενούς τομέα και τη συνολική απαξίωση του πολίτη.

    Στο μεταξύ, δημοσιεύματα καταγράφουν και επιθέσεις εναντίον της από συγγενείς θυμάτων των Τεμπών, με καταγγελίες περί «μυστικών ταμείων» και προσωπικής ατζέντας.

    Mercosur στο επίκεντρο: «Τελειωτικό χτύπημα»

    Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στη συμφωνία EU–Mercosur, υποστηρίζοντας ότι με την υπογραφή της – την οποία αποδίδει στον πρωθυπουργό – δίνεται το «τελειωτικό χτύπημα» στον αγροτικό κόσμο. Κατά την ίδια, ο πρωτογενής τομέας οδηγείται σε αφανισμό, ενώ τίθεται σε κίνδυνο και η διατροφική ασφάλεια. Παράλληλα, εκφράζει έντονες αμφιβολίες για τα ανταλλάγματα, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα δεν είναι βιομηχανική υπερδύναμη. Υπενθυμίζεται πως την Παρασκευή βρέθηκε στο μπλόκο των αγροτών στη Νίκαια της Λάρισας.

    Πυρά για το νομοσχέδιο Άμυνας και επίθεση «κατά πάντων»

    Η κ. Καρυστιανού ασκεί σκληρή κριτική και στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, κάνοντας λόγο για «επικίνδυνο σκάνδαλο» και για μετατροπή του εθνικού καθήκοντος άμυνας σε «ξεπούλημα». Στρέφεται, επίσης, συνολικά κατά του πολιτικού συστήματος, καταγγέλλοντας – όπως αναφέρει – πρωτοφανή σύμπλευση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όχι για το κοινό καλό αλλά απέναντι στους πολίτες και σε ένα κίνημα που, κατά την ίδια, μάχεται τη διαφθορά. Ιδιαίτερα αιχμηρή εμφανίζεται απέναντι στην αντιπολίτευση, υποστηρίζοντας ότι παλιές ιδεολογικές διαφορές παραμερίζονται όταν διακυβεύονται θέσεις εξουσίας.

  • Πολάκης κατά Καρυστιανού και Φαραντούρη

    Πολάκης κατά Καρυστιανού και Φαραντούρη

    Κατά της Μαρίας Καρυστιανού στρέφεται ο Παύλος Πολάκης, αντιδρώντας στις τοποθετήσεις της για τον ΣΥΡΙΖΑ και το 3ο Μνημόνιο. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω ανάρτησης στα κοινωνικά δίκτυα, υποστήριξε ότι η κριτική της παραβλέπει το αποτύπωμα των προηγούμενων μνημονίων, σημειώνοντας πως «τα δύο πρώτα μνημόνια για τα οποία δεν είπε κουβέντα είχαν κόστος για το λαό 65 δις».

    Η αναφορά στο κόστος των μνημονίων και το «επίδομα αλληλεγγύης»

    Στην ίδια παρέμβαση, ο κ. Πολάκης επανέλαβε την αποτίμησή του για το τρίτο μνημόνιο, λέγοντας ότι «το τρίτο μνημόνιο είχε κόστος για το λαό, 9 δις που τα 3 επιστράφηκαν με τη διανομή επιδόματος αλληλεγγύης από το πλεόνασμα», ενώ επανέφερε τη σύγκριση με τα δύο πρώτα, τονίζοντας ότι «τα δυο πρώτα μνημόνια για τα οποία ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΚΟΥΒΕΝΤΑ είχαν κόστος για το λαό 65 ΔΙΣ!!». Με αυτό το επιχείρημα επιχειρεί να μεταφέρει το βάρος της συζήτησης από το τρίτο μνημόνιο στις προηγούμενες μνημονιακές περιόδους.

    Το κάλεσμα προς Φαραντούρη για τα σενάρια περί νέου κόμματος

    Παράλληλα, ο Παύλος Πολάκης απευθύνει ευθεία έκκληση προς τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλα Φαραντούρη να ξεκαθαρίσει τη θέση του για τις φήμες που τον συνδέουν με το υπό διαμόρφωση κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Στην ανάρτησή του τον καλεί να τοποθετηθεί καθαρά «είτε αποποιούμενος τα σενάρια, είτε παραιτούμενος από τη θέση του ευρωβουλευτή», γράφοντας: «Νίκο Φαραντουρη ξεκαθάρισε τη θέση σου είτε αποποιούμενος τα σενάρια, είτε παραιτούμενος από τη θέση του Ευρωβουλευτή! Γιατί βγήκες ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, όχι του απατού σου!!». Κλείνοντας αυτό το μέρος της τοποθέτησης, αναφέρει ότι «η κατάσταση και με τα τρια παραπάνω είναι τουλάχιστον εκνευριστική».

    Η προσωπική αιχμή και τα υστερόγραφα για «Δικαιοσύνη»

    Στο κείμενό του, ο κ. Πολάκης αφήνει και προσωπική αιχμή με αφορμή τη δήλωση της κ. Καρυστιανού ότι στο νέο σχήμα «δεν χωράνε πρόσωπα που έχουν ήδη ταυτιστεί με το υπάρχον πολιτικό σύστημα» και ότι αποκλείονται συνεργασίες. Σχολιάζει με νόημα: «Από τη δεκαετία του ’80 πάντα η «ομάδα ανεξάρτητων πρωτοετών» ήταν δευτεροετείς Δαπίτες!! Μα πάντα όμως…», υπονοώντας κάτι για την ιδεολογική αφετηρία της παράταξης που περιγράφεται.

    Στα υστερόγραφά του, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτει:

    «ΥΓ 1 και μιλάω ως αυτός που έχει αναδείξει τη ΔΙΑΦΘΟΡΑ του Μητσοτακικου παρακράτους και εχει συγκρουστεί με τη σάπια «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ» όσο ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ!!!!», ενώ ολοκληρώνει με τη φράση:

    «Υγ2 Με αυτά που ακούμε θα πάρουμε τα βουνά στο τέλος …».

  • Φαραντούρης: «Υπάρχει διάλογος με την κυρία Καρυστιανού»

    Φαραντούρης: «Υπάρχει διάλογος με την κυρία Καρυστιανού»

    Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φαραντούρης, μιλώντας στην εκπομπή Live Now του Ertnews, τόνισε ότι τα αιτήματα των αγροτών «δεν είναι ούτε αντιπολιτευτικά ούτε δυσανάλογα», υπογραμμίζοντας πως το ενεργειακό κόστος για τον αγροτικό κόσμο έχει πλέον γίνει δυσβάσταχτο.

    Τα αιτήματα των αγροτών και η πίεση του κόστους

    Ο κ. Φαραντούρης ανέφερε ότι στέκεται στο πλευρό των αγροτών κάθε Σαββατοκύριακο, όχι με κομματική ιδιότητα αλλά επειδή γνωρίζει από κοντά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Όπως είπε, τα αιτήματά τους δεν είναι προσχηματικά και δεν έχουν χαρακτήρα αντιπολίτευσης, αλλά συνδέονται άμεσα με την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα, σε ένα περιβάλλον όπου το ενεργειακό κόστος επιβαρύνει καθοριστικά την καθημερινή παραγωγή.

    Η «βαριά σκιά» του ΟΠΕΚΕΠΕ και τα κονδύλια της ΚΑΠ

    Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο ότι φέτος στις κινητοποιήσεις προστίθεται η «βαριά σκιά του ΟΠΕΚΕΠΕ», επισημαίνοντας πως από την Κοινή Αγροτική Πολιτική η Ελλάδα λαμβάνει 13,5 δισ. ευρώ για την περίοδο 2023–2027, την ώρα που χώρες όπως η Δανία, με ισχυρό αγροτικό και εξαγωγικό αποτύπωμα, λαμβάνουν αισθητά λιγότερα. «Άρα στη χώρα μας τα χρήματα δεν καταλήγουν εκεί που πρέπει», σημείωσε, αφήνοντας αιχμές για τη διαχείριση και την τελική κατεύθυνση των πόρων.

    Συναντίληψη με την Καρυστιανού και ζητήματα δικαιοσύνης

    Αναφερόμενος στη Μαρία Καρυστιανού, μίλησε για συναντίληψη σε κρίσιμα ζητήματα δικαιοσύνης και διαφάνειας, τονίζοντας ότι εκπροσωπεί ένα κίνημα πολιτών που έφερε εκατομμύρια ανθρώπους στους δρόμους με αίτημα τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη. Παραδέχθηκε ότι υπάρχει διάλογος μεταξύ τους και θύμισε τη συνδιοργάνωση θεσμικής εκδήλωσης με τη συμμετοχή διακεκριμένων συνταγματολόγων, ενώ απέφυγε να σχολιάσει σενάρια περί δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα ή αποχώρησής του από τον ΣΥΡΙΖΑ. «Κάθε σοβαρή πρόταση για το μέλλον του τόπου είναι καλοδεχούμενη», τόνισε, προσθέτοντας ότι συνεχίζει απρόσκοπτα το έργο του.

  • Καρυστιανού: Γοργά βήματα προς συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα

    Καρυστιανού: Γοργά βήματα προς συγκρότηση νέου πολιτικού φορέα

    Η Μαρία Καρυστιανού επιβεβαίωσε την πρόθεση ίδρυσης νέου κόμματος, δηλώνοντας ότι γίνονται βήματα προς τα μπροστά. Μιλώντας στη τηλεόραση του KONTRA τη Δευτέρα το βράδυ, παρουσίασε τις προθέσεις της, επικεντρώνοντας την προσοχή της στο κίνημα πολιτών που δημιουργήθηκε από το θλιβερό γεγονός του εγκλήματος στα Τέμπη και αποκάλυψε τη διαδρομή μέχρι τη συγκρότηση του πολιτικού φορέα.

    «Ενωθήκαμε κάτω από ένα πολύ μεγάλο, βασανιστικό πρόβλημα της διαφθοράς, της σήψης, της απαξίωσης,» τόνισε και δήλωσε ότι ο τελικός στόχος είναι η κάθαρση της χώρας, απαιτώντας ανεξάρτητη δικαιοσύνη και λογοδοσία για τους υπευθύνους. «Θέλω απαντήσεις για τον θάνατο του παιδιού μου» ανέφερε, επισημαίνοντας τη σημασία του προσωπικού της αγώνα.

    Απαντώντας στην κριτική που δέχεται από συγγενείς θυμάτων σχετικά με τη συμμετοχή της στο κίνημα πολιτών, η Καρυστιανού δήλωσε: «Σέβομαι τη γνώμη των συγγενών και τον αγώνα τους, αλλά δεν έχει γίνει καμία αναφορά για παραίτηση από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, καθώς η θητεία μου λήγει τον ερχόμενο Μάρτιο.»

    Η πρόεδρος του Συλλόγου Τέμπη 2023 τόνισε πως η προσπάθεια του κινήματος πολιτών οργανώνεται ταχύτατα και ανέφερε ότι πολλοί εθελοντές έχουν έρθει δίπλα τους, λέγοντας «μέχρι εδώ, τέλος». Αναφορικά με το μέλλον του κόμματος, δήλωσε: «Ο λαός θα δείξει τον ηγέτη από όλες τις διαδικασίες,» και ξεκαθάρισε ότι δεν θα συνεργαστούν με άτομα του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος.

  • Μαρινάκης: «Καμία εκδικητική διάθεση απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού»

    Μαρινάκης: «Καμία εκδικητική διάθεση απέναντι στη Μαρία Καρυστιανού»

    Την κατηγορηματική άρνηση της κυβέρνησης ότι υπάρχει οποιαδήποτε «εκδικητική διάθεση» απέναντι στην πρόεδρο του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, Μαρία Καρυστιανού, εξέφρασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, μιλώντας στο Black Box του parapolitika.gr και τον Θανάση Φουσκίδη.

    Γιατί ξεκίνησε ο έλεγχος της ΑΑΔΕ

    Αναφερόμενος στον έλεγχο της ΑΑΔΕ στον Σύλλογο, ο κ. Μαρινάκης διευκρίνισε ότι η διαδικασία εκκίνησε μετά από δημόσια καταγγελία άλλου συγγενή θύματος. Όπως σημείωσε, «θα ήταν πρόβλημα να μη γινόταν έλεγχος, καθώς τότε θα μπορούσε να γίνει λόγος για συγκάλυψη», υπογραμμίζοντας ότι οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να ερευνούν κάθε επώνυμη καταγγελία.

    «Δεν υπάρχουν συγγενείς δύο ταχυτήτων»

    Στο ίδιο πλαίσιο, έδωσε έμφαση στην ισοτιμία των συγγενών των θυμάτων, επισημαίνοντας πως «δεν υπάρχουν συγγενείς δύο ταχυτήτων» και ότι ο πόνος όλων είναι εξίσου «ιερός». Με αυτό το σκεπτικό, ανέφερε ότι η αντιμετώπιση των υποθέσεων πρέπει να γίνεται με τους ίδιους κανόνες για όλους, χωρίς εξαιρέσεις.

    Κριτική για τη στοχοποίηση Πιτσιλή

    Τέλος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέκρινε τη στοχοποίηση του διοικητή της ΑΑΔΕ, Γιώργου Πιτσιλή, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να υφίσταται καμία μορφή «ιδιότυπης ασυλίας» και πως οι θεσμοί οφείλουν να λειτουργούν χωρίς προσωπικές στοχεύσεις και με σταθερή προσήλωση στις προβλεπόμενες διαδικασίες.

  • Καρυστιανού: «Νέο κόμμα και δήμευση των περιουσιών διεφθαρμένων πολιτικών»

    Καρυστιανού: «Νέο κόμμα και δήμευση των περιουσιών διεφθαρμένων πολιτικών»

    Η Μαρία Καρυστιανού επανέρχεται στο δημόσιο προσκήνιο μέσα από δύο συνεντεύξεις της, στην Εστία και στο Documento, όπου περιγράφει τον πολιτικό σχεδιασμό που βρίσκεται σε εξέλιξη για ένα νέο κίνημα. Παράλληλα, κάνει λόγο για κλίμα πίεσης που, όπως καταγγέλλει, βιώνει η ίδια και η οικογένειά της. Στην ίδια συγκυρία, στην επικαιρότητα καταγράφεται και νέο μήνυμα του Ευάγγελου Βενιζέλου για τα σενάρια πρωθυπουργίας και τη διακυβερνησιμότητα.

    Δήμευση περιουσιών διεφθαρμένων πολιτικών

    Στο επίκεντρο των τοποθετήσεών της βρίσκεται η προοπτική δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα, με αιχμή τη σύγκρουση με τη διαφθορά. Η ίδια περιγράφει ως κεντρικό στόχο «ένα νέο κόμμα με σημαία τη δήμευση των περιουσιών διεφθαρμένων πολιτικών», ξεκαθαρίζοντας όμως ότι το εγχείρημα δεν πρόκειται να προχωρήσει βιαστικά. «Θα ιδρύσουμε το κίνημα στη σωστή στιγμή», τονίζει, με την άνοιξη να εμφανίζεται ως ο πιθανότερος χρονικός ορίζοντας για τις ανακοινώσεις.

    Παιδεία, υγεία και προετοιμασία με υπογραφές

    Η Καρυστιανού αναφέρει ότι οι βασικοί άξονες του πολιτικού σχεδίου κινούνται γύρω από την παιδεία και την υγεία, ενώ αποκαλύπτει πως ήδη «συγκεντρώνονται υπογραφές» στο πλαίσιο της προετοιμασίας.

    ΑΑΔΕ και απάντηση για τον έλεγχο του ΣΔΟΕ

    Στο επίπεδο των θεσμικών πρωτοβουλιών, προαναγγέλλει ότι το νέο σχήμα θα ζητήσει «από την ΑΑΔΕ φορολογικό έλεγχο όλων των κομμάτων». Την ίδια ώρα, απαντά στη συζήτηση που άνοιξε μετά τον έλεγχο του ΣΔΟΕ στον Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, δηλώνοντας κατηγορηματικά: «Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, όλα είναι διάφανα».

  • Κάτω από τα Ραντάρ: Η Καρυστιανού, τα Τέμπη και ο φόβος της διεκδίκησης

    Κάτω από τα Ραντάρ: Η Καρυστιανού, τα Τέμπη και ο φόβος της διεκδίκησης

    Στην Ελλάδα του 2025, ένα παράδοξο επανέρχεται διαρκώς: όποιος σηκώνει κεφάλι, όποιος επιμένει, όποιος δεν σιωπά, κάποια στιγμή πρέπει να “εξηγηθεί”. Όχι για όσα λέει, αλλά για το ποιος είναι και τι μπορεί να επιδιώκει.

    Η Μαρία Καρυστιανού δεν είναι πολιτικός. Δεν είναι αρχηγός κόμματος. Δεν είναι υποψήφια. Είναι μητέρα θύματος του δυστυχήματος των Τεμπών και πολίτης που ζητά δικαιοσύνη. Κι όμως, τις τελευταίες εβδομάδες, το δημόσιο αφήγημα μετατοπίζεται ύπουλα: «Μήπως το πάει πολιτικά; Μήπως ετοιμάζει κόμμα; Μήπως εργαλειοποιεί τον πόνο;». Το ερώτημα δεν είναι γιατί ακούγονται αυτά. Το ερώτημα είναι ποιον εξυπηρετούν.

    Όταν η απαίτηση για λογοδοσία γίνεται επίμονη, το σύστημα αντιδρά όχι με απαντήσεις, αλλά με απονομιμοποίηση. Δεν αντικρούει το αίτημα. Αμφισβητεί το πρόσωπο που το διατυπώνει. Κάπως έτσι, μια μάνα που ζητά δικαιοσύνη μετατρέπεται σε “εν δυνάμει πολιτικό πρόβλημα”. Και κάπως έτσι, η συζήτηση φεύγει από το τι συνέβη στα Τέμπη και πηγαίνει στο ποια είναι η Καρυστιανού.

    Όταν υπουργοί – με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Άδωνι Γεωργιάδη – σχολιάζουν δημόσια τις προθέσεις ή τη “στόχευση” ανθρώπων που δεν κατέχουν καμία θεσμική θέση, το μήνυμα είναι σαφές: «Μείνετε στον ρόλο που σας αποδώσαμε». Ο πόνος επιτρέπεται. Η διεκδίκηση, όχι. Η φωνή γίνεται ανεκτή μόνο όσο παραμένει θρήνος. Όταν μετατρέπεται σε πολιτικό αίτημα, τότε αντιμετωπίζεται ως απειλή.

    Στην αρχαία Ελλάδα, πολίτης δεν ήταν αυτός που ψήφιζε κάθε τέσσερα χρόνια. Ήταν εκείνος που μετείχε, που μιλούσε στην αγορά, που διεκδικούσε, που έθετε ερωτήματα στην εξουσία, που ζητούσε ευθύνη, που δεν αποσυρόταν στο ιδιωτικό του τραύμα. Ο Αριστοτέλης ήταν σαφής: «Ὁ μὴ μετέχων τῶν κοινῶν ἢ θηρίον ἢ θεός.»

    Σήμερα, η έννοια του πολίτη έχει συρρικνωθεί επικίνδυνα. Ο «καλός πολίτης» είναι σιωπηλός, υπομονετικός, θεατής. Ο «κακός πολίτης» είναι αυτός που επιμένει, που δεν ξεχνά, που δεν αποσύρεται όταν του ζητηθεί ευγενικά ή απειλητικά.

    Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η Καρυστιανού. Το πρόβλημα δεν είναι αν μια μητέρα έχει πολιτική άποψη. Το πρόβλημα είναι ότι η εξουσία φοβάται τον πολίτη που δεν ελέγχεται. Γιατί αν μια μάνα μπορεί να σταθεί απέναντι στο κράτος και να μην λυγίσει, τότε μπορεί κι ένας εργαζόμενος. Κι ένας φοιτητής. Κι ένας αγρότης. Κι αυτό είναι επικίνδυνο για ένα σύστημα που έχει μάθει να λειτουργεί χωρίς ουσιαστική λογοδοσία.

    Δεν υπάρχει τίποτα πιο βαθιά πολιτικό από τη διεκδίκηση δικαιοσύνης. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο αντιδημοκρατικό από το να τη βαφτίζεις «ύποπτη». Η Καρυστιανού δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι δεν είναι πολιτικός. Το κράτος είναι εκείνο που οφείλει να αποδείξει ότι είναι δημοκρατικό.