staging

Author: Vérité

  • Συνάντηση Γκίλφοϊλ με Αμερικανούς Γερουσιαστές και Μητσοτάκη

    Συνάντηση Γκίλφοϊλ με Αμερικανούς Γερουσιαστές και Μητσοτάκη

    Η πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, προχώρησε αυτή την εβδομάδα σε μια σημαντική διπλωματική κίνηση, υποδεχόμενη στην Αθήνα υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία Αμερικανών γερουσιαστών. Η επίσκεψη παρουσιάζεται ως ακόμη μία ένδειξη της στρατηγικής βαρύτητας που αποδίδει η Ουάσινγκτον στις διμερείς σχέσεις με την ελληνική πλευρά.

    Συναντήσεις με Μητσοτάκη και κυβερνητικά στελέχη

    Η αντιπροσωπεία των γερουσιαστών, την οποία συνόδευσε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, είχε επαφές με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και με κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης. Στο επίκεντρο των συνομιλιών βρέθηκε η αμυντική συνεργασία Ελλάδας – ΗΠΑ, η οποία, όπως υπογραμμίζεται, έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

    Άμυνα και ενέργεια στο επίκεντρο του διαλόγου

    Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στο ενεργειακό σκέλος, με τις συζητήσεις να αγγίζουν τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου στην ευρύτερη περιοχή. Έτσι, ο διάλογος κινήθηκε σε δύο βασικούς άξονες, την άμυνα και την ενέργεια, που αποτελούν κεντρικά πεδία συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Ουάσινγκτον.

    Το μήνυμα για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις

    Στο σχετικό μήνυμα επισημάνθηκε ότι «Αυτή την εβδομάδα, η Πρέσβης, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, φιλοξένησε μια διακεκριμένη αντιπροσωπεία γερουσιαστών των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα. Συναντήθηκαν με τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη και με υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης, και συζήτησαν για τη δύναμη των σχέσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ελλάδας, τη σταθερή συνεργασία μας στα ζητήματα άμυνας και ενέργειας, και για τις ιστορικές νίκες που έχουν επιτύχει τα δύο σπουδαία έθνη μας τους τελευταίους μήνες». Η διατύπωση αυτή αναδεικνύει το αφήγημα περί στενής στρατηγικής σύμπλευσης των δύο χωρών.

  • Τα Βαλκάνια ως μικρογραφία της παγκόσμιας γεωπολιτικής

    Τα Βαλκάνια ως μικρογραφία της παγκόσμιας γεωπολιτικής

    *Του Σπύρου Θεοχαράκου

    Ο χώρος των Βαλκανίων διαχρονικά αποτελεί μια περιοχή μείζονος σημασίας για τα διεθνή πράγματα. Η σημασία των Βαλκανίων δεν περιορίζεται σε εξειδικευμένους τομείς της διεθνούς πολιτικής, αλλά επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της. Ο Αίμος είναι κυριολεκτικά μια μικρογραφία της παγκόσμιας πολιτικής, ένα πυκνό εργαστήριο γεωπολιτικής. Μια γεωγραφική περιοχή που, παρότι περιορισμένη, συγκεντρώνει πολλές από τις δυναμικές που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο κόσμο. Επομένως κατανοώντας σε βάθος τα Βαλκάνια, σε μεγάλο βαθμό καταλαβαίνουμε και την παγκόσμια γεωπολιτική.

    Κοιτάζοντας τον παγκόσμιο χάρτη, η Βαλκανική χερσόνησος βρίσκεται κυριολεκτικά στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης, τόσο πολιτισμικά, όσο και με τη σύγχρονη πολιτική έννοια των όρων. Πολυάριθμες συγκρούσεις αυτοκρατοριών έλαβαν χώρα στα εδάφη της περιοχής, αφήνοντας παράλληλα το αποτύπωμά τους. Ιστορικά παρατηρούμε πληθώρα πολιτισμών, διαφορετικά οικονομικά συστήματα και διαφορετικές σφαίρες γεωπολιτικής επιρροής.

    Τα Βαλκάνια του Ψυχρού Πολέμου υπήρξαν μια μικρή εκδοχή της παγκόσμιας αντιπαράθεσης. Οι χώρες της Ελλάδας και Τουρκίας ως μέλη του ΝΑΤΟ, της Γιουγκοσλαβίας στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και τα κράτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης στο Σοβιετικό μπλοκ. Σήμερα παρότι άλλαξαν πολλά, βλέπουμε μεγάλες και μεσαίες δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα, η Τουρκία και κράτη της Ε.Ε. να διεκδικούν μερίδιο επιρροής. Με άλλα λόγια, ό,τι παρατηρούμε στη μεγάλη παγκόσμια σκακιέρα, εδώ το βλέπουμε σε μικρή, αλλά εξαιρετικά πυκνή κλίμακα.

    Ένα δεύτερο κρίσιμο συστατικό, είναι η ταυτότητα. Στοιχεία της, όπως η γλώσσα, η ιστορία, η θρησκεία, τα τραύματα του παρελθόντος, παίζουν σημαίνοντα ρόλο στο πώς αντιλαμβάνονται οι κοινωνίες τον εαυτό τους και τους άλλους. Η βαλκανική ιστορία, εν πολλοίς, χτίστηκε πάνω στα θεμέλια της ταυτότητας, και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η ταυτότητα αυτή εργαλιοποιήθηκε από διάφορες ελίτ προς εξυπηρέτηση πολιτικών επιδιώξεων. Επομένως, το παρελθόν των Βαλκανίων, εκτός από μνήμη, στα κατάλληλα χέρια συνιστά και πολιτικό όπλο.

    Αυτό για το οποίο σήμερα γίνεται λόγος παγκοσμίως ως «identity politics», ως αφηγήματα γύρω από την ταυτότητα ή ως «σύγκρουση πολιτισμών», στα Βαλκάνια λαμβάνει χώρα ήδη από τον 19ο αιώνα, με διαδικασίες εθνογέννεσης και κατασκευής της ταυτότητας στο πλαίσιο τόσο ιστορικών όσο και ανυπόστατων αφηγημάτων. Οι συγκρούσεις, συνεπώς, στον ευρύτερο χώρο υπήρξαν και αποτέλεσμα πολιτικοποίησης των ταυτοτήτων. Οι κοινωνίες οδηγούνταν και οδηγούνται σε ρήξη όχι μόνο για εδαφικές διεκδικήσεις, αλλά και στη βάση του «ποιος είναι ποιος».

    Υπό αυτό το φάσμα, τα Βαλκάνια δίκαια έφτασαν να αποκαλούνται στα μάτια της Ευρώπης ως η «μπαρουταποθήκη» της, καθώς πολυάριθμες κρίσεις ξεκίνησαν ή πέρασαν από αυτά. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι στις αρχές του 20ού αιώνα άλλαξαν τον χάρτη της περιοχής. Η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάνδου της Αυστρίας και διαδόχου του Αυστρο-Ουγγρικού θρόνου στο Σαράγεβο το 1914 οδήγησε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του ’90 έφεραν την Ευρώπη ξανά αντιμέτωπη με πόλεμο.

    Σήμερα, οι εντάσεις στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία μας θυμίζουν ότι πολλά ζητήματα δεν έχουν κλείσει οριστικά. Και, σχεδόν πάντα, πίσω από τις τοπικές κρίσεις, υπάρχουν μεγαλύτερες δυνάμεις που παρακολουθούν, επηρεάζουν και παρεμβαίνουν, προσδίδοντας σε τοπικές κρίσεις διεθνή διάσταση.

    Πέρα, όμως, από τις στρατιωτικές συγκρούσεις, μια εξίσου σημαντική αλλά «κρυφή» μάχη δίνεται και για την οικονομική διείσδυση. Στη βαλκανική επικρατεί ένας αέναος αγώνας δρόμου για αγωγούς φυσικού αερίου, λιμάνια, σιδηροδρόμους, υποδομές και επενδύσεις γενικότερα. Τα Βαλκάνια είναι βασικός διάδρομος για τη μεταφορά ενέργειας και εμπορίου από την Ανατολή προς τη Δύση.

    Χώρες όπως η Κίνα επενδύουν σε λιμάνια και υποδομές μέσω του Belt and Road Initiative, η Ε.Ε. επιδιώκει να ενισχύσει τη συνδεσιμότητά και την ενεργειακή διαφοροποίησή της, η Ρωσία και η Τουρκία επιδιώκουν οικονομική και πολιτική διείσδυση. Παράλληλα κινούνται μεγαλόπνοα έργα, όπως ο IMEC, ο οικονομικός διάδρομος που θα συνδέει την αγορά της Ινδίας και της Μέσης Ανατολής με την Ε.Ε., όπως επίσης και ο Κάθετος Διάδρομος μεταφοράς Φυσικού Αερίου.

    Με την παραδοχή ότι όποιος ελέγχει τις υποδομές, ελέγχει και την πολιτική επιρροή, η περιοχή των Βαλκανίων καθίσταται πεδίο γεωοικονομικού ανταγωνισμού, μια μικρογραφία της παγκόσμιας μάχης για εφοδιαστικές αλυσίδες (supply chains) και ενεργειακή ασφάλεια.

    Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο της θεωρίας είναι πως τα Βαλκάνια αποτελούν ένα μοναδικό κοινωνικοπολιτικό μείγμα πολιτισμών. Επί της ουσίας είναι κοινωνίες οι οποίες βρίσκονται σε μια μόνιμη κατάσταση μετάβασης.

    Από τη μία πλευρά συναντάμε φιλελεύθερες δημοκρατικές δομές, εκλογές, θεσμούς, οικονομία της αγοράς και ευρωπαϊκή προοπτική για τα κράτη. Από την άλλη, παρατηρούμε αυταρχικές πρακτικές, κρατικό παρεμβατισμό και παραδοσιακές κοινωνικές δομές. Πρόκειται για κοινωνίες που δοκιμάζουν, συγκρούονται, προσαρμόζονται και συχνά αντικατοπτρίζουν το δίλημμα που αντιμετωπίζει σήμερα μεγάλο μέρος του κόσμου: «προς ποιο μοντέλο, διακυβέρνησης και ανάπτυξης θα κινηθούμε;»

    Καταλήγοντας με τη θεωρία, ακολουθεί ίσως η σημαντικότερη παράμετρος της. Παρόλο που τα κράτη των Βαλκανίων είναι μικρά σε μέγεθος, έχουν δυσανάλογα μεγάλη στρατηγική σημασία. Αυτό οφείλεται σε μια πληθώρα λόγων. Λειτουργούν, ως γέφυρα προς τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ως buffer zones ανάμεσα σε ανταγωνισμούς δυνάμεων, ως κρίσιμος κρίκος για την ασφάλεια και την ενέργεια της Ευρώπης. Οι επιλογές τους στο πεδίο της διπλωματίας, οι εξελίξεις στο εσωτερικό τους και η σταθερότητά τους επηρεάζουν άμεσα τη συνολική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας. Με έξυπνες διπλωματικές κινήσεις, τα μικρά αυτά κράτη μπορούν να αποκτήσουν δυσανάλογη σημασία στο παγκόσμιο σύστημα.

    Συμπερασματικά, τα Βαλκάνια μπορούν να θεωρηθούν ένα μικρό μοντέλο του διεθνούς συστήματος. Ένα πυκνό εργαστήριο μελέτης παγκόσμιων φαινομένων που επηρεάζεται και επηρεάζει τη διεθνή σταθερότητα και τα διεθνή τεκταινόμενα.

    Η γνώση αυτή μας αφορά άμεσα, διότι για την Ελλάδα τα Βαλκάνια, εκτός από γειτονιά είναι και στρατηγικός μας χώρος. Η ιστορία, πλέον, δεν χωράει ερμηνειών για το γεγονός ότι τα οποιαδήποτε κενά δημιουργούνται στο χώρο, τυγχάνουν εκμετάλλευσης από τρίτες δυνάμεις. Επομένως, η Ελλάδα δεν έχει την ευχέρεια να είναι απλώς παρατηρητής, αλλά οφείλει να είναι διαμορφωτής των εξελίξεων. Ένας πυλώνας σταθερότητας και δημοκρατίας, που θα κατευθύνει τις εξελίξεις της περιοχής με βάση τη συνεργασία και την ειρηνική συνύπαρξη των λαών της περιοχής.

    Βιβλιογραφία:

    • Huntington, S. P. (1996). The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order.
    • Λυμπεράτος, Α. (2014).Τα Βαλκάνια. Εκσυγχρονισμός, Ταυτότητες, Ιδέες. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.‌
    • Mazower, M. (2013).Τα Βαλκάνια. Εκδόσεις Πατάκη.
    • Κοππά, Μ. (2023). Η οικοδόμηση των βαλκανικών κρατών. Εκδόσεις Ι. Σιδέρης.

    Πηγή: ΚΕΔΙΣΑ

  • Από Λεβ σε Ευρώ: Η μεγάλη νομισματική αλλαγή της Βουλγαρίας

    Από Λεβ σε Ευρώ: Η μεγάλη νομισματική αλλαγή της Βουλγαρίας

    *Της Νίκης Βακρατσά

    Η είσοδος της Βουλγαρίας στο Ευρώ δεν αποτελεί μια στιγμιαία πολιτική απόφαση, αλλά η τελική στροφή της ιστορικής διαδρομής της. Από την κατάρρευσή του σοσιαλισμού στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ως τη σταδιακή ενσωμάτωση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η βουλγαρική οικονομία ζητούσε σταθερότητα, αξιοπιστία και εξωτερικά σημεία αναφοράς. Το 1997, με την καθιέρωση του συστήματος currency board, αρχίζει η έμμεση σύνδεση του Λεβ με το Ευρώ. Η ένταξη της Βουλγαρίας στην Ε.Ε. το 2007, αποτέλεσε οδηγό για την περαιτέρω μετάβαση στο κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

    Η Βουλγαρία, λοιπόν, με την έναρξη του 2026, μπήκε και επίσημα στην ευρωζώνη, παίρνοντας τη θέση του 21ου μέλους της, τη 01/01/2026. Πριν την είσοδο της κάθε χωράς στην ευρωζώνη, είναι απαραίτητη η εισαγωγή της στο ERM II. Το ERM II λειτουργεί ως ο αναγκαίος προθάλαμος της ευρωζώνης, όπου μια χώρα οφείλει να αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει νομισματική σταθερότητα πριν εγκαταλείψει το εθνικό της νόμισμα και υιοθετήσει το Ευρώ. Το ERM II είναι τα αρχικά του European Exchange Rate Mechanism II (στα ελληνικά: Μηχανισμός Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ). Η χώρα κρατά το εθνικό της νόμισμα και το συνδέει με το Ευρώ σε συγκεκριμένη ισοτιμία, η οποία δεν πρέπει να ξεφεύγει πάνω από ±15%, πρέπει να μείνει στο ERM II τουλάχιστον 2 χρονιά, χωρίς υποτίμηση ή σοβαρές κρίσεις, και αν η χωρά τα καταφέρει θεωρείται έτοιμη για το Ευρώ. Η Βουλγαρία, μπήκε στο ERM II το 2020, το Λέβα είχε σταθερή ισοτιμία με το Ευρώ. Παρέμεινε στο ERM II σχεδόν χωρίς προβλήματα, γεγονός που της έδωσε το πράσινο φως για την εισαγωγή στην ευρωζώνη.

    Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ

  • Από Τρίτη οι πληρωμές ΔΥΠΑ και ΕΦΚΑ

    Από Τρίτη οι πληρωμές ΔΥΠΑ και ΕΦΚΑ

    Συνολικά 2.491.175.622,63 ευρώ θα καταβληθούν σε 4.324.406 δικαιούχους από τις 24 έως τις 27 Φεβρουαρίου 2026, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων πληρωμών του e-ΕΦΚΑ και της ΔΥΠΑ. Η καταβολή αφορά συντάξεις, εφάπαξ, επιστροφές εισφορών, αλλά και επιδόματα και προγράμματα απασχόλησης.

    Οι πληρωμές συντάξεων Μαρτίου από τον e-ΕΦΚΑ

    Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, από τον e-ΕΦΚΑ στις 24 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 1.280.867.372,54 ευρώ σε 2.568.455 δικαιούχους για κύριες και επικουρικές συντάξεις Μαρτίου 2026. Στις 26 Φεβρουαρίου θα ακολουθήσει νέα πληρωμή ύψους 1.126.208.250,09 ευρώ σε 1.671.184 δικαιούχους, επίσης για κύριες και επικουρικές συντάξεις Μαρτίου 2026.

    Προκαταβολές, εφάπαξ και επιστροφές εισφορών

    Επιπλέον, στις 27 Φεβρουαρίου θα καταβληθούν 3.300.000 ευρώ σε 8.500 δικαιούχους για προκαταβολές συντάξεων του ν. 4778/2021 (Μάρτιος 2026). Παράλληλα, στο διάστημα 24 έως 27 Φεβρουαρίου θα δοθούν 17.000.000 ευρώ σε 900 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ.

    Την ίδια ημέρα, στις 27 Φεβρουαρίου, προβλέπεται και η καταβολή 7.000.000 ευρώ σε 3.797 δικαιούχους για επιστροφή εισφορών μη μισθωτών.

    Τι θα πληρώσει η ΔΥΠΑ

    Από τη ΔΥΠΑ θα καταβληθούν 22.000.000 ευρώ σε 35.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπά επιδόματα. Επίσης, θα δοθούν 14.000.000 ευρώ σε 17.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας, καθώς και 20.000.000 ευρώ σε 19.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.

    Τέλος, προβλέπεται η καταβολή 800.000 ευρώ σε 70 δικαιούχους φορείς για την πληρωμή εισφορών προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα.

  • Τραμπ: Από το 10% στο 15% οι δασμοί εισαγωγών

    Τραμπ: Από το 10% στο 15% οι δασμοί εισαγωγών

    Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε με ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social ότι ο νέος παγκόσμιος δασμός στα εισαγόμενα προϊόντα αυξάνεται από 10% σε 15%, παρότι αρχικά επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ στις 24 Φεβρουαρίου με χαμηλότερο συντελεστή.

    Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά το διάταγμα που υπέγραψε χθες, με το οποίο θεσπίστηκε ένας νέος, προσωρινός «παγκόσμιος δασμός» 10%, αφότου το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι σημαντικό μέρος των δασμών που είχε επιβάλει ήταν παράνομοι.

    Η ανάρτηση στο Truth Social και η άμεση ισχύς

    Στην ανάρτησή του, ο Τραμπ ανέφερε ότι: «Εγώ, ως πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, θα αυξήσω, με άμεση ισχύ, τον παγκόσμιο δασμό 10% για τις χώρες, πολλές από τις οποίες “κλέβουν” τις ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες, χωρίς αντίποινα (μέχρι που εμφανίστηκα εγώ!), στο πλήρως επιτρεπόμενο, και νομικά δοκιμασμένο, επίπεδο του 15%».

    Με αυτόν τον τρόπο, ο Αμερικανός πρόεδρος παρουσιάζει την αύξηση ως άμεσο μέτρο εμπορικής προστασίας, δίνοντας παράλληλα πολιτικό τόνο στην απόφασή του.

    Το νομικό πλαίσιο και οι αντιδράσεις στο Κογκρέσο

    Ο Τραμπ εφαρμόζει τον νέο βασικό δασμό επικαλούμενος το άρθρο 122 του εμπορικού νόμου του 1974, το οποίο επιτρέπει στον πρόεδρο να επιβάλει δασμούς για έως 150 ημέρες χωρίς προηγούμενη έγκριση από το Κογκρέσο.

    Η εξασφάλιση κοινοβουλευτικής έγκρισης θα μπορούσε να αποδειχθεί δύσκολη, καθώς τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι έχουν εκφράσει αντιρρήσεις για πτυχές της εμπορικής πολιτικής του.

    Το αρχικό χρονοδιάγραμμα και η ομιλία στο Κογκρέσο

    Οι αρχικοί δασμοί 10%, που ανακοινώθηκαν την Παρασκευή, ήταν προγραμματισμένο να τεθούν σε ισχύ στις 24 Φεβρουαρίου, στις 12:01 π.μ. ώρα Ουάσινγκτον, σύμφωνα με ενημερωτικό δελτίο του Λευκού Οίκου.

    Το ίδιο βράδυ, είναι προγραμματισμένο ο Τραμπ να εκφωνήσει την ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης στο Κογκρέσο, σε μια συγκυρία όπου οι εμπορικές του αποφάσεις βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο.

  • Τσίπρας: «Πρέπει να αντισταθούμε και να φέρουμε ελπίδα ενάντια στον φόβο»

    Τσίπρας: «Πρέπει να αντισταθούμε και να φέρουμε ελπίδα ενάντια στον φόβο»

    Στην εθνική διάσκεψη της ιταλικής αριστερής οργάνωσης Compagno e il Mondo μίλησε ο Αλέξης Τσίπρας, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη ανατροπής των σημερινών συσχετισμών από τις προοδευτικές δυνάμεις, ώστε να αντιμετωπιστεί η άνοδος της άκρας δεξιάς. Στην τοποθέτησή του υπογράμμισε ότι «Εμείς, οι προοδευτικές δυνάμεις, πρέπει να αντισταθούμε και να φέρουμε ελπίδα ενάντια στον φόβο και αξιοπρέπεια ενάντια στις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές», ενώ έθεσε στο επίκεντρο και το όραμα για μια κοινωνικά δίκαιη Ευρωπαϊκή Ένωση, «όπου τα συμφέροντα του λαού δεν παραβλέπονται για χάρη των δισεκατομμυριούχων και των εταιρικών συμφερόντων». Όπως ανέφερε, «έχουμε αποδείξει, ξανά και ξανά, ότι μπορούμε να φέρουμε αλλαγή προς όφελος του λαού».

    Τι είναι το Compagno e il Mondo και ποιοι συμμετείχαν

    Το Compagno e il Mondo είναι πολιτική οργάνωση που προέκυψε μετά τη συνεργασία του αριστερού κόμματος Articolo Uno με το Δημοκρατικό Κόμμα Ιταλίας και ιδρύθηκε το 2023, με επικεφαλής τον πρώην βουλευτή Arturo Scotto. Στην Εθνική Διάσκεψη της οργάνωσης, που πραγματοποιείται σήμερα, συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, ο πρώην υπουργός Ανάπτυξης και πρώην γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος Πιερλουίτζι Μπερσάνι, καθώς και ο πρώην υπουργός Υγείας Roberto Speranza.

    Το πλαίσιο της παρέμβασής του και η κριτική στις σημερινές πολιτικές

    Στην αναλυτική παρέμβασή του στην Εθνική Διάσκεψη του Compagno e il mondo, ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε με χαιρετισμό προς τους συνέδρους, τονίζοντας ότι μιλά «ως φίλος και σύντροφός» τους, και στάθηκε ιδιαίτερα στον τίτλο της συνδιάσκεψης, “La Nostra Parte” («Το μερίδιό μας»). Έθεσε το ερώτημα για το ποιο είναι «το μερίδιό μας» στην προστασία των κοινωνιών και των πολιτών σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι για την Ευρώπη και τον κόσμο, καθώς και για το τι πρέπει να γίνει ώστε να υπάρξουν αποτελεσματικές αλλαγές σε έναν κόσμο που, όπως είπε, αλλάζει συνεχώς και συχνά προς το χειρότερο.

    Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις πολλαπλές κρίσεις που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες, υποστηρίζοντας ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις στην Ευρώπη συνεχίζουν πολιτικές που διευρύνουν κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, ενώ συνυπάρχει βαθιά γεωπολιτική αστάθεια που απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα. Όπως σημείωσε, η αποτυχία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού δεν συνοδεύτηκε από ισχυρή επιστροφή των προοδευτικών δυνάμεων, αλλά αντίθετα από άνοδο της ακροδεξιάς και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, με συνέπειες που, κατά τον ίδιο, περιλαμβάνουν παραβιάσεις διεθνούς δικαίου «από τη Βενεζουέλα μέχρι τη Γάζα», υποχώρηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου, όπως ανέφερε για τη Μινεσότα και αλλού, και αναβίωση ρατσιστικών και ξενοφοβικών ιδεών.

    Η προοδευτική απάντηση, το όραμα για την ΕΕ και το μήνυμα του Γκράμσι

    Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι το “La Nostra Parte” είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ, λέγοντας πως οι προοδευτικές δυνάμεις έχουν καθήκον να ηγηθούν της μάχης τόσο απέναντι στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση όσο και απέναντι στην «ιμπεριαλιστική αποπαγκοσμιοποίηση», με στόχο την υπεράσπιση της ειρήνης και του διεθνούς δικαίου. Στο ίδιο πνεύμα επανέλαβε ότι οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να φέρουν ελπίδα απέναντι στον φόβο και αξιοπρέπεια απέναντι στις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

    Παράλληλα, ανέφερε ότι πρέπει να προωθηθεί το όραμα μιας καλύτερης και κοινωνικά δίκαιης ΕΕ για τις επόμενες γενιές, ενώ σημείωσε ότι οι προοδευτικές δυνάμεις έχουν αγωνιστεί στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και σε όλη την Ευρώπη απέναντι στις σύγχρονες ολιγαρχίες και τις κλεπτοκρατίες. Όπως είπε, απέναντι στην αφήγηση ότι τα μεγάλα συμφέροντα πρέπει να επιβιώνουν πάση θυσία, «καμία κοινωνία δεν μπορεί να ευδοκιμήσει αν βάζουμε το χρήμα πάνω από τους ανθρώπους». Κλείνοντας την παρέμβασή του, επικαλέστηκε τον Αντόνιο Γκράμσι λέγοντας ότι «η αλήθεια είναι επαναστατική» και τόνισε πως, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες, ο αγώνας θα συνεχιστεί, γιατί αυτό είναι ιστορικά «το μερίδιό μας και το καθήκον μας», ευχόμενος παράλληλα κάθε επιτυχία στην εθνική συνέλευση.

  • Τσουκαλάς: «Τα στημένα show του Γεωργιάδη εξυπηρετούν τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης»

    Τσουκαλάς: «Τα στημένα show του Γεωργιάδη εξυπηρετούν τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης»

    Με σκληρή ανακοίνωση παρενέβη ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Τσουκαλάς, σχολιάζοντας το βίντεο που κυκλοφόρησε από τα επεισόδια στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας κατά την επίσκεψη του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη. Σύμφωνα με τη δήλωσή του, η εικόνα αστυνομικών να έχουν προσαγάγει ιατρό και να τον παρουσιάζουν δεμένο πισθάγκωνα μπροστά στον υπουργό «ως τρόπαιο» «δεν περιποιεί τιμή ούτε στην Ελληνική Αστυνομία ούτε στον Υπουργό Υγείας». Η παρέμβασή του έγινε στον απόηχο της δημόσιας συζήτησης που άνοιξε μετά το περιστατικό στο νοσοκομείο της Νίκαιας.

    Ο κ. Τσουκαλάς ξεκαθάρισε, παράλληλα, ότι στις δημοκρατίες «οι Υπουργοί δεν υποκαθιστούν τη δικαστική εξουσία, ούτε δίνουν εντολές στην Αστυνομία», επιχειρώντας να διαχωρίσει την πολιτική αντιπαράθεση από τη λειτουργία των θεσμών. Στην ίδια γραμμή, το ΠΑΣΟΚ έχει τοποθετηθεί δημοσίως ότι οι προπηλακισμοί δεν αποτελούν λύση και ότι ένας υπουργός εκλεγμένης κυβέρνησης πρέπει να έχει πρόσβαση στους χώρους που επισκέπτεται, ακόμη και όταν δέχεται έντονη πολιτική κριτική.

    Στο πολιτικό σκέλος της δήλωσής του, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι τα «στημένα show» του κ. Γεωργιάδη εξυπηρετούν τη δημιουργία τεχνητής πόλωσης και τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από άλλες υποθέσεις της επικαιρότητας, κατονομάζοντας τις εξελίξεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και καταγγελίες για στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Παράλληλα, απέδωσε στην κυβέρνηση προσπάθεια μετατόπισης της δημόσιας συζήτησης, με αιχμές και για τη στάση του πρωθυπουργού σε σχέση με πολιτικές και ποινικές ευθύνες υπουργών. Οι συγκεκριμένες αναφορές διατυπώνονται από το ΠΑΣΟΚ ως πολιτικές καταγγελίες στο πλαίσιο της κλιμακούμενης αντιπαράθεσης.

  • Κεφαλογιάννης: Νέο μοντέλο διοίκησης και αξιολόγησης των καταστροφών

    Κεφαλογιάννης: Νέο μοντέλο διοίκησης και αξιολόγησης των καταστροφών

    Νόμο του κράτους αποτελεί πλέον το νομοσχέδιο Κεφαλογιάννη «Ενεργή Μάχη» του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, μετά την ψήφισή του από την Ολομέλεια της Βουλής την Πέμπτη. Πρόκειται για μια ολιστική μεταρρύθμιση της Πολιτικής Προστασίας, που στοχεύει σε συνολική αναμόρφωση του πλαισίου πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης απέναντι σε δασικές πυρκαγιές, αλλά και σε φυσικές, τεχνολογικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές.

    Σύμφωνα με όσα επισημαίνονται, σημαντικό μέρος των διατάξεων έλαβε στήριξη και από κόμματα της αντιπολίτευσης, στοιχείο που αναδείχθηκε ως ένδειξη ευρύτερης αποδοχής επιμέρους ρυθμίσεων του νέου πλαισίου.

    Νέο μοντέλο διοίκησης, αξιολόγηση καταστροφών και δεκαετής σχεδιασμός

    Στον πυρήνα του νόμου εντάσσεται η θεσμοθέτηση ενός σύγχρονου Συστήματος Διοίκησης Συμβάντων (Incident Command System), με ενιαίο επιχειρησιακό μοντέλο, σαφείς κανόνες εμπλοκής, συγκεκριμένη διοίκηση στο πεδίο και επιχειρησιακά/περιφερειακά κέντρα διαχείρισης κρίσεων. Παράλληλα, θεσπίζεται κοινή επιχειρησιακή γλώσσα και πιο καθαρή κατανομή ρόλων ανάμεσα στους εμπλεκόμενους φορείς, ώστε να αντιμετωπιστούν προβλήματα κατακερματισμού του προηγούμενου μοντέλου.

    Για πρώτη φορά προβλέπεται επίσης θεσμοθετημένη άντληση επιχειρησιακών διδαγμάτων από μεγάλες καταστροφές, με σύσταση ειδικών επιστημονικών επιτροπών αξιολόγησης για εκτεταμένα συμβάντα, όπως μεγάλες δασικές πυρκαγιές, αλλά και με καθιέρωση Επιτροπής Ετήσιου Απολογισμού Αντιπυρικής Περιόδου. Ο απολογισμός θα περιλαμβάνει μετρήσιμους δείκτες, όπως χρόνοι απόκρισης, αίτια πυρκαγιών, διαθεσιμότητα μέσων και κόστος κινητοποίησης, ενώ η ετήσια έκθεση θα διαβιβάζεται στη Βουλή και θα δημοσιοποιείται, ενισχύοντας διαφάνεια και λογοδοσία.

    Σημαντική τομή αποτελεί και η καθιέρωση δεκαετούς στρατηγικού σχεδίου ολοκληρωμένης διαχείρισης δασικών πυρκαγιών, με μετρήσιμους στόχους πρόληψης, ανάλυση κινδύνου ανά Περιφέρεια και Δήμο, τοπική εξειδίκευση και ψηφιακή χαρτογράφηση κρίσιμων στοιχείων, όπως υποδομές, δίκτυα, δασικοί δρόμοι και μονοπάτια. Η λογική του σχεδιασμού μεταφέρει το βάρος από την απλή διαχείριση κρίσης στη συστηματική πρόληψη.

    ΟΤΑ, επιστημονική τεκμηρίωση και εκπαίδευση στην πρώτη γραμμή

    Το νέο πλαίσιο δίνει έμφαση και στην ενίσχυση της πρόληψης στους ΟΤΑ, με δημιουργία Επιτροπής Αξιολόγησης και Ελέγχου έργων πρόληψης (όπως αντιπλημμυρικά και αντιδιαβρωτικά έργα), ενώ προβλέπεται δυνατότητα επικουρικής αδειοδότησης από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας για μικρούς νησιωτικούς και ορεινούς δήμους εντός 90 ημερών. Παράλληλα, θεσπίζεται μηχανισμός ελέγχου υλοποίησης και λογοδοσίας, καθώς και δυνατότητα υποστηρικτικής ανάθεσης καθηκόντων ωρίμανσης, υλοποίησης και διαχείρισης δράσεων στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ), ώστε ο σχεδιασμός να μετατρέπεται σε εφαρμόσιμες παρεμβάσεις, ιδιαίτερα σε επίπεδο Περιφερειών και Δήμων.

    Στο πεδίο της επιστημονικής υποστήριξης, ενισχύεται η Εθνική Βάση Δεδομένων, ιδρύεται Μονάδα Επιχειρησιακής Μετεωρολογίας στο ΕΣΚΕΔΙΚ και συγκροτείται Επιτροπή Εκτίμησης Πλημμυρικού Κινδύνου. Στόχος είναι όχι μόνο η πρόγνωση των καιρικών φαινομένων, αλλά και η αποτίμηση των πιθανών συνεπειών τους, με ενσωμάτωση δεδομένων και ανάλυσης κινδύνου στη λήψη αποφάσεων.

    Παράλληλα, αναβαθμίζεται το πλαίσιο εκπαίδευσης μέσω της Πυροσβεστικής Ακαδημίας, με αύξηση από 3% σε 10% της ειδικής κατηγορίας εισαγωγής για πολύτεκνους και τρίτεκνους, καθώς και με ρυθμίσεις για ειδική μετάταξη και εκπαίδευση αποφοίτων παραγωγικών σχολών, με στόχο την ενίσχυση της στελέχωσης και του επαγγελματισμού του Σώματος.

    Πώς ψήφισαν τα κόμματα και τι είπε ο Κεφαλογιάννης

    Η «Ενεργή Μάχη» συγκέντρωσε αξιοσημείωτη στήριξη και από την αντιπολίτευση σε επιμέρους άρθρα. Ειδικότερα, υπερψηφίστηκαν 78 άρθρα από το ΠΑΣΟΚ, 27 από τον ΣΥΡΙΖΑ, 1 από το ΚΚΕ, 43 από τη Νέα Αριστερά, 5 από την Ελληνική Λύση και 38 από τη Νίκη.

    Ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννης Κεφαλογιάννης, ανέδειξε ως βασικό χαρακτηριστικό της πρωτοβουλίας τη μακρά και συστηματική διαβούλευση με φορείς, επιστημονικές ενώσεις, υπηρεσιακά στελέχη και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Όπως υπογράμμισε, κατά την ακρόαση στην αρμόδια Επιτροπή, η συντριπτική πλειονότητα των συμμετεχόντων από την επιστημονική κοινότητα, τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, τις Περιφέρειες, τους Δήμους και την κοινωνία των πολιτών χαιρέτισε το νομοσχέδιο ως βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

    Ο ίδιος σημείωσε ακόμη ότι «η επιστημονική κοινότητα δεν κλήθηκε απλώς να επικυρώσει ειλημμένες αποφάσεις, αλλά να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση των ρυθμίσεων», τονίζοντας πως ενσωματώθηκαν προτάσεις φορέων και κομμάτων της αντιπολίτευσης τόσο στη δημόσια διαβούλευση όσο και κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή και στην Ολομέλεια.

  • Απελευθέρωση Ιωαννίνων: Από την Άρτα στο Μπιζάνι, ως την 21η Φεβρουαρίου

    Απελευθέρωση Ιωαννίνων: Από την Άρτα στο Μπιζάνι, ως την 21η Φεβρουαρίου

    Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων στις 21 Φεβρουαρίου του 1913 υπήρξε μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές του Α’ Βαλκανικού Πολέμου, όχι μόνο για το μέτωπο της Ηπείρου αλλά και για το συνολικό αποτύπωμα της Ελλάδας στις εξελίξεις των Βαλκανίων. Η είδηση της παράδοσης της πόλης προκάλεσε πανελλήνιο ενθουσιασμό και λειτούργησε ως ισχυρό διπλωματικό επιχείρημα σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες κρίνονταν, παράλληλα με το πεδίο, και στα τραπέζια των διαπραγματεύσεων. Για να γίνει κατανοητό τι οδήγησε στην 21η Φεβρουαρίου, χρειάζεται να ιδωθεί η εκστρατεία ως μια αλληλουχία επιχειρήσεων, ανατροπών, κλιματικών δοκιμασιών και στρατηγικών επιλογών, που κορυφώθηκαν στην εκπόρθηση των οχυρών του Μπιζανίου.

    Ο πόλεμος ουσιαστικά δρομολογήθηκε όταν, στις 4 Οκτωβρίου 1912, οι σύμμαχες χώρες Ελλάδα, Βουλγαρία και Σερβία επέδωσαν τελεσίγραφο στην Κωνσταντινούπολη και, την επομένη, άρχισαν οι εχθροπραξίες με στόχο την αναμέτρηση με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ελληνική πολιτική ηγεσία, με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο, εκτιμούσε ότι είχαν διαμορφωθεί ρεαλιστικές συνθήκες για επέκταση των συνόρων και ενσωμάτωση ελληνικών πληθυσμών, υπερβαίνοντας το τραυματικό αποτύπωμα του 1897. Με την επιστράτευση της 17ης Σεπτεμβρίου, συγκροτήθηκαν δύο βασικοί σχηματισμοί: ο Στρατός Θεσσαλίας, ως κύρια δύναμη υπό τον Διάδοχο Κωνσταντίνο, και ο Στρατός Ηπείρου, μικρότερος, με περίπου 8.000 άνδρες, περιορισμένα μέσα και διοικητή τον αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη, με έδρα την Άρτα. Στη θάλασσα, η ηγεσία του στόλου ανατέθηκε στον Υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη. Για την Ήπειρο, το αρχικό επιχειρησιακό πλαίσιο ήταν κυρίως αμυντικό: εξασφάλιση μεθορίου σε μια εκτεταμένη γραμμή και επιχειρήσεις σε περιοχή ορεινή, με ανεπαρκές οδικό δίκτυο, που δυσχέραινε μετακινήσεις και ανεφοδιασμό.

    Παρότι ο σχεδιασμός προέβλεπε ότι η κύρια επιθετική προσπάθεια θα αναλαμβανόταν μετά την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων στη Μακεδονία, οι συγκρούσεις στην Ήπειρο άρχισαν νωρίς. Στις 6 Οκτωβρίου, τμήματα Ευζώνων διέσχισαν υπό δυσμενείς συνθήκες τη γέφυρα της Άρτας, εδραιώνοντας θέσεις στα υψώματα. Ακολούθησε η απελευθέρωση της Φιλιππιάδας (12 Οκτωβρίου) και, λίγο αργότερα, η απελευθέρωση της Πρέβεζας (21 Οκτωβρίου), που παρείχε κρίσιμη βάση επιχειρήσεων και γραμμή ανεφοδιασμού. Στο ίδιο διάστημα, καταλήφθηκαν τα Πέντε Πηγάδια (28 Οκτωβρίου) – κομβικό πέρασμα – ενώ η απελευθέρωση του Μετσόβου (31 Οκτωβρίου) ενίσχυσε τη στρατηγική θέση των ελληνικών δυνάμεων. Στις 5 Νοεμβρίου, καταγράφηκε και η απελευθέρωση της Χιμάρας από τον Σπύρο Σπυρομίλιο. Ωστόσο, η προέλαση προς την πεδιάδα των Ιωαννίνων επιβραδύνθηκε: οι οθωμανικές δυνάμεις, υπό τον Εσάτ Πασά (ο οποίος είχε γεννηθεί στα Ιωάννινα), διέθεταν ισχυρή συγκρότηση, ενισχύθηκαν με επιπλέον τμήματα και κρατούσαν μια αμυντική τοποθεσία υψηλής αξίας.

    Το κρίσιμο εμπόδιο ήταν το Μπιζάνι. Ο ορεινός όγκος νότια των Ιωαννίνων είχε μετατραπεί σε εξαιρετικά ισχυρό σύστημα άμυνας, ενισχυμένο με μόνιμα πυροβολεία και έργα οχύρωσης, σε μια τοποθεσία που έλεγχε τις προσβάσεις προς την πόλη. Η επιχείρηση για την κατάληψη της πρωτεύουσας της Ηπείρου εξελίχθηκε έτσι σε έναν «πόλεμο φθοράς» διάρκειας σχεδόν τριών μηνών, από τις 29 Νοεμβρίου 1912 έως τις 21 Φεβρουαρίου 1913. Οι μάχες στον Δρίσκο στα τέλη Νοεμβρίου – με συμμετοχή και εθελοντικών σωμάτων – άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στο εσωτερικό μέτωπο, ενώ ο θάνατος του Λορέντζου Μαβίλη (28 Νοεμβρίου) συγκλόνισε την κοινή γνώμη. Η επιθετική προώθηση προς τα Ιωάννινα και οι επιχειρήσεις στις αρχές Δεκεμβρίου (προς Μανωλιάσα και Μπιζάνι) ανέδειξαν τη δυσκολία διάρρηξης της οχυρωμένης ζώνης, καθώς οι Οθωμανοί αξιοποίησαν το έδαφος, τις ενισχύσεις και την αμυντική τους οργάνωση για να αποκρούσουν τις επιθέσεις. Την ίδια στιγμή, ο χειμώνας εξελίχθηκε σε έναν «τρίτο αντίπαλο»: ψύχος, χιόνια, κόπωση, κρυοπαγήματα και ασθένειες περιόρισαν σοβαρά την επιχειρησιακή ικανότητα.

    Η πίεση για γρήγορο αποτέλεσμα ήταν έντονη, καθώς η κυβέρνηση επιδίωκε την απελευθέρωση της Ηπείρου πριν παγιωθούν διπλωματικά δεδομένα στις διεθνείς διασκέψεις. Σταδιακά κατέφθασαν ενισχύσεις – με μεταφορά μονάδων από τη Θεσσαλονίκη προς το λιμάνι της Πρέβεζας – ενώ στο τέλος Δεκεμβρίου δρομολογήθηκε και αλλαγή ηγεσίας. Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος ανέλαβε την ηγεσία στη ζώνη Μακεδονίας και Ηπείρου, επιχειρώντας ανασύνταξη, με χαρακτηριστική κίνηση τη συγκρότηση της 8ης Μεραρχίας. Παράλληλα, στις 17 Ιανουαρίου 1913, απηύθυνε αίτημα παράδοσης προς τον Εσάτ Πασά, το οποίο απορρίφθηκε. Το μέτωπο επισκέφθηκε και ο Βενιζέλος στις 6 Φεβρουαρίου, σε μια φάση όπου το ζητούμενο δεν ήταν μόνο η ισχύς πυρός αλλά και η εύρεση ρήγματος στην αμυντική διάταξη του Μπιζανίου.

    Η τελική καμπή ήρθε με την απόφαση για επίθεση από τα δυτικά και την εκδήλωση της γενικής επίθεσης τα ξημερώματα της 20ής Φεβρουαρίου 1913. Η προώθηση προς την Πεδινή και η ταχύτητα ορισμένων τμημάτων, σε συνδυασμό με τον ρόλο μονάδων Ευζώνων, διαμόρφωσαν συνθήκες που οδήγησαν σε κατάρρευση της οθωμανικής δυνατότητας να κρατήσει την πόλη. Καθοριστική αναφέρεται η κίνηση του ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου και του τμήματός του, που έφτασε έως τον Άγιο Ιωάννη (στη σημερινή Ανατολή), πιέζοντας την αμυντική διάταξη και δημιουργώντας τετελεσμένα στα προάστια των Ιωαννίνων. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, γύρω στις 11, η τουρκική αντιπροσωπεία κινήθηκε προς τις ελληνικές γραμμές και η παράδοση δρομολογήθηκε. Στις 21 Φεβρουαρίου υπογράφηκε το πρωτόκολλο παράδοσης και αποσπάσματα του ελληνικού στρατού εισήλθαν στην πόλη, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εξαιρετικά αιματηρής προσπάθειας υπό αντίξοες συνθήκες. Στις 22 Φεβρουαρίου, ο Διάδοχος Κωνσταντίνος εισήλθε στα Ιωάννινα, όπου καταγράφηκε ενθουσιώδης υποδοχή από τους κατοίκους.

    Το τίμημα της εκστρατείας στην Ήπειρο υπήρξε βαρύ και πρέπει να υπογραμμίζεται, γιατί εξηγεί και το μέγεθος της προσπάθειας: στις μάχες καταγράφηκαν 62 νεκροί αξιωματικοί και 1.549 νεκροί στρατιώτες, ενώ 174 αξιωματικοί και 5.451 στρατιώτες τραυματίστηκαν, μαζί με δεκάδες παγόπληκτους. Το τέλος της επιχείρησης έδωσε στην Ελλάδα όχι μόνο τον έλεγχο της ηπειρωτικής πρωτεύουσας αλλά και ένα σαφές πλεονέκτημα κύρους, σε μια χρονική στιγμή που η στρατιωτική επιτυχία μετατρεπόταν άμεσα σε πολιτικό κεφάλαιο. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 5 Μαρτίου 1913, ο Βενιζέλος ενημέρωσε με τηλεγράφημα τον Κωνσταντίνο για τη δολοφονία του βασιλιά Γεωργίου στη Θεσσαλονίκη, εξέλιξη που σκίασε πανεθνικά τον θρίαμβο και επέβαλε άμεσες μετακινήσεις της ηγεσίας. Όμως η ουσία παρέμεινε: η 21η Φεβρουαρίου 1913 καταγράφηκε ως ημερομηνία-τομή, επειδή εκεί συμπυκνώθηκαν η στρατηγική επιμονή, η επιχειρησιακή ανασύνταξη και – πάνω απ’ όλα – το ανθρώπινο κόστος που συνόδευσε την επανένταξη των Ιωαννίνων στον ελληνικό κορμό.

  • NASA: Αποστολή στη σελήνη στις 6 Μαρτίου

    NASA: Αποστολή στη σελήνη στις 6 Μαρτίου

    Αξιωματούχοι της NASA δήλωσαν σήμερα ότι η διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει να προχωρήσει στις 6 Μαρτίου στην εκτόξευση του διαστημοπλοίου της αποστολής Artemis II. Η αποστολή προβλέπει τη μεταφορά τεσσάρων αστροναυτών, οι οποίοι θα τεθούν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και στη συνέχεια θα επιστρέψουν στη Γη.

    Θετικό αποτέλεσμα στη δεύτερη κρίσιμη δοκιμή

    Η NASA ανακοίνωσε ότι ξεπεράστηκαν τα εμπόδια που είχαν εμφανιστεί στον ανεφοδιασμό του πυραύλου, κατά τη διάρκεια μιας δεύτερης βασικής δοκιμής εκτόξευσης που πραγματοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα. Ωστόσο, επισημάνθηκε ότι το υπόλοιπο σκέλος της προετοιμασίας ενδέχεται να απαιτήσει περισσότερο χρόνο, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο καθυστερήσεων στο συνολικό χρονοδιάγραμμα.

    Σχεδόν 50 ώρες δοκιμής αντίστροφης μέτρησης

    Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ολοκλήρωσε χθες, Πέμπτη το βράδυ, μια σχεδόν 50ωρη δοκιμή αντίστροφης μέτρησης για την εκτόξευση του Artemis II. Στο πλαίσιο της διαδικασίας, ο πύραυλος τροφοδοτήθηκε με περίπου 730.000 γαλόνια προωθητικού καυσίμου.

    Χωρίς τις διαρροές υδρογόνου της πρώτης δοκιμής

    Σύμφωνα με όσα ανέφεραν αξιωματούχοι σε συνέντευξη Τύπου, η διαδικασία ολοκληρώθηκε χωρίς τις προβληματικές διαρροές υδρογόνου που είχαν επηρεάσει την αρχική δοκιμή τον περασμένο μήνα. Η εξέλιξη αυτή θεωρείται κρίσιμη για την προώθηση της προετοιμασίας της αποστολής, παρότι η NASA εξακολουθεί να κρατά επιφυλάξεις για τον χρόνο που θα χρειαστεί έως την τελική ετοιμότητα.