Chat Gpt: Η άνοδος της τεχνητής νοημοσύνης και η υποβάθμιση της ανθρώπινης.

Εύλογη είναι η απορία για το αν το Chat Gpt συνιστά φίλο ή εχθρό της ανθρώπινης νοημοσύνης.

Διάχυτες βρίσκονται αναρτήσεις στα ΜΜΕ που γράφουν στα αγγλικά: “Μα πώς μπορέσαμε να βγάλουμε το πανεπιστήμιο σε 4 χρόνια χωρίς chat gpt;”

Πέρα από άξιο απορίας συχνά ο χρήστης που κάνει την ερώτηση κρύβει ταυτόχρονα και μια έκπληξη (είναι λες και μετά το ερωτηματικό κρύβεται και ένα θαυμαστικό μέσα σε παρενθέσεις), σαν να πιστεύει πώς δεν μπορεί να στηριχτεί στις δικές του ανθρώπινες γνωστικές ικανότητες.

Ήρθε δηλαδή τώρα μια τεχνητή νοημοσύνη να αμφισβητήσει τις δικές μας ικανότητες;

Η απάντηση είναι κάπου στο ενδιάμεσο. Το Chat gpt αποτελεί ένα βοηθητικό εργαλείο το οποίο είτε θα αλλοτριώσει και θα αποξενώσει εντελώς τον άνθρωπο από την σκέψη του και τις ικανότητες συλλογισμού του, είτε θα τον βοηθήσει ως ένα εφαλτήριο όπου έπειτα θα μπορέσει να συνεχίσει και να αναπτύξει τους δικούς του συλλογισμούς.

Στην παρούσα περίπτωση, θα μιλήσω για το εκπαιδευτικό κομμάτι και την χρήση του από άτομα νεαρής ηλικίας τα οποία ενθουσιάζονται με την απίστευτη ταχύτητα και ευκολία των απαντήσεων που τους δίνονται. Το θέμα είναι ότι αυτές οι απαντήσεις είναι ανακριβείς, αναξιόπιστες και στερούνται έγκυρων πηγών (διαδικτυακών και κυρίως βιβλιογραφικών).

Το κυριότερο και σημαντικότερο μειονέκτημα είναι ότι η παρατεταμένη χρήση του στο εκπαιδευτικό κομμάτι καθιστά το άτομο παθητικό και αδρανές στην σκέψη του. Το άτομο δεν μαθαίνει πώς να σκέφτεται και να συλλογίζεται, δέχεται απλώς τις έτοιμες απαντήσεις και τις αναμασά χωρίς να ελέγχει την προέλευσή τους. Η χρήση (ή μάλλον κατάχρηση) του chat gpt με αυτόν τον τρόπο ναι, είναι απειλή. Δεν φτάνει που ο μαθητής βρίσκεται αντιμέτωπος με την αποχαύνωση των διανοητικών του ικανοτήτων μπροστά στα μαθήματα του σχολείου (και πανεπιστημίου αρκετές φορές), έρχεται τώρα και αυτό το εργαλείο το οποίο με την κατάχρηση καταλήγει να αποχαυνώνει ακόμα περισσότερο τον μαθητή και τον φοιτητή.

Τελειώνοντας, μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε για το αν οι ικανότητες ανάλυσης, σύνθεσης, σύγκρισης και κριτικής σκέψης θεωρούνται κάτι σαν πολυτέλεια σήμερα…;