Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προβλέπει σταθερή μείωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας και διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων έως το 2030, σύμφωνα με την έκθεσή του Fiscal Monitor. Συγκεκριμένα, το Ταμείο εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα διαμορφωθεί στο 3,2% του ΑΕΠ το 2025 και στο 2,3% το 2026, ενώ το συνολικό δημοσιονομικό ισοζύγιο, εφόσον υπολογιστούν και οι τόκοι, θα είναι ισοσκελισμένο το 2025 και θα παρουσιάσει έλλειμμα 0,8% το 2026.
Το δημόσιο χρέος αναμένεται να υποχωρήσει σημαντικά, από 154,8% του ΑΕΠ το 2024, σε 146,7% το 2025 και 141,9% το 2026, με προοπτική περαιτέρω μείωσης στο 130,2% το 2030. Παράλληλα, τα δημόσια έσοδα προβλέπεται να αυξηθούν από 49,3% του ΑΕΠ το 2024 σε 49,8% το 2025 και 50% το 2026, πριν μειωθούν στα 46,8% το 2030. Οι δημόσιες δαπάνες, αντίστοιχα, θα φτάσουν το 49,8% του ΑΕΠ το 2025 και το 50,8% το 2026, πριν περιοριστούν στο 48,2% του ΑΕΠ το 2030.
Η έκθεση καταδεικνύει ότι η Ελλάδα έχει εισέλθει σε φάση δημοσιονομικής σταθερότητας, με διατηρήσιμη πορεία χρέους και πλεονασμάτων που ενισχύουν τη χρηματοπιστωτική αξιοπιστία της χώρας. Η αποκλιμάκωση του χρέους, σε συνδυασμό με τη συγκράτηση του πληθωρισμού και τη συνετή δημοσιονομική πολιτική, δημιουργεί προοπτικές για περαιτέρω ενίσχυση της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών.
Παγκόσμιο σκηνικό και προειδοποιήσεις
Σε διεθνές επίπεδο, το ΔΝΤ προειδοποιεί για αύξηση του παγκόσμιου δημόσιου χρέους πάνω από το 100% του ΑΕΠ έως το 2029, στο υψηλότερο επίπεδο από το 1948. Η ανοδική αυτή πορεία αποδίδεται στην αύξηση των επιτοκίων και στις αυξημένες δαπάνες για άμυνα, φυσικές καταστροφές και δημογραφικές ανάγκες. Το Ταμείο επισημαίνει ότι, αν οι κυβερνήσεις συνεχίσουν να δαπανούν περισσότερο από τα φορολογικά τους έσοδα, το χρέος θα εκτοξευθεί σε επίπεδα που θα απειλήσουν τη βιωσιμότητα και τη χρηματοοικονομική σταθερότητα.
Οι ανεπτυγμένες οικονομίες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο, διαθέτουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα λόγω των βαθιών αγορών ομολόγων τους. Ωστόσο, οι αναδυόμενες αγορές και οι χώρες χαμηλού εισοδήματος αντιμετωπίζουν σοβαρότερους κινδύνους, καθώς οι αυξημένες αποδόσεις και η περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση καθιστούν δυσκολότερη τη διαχείριση του χρέους τους.
Η γενική εικόνα που προκύπτει από την έκθεση είναι ότι η Ελλάδα αποτελεί θετικό παράδειγμα σταθεροποίησης, σε αντίθεση με την παγκόσμια τάση διόγκωσης του χρέους. Αν η χώρα συνεχίσει να διατηρεί τον συνδυασμό υψηλής ανάπτυξης, συγκρατημένων δαπανών και θετικών πρωτογενών πλεονασμάτων, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα υποχωρήσει σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Leave a Reply