staging

Blog

  • Άδειασμα Γιαννακοπούλου σε Διαμαντοπούλου: «Δεν είναι θέσεις του ΠΑΣΟΚ»

    Άδειασμα Γιαννακοπούλου σε Διαμαντοπούλου: «Δεν είναι θέσεις του ΠΑΣΟΚ»

    Ένα ηχηρό «άδειασμα» επιφύλαξε η Νάντια Γιαννακοπούλου στην Άννα Διαμαντοπούλου, με αφορμή τις θέσεις που διατυπώθηκαν δημόσια για τις ενεργειακές συμφωνίες της Ευρώπης με τις ΗΠΑ και τη στάση που θα πρέπει να υιοθετεί η Ε.Ε. απέναντι στην αμερικανική πολιτική. Η διαφοροποίηση ήρθε σε κοντινό χρόνο από τις δηλώσεις της πρώην υπουργού, με τη βουλευτή του ΠΑΣΟΚ να ξεκαθαρίζει πως συγκεκριμένες τοποθετήσεις «δεν είναι θέση του ΠΑΣΟΚ».

    Τι είχε υποστηρίξει η Διαμαντοπούλου για την ευρωπαϊκή «ισχύ»

    Μιλώντας στο parapolitika.gr και τον Θανάση Φουσκίδη, η Άννα Διαμαντοπούλου είχε τονίσει ότι η Ευρώπη διαθέτει σημαντική δύναμη και οφείλει να τη χρησιμοποιήσει πιο αποφασιστικά. Επικαλέστηκε στοιχεία που, όπως ανέφερε, δείχνουν το μέγεθος του ευρωατλαντικού δεσμού: το εμπόριο ΗΠΑ–Ε.Ε. να ανέρχεται σε 1,6 τρισ. ετησίως, ενώ οι αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες να έχουν 450 εκατομμύρια πελάτες στην Ευρώπη. Στο ίδιο πλαίσιο, πρότεινε να ενεργοποιηθεί άμεσα το «anti-coercion instrument», το ευρωπαϊκό εργαλείο αντίδρασης όταν η Ε.Ε. απειλείται οικονομικά από τρίτους.

    Οι αποστάσεις Γιαννακοπούλου και η «γραμμή» για τις συμφωνίες

    Λίγες ώρες αργότερα, η Νάντια Γιαννακοπούλου πήρε σαφείς αποστάσεις από τις θέσεις της Άννας Διαμαντοπούλου, μιλώντας στο Action24. Αρχικά τόνισε ότι «το ΠΑΣΟΚ είναι υπέρ των ενεργειακών συμφωνιών που έγιναν το προηγούμενο διάστημα», υποστηρίζοντας πως αυτές συμβάλλουν στην ενεργειακή αυτονομία της Ευρώπης και στην απεξάρτηση από τη Ρωσία.

    Όταν κλήθηκε να σχολιάσει ειδικά τις απόψεις που είχαν εκφραστεί για τις ενεργειακές συμφωνίες, η βουλευτής σημείωσε ότι, παρότι διατηρεί επιφυλάξεις για το ακριβές περιεχόμενο και το πλαίσιο των δηλώσεων, «αυτή δεν είναι θέση του ΠΑΣΟΚ και σας το λέω με πεποίθηση». Μάλιστα, όταν ο δημοσιογράφος Δημήτρης Τάκης έθεσε ως ενδεικτικό τίτλο της κομματικής θέσης το «μην αγγίζετε τις ενεργειακές συμφωνίες», η ίδια απάντησε ότι «θα το συνυπέγραφα ξεκάθαρα και χωρίς δεύτερη σκέψη», προσθέτοντας πως «αυτό είναι η θέση μας, μη δημιουργούμε θέματα εκεί που δεν υπάρχουν ή γίνονται από κάποιες ατυχείς δηλώσεις».

    Διεύρυνση, αλλά με όρια

    Στο ίδιο πλαίσιο, η Νάντια Γιαννακοπούλου αναφέρθηκε και στη διεύρυνση που επιχειρεί το ΠΑΣΟΚ, δίνοντας έμφαση στα όριά της. Όπως είπε χαρακτηριστικά, «είπαμε να κάνουμε διεύρυνση αλλά δεν θα πάρουμε τον Λαφαζάνη», στέλνοντας μήνυμα για το πώς αντιλαμβάνεται το κόμμα την πολιτική του διεύρυνση και τα πρόσωπα που μπορούν να ενταχθούν σε αυτήν

  • Γεραπετρίτης: «Τασσόμαστε υπέρ των πρωτοβουλιών που προωθούν την ειρήνη»

    Γεραπετρίτης: «Τασσόμαστε υπέρ των πρωτοβουλιών που προωθούν την ειρήνη»

    Σε διαρκή συντονισμό με τους Ευρωπαίους εταίρους κινείται η Ελλάδα στο ζήτημα του Συμβουλίου Ειρήνης, όπως ανέφερε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Εθνικός Κήρυκας». Υπογράμμισε ότι «η Ελλάδα τάσσεται σταθερά υπέρ των πρωτοβουλιών που προωθούν την ειρήνη και είναι υπέρμαχος της πολυμερούς διπλωματίας ως μέσου οικοδόμησης εμπιστοσύνης και συλλογικής συνεργασίας».

    Ο κ. Γεραπετρίτης σημείωσε ότι η χώρα προσκλήθηκε από τον Αμερικανό Πρόεδρο να συμμετάσχει ως ιδρυτικό μέλος στο Συμβούλιο, διευκρινίζοντας πως η ελληνική θέση «συγκαθορίζεται» από την ιδιότητα της Ελλάδας ως εκλεγμένου μέλους του Συμβουλίου Ασφαλείας. Στο πλαίσιο αυτό, τόνισε πως η Ελλάδα οφείλει να κινείται βάσει του ψηφίσματος 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο καθορίζει ότι το Συμβούλιο Ειρήνης αποτελεί προσωρινό μηχανισμό με στόχο την ειρήνευση στη Γάζα. Όπως επισήμανε, «η απόσταση που υφίσταται μεταξύ του προτεινόμενου Χάρτη του Συμβουλίου Ειρήνης και του Ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας εγείρει προβληματισμό», προσθέτοντας ότι η Ελλάδα «με σύνεση και αξιοπιστία» παραμένει σε συνεργασία με εταίρους και άλλες σύμμαχες χώρες.

    Τα 12 μίλια: Αναφαίρετο δικαίωμα και μονομερής άσκηση

    Αναφερόμενος στην επέκταση των χωρικών υδάτων έως τα 12 ναυτικά μίλια, ο υπουργός Εξωτερικών χαρακτήρισε το ζήτημα αναφαίρετο δικαίωμα που ανάγεται στην κυριαρχία της χώρας. Όπως δήλωσε, «θα το ασκήσουμε μονομερώς σε χρόνο που θα επιλεγεί από την ελληνική Πολιτεία», παραπέμποντας ως παράδειγμα στην επέκταση που έγινε «πριν 5 χρόνια στο Ιόνιο και έως το ακρωτήριο Ταίναρο».

    Στην ίδια τοποθέτηση υπογράμμισε ότι η άσκηση ενός νόμιμου δικαιώματος «δεν μπορεί και δεν πρέπει να προκαλεί κρίση στη σχέση μεταξύ δύο γειτονικών χωρών» και «πολλώ δε μάλλον δεν μπορεί να συνιστά λόγο απειλής», δίνοντας το στίγμα ότι η συζήτηση για τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πεδίο έντασης.

    Δομημένος διάλογος με την Τουρκία και το πλαίσιο των διαφορών

    Ο κ. Γεραπετρίτης ανέφερε ότι η Ελλάδα συζητά με την Τουρκία στο πλαίσιο ενός δομημένου διαλόγου που, όπως είπε, εκκίνησε πριν από περίπου δύο χρόνια, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι «θέματα κυριαρχίας δεν αποτελούν μέρος του διαλόγου αυτού». Παράλληλα, προσδιόρισε ως τη μόνη διαφορά που μπορεί να αχθεί ενώπιον διεθνούς διαδικασίας την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, την οποία περιέγραψε ως την ιστορικά υποκείμενη αιτία των μεγάλων εντάσεων μεταξύ των δύο χωρών.

    Με αυτή τη βάση, τόνισε ότι «διάλογος δεν σημαίνει υποχώρηση, αδυναμία, απεμπόληση του εθνικού συμφέροντος», αλλά ότι αποτελεί «τη δικλείδα ηρεμίας, σταθερότητας και καλής γειτονίας», επιχειρώντας να οριοθετήσει τη συζήτηση ως εργαλείο αποκλιμάκωσης και όχι ως πεδίο παραχωρήσεων.

    Ουκρανικό και «κόκκινες γραμμές»

    Για το Ουκρανικό, ο υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η Ελλάδα στηρίζει κάθε πρωτοβουλία που στοχεύει στον τερματισμό του πολέμου και στην εμπέδωση διαρκούς ειρήνης, υπό την προϋπόθεση ότι θα κατοχυρώνεται πλήρως η κυριαρχία της Ουκρανίας και θα προβλέπονται εγγυήσεις ασφαλείας με αποτρεπτικό χαρακτήρα έναντι μελλοντικής απειλής.

    Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, σημειώνοντας ότι η διπλωματική ισχύς της Ελλάδας έχει ενισχυθεί και ότι η χώρα «θεωρείται από όλους ως ένας έντιμος συνομιλητής». Όπως είπε, αυτό συνδέεται με το ότι «οι κόκκινες γραμμές μας είναι σταθερές και ενιαίες»: η καθολική εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, η προσήλωση στη διεθνή πολυμέρεια, η ειρηνική επίλυση διαφορών, ο σεβασμός της κυριαρχίας όλων των κρατών, η υπεράσπιση του αμυνόμενου και η καταδίκη κάθε μορφής αναθεωρητισμού, αξίες που, όπως τόνισε, είναι «αδιαπραγμάτευτες» και «δεν χωράει καμία απολύτως έκπτωση».

  • Predatorgate: Η υπόθεση που έφτασε στη Δικαιοσύνη αλλά όχι ακόμα στη διαλεύκανση

    Predatorgate: Η υπόθεση που έφτασε στη Δικαιοσύνη αλλά όχι ακόμα στη διαλεύκανση

    Τι ειπώθηκε στο δικαστήριο, ποια νέα στοιχεία ήρθαν στο φως και γιατί, όπως λένε οι ερευνητές δημοσιογράφοι, η υπόθεση δεν τελειώνει εδώ.

    Η υπόθεση των υποκλοπών με το κατασκοπευτικό –όπως αναφέρει η Google- λογισμικό Predator, που τα τελευταία χρόνια έχει προκαλέσει πολιτικούς κραδασμούς, διεθνείς αντιδράσεις και σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργεία του κράτους δικαίου στην Ελλάδα, βρίσκεται πλέον ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στη χθεσινή συνεδρία της δίκης (23/1/26), η οποία ξεκίνησε νωρίς το πρωί, ήρθαν στο προσκήνιο νέα στοιχεία, τεχνικές λεπτομέρειες αλλά και μαρτυρίες που δείχνουν ότι η πλήρης εικόνα της υπόθεσης παραμένει ακόμη ανοιχτή.

    Στο πλαίσιο αυτό, ο δημοσιογράφος και ερευνητής Θοδωρής Χονδρόγιαννος από την ομάδα Reporters United, είναι ένας από τους ανθρώπους που συνέλαβαν καθοριστικά στην αποκάλυψη της υπόθεσης, μου μίλησε για τη σημασία της έρευνας και τις πολιτικές προεκτάσεις του σκανδάλου.

    Ο ρόλος των Reporters United και η έρευνα

    Η ομάδα των Reporters United, στην οποία ανήκει ο Θοδωρής Χονδρόγιαννος, έχει ειδικευτεί σε ερευνητικές αποκαλύψεις με στόχο τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των πολιτικών και επιχειρηματικών κύκλων. Σύμφωνα με τον Χονδρόγιαννο, η έρευνα για το Predator περιλάμβανε την ανάλυση κακόβουλων μηνυμάτων, τον εντοπισμό συνδέσμων και τηλεφώνων που είχαν μολυνθεί και τη διερεύνηση των τεχνικών διαδικασιών με τις οποίες ενεργοποιείται το λογισμικό.

    «Υπήρξε στιγμή που σκεφτήκατε να σταματήσετε την έρευνα;»

    Ο Χονδρόγιαννος απάντησε:

    «Δεν υπήρξε στιγμή που να σκεφτούμε να σταματήσουμε. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική υπόθεση, που μας εξάπτει το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον».

    «Τι προέκυψε από την έρευνα ως πρός τα πολιτικά πρόσωπα;»

    «Κατά τη διάρκεια της έρευνας, για εμάς ήταν πολύ σημαντικό να δούμε τις ευθύνες των πολιτικών προσώπων σε αυτήν την υπόθεση, γιατί τα πολιτικά πρόσωπα είτε έχουν διοριστεί είτε έχουν εκλεγεί, έχουν μια πολιτική ευθύνη και πρέπει να λογοδοτήσουν για τις πράξεις τους. Κατά την έρευνα είδαμε ότι υπήρχαν πολλές συνδέσεις της υπόθεσης με πολιτικά πρόσωπα. Ένα παράδειγμα είναι πως ανακαλύψαμε κατά τη διάρκεια της έρευνας ότι η ΕΥΠ μετά τις εκλογές από το Υπουργείο Προστασίας του πολίτη υπάχθηκε θεσμικά στο γραφείο του πρωθυπουργού και πολιτικά υπεύθυνος ήταν ο ανιψιός του ο Γρηγόρης Δημητριάδης και διαπιστώσαμε ότι υπήρξε ένα πλέγμα φυσικών κυνικών προσώπων, δηλαδή επιχειρηματιών και εταιρειών που από την μια ήταν ο κ. Δημητριάδης και με νομικά και φυσικά πρόσωπα κατέληγαν στον Φέλιξ Μπίτζιο, ο οποίος ήταν αναπληρωτής, διαχειριστής και μέτοχος της Intelexa».

    Η υπόθεση αποκάλυψε κενά στο νομικό πλαίσιο για τις παρακολουθήσεις και την προστασία προσωπικών δεδομένων στην Ελλάδα. Επιπλέον, ορισμένες ευρωπαϊκές αρχές ξεκίνησαν διερεύνηση και εξέφρασαν παρατηρήσεις προς την ελληνική κυβέρνηση, δείχνοντας ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη χώρα μας.

    Όταν τον ρώτησα αν υπάρχουν στοιχεία που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, εκείνος απάντησε: «Αυτή η υπόθεση είναι τόσο μεγάλη που πιστεύω ότι συνέχεια θα βγαίνουν στοιχεία, ακόμα και όταν τελειώσει το δικαστήριο. Ακόμα και μετά θα συνεχιστεί το ρεπορτάζ και θα εμφανίζονται νέες συνδέσεις και αποκαλύψεις».

    Η ομάδα ανακάλυψε, επίσης, ότι η εταιρεία Intellexa είχε πραγματική  πρόσβαση στα δεδομένα των παρακολουθούμενων σε πραγματικό χρόνο, ενώ προσπάθησε να αποκρύψει στοιχεία. Ο δικηγόρος των θυμάτων, Ζαχαρίας Κεσσές, ανέφερε στο δικαστήριο ότι εργαζόμενοι συνέχιζαν να λειτουργούν κανονικά, παρά την επίσημη δήλωση περί κλεισίματος της εταιρείας.

    Στην ερώτηση πώς άλλαξε τον τρόπο που βλέπει τη δημοσιογραφία στην Ελλάδα, δήλωσε:
    «Δείχνει ότι όταν η δημοσιογραφία γίνεται ανεξάρτητα, με προσπάθεια και επιμονή, έχει αποτέλεσμα. Υπήρξαν πολιτικές παρατηρήσεις, παραιτήσεις, παρέμβαση της Κομισιόν, κινητοποίηση της δικαιοσύνης… Ο κόσμος καταλαβαίνει στο τέλος».

    Η αποκάλυψη της υπόθεσης δεν περιορίστηκε στους Reporters United. Άλλα μέσα, όπως το Inside Story, συμμετείχαν στην έρευνα, επιβεβαιώνοντας ότι η συνεργασία και η δικτύωση των δημοσιογραφικών ομάδων είναι κρίσιμη για θέματα υψηλού ρίσκου και δημόσιου ενδιαφέροντος.

    Τέλος, ο Χονδρόγιαννος δήλωσε ότι είναι ευχαριστημένος και με εκείνον αλλά και με την ομάδα του: «Είμαι ευχαριστημένος, κυρίως από την ομάδα μου και μάλιστα έκαναν αρκετή δουλεία και τα άλλα παιδία και από το Inside story και άλλοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες από άλλα μέσα», δήλωσε.

    Η αρχή της υπόθεσης και τα στοιχεία του δικηγόρου

    Η ελληνική διάσταση της υπόθεσης Predator ξεκίνησε επισήμως το 2022, όταν ο τότε ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης αποκάλυψε ότι το κινητό του δέχτηκε SMS με σύνδεσμο που περιείχε το κακόβουλο λογισμικό κατασκοπείας Predator. Λίγους μήνες αργότερα, ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης διαπίστωσε ότι το κινητό του είχε παραβιαστεί με τον ίδιο τρόπο. Οι αποκαλύψεις αυτές έφεραν στην επιφάνεια ένα σύνθετο δίκτυο παρακολουθήσεων που στόχευε πολιτικά πρόσωπα, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες.

    Η έρευνα των Reporters United, στην οποία συμμετείχε ο Θοδωρής Χονδρογιάννος, ανέλυσε τα μηνύματα που είχαν σταλεί, τα τηλέφωνα που είχαν μολυνθεί και τον τρόπο με τον οποίο ενεργοποιείται το λογισμικό. Κατά τη διάρκεια της έρευνας διαπιστώθηκε ότι η εταιρεία Intellexa, υπεύθυνη για το Predator, είχε πρόσβαση σε πραγματικό χρόνο στα δεδομένα των παρακολουθούμενων και είχε επιχειρήσει να αποκρύψει στοιχεία των δραστηριοτήτων της. Παρά τις επίσημες δηλώσεις περί κλεισίματος της εταιρείας, εργαζόμενοι συνέχιζαν να λειτουργούν κανονικά, σύμφωνα με καταθέσεις που παρουσιάστηκαν στη δίκη.

    Ο δικηγόρος των θυμάτων, Ζαχαρίας Κεσσές, ανέφερε στο δικαστήριο ότι υπάρχουν σημαντικά έγγραφα που δεν έχουν παραδοθεί ακόμα στις αρχές, τα οποία περιλαμβάνουν ονόματα και αριθμούς τηλεφώνων θυμάτων που δέχτηκαν μηνύματα μέσω του Predator.

    Είναι επίσης σημαντικό να αναφέρουμε ότι το λογισμικό εγκαθίσταται μέσω SMS με σύνδεσμο και μπορεί να συλλέγει κλήσεις, μηνύματα, emails, εφαρμογές messaging και τοποθεσία σε πραγματικό χρόνο. Η λειτουργία αυτή δείχνει πόσο ευάλωτες είναι οι συσκευές, ακόμα και όταν τα θύματα είναι προσεκτικά.

    Η Intellexa και η Επέλαση του Predator στην Ελλάδα

    Τον Φεβρουάριο του 2021, η Intellexa, η εταιρεία πίσω από το Predator, ξεκίνησε μια σειρά ενεργειών που έμελλε να αλλάξουν τον τρόπο που αντιλαμβάνεται κανείς την ασφάλεια και την παρακολούθηση στην Ελλάδα. Στις 6 Φεβρουαρίου, η εταιρεία συνδέθηκε με ένα data center στο Μαρούσι, αναβαθμίζοντας την υποδομή της: η χωρητικότητα των σέρβερ τετραπλασιάστηκε και η ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων διπλασιάστηκε. Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως, ξεκίνησε η μαζική αποστολή μηνυμάτων Predator κατά στόχων στην Ελλάδα.

    Λίγες ημέρες αργότερα, στις 17 Φεβρουαρίου, η Intellexa υπέγραψε νέα συμφωνία συνεργασίας με το data center, διάρκειας δύο ετών, υπογεγραμμένη από στέλεχος της εταιρείας. Η σύμβαση φέρεται να μην είχε δηλωθεί πλήρως στις αρχές, με αποτέλεσμα να μην περιλαμβάνεται στα επίσημα πορίσματα.

    Καθώς η υποδομή αναβαθμιζόταν, η δραστηριότητα του Predator επεκτάθηκε: μεταξύ των στόχων βρέθηκαν ρεπόρτερ, επιχειρηματίες, στελέχη στρατού, πολιτικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης, υπουργοί, ακόμη και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη. Η παρακολούθηση περιλάμβανε μηνύματα που προσομοίωναν την προέλευση από γνωστά πρόσωπα, ενώ κάποιες από τις επιθέσεις συνδέονταν με ιδιαίτερες τεχνικές όπως αυτές που εμφανίστηκαν να προέρχονται από τον αριθμό του Δημητριάδη.

    Τον Δεκέμβριο του 2021, τη μέρα που η Citizen Lab και η Meta αποκάλυψαν την χρήση του Predator στην Ελλάδα, οι υπάλληλοι της Intellexa επισκέφθηκαν το data center και αφαίρεσαν μέρος του εξοπλισμού, ενημερώνοντας το κέντρο για την αφαίρεση των σέρβερ. Παράλληλα, σταμάτησε η χρήση μιας προπληρωμένης κάρτας που είχε χρησιμοποιηθεί για την αποστολή μηνυμάτων σε πολιτικούς και δημοσιογράφους.

    Η Intellexa φαίνεται να λειτουργούσε και σε άλλες χώρες, γεγονός που επιβεβαιώνει τον διεθνή χαρακτήρα της υπόθεσης. Έρευνες σε προηγούμενα σκάνδαλα του Predator δείχνουν χρήση σε χώρες της ΕΕ, Λατινικής Αμερικής και Μέσης Ανατολής, καθώς παρουσιαστήκαν τεκμηριωμένα στοιχεία στην δίκη.

    Η υπόθεση αποκτά ακόμα μεγαλύτερο βάθος όταν αναδεικνύεται ότι η Intellexa μετέφερε την έδρα της στην Ελλάδα. Μια εργαζόμενη της εταιρείας φαίνεται να επισκέφθηκε το νέο κτήριο τόσο για παραγγελίες φαγητού όσο και με Uber, επιβεβαιώνοντας ότι η εταιρεία συνέχιζε τις δραστηριότητές της παρά την απορριπτική εικόνα που παρουσίαζε στο κοινό.

    Τα στοιχεία της δίκης, όπως τα παρουσίασε ο δικηγόρος των θυμάτων

    Στο δικαστήριο, κρίσιμες αποκαλύψεις έγιναν από τον δικηγόρο των θυμάτων, Ζαχαρία Κεσσέ, ο οποίος μίλησε για στοιχεία που μέχρι σήμερα δεν έχουν διαβιβαστεί στην Αστυνομία. Πρόκειται, όπως ανέφερε, για έγγραφα ιδιαίτερης σημασίας, τα οποία περιλαμβάνουν ονόματα και αριθμούς τηλεφώνου προσώπων που έλαβαν μηνύματα με κακόβουλα links του Predator, καθώς και πληροφορίες για το περιεχόμενο αυτών των μηνυμάτων.

    Ο Ζαχαρίας Κεσσές έκανε επίσης αναφορά στην τεχνική έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Citizen lab. Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν στο δικαστήριο, από την στιγμή που το θύμα πατούσε τον σύνδεσμο, η ενεργοποίηση του Predator ολοκληρωνόταν μέσα σε περίπου δύο λεπτά.
    Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι πρώην βουλευτής της Αιγύπτου, ο AhmedEltantawy είχε επίσης μολυνθεί με το συγκεκριμένο κατασκοπευτικό λογισμικό, στοιχείο που ενισχύει τον διεθνή χαρακτήρα της υπόθεσης. Ο δικηγόρος υπενθύμισε ότι ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης είχε παραβιαστεί, ενώ αναφέρθηκε και στη θέση της Google, σύμφωνα με την οποία η Intellexa λειτουργούσε ως εταιρεία κυβερνοκατασκοπείας, με δυνατότητα πρόσβασης σε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο.

    Η υπόθεση Predator στην Ελλάδα αποδεικνύει ότι η διαφάνεια και η λογοδοσία δεν είναι θεωρητικά ζητήματα, αλλά πεδία δράσης για ανεξάρτητους δημοσιογράφους και θεσμούς. Παρά τις τεχνικές λεπτομέρειες, τις πολιτικές διασυνδέσεις και τις προσπάθειες συγκάλυψης, τα ρεπορτάζ και οι αποκαλύψεις συνεχίζουν να φέρνουν στο φως την αλήθεια. Όπως τόνισε ο Θοδωρής Χονδρόγιαννος, «η δουλειά μας δείχνει ότι όταν η δημοσιογραφία γίνεται ανεξάρτητα, με κόπο και επιμονή, έχει αποτέλεσμα». Και αυτό το αποτέλεσμα είναι μόνο η αρχή. Η έρευνα συνεχίζεται, τα στοιχεία αναδύονται, και η υπόθεση του Predator παραμένει ανοιχτή -όχι μόνο για τη Δικαιοσύνη, αλλά για όλους όσοι θέλουν να κατανοήσουν τι σημαίνει ασφάλεια, ελευθερία και δημοκρατία στην ψηφιακή εποχή.

  • Κυρανάκης: «Ανεξαρτήτως τι έγινε στην Ισπανία, δε θα κρυφτούμε πίσω από δικαιολογίες»

    Κυρανάκης: «Ανεξαρτήτως τι έγινε στην Ισπανία, δε θα κρυφτούμε πίσω από δικαιολογίες»

    Το πρωί του Σαββάτου, στην εκπομπή MEGA Σαββατοκύριακο, ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης αναφέρθηκε στην ασφάλεια των ελληνικών σιδηροδρόμων, στις παρεμβάσεις που δρομολογούνται για το προσωπικό και στην εικόνα της κυκλοφορίας στην Αττική, με αναφορά και στις «έξυπνες» κάμερες που έχουν ξεκινήσει να καταγράφουν παραβάσεις.

    «Δε θα κρυφτούμε πίσω από δικαιολογίες»

    Με αφορμή πρόσφατα σιδηροδρομικά δυστυχήματα στην Ισπανία που θύμισαν την τραγωδία των Τεμπών, ο κ. Κυρανάκης τόνισε ότι η κυβερνητική στόχευση παραμένει αμετάβλητη και εστιασμένη στην ασφάλεια. Όπως δήλωσε: «Ανεξαρτήτως τι έγινε στην Ισπανία, η προσήλωση η δική μας δεν αλλάζει. Δεν θα κρυφτούμε πίσω από μία δικαιολογία, ότι αυτά συμβαίνουν και αλλού. Εμείς είμαστε αποφασισμένοι και υποχρεωμένοι απέναντι στην ελληνική κοινωνία να κάνουμε σημαντικές αλλαγές στους σιδηροδρόμους και τις κάνουμε».

    Νέα τρένα: Επένδυση 308 εκατ. ευρώ και «η μεγαλύτερη στις χερσαίες μεταφορές»

    Στο ίδιο πλαίσιο, στάθηκε ιδιαίτερα στη δρομολόγηση προμήθειας νέων συρμών, υπογραμμίζοντας ότι γίνεται παραγγελία νέων τρένων μετά από 20 χρόνια. Όπως είπε: «Μετά από 20 χρόνια έχουμε παραγγελία νέων τρένων. Έρχονται με επένδυση των Ιταλών, 308 εκατ. ευρώ. Είναι η μεγαλύτερη επένδυση που έχει γίνει ποτέ στις χερσαίες μεταφορές της χώρας».

    Ασφαλιστικές δικλείδες και αλλαγές στο προσωπικό

    Ο κ. Κυρανάκης ανέφερε ότι έχουν αυξηθεί οι δικλείδες ασφαλείας με στόχο να μην υπάρξει ξανά σύγκρουση τρένων στον ελληνικό σιδηρόδρομο. Παράλληλα, περιέγραψε αλλαγές που προωθούνται για το προσωπικό, όπως πρακτική κατά την πρόσληψη, επαναξιολόγηση, ψυχομετρικά τεστ σε συνεργασία με το ΓΕΕΘΑ και εκπαίδευση που θα γίνεται με προσομοιωτές.

    Στο μέρος της συζήτησης που αφορούσε τη Μαρία Καρυστιανού, ο αναπληρωτής υπουργός σημείωσε: «Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβα έδωσα μία υπόσχεση καταρχάς απέναντι στους γονείς που έχασαν τα παιδιά τους στα Τέμπη και τους συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι ζουν μία φριχτή πραγματικότητα στη ζωή τους. Την Μαρία Καρυστιανού δεν μπορώ να την αντιμετωπίσω πολιτικά, δεν ξέρω πως θα αντιδρούσαμε εμείς εάν χάναμε το παιδί μας σε μία τέτοια τραγωδία. Δικαίωμά της να κάνει ότι η ίδια επιθυμεί». Για τις δηλώσεις της περί συγκάλυψης, πρόσθεσε: «Όλα αυτά περί συγκάλυψης βγήκαν στην επιφάνεια πολύ αργότερα. Τα πρώτα 24ωρα, που η ελληνική κοινωνία ήταν σε σοκ και ο κρατικός μηχανισμός ήταν εκεί να κάνει μία αποκατάσταση, δεν συζητιόντουσαν».

    Κυκλοφοριακό: Κηφισός, βαρέα οχήματα και ο άξονας Ελευσίνα–Θήβα

    Για την επιβάρυνση στους δρόμους, το υπουργείο, όπως είπε, εντόπισε δύο βασικούς παράγοντες: τον τουρισμό και τις εμπορευματικές μεταφορές. Αναφερόμενος ειδικά στον Κηφισό, σημείωσε ότι οι υποδομές αυτές σχεδιάστηκαν για μια «άλλη» Αθήνα και εξήγησε ότι έγιναν μετρήσεις στο πρωινό αιχμής: «Εμείς μετρήσαμε ποια είναι η επιβάρυνση στις 07:00 έως 10:00 στον Κηφισό, μετρήσαμε τα βαρέα οχήματα, είναι επιβάρυνση 20%. Άρα με την απαγόρευση σε ώρες αιχμής έχουμε λιγότερη επιβάρυνση».

    Παράλληλα, ανέφερε ότι έχουν εξεταστεί δεδομένα από 29 ευρωπαϊκές πόλεις για την αναλογία μήκους και εμβαδού οδικού δικτύου σε σχέση με τον πληθυσμό, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα κατατάσσεται 15η. Ως μακροπρόθεσμη λύση περιέγραψε «έναν νέο οδικό και σιδηροδρομικό άξονα μεταξύ Ελευσίνας και Θήβας». Τέλος, σημείωσε ότι το 2025 καταγράφηκε σημαντική μείωση στα θανατηφόρα τροχαία, ενώ τόνισε πως οι έξυπνες κάμερες στην Αττική έχουν ήδη ξεκινήσει να αποστέλλουν κλήσεις στους παραβάτες.

  • Διαμαντοπούλου: «Ανάγκη το ΠΑΣΟΚ να δώσει διέξοδο για μια άλλη διακυβέρνηση»

    Διαμαντοπούλου: «Ανάγκη το ΠΑΣΟΚ να δώσει διέξοδο για μια άλλη διακυβέρνηση»

    Η ανάγκη το ΠΑΣΟΚ να δώσει «διέξοδο για μια άλλη διακυβέρνηση» τονίζεται από την Άννα Διαμαντοπούλου, η οποία απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε σενάριο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία και θέτει ως βασικό στοίχημα την αυτόνομη πολιτική πορεία του κόμματος. Σε συνέντευξή της στην «Εφημερίδα των Συντακτών», η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ ξεκαθαρίζει ότι «πολιτικά και ηθικά δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με τη Ν.Δ.», υποστηρίζοντας πως η θέση αυτή δεν είναι συγκυριακή, αλλά συνδέεται με ζητήματα αξιών, θεσμών και δημοκρατικής λειτουργίας.

    ΠΑΣΟΚ και ΝΔ: «Όχι» στη συνεργασία, «ναι» στην αυτονομία

    Σύμφωνα με την Άννα Διαμαντοπούλου, το ζητούμενο για το ΠΑΣΟΚ είναι να αποτελέσει μια αξιόπιστη απάντηση διακυβέρνησης, χωρίς να μετατραπεί σε συμπλήρωμα άλλου πολιτικού σχεδίου. Η απόρριψη συνεργασίας με τη ΝΔ περιγράφεται ως επιλογή με σαφή πολιτικό και ηθικό περιεχόμενο, ενώ το κεντρικό διακύβευμα προσδιορίζεται ως η ενίσχυση της αυτόνομης καθόδου και της διακριτής ταυτότητας του κόμματος.

    Ευρώπη: Από τον κατευνασμό στην αποτροπή

    Στο πεδίο των διεθνών εξελίξεων, η ίδια εκτιμά ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να περάσει από τη ρητορική των αξιών στην έμπρακτη άσκηση ισχύος, καθώς η ανασφάλεια των πολιτών εντείνεται. Υπογραμμίζει ότι η Ευρώπη είναι μεγάλη οικονομική δύναμη, αναφέροντας πως οι εμπορικές συναλλαγές Ε.Ε.–ΗΠΑ φτάνουν τα 1,6 τρισ. ευρώ, ενώ μέσω των Συνθηκών διαθέτει εργαλεία για επανεξέταση συμφωνιών σε κρίσιμους τομείς όπως η άμυνα, το LNG και οι δασμοί. Κατά την εκτίμησή της, αυτή η ισχύς οφείλει να λειτουργήσει αποτρεπτικά, με εγκατάλειψη της λογικής του κατευνασμού.

    Παράλληλα, καλεί τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές να ζητήσουν συγκεκριμένες πράξεις από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, σημειώνοντας ότι οι πολίτες –«από τη Γριλανδία έως την Ελλάδα»– αναζητούν μια Ευρώπη που να λειτουργεί όχι μόνο ως οικονομική, αλλά και ως πολιτική και θεσμική ασπίδα.

    Δημοσκοπήσεις, δικομματισμός και η «προγραμματική» αντιπολίτευση

    Στην εσωτερική πολιτική σκηνή, αναγνωρίζεται ότι οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τη ΝΔ να διατηρεί προβάδισμα παρά τη μακρά παραμονή της στην εξουσία, όμως επισημαίνεται ότι η υπερβολική προσήλωση στις μετρήσεις μπορεί να χειραγωγεί την εικόνα και να μη φωτίζει πάντα τις βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Η κατάρρευση του δικομματισμού μετά το πρώτο μνημόνιο συνδέεται, κατά την ίδια, με κατακερματισμό δυνάμεων και τελική μετακίνηση προς τον «συγκριτικά ισχυρότερο».

    Απέναντι στην κριτική ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αποκτήσει δυναμική νίκης, η Άννα Διαμαντοπούλου υπερασπίζεται την προγραμματική και θεσμική αντιπολίτευση, σημειώνοντας ότι το κόμμα δέχεται ταυτόχρονα αντιφατικές αιτιάσεις: από τη μία ότι είναι «ακραίο» και από την άλλη ότι είναι υπερβολικά θεσμικό. Η θεσμική προσέγγιση παρουσιάζεται ως εγγύηση για τη λειτουργία της δημοκρατίας την «επόμενη μέρα», ενώ επισημαίνεται πως η αξιωματική αντιπολίτευση χρειάζεται και τεκμηριωμένη κριτική αλλά και μορφές ακτιβισμού, με παρουσία εκεί όπου υπάρχουν κοινωνικά προβλήματα.

    «Πρόσωπα–σωτήρες», «εθνικό χρέος» και συνέδριο Μαρτίου

    Σχολιάζοντας σενάρια νέων πολιτικών σχηματισμών από πρόσωπα όπως ο Αλέξης Τσίπρας ή η Μαρία Καρυστιανού, επισημαίνεται ότι σε περιόδους κρίσης εμφανίζονται «πρόσωπα-σωτήρες» και προσωποπαγή κόμματα που συχνά επενδύουν στο δίπολο μίσους και ελπίδας, αλλά στην πορεία διαλύονται. Στο πλαίσιο αυτό, τονίζεται πως το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να απευθύνεται μόνο στο συναίσθημα, παρότι οφείλει να κατανοεί την οργή των πολιτών, και πρέπει ταυτόχρονα να μιλά στη λογική και στην πολιτική κρίση τους: «Στην Ελλάδα έχουμε ζήσειτην τελευταία 15ετία πάνω από δέκα προσωποπαγή κόμματα ποντάροντας μεταξύ μίσους και ελπίδας, που έλαμψαν και εξαφανίστηκαν ή διαλύθηκαν, τόσο στα δεξιά όσο και στα αριστερά. Το ΠΑΣΟΚ, ως ιστορικό κόμμα με μεγάλα επιτεύγματα αλλά και λάθη, με συμβολή στην καλύτερη δημοκρατία που έχει βιώσει ποτέ η χώρα μας, δεν μπορεί να απευθύνεται μόνο στο συναίσθημα».

    Η λογική της «συνομοσπονδίας» κομμάτων απορρίπτεται, ενώ προκρίνεται η διεύρυνση μέσα από αυτόνομη πορεία, με άνοιγμα προς πολίτες που στράφηκαν είτε προς ΝΔ είτε προς ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και –κυρίως– προς όσους επέλεξαν την αποχή. Σε πιθανό περιβάλλον διπλών εκλογικών αναμετρήσεων και δυσκολίας αυτοδυναμίας, επαναλαμβάνεται ότι συνεργασία με τη ΝΔ δεν μπορεί να υπάρξει, με την επισήμανση πως το κόμμα θα κινηθεί με κριτήριο το συμφέρον της χώρας και την εφαρμογή των πολιτικών του προταγμάτων. «Είναι εθνικό χρέος του ΠΑΣΟΚ να δώσει διέξοδο για μια άλλη διακυβέρνηση της χώρας», τονίζεται.

    Τέλος, ενόψει του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ στα τέλη Μαρτίου, ως βασικό ζητούμενο τίθεται η διαμόρφωση οράματος για τη σοσιαλδημοκρατία του 21ου αιώνα, με μια πορεία «καθαρά πολιτική και συντροφική», με ιδεολογικό βάθος και χωρίς διαφοροποιήσεις «για το φαίνεσθαι», ώστε να αποκατασταθεί το περιεχόμενο των εννοιών «προοδευτικός» και «δημοκράτης».

  • Γροιλανδία: Ορυκτός πλούτος, στρατιωτική ισχύς και το ρήγμα που απειλεί το ΝΑΤΟ

    Γροιλανδία: Ορυκτός πλούτος, στρατιωτική ισχύς και το ρήγμα που απειλεί το ΝΑΤΟ

    *Της Μαρίας Κυριάκου

    Η Γροιλανδία έχει μετατραπεί τον τελευταίο καιρό με ταχύτατους ρυθμούς από μια απομακρυσμένη, παγωμένη περιοχή της Αρκτικής σε κεντρικό γεωπολιτικό διακύβευμα για τις Μεγάλες Δυνάμεις. Ο συνδυασμός ορυκτού πλούτου και στρατηγικής γεωγραφικής θέσης την έχει καταστήσει πεδίο ανταγωνισμού όχι μόνο ανάμεσα σε παγκόσμιους παίκτες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Κίνα, αλλά πλέον και σε πηγή εντάσεων στο εσωτερικό της ίδιας της Δύσης, μεταξύ συμμάχων.

    Σε αυτό το πλαίσιο, οι πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, που επανέφεραν το σενάριο αμερικανικού ελέγχου της Γροιλανδίας και άφησαν αιχμές ακόμη και για τη στάση της Ουάσιγκτον απέναντι στο ΝΑΤΟ σε περίπτωση «παρεμπόδισης» των αμερικανικών σχεδίων, άνοιξαν έναν νέο κύκλο ανησυχίας σε Ευρώπη και Αρκτική.

    Η παγκόσμια σημασία του ορυκτού πλούτου της Γροιλανδίας

    Η οικονομική και γεωπολιτική αξία της Γροιλανδίας ξεκινά από το υπέδαφός της καθώς σύμφωνα με στοιχεία, 25 από τα 34 ορυκτά που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει χαρακτηρίσει ως «κρίσιμες πρώτες ύλες» εντοπίζονται στο νησί και το 60% της μη παγωμένης έκτασης του νησιού δεν έχει ακόμη ερευνηθεί. Πρόκειται για μέταλλα απολύτως απαραίτητα για την πράσινη μετάβαση, την αμυντική βιομηχανία και την ηλεκτροκίνηση.

    Στην κορυφή βρίσκονται οι σπάνιες γαίες, τα μεγαλύτερα κοιτάσματα των οποίων εντοπίζονται στη νότια περιοχή Γκάρνταρ. Οι σπάνιες γαίες είναι κρίσιμες για την παραγωγή μόνιμων μαγνητών, που χρησιμοποιούνται σε ηλεκτρικά οχήματα, ανεμογεννήτριες, αλλά και σε σύγχρονα οπλικά συστήματα. Σε έναν κόσμο όπου η Κίνα κυριαρχεί στην παραγωγή και επεξεργασία τους, η Γροιλανδία θεωρείται από τη Δύση πιθανό στρατηγικό αντίβαρο.

    Πέρα από τις σπάνιες γαίες, η Γροιλανδία διαθέτει σημαντικά κοιτάσματα γραφίτη, χαλκού, νικελίου και κοβαλτίου – ένα πλήρες «πακέτο» πρώτων υλών για μπαταρίες, ηλεκτρικά οχήματα και αποθήκευση ενέργειας. Παράλληλα, αποθέματα ψευδαργύρου, χρυσού, σιδηρομεταλλεύματος, τιτανίου, βαναδίου και βολφραμίου ενισχύουν το προφίλ της ως μελλοντικού ορυκτού κόμβου της Δύσης.

    Παρά τον πλούτο και το ενδιαφέρον, η αξιοποίηση των πόρων της Γροιλανδίας παραμένει περιορισμένη. Η εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου έχει απαγορευτεί για περιβαλλοντικούς λόγους, ενώ η απόφαση του 2021 για απαγόρευση εξόρυξης ουρανίου μπλόκαρε μεγάλα έργα σπάνιων γαιών. Οι τοπικές κοινωνίες και οι ιθαγενείς πληθυσμοί αντιμετωπίζουν με επιφυλακτικότητα την έντονη εξωτερική πίεση, φοβούμενοι ότι η Γροιλανδία μπορεί να μετατραπεί σε γεωπολιτικό «πιόνι» χωρίς ουσιαστικό όφελος για τους ίδιους.

    Στρατηγική θέση στην «καρδιά» της Αρκτικής

    Ο ορυκτός πλούτος δεν αρκεί από μόνος του για να εξηγήσει την ένταση γύρω από τη Γροιλανδία. Το νησί βρίσκεται σε κομβικό γεωστρατηγικό σημείο, ανάμεσα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, κατά μήκος της συντομότερης διαδρομής μεταξύ των δύο ηπείρων, ελέγχοντας κρίσιμους θαλάσσιους και εναέριους διαδρόμους στον Βόρειο Ατλαντικό και την Αρκτική.

    Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Γροιλανδία αποτελεί διαχρονικά βασικό πυλώνα της αμυντικής τους αρχιτεκτονικής. Στο πλαίσιο αυτό, οι ΗΠΑ διατηρούν μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Pituffik Space Base, στα βορειοδυτικά του νησιού. Η βάση φιλοξενεί ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, ενταγμένα στο δίκτυο αντιπυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ, και λειτουργεί ως προκεχωρημένο τμήμα του συστήματος NORAD για την ανίχνευση εκτοξεύσεων βαλλιστικών πυραύλων που διασχίζουν την Αρκτική.

    Η στρατιωτική αυτή διάσταση, εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τη Γροιλανδία όχι απλώς ως γεωπολιτικό asset, αλλά ως ζήτημα εθνικής ασφάλειας με τη γεωγραφία του νησιού να λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής στρατιωτικής ισχύος για τις ΗΠΑ.

    Σχέσεις ΗΠΑ – Δανίας και το καθεστώς αυτονομίας της Γροιλανδίας

    Για τη Δανία, οι κινήσεις και οι δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ γύρω από τη Γροιλανδία συνιστούν κατάφωρη αμφισβήτηση της κυριαρχίας της και του διεθνούς δικαίου. Η Κοπεγχάγη ξεκαθαρίζει ότι οποιαδήποτε συζήτηση περί αμερικανικού ελέγχου ή αλλαγής καθεστώτος στο νησί παραβιάζει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, βάσει του οποίου η Γροιλανδία αποτελεί αυτόνομη περιοχή εντός του Βασιλείου της Δανίας.

    Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι επαφές των υπουργών Εξωτερικών της Δανίας και της Γροιλανδίας με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζέι Ντ. Βανς και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δείχνουν ότι το ζήτημα έχει περάσει σε στρατηγικό και όχι απλώς διπλωματικό επίπεδο. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα ευρωπαϊκών και αμερικανικών μέσων, οι συνομιλίες βρίσκονται σε ουσιαστικό αδιέξοδο, με την Ουάσιγκτον να πιέζει για μεγαλύτερο πολιτικό, επιχειρησιακό και στρατιωτικό ρόλο στη Γροιλανδία.

    Η Κοπεγχάγη επιμένει ότι οποιαδήποτε μεταβολή στο καθεστώς, στον έλεγχο ή στη χρήση του νησιού δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη ρητή συναίνεση της Δανίας και των τοπικών αρχών, γεγονός που δοκιμάζει τις σχέσεις ΗΠΑ – Ευρώπης.

    Το ΝΑΤΟ στο επίκεντρο του νέου ρήγματος

    Η πιο ανησυχητική διάσταση της υπόθεσης είναι η σύνδεσή της Γροιλανδίας με το μέλλον του ΝΑΤΟ. Οι αιχμές από την Ουάσιγκτον ότι ενδεχόμενη «παρεμπόδιση» των αμερικανικών σχεδίων στη Γροιλανδία θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε αναθεώρηση της στάσης των ΗΠΑ απέναντι στη Συμμαχία, άνοιξαν ένα επικίνδυνο σενάριο.

    Η πιο ξεκάθαρη –και ταυτόχρονα πιο σκληρή– τοποθέτηση ήρθε από τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος σε πρόσφατες δηλώσεις του ξεκαθάρισε ότι η Γροιλανδία αποτελεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας πρώτης γραμμής για την Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ συνέδεσε ευθέως το νησί με την αμερικανική αντιπυραυλική άμυνα στην Αρκτική, καθιστώντας σαφές ότι για τις ΗΠΑ δεν πρόκειται για διαπραγματεύσιμο πολιτικό θέμα, αλλά για κρίσιμο στρατηγικό κόμβο.

    Στο πλαίσιο αυτό, η Γροιλανδία μετατρέπεται από περιφερειακό ζήτημα σε καταλύτη ενδοδυτικών εντάσεων, με τις ΗΠΑ να αμφισβητούν ανοιχτά τη λογική της άνευ όρων συμμαχικής αλληλεγγύης. Ο Τραμπ προειδοποίησε με ωμό τρόπο ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προτίθενται να συνεχίσουν να «χρηματοδοτούν την ευρωπαϊκή ασφάλεια», εφόσον τα στρατηγικά τους συμφέροντα μπλοκάρονται από συμμάχους.

    Το μήνυμα προς την Ευρώπη ήταν σαφές και κυνικό: η αμερικανική στήριξη στο ΝΑΤΟ δεν είναι δεδομένη, αλλά συναρτάται άμεσα με την ευθυγράμμιση των συμμάχων με τις προτεραιότητες της Ουάσιγκτον. Το ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο της λογικής Τραμπ, δεν λειτουργεί ως πολιτική κοινότητα αξιών, αλλά ως συναλλαγή ασφάλειας με ανταλλάγματα.

    Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η πίεση δεν περιορίζεται στη ρητορική. Ο Αμερικανός πρόεδρος προχώρησε ήδη σε απειλές για την επιβολή δασμών σε ευρωπαϊκά προϊόντα, στοχεύοντας χώρες που, κατά την Ουάσιγκτον, υιοθετούν στάση αντίθετη με τα αμερικανικά συμφέροντα στο ζήτημα της Γροιλανδίας. Οι δασμοί αυτοί δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως εμπορικό εργαλείο, αλλά ως μοχλός γεωπολιτικής πίεσης.

    Η σύνδεση εμπορίου, άμυνας και συμμαχιών σηματοδοτεί μια ποιοτική αλλαγή στη λειτουργία του ΝΑΤΟ. Για πρώτη φορά, η αμερικανική ηγεσία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει οικονομικά αντίμετρα και την ίδια τη συμμετοχή της στη Συμμαχία ως μέσο επιβολής πολιτικής γραμμής.

    Σε αυτό το περιβάλλον, η Γροιλανδία δεν αποτελεί απλώς ένα «καυτό» γεωπολιτικό ζήτημα, αλλά το σημείο όπου δοκιμάζονται τα όρια της Δυτικής συνοχής. Το ερώτημα που πλέον τίθεται ανοιχτά δεν είναι μόνο αν το ΝΑΤΟ μπορεί να διαχειριστεί τις εξωτερικές απειλές, αλλά αν μπορεί να αντέξει τις εσωτερικές πιέσεις που γεννά η ίδια η αμερικανική στρατηγική.

    Πηγή: ΚΕΔΙΣΑ

  • Έρχονται 2.000 έξυπνες κάμερες στους δρόμους

    Έρχονται 2.000 έξυπνες κάμερες στους δρόμους

    Στην τελική ευθεία έχει μπει ο διαγωνισμός για τη δημιουργία του Ενιαίου Ηλεκτρονικού Συστήματος Καταγραφής και Διαχείρισης Παραβάσεων ΚΟΚ και Προστίμων (ΕΗΣ), με στόχο να ξεκινήσει να λειτουργεί έως το καλοκαίρι. Το νέο πλαίσιο βασίζεται σε αυτοματοποιημένη καταγραφή παραβάσεων και άμεσο καταλογισμό ευθυνών, με βασική επιδίωξη τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.

    ΕΗΣ: Χρονικός ορίζοντας και στόχος πλήρους λειτουργίας

    Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι το ΕΗΣ θα περάσει σταδιακά από την έναρξη λειτουργίας σε πλήρη ανάπτυξη, με την εκτίμηση πως το συνολικό αυτοματοποιημένο σύστημα εντοπισμού παραβάσεων και καταλογισμού προστίμων θα βρίσκεται σε καθεστώς πλήρους λειτουργίας μέσα στο 2026.

    Παράλληλα, ανοίγει ο δρόμος ώστε να ενισχύεται διαρκώς το δίκτυο καταγραφής, καθώς το δικαίωμα εγκατάστασης καμερών σε σημεία υψηλού κινδύνου προβλέπεται να το έχουν δήμοι και περιφέρειες, σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταφορών και την Αστυνομία.

    2.000 κάμερες με Τεχνητή Νοημοσύνη σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κρήτη

    Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ξεκινήσει και η διαγωνιστική διαδικασία για 2.000 κάμερες με λογισμικό Τεχνητής Νοημοσύνης, που θα προμηθευτεί το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Οι κάμερες προβλέπεται να τοποθετηθούν, σε συνεργασία με την Τροχαία, σε καίρια σημεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κρήτη.

    Την ίδια στιγμή, η Περιφέρεια Αττικής έχει ήδη ξεκινήσει την εγκατάσταση 388 νέων καμερών, ενώ κάμερες διαθέτουν και τα νέα λεωφορεία, με στόχο την επιτήρηση των λεωφορειολωρίδων.

    Πού λειτουργούν ήδη πιλοτικά κάμερες AI και τι κατέγραψαν

    Σε πιλοτικό επίπεδο λειτουργούν σήμερα 8 κάμερες με δυνατότητες Τεχνητής Νοημοσύνης σε έξι σημεία της Αττικής: στον Δήμο Αθηναίων (Πανεπιστημίου και Λ. Βασ. Σοφίας), στον Δήμο Αγίας Παρασκευής (Λ. Μεσογείων και Λ. Χαλανδρίου), στον Δήμο Ραφήνας-Πικερμίου (Λ. Μαραθώνος και Φλέμινγκ), στον Δήμο Καλλιθέας (Λ. Συγγρού και Αγίας Φωτεινής), στον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης (Λ. Βουλιαγμένης και Τήνου) και στον Δήμο Φιλοθέης-Ψυχικού (Λ. Κηφισίας και Εθν. Αντιστάσεως).

    Οι συγκεκριμένες κάμερες, προς το παρόν, δεν αποστέλλουν κλήσεις, όμως έχουν καταγραφεί παραβάσεις από την εγκατάστασή τους (18 Δεκεμβρίου) έως την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου. Με βάση στοιχεία που αναφέρονται ως διαθέσιμα στη «Ν», στη Συγγρού καταγράφηκαν 9.352 οδηγοί χωρίς ζώνη ή με χρήση κινητού, ενώ στην άνοδο της Συγγρού υπέρβαση ορίου ταχύτητας αποδόθηκε σε 1.455 αυτοκίνητα. Στην Αγία Παρασκευή καταγράφηκαν 27.736 οδηγοί για παραβίαση κόκκινου και σταμάτημα στη διάβαση, ενώ περίπου 1.000 οδηγοί φέρονται να παραβίασαν κόκκινο στο Σύνταγμα στο διάστημα 5–22 Ιανουαρίου.

    Τι παραβάσεις «βλέπει» το σύστημα και πώς θα έρχονται τα πρόστιμα

    Οι κάμερες έχουν δυνατότητα καταγραφής παραβίασης ερυθρού σηματοδότη, υπέρβασης ταχύτητας, κίνησης ή στάσης σε λεωφορειολωρίδες, μη χρήσης ζώνης ή κράνους, χρήσης κινητού εν κινήσει, κίνησης σε Λωρίδα Έκτακτης Ανάγκης (ΛΕΑ), καθώς και παράνομης στάσης και στάθμευσης.

    Στο επόμενο στάδιο, οι 8 πιλοτικές κάμερες προβλέπεται να διασυνδεθούν με το υφιστάμενο σύστημα της Τροχαίας, ώστε να ξεκινήσει η αποστολή κλήσεων-προστίμων. Το ΕΗΣ θα τελεί υπό την εποπτεία του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και θα φιλοξενείται στις εγκαταστάσεις του, διαλειτουργώντας με σχετικά πληροφοριακά συστήματα και μητρώα: το Αρχείο Αδειών Οδήγησης του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, το φορολογικό Μητρώο της ΑΑΔΕ, το Μητρώο Πολιτών του υπουργείου Εσωτερικών, το Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας (ΕΜΕπ) και την ΕΛ.ΑΣ., μέσω του Κέντρου Διαλειτουργικότητας της ΓΓΠΣ και Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

  • Γεωργιάδης: «Δεν μπορούν να μας ρίξουν»

    Γεωργιάδης: «Δεν μπορούν να μας ρίξουν»

    Νέα σφοδρή επίθεση στην αντιπολίτευση και ειδικά στη Ζωή Κωνσταντοπούλου εξαπέλυσε ο Άδωνις Γεωργιάδης, με αφορμή τη δήλωση της επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας από το βήμα της Βουλής: «Ας τους ρίξουμε, ας γίνει αυτό που πρέπει να γίνει δημοκρατικά». Ο υπουργός Υγείας αντέδρασε έντονα, θέτοντας εξαρχής το ερώτημα για το τι ακριβώς υπονοείται από αυτή την προτροπή.

    «Καλεί τους Νεοδημοκράτες σε αποστασία;» και το επιχείρημα της πλειοψηφίας

    Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, σήμερα Σάββατο, ο Άδωνις Γεωργιάδης διερωτήθηκε: «τι πράγματα είναι αυτά; Καλεί τους Νεοδημοκράτες σε αποστασία;», χαρακτηρίζοντας τα όσα ειπώθηκαν «παλαβά». Υποστήριξε πως η Βουλή λειτουργεί με σαφή διάκριση πλειοψηφίας και μειοψηφίας και πρόσθεσε ότι, ακόμη κι αν «όλη η αντιπολίτευση να γίνει ένα μπλοκ», η πλειοψηφία παραμένει στη Νέα Δημοκρατία. Με βάση αυτό, σημείωσε ότι «δεν μπορούν να μας ρίξουν», όπως είπε χαρακτηριστικά.

    Το σενάριο «συμμαχίας» και η αναφορά σε «μίσος» και «τοξικότητα»

    Ο υπουργός αναφέρθηκε στη συνέχεια στο ενδεχόμενο συνεργασίας όλων των αντιπολιτευτικών δυνάμεων σε κοινό σχήμα για εκλογές, λέγοντας πως, αν γίνει μια τέτοια σύμπραξη «όλοι μαζί… με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για να μας ρίξουν», εκτιμά ότι η Νέα Δημοκρατία θα ξεπεράσει το 50%. Στο ίδιο πλαίσιο υποστήριξε ότι «ο Έλληνας θα σκεφτόταν αν θα κατάφερνε να κοιμηθεί το βράδυ και να μην μείνει ξάγρυπνος με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στην εξουσία», προσθέτοντας πως κάτι τέτοιο θα σήμαινε «μίσος, τοξικότητα». Συνέχισε λέγοντας ότι «ονειρεύεται ποιους θα κλείσει φυλακή» και υποστήριξε πως «κανείς δεν θέλει να τον κυβερνήσει η Ζωή», ενώ κατέληξε ότι «αν κυβερνήσει αυτή η γυναίκα, θα σημαίνει εφιάλτης».

    Οι αναφορές σε Καρυστιανού και το σχόλιο για το ΠΑΣΟΚ

    Για τη Μαρία Καρυστιανού, ο Άδωνις Γεωργιάδης σχολίασε ότι «η οργή και το πένθος δεν είναι “καύσιμο” για να φτάσει κάποιος στην εξουσία» και πρόσθεσε πως «αν η κυρία Καρυστιανού συνεχίσει να δίνει συνεντεύξεις, δεν θα έχει μεγάλη πορεία». Σημείωσε ακόμη ότι «δεν μπορεί να κάνει πίσω» σε ερώτηση για το ενδεχόμενο δημιουργίας κόμματος, ενώ, αναφερόμενος στην ομάδα και το πρόγραμμα που παρουσιάζεται, είπε πως «είναι… δεν θέλω να πω».

    Σε ό,τι αφορά την αξιωματική αντιπολίτευση, τόνισε ότι «το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη έχει πάει πάρα πολύ Αριστερά», κάτι που χαρακτήρισε «πολύ μεγάλο λάθος», υποστηρίζοντας πως όσο μετακινείται προς τα αριστερά, χάνει την “κυβερνησιμότητά” του και έτσι, κατά την εκτίμησή του, η χώρα μένει με ένα κόμμα που μπορεί να κυβερνήσει, τη Νέα Δημοκρατία.

  • Πολάκης κατά Μητσοτάκη για «ντροπολογία» συνεπιμέλειας

    Πολάκης κατά Μητσοτάκη για «ντροπολογία» συνεπιμέλειας

    Ο Παύλος Πολάκης εξαπέλυσε επίθεση προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ζητώντας να αποσυρθεί η «ντροπολογία» που –όπως υποστηρίζει– εξυπηρετεί την Όλγα Κεφαλογιάννη στο ζήτημα της συνεπιμέλειας. Σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα έκανε λόγο για «τσαλαπάτημα της Δημοκρατίας» και για «λογική Λουδοβίκου», απευθύνοντας ευθεία προειδοποίηση προς τον πρωθυπουργό.

    Αίτημα απόσυρσης της «ντροπολογίας» για τη συνεπιμέλεια

    Σύμφωνα με τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρωθυπουργός καλείται να ακυρώσει “με τροπολογία τη Δευτέρα το πρωί” τη ρύθμιση που χαρακτηρίζει «Ντροπολογία» και η οποία –όπως αναφέρει– ψηφίστηκε «μεσάνυχτα της 19ης Δεκεμβρίου» σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο κ. Πολάκης υποστηρίζει ότι η ρύθμιση αυτή στόχευε στο να «καταργήσει την πρωτόδικη δικαστική απόφαση που έδινε συνεπιμέλεια στα παιδιά της με τον πρώην σύζυγό της».

    Παράλληλα, στο δημόσιο πεδίο έχουν υπάρξει τοποθετήσεις και από κυβερνητικής πλευράς, με τον υπουργό Γιώργο Φλωρίδη να αναφέρει ότι «αδικούν τη ρύθμιση, όταν πάνε να τη “φορτώσουν” σε κάποια πολιτικό», όπως μεταδόθηκε σε σχετικό βίντεο.

    Η σύγκριση με Παπαδόπουλο και η προειδοποίηση για την “Ιστορία”

    Ο κ. Πολάκης κλιμάκωσε τη ρητορική του, λέγοντας προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη πως, αν δεν προχωρήσει στην απόσυρση, «θα μείνεις στην ιστορία μαζί με τον Γιώργο Παπαδόπουλο, τον δικτάτορα, που ψήφισε νόμο για “αυτόματο διαζύγιο” για να μπορέσει να παντρευτεί τη Δέσποινα». Στο ίδιο πλαίσιο, περιέγραψε τη στάση που καταγγέλλει ως «το κράτος είμαι εγώ και οι φίλοι μου», προσθέτοντας πως «όσο χυδαία συμπεριφορά… και να δείξετε στο τέλος θα τιμωρηθείτε από τον λαό».

    «Τσαλαπάτημα της Δημοκρατίας» και «λογική Λουδοβίκου»

    Στο βασικό μήνυμα της ανάρτησης, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει ότι «εδώ έχουμε τσαλαπάτημα της Δημοκρατίας και λογική Λουδοβίκου». Με αυτή τη φράση συνδέει την υπόθεση της συνεπιμέλειας με ευρύτερη κριτική για τον τρόπο άσκησης εξουσίας, υποστηρίζοντας ότι η επίμαχη νομοθετική κίνηση υπερβαίνει τα όρια μιας απλής ρύθμισης και αγγίζει θεσμικά ζητήματα.

    Τα τρία υστερόγραφα και οι αιχμές για Φλωρίδη

    Ο Παύλος Πολάκης ολοκλήρωσε την παρέμβασή του με τρία υστερόγραφα, στα οποία στοχοποίησε τον Γιώργο Φλωρίδη, γράφοντας: «Υ.Γ. Φλωρίδη που έφερες αυτήν την Ντροπολογία αποδείχτηκες όχι μόνο γενίτσαρος αλλά και γιουσουφάκι!!».

    Στο δεύτερο υστερόγραφο σημείωσε ότι, κατά την άποψή του, η νέα νομοθετική ρύθμιση που θα «ξηλώνει» τη συγκεκριμένη «Ντροπολογία» θα πρέπει να καταργεί και όλες τις προσφυγές και αιτήσεις ακύρωσης δικαστικών αποφάσεων που στηρίχτηκαν σε αυτή, ως «μη γενόμενες». Στο τρίτο πρόσθεσε: «Υ.Γ.3. Τον νόμο της συνεπιμέλειας δεν τον ψήφισα, αλλά εδώ έχουμε τσαλαπάτημα της Δημοκρατίας και λογική Λουδοβίκου».

  • Περισκόπιο: Η τακτική του καλού και του κακού μπάτσου

    Περισκόπιο: Η τακτική του καλού και του κακού μπάτσου

    Το τρίτο έγγραφο πολιτικής της Κίνας για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική: Επέκταση της επιρροής και των φιλοδοξιών

    Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δημοσίευσε πρόσφατα το τρίτο έγγραφο πολιτικής για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική (LAC). Το έγγραφο είναι ευρύ και καλύπτει θέματα από τη διπλωματία έως τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας και την πολιτιστική ανταλλαγή. Το έγγραφο αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη εμπλοκή της Κίνας με το Δυτικό Ημισφαίριο και την ολοένα και πιο ολοκληρωμένη προσέγγισή της.

    Στις 10 Δεκεμβρίου 2025, η Κίνα δημοσίευσε το τρίτο έγγραφο πολιτικής της για τη LAC. Τι δείχνει αυτό για τη στρατηγική της Κίνας έναντι της περιοχής;

    Στο έγγραφο πολιτικής του 2025 για τη LAC, η Κίνα προτείνει ένα,σε μεγάλο βαθμό,θετικό πρόγραμμα για μια θεσμοθετημένη, διευρυμένη και αναβαθμισμένη σχέση με τις χώρες της LAC. Το πρόγραμμα αυτό βασίζεται σε «Πέντε προγράμματα για την οικοδόμηση μιας κοινότητας Κίνας-LAC με κοινό μέλλον», τα οποία περιλαμβάνουν ένα πρόγραμμα αλληλεγγύης, ένα πρόγραμμα ανάπτυξης, ένα πρόγραμμα πολιτισμού, ένα πρόγραμμα ειρήνης και ένα πρόγραμμα διασύνδεσης μεταξύ των λαών. Η έννοια της «κοινότητας με κοινό μέλλον» αποτελεί κεντρικό στοιχείο της σκέψης του Σι Τζινπίνγκ και, αν και η Κίνα έχει ορίσει αόριστα αυτόν τον όρο, εμφανίζεται πλέον σε όλα σχεδόν τα κινεζικά έγγραφα εξωτερικής πολιτικής και μπορεί να θεωρηθεί ως επιβεβαίωση της πρόθεσης της Κίνας να συνεχίσει να οικοδομεί μια εναλλακτική παγκόσμια τάξη που εγγυάται σεβασμό προς τα συμφέροντα του Πεκίνου (για παράδειγμα, όσον αφορά την Ταϊβάν) και περιθωριοποιεί την επιρροή των ΗΠΑ.
    Η αλληλουχία του εγγράφου πολιτικής είναι σημαντική. Ξεκινά με το Πρόγραμμα Αλληλεγγύης, το οποίο συνδυάζει τμήματα προηγούμενων εγγράφων πολιτικής σχετικά με την πολιτική συνεργασία και τη διεθνή συνεργασία σε ένα ενιαίο πρόγραμμα, προσθέτοντας παράλληλα σημαντικά νέα θέματα, όπως ο σεβασμός των βασικών συμφερόντων, συμπεριλαμβανομένης της αρχής της «μίας Κίνας» και η εφαρμογή της Πρωτοβουλίας της Κίνας για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση. Αυτό υποδηλώνει ότι οι πρωταρχικοί στόχοι της Κίνας στην περιοχή της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής είναι ουσιαστικά πολιτικοί. Η Κίνα ελπίζει ότι η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη νομιμοποίηση της επιθετικής στάσης της έναντι της Ταϊβάν και στην υποστήριξη της εναλλακτικής παγκόσμιας τάξης που προσπαθεί να οικοδομήσει το Πεκίνο.
    Στη συνέχεια, το έγγραφο στρέφεται στο Πρόγραμμα Ανάπτυξης. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ενότητα του εγγράφου, η οποία καταδεικνύει τη συνεχιζόμενη σημασία της οικονομικής και εμπορικής συνεργασίας στις σχέσεις μεταξύ Κίνας και ΛΑΚ. Το Πρόγραμμα Ανάπτυξης ξεκινά με την εφαρμογή της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας Ανάπτυξης, μέσω της οποίας η Κίνα θα «μοιραστεί τις ευκαιρίες ανάπτυξης του κινεζικού εκσυγχρονισμού» με την περιοχή, καθώς και με την εφαρμογή της Κινεζικής Πρωτοβουλίας «Μια Ζώνη, Ένας Δρόμος». Στη συνέχεια, το Πεκίνο προτείνει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα για τη συνέχιση της συνεργασίας σε θέματα χρηματοοικονομικά, ενέργειας, υποδομών, μεταποίησης, γεωργίας, επισιτιστικής ασφάλειας, επιστήμης και τεχνολογίας. Το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα ασχολείται επίσης με θαλάσσια και περιβαλλοντικά θέματα, ίσως αναγνωρίζοντας τις ανησυχίες της περιοχής σχετικά με την παράνομη, αδήλωτη και ανεξέλεγκτη αλιεία της Κίνας στα ύδατα της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, καθώς και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ορισμένων κινεζικών έργων εξόρυξης και υποδομών. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα νέο τμήμα σχετικά με την «αναπτυξιακή βοήθεια» – ένας όρος που δεν εμφανίζεται σε κανένα από τα προηγούμενα έγγραφα της Κίνας – σε αντίθεση με τη δραστική μείωση της εξωτερικής βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών προς την περιοχή.
    Το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα απεικονίζει τα σχέδια της Κίνας για την επέκταση των υποδομών διπλής χρήσης στην περιοχή. Το έγγραφο δίνει προτεραιότητα στη συνεργασία υψηλής τεχνολογίας στους τομείς «τεχνολογία πληροφοριών, τεχνητή νοημοσύνη (AI), αεροπορία και αεροδιαστημική, νέες μορφές ενέργειας, νέα υλικά, [και] βιοϊατρική και ολοκληρωμένα κυκλώματα». Η Κίνα ενθαρρύνει τις χώρες της περιοχής να χρησιμοποιούν το δορυφορικό σύστημα πλοήγησης Beidou και προτείνει την από κοινού κατασκευή ενός κέντρου συνεργασίας και ανάπτυξης προς τον σκοπό αυτό. Ήδη, η Κίνα διαθέτει περισσότερες διαστημικές υποδομές στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο εκτός της ηπειρωτικής Κίνας. Στο τμήμα που αφορά τη θαλάσσια συνεργασία, η Κίνα σημειώνει επίσης ρητά ότι επιθυμεί να «δημιουργήσει βάσεις εφοδιασμού για την αποστολή της Κίνας στην Ανταρκτική».

    Το έγγραφο περιλαμβάνει επίσης ένα εκτενές τμήμα σχετικά με την ασφάλεια και τη συνεργασία στον τομέα της επιβολής του νόμου, με τον φιλόδοξο τίτλο «Πρόγραμμα Ειρήνης». Το τμήμα αυτό πλαισιώνεται από την Παγκόσμια Πρωτοβουλία για την Ασφάλεια, μια κινεζική προσπάθεια αναδιαμόρφωσης των παγκόσμιων κανόνων για την διεθνή και εσωτερική ασφάλεια και επιβολής ηγεσίας σε θέματα ασφάλειας σε βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμαχιών τους. Ενώ το τμήμα για την ασφάλεια του εγγράφου του 2016 περιλάμβανε μόνο δύο προσπάθειες – στρατιωτική συνεργασία και δικαστική και αστυνομική συνεργασία – το Πρόγραμμα Ειρήνης του 2025 περιλαμβάνει επίσης την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, τους ελέγχους εξαγωγών για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων και την καταπολέμηση της διαφθοράς.
    Συνολικά, το έγγραφο πολιτικής για το 2025 είναι συνέχεια των προηγούμενων εγγράφων που δημοσιεύθηκαν το 2008 και το 2016. Η πολιτική συνεργασία παρουσιάζεται σταθερά ως το θεμέλιο των σχέσεων μεταξύ Κίνας και ΛΑΚ. Δίνεται πάντα έμφαση στη συνεργασία για την οικονομική ανάπτυξη και στην αξία που προσφέρει το Πεκίνο ως εμπορικός εταίρος. Τα έγγραφα του 2016 και του 2025 είναι και τα δύο διατυπωμένα σύμφωνα με τη σκέψη του Σι Τζινπίνγκ και το όραμά του για μια κοινότητα με κοινό μέλλον.

    Ωστόσο, το έγγραφο πολιτικής του 2025 απεικονίζει επίσης τους τρόπους με τους οποίους έχει εξελιχθεί η στρατηγική της Κίνας για την περιοχή της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Η προσέγγιση του Πεκίνου έχει σαφώς γίνει πιο ολοκληρωμένη και θεσμοθετημένη. Το έγγραφο του 2025 καλύπτει ένα ευρύτερο φάσμα θεμάτων και είναι πολύ μεγαλύτερο από τα προηγούμενα, με 9.332 σημεία σε σύγκριση με 7.439 και 4.891 σημεία το 2016 και το 2008, αντίστοιχα. Μέρος αυτών τρ επιπλέον σημείων μπορεί να αποδοθεί στην επέκταση της ατζέντας, η οποία περιλαμβάνει τη στρατιωτική συνεργασία και τη συνεργασία στον τομέα της επιβολής του νόμου. Στο έγγραφο του 2025, το Πεκίνο επιδεικνύει νέα αυτοπεποίθηση όσον αφορά την προώθηση της ατζέντας για την ασφάλεια στις συνεργασίες του με τη ΛΑΚ. Επιπλέον, οι τέσσερις παγκόσμιες πρωτοβουλίες του Σι – η Πρωτοβουλία για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση, η Πρωτοβουλία για την Παγκόσμια Ανάπτυξη, η Πρωτοβουλία για την Παγκόσμια Ασφάλεια και η Πρωτοβουλία για τον Παγκόσμιο Πολιτισμό – χρησιμεύουν ως οργανωτικές αρχές για τη στρατηγική. Αυτό καταδεικνύει τον βαθμό στον οποίο η προσέγγιση της Κίνας στην περιοχή της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής έχει ενσωματωθεί σε μια συνεκτική παγκόσμια στρατηγική.
    Ο χρόνος έκδοσης του τρίτου εγγράφου πολιτικής της Κίνας για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική έχει ενδιαφέρον. Το Πεκίνο δημοσίευσε το πρώτο του έγγραφο για την περιοχή στις αρχές Νοεμβρίου 2008, πριν από την περιοδεία του τότε προέδρου της Κίνας Χου Τζιντάο στην περιοχή στα τέλη Νοεμβρίου, και εξέδωσε το δεύτερο έγγραφο το Νοέμβριο του 2016, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας του προέδρου Σι Τζινπίνγκ σε τρεις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Αυτή τη φορά, ο Σι δεν ταξίδεψε στη Λατινική Αμερική τον Δεκέμβριο του 2025 και δεν υπάρχουν γνωστά σχέδια για να επισκεφθεί την περιοχή τον Ιανουάριο του 2026.

    Η δημοσίευση του εγγράφου έρχεται αμέσως μετά την NSS της κυβέρνησης Τραμπ, η οποία περιλάμβανε τέσσερις σελίδες σχετικά με την αναθεώρηση των προτεραιοτήτων των ΗΠΑ για το Δυτικό Ημισφαίριο, που τοποθετήθηκε πρώτη στην ενότητα της NSS για την περιοχή. Η NSS προχώρησε επίσης στην ανάπτυξη ενός «Συμπληρώματος Τραμπ στο Δόγμα Μονρόε», το οποίο δηλώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιδιώξουν να «αρνηθούν στους ανταγωνιστές εκτός του ημισφαιρίου τη δυνατότητα να τοποθετήσουν δυνάμεις ή άλλες απειλητικές δυνατότητες, ή να κατέχουν ή να ελέγχουν στρατηγικά ζωτικά περιουσιακά στοιχεία στο ημισφαίριό μας». Η αναφορά σε στρατηγικά ζωτικά περιουσιακά στοιχεία είναι μια σαφής αναφορά στην ιδιοκτησία και λειτουργία σημαντικών υποδομών από την Κίνα, όπως λιμάνια και παραγωγή και διανομή ενέργειας, στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Η NSS της κυβέρνησης Τραμπ υπόσχεται επίσης να «αποκαταστήσει την αμερικανική υπεροχή» στο Δυτικό Ημισφαίριο και εκφράζει την επιθυμία να «στρατολογήσει και να επεκτείνει» τους περιφερειακούς συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών, εν μέρει για να επιβραδύνει και να περιορίσει την πρόοδο της Κίνας στην περιοχή.
    Από πολλές απόψεις, η εξωτερική πολιτική της δεύτερης κυβέρνησης Τραμπ, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως «κυβέρνηση που δίνει προτεραιότητα στη Λατινική Αμερική», ξεκινά πιο κοντά στο εσωτερικό της χώρας. Σχεδόν όλοι οι υπουργοί που έχουν επισκεφθεί το Δυτικό Ημισφαίριο – και είναι πολλοί – έχουν αναφερθεί στην Κίνα κατά τη διάρκεια των επισκέψεών τους. Εν τω μεταξύ, το τρίτο έγγραφο πολιτικής της Κίνας για τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική καθιστά σαφές ότι η Κίνα προτίθεται να συνεχίσει να επεκτείνει τη συμμετοχή της στο Δυτικό Ημισφαίριο. Με άλλα λόγια, ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή έχει μόλις αρχίσει.

    Στρατηγικά, η προσέγγιση της Κίνας στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική φαίνεται να παραμένει σταθερή, με στόχο να τοποθετήσει την Κίνα ως τον προτιμώμενο εταίρο σε μια σειρά από τομείς προτεραιότητας, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη της περιοχής στον καθορισμό διεθνών προτύπων, στις μεταρρυθμίσεις των πολυμερών θεσμών και στις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες. Ομοίως, το Πεκίνο ελπίζει να εξασφαλίσει τη «μη ευθυγράμμιση» της περιοχής σε σημαντικά ζητήματα, όπως οι αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τις πρακτικές της στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή οι δηλώσεις που καταδικάζουν την υποστήριξή της στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Παρομοίως, η Κίνα αναφέρει την απορρόφηση της παραγωγικής της ικανότητας από την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής ηλεκτρικών οχημάτων και της πράσινης βιομηχανίας, καθώς και τη συνεχή υποστήριξη της διαστημικής συνεργασίας.

    Το έγγραφο πολιτικής της Κίνας για το 2025 δεν αναφέρεται ρητά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σημειώνει ότι η Κίνα θα αντιταχθεί στην αποσύνδεση, την ηγεμονία και την υποταγή από οποιονδήποτε τρίτο. Αναφέρει επίσης ότι η Κίνα υποστηρίζει την ειρηνική επίλυση των διεθνών διαφορών και αντιτίθεται στην «σκόπιμη απειλή ή χρήση βίας». Το έγγραφο παρουσιάζει την Κίνα ως έναν καλοπροαίρετο εταίρο, ενώ την τοποθετεί σε θέση να αμφισβητήσει την επιρροή των ΗΠΑ σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων και προειδοποιεί σιωπηρά τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής να μην υιοθετήσουν μέτρα που θα μπορούσαν να θίξουν τα κινεζικά συμφέροντα κατόπιν εντολής των Ηνωμένων Πολιτειών.
    Το τρίτο έγγραφο πολιτικής της Κίνας σχετικά με τη ΛΑΚ έχει διαφορετική δομή από τα δύο προηγούμενα έγγραφα, προκειμένου να τονίσει με μεγαλύτερη σαφήνεια τη σημασία της Ταϊβάν όχι μόνο ως πολιτικό θεμέλιο, αλλά και ως «προϋπόθεση» για τον τρόπο με τον οποίο το Πεκίνο διαχειρίζεται τις διπλωματικές σχέσεις με τις χώρες της περιοχής. Το Πεκίνο επιμένει ότι οι χώρες πρέπει να τηρούν την αρχή της «μίας Κίνας». Συγκεκριμένα, οι χώρες πρέπει:

    Να τηρούν την αρχή της «μίας Κίνας», να αναγνωρίζουν ότι υπάρχει μόνο μία Κίνα στον κόσμο, ότι η Ταϊβάν είναι αναπόσπαστο μέρος του εδάφους της Κίνας και ότι η κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας είναι η μόνη νόμιμη κυβέρνηση που εκπροσωπεί ολόκληρη την Κίνα, να αντιτίθενται σε οποιαδήποτε μορφή «ανεξαρτησίας της Ταϊβάν» και να υποστηρίζουν την κινεζική κυβέρνηση στην προστασία της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας και στην επίτευξη της εθνικής επανένωσης.

    Αυτός ο κατάλογος απαιτήσεων είναι πολύ πιο εκτενής από αυτόν που περιλαμβανόταν στο έγγραφο του 2016, όπου η Κίνα απλώς σημείωνε ότι οι χώρες πρέπει να «τηρούν την αρχή της ενιαίας Κίνας και να υποστηρίζουν τον μεγάλο αγώνα της Κίνας για την επανένωση». Το έγγραφο του 2016 δεν ανέφερε καν τη λέξη «Ταϊβάν». Το έγγραφο του 2008 ανέφερε την Ταϊβάν, αλλά δεν ζητούσε από τις χώρες να κάνουν τίποτα περισσότερο από το να αποφεύγουν τις σχέσεις ή τις επαφές με την Ταϊβάν, να υποστηρίζουν την ενοποίηση της Κίνας και να υποστηρίζουν την αρχή της «μίας Κίνας».

    Η Ταϊβάν, η οποία αποτελεί τη δεύτερη προτεραιότητα στο πρόγραμμα αλληλεγγύης του εγγράφου του 2025, εξετάζεται σε ένα νέο τμήμα με τίτλο «Αμοιβαία υποστήριξη των βασικών συμφερόντων και των κύριων ανησυχιών του ενός του άλλου». Είναι σημαντικό ότι αυτό ενσωματώνει την αρχή της «μίας Κίνας» στο σχέδιο δράσης της Κίνας για την περιοχή. Στο σχέδιο δράσης της Κίνας για την περιοχή, η μόνη δραστηριότητα που προηγείται της υποστήριξης προς την Ταϊβάν στον κατάλογο δραστηριοτήτων της Κίνας είναι οι επισκέψεις υψηλού επιπέδου. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα δύο προηγούμενα έγγραφα, τα οποία συζητούσαν την αρχή της «μίας Κίνας» στο πλαίσιο γενικών αρχών και αξιών – όπως η ισότητα, η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός – που καθοδηγούν τη συνεργασία της Κίνας με την περιοχή. Αυτή η αναγνώριση της αμοιβαίας υποστήριξης ως δραστηριότητας σημαίνει ότι η Κίνα πλέον αναμένει περισσότερα από τις χώρες της περιοχής, εκτός από την αποφυγή επαφών με την Ταϊπέι.
    Πράγματι, η Κίνα ανταμείβει εδώ και καιρό τις χώρες της περιοχής που υποστηρίζουν δημοσίως τις αξιώσεις του Πεκίνου και ασκεί πιέσεις στις χώρες να περιορίσουν τις σχέσεις τους με την Ταϊβάν. Στο μέλλον, η Κίνα είναι πιθανό να αυξήσει τον έλεγχό της σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι χώρες της περιοχής αντιμετωπίζουν την Ταϊβάν και να χρησιμοποιήσει περισσότερα κίνητρα και κυρώσεις για να επηρεάσει τις πολιτικές της περιοχής. Για παράδειγμα, νωρίτερα αυτό το μήνα, μετά την επίσκεψη αντιπροσωπείας Κολομβιανών βουλευτών στην Ταϊπέι, ο Πρόεδρος της Κολομβίας Γκουστάβο Πέτρο αναγκάστηκε να ακυρώσει το προγραμματισμένο ταξίδι του στην Κίνα τον Δεκέμβριο και να το αναπρογραμματίσει για τις αρχές του 2026. Πιθανώς ως απάντηση στην οργή του Πεκίνου, το υπουργείο Εξωτερικών της Κολομβίας επιβεβαίωσε επίσης δημοσίως την υποστήριξή του στη θέση της Κίνας σχετικά με την Ταϊβάν.

    Η Κίνα είναι πιθανό να επιταχύνει επίσης τις προσπάθειές της να «ανατρέψει» τους εναπομείναντες διπλωματικούς συμμάχους της Ταϊβάν στην περιοχή. Ως περιοχή, η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική έχει τον μεγαλύτερο αριθμό χωρών – Μπελίζ, Γουατεμάλα, Αϊτή, Παραγουάη, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις, Αγία Λουκία και Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες – που εξακολουθούν να αναγνωρίζουν την Ταϊπέι αντί του Πεκίνου. Από το 2016, το Πεκίνο έχει πείσει με επιτυχία εννέα χώρες να διακόψουν τις σχέσεις τους με την Ταϊπέι, συχνά υποσχόμενο σημαντικά διπλωματικά και οικονομικά κίνητρα. Επί του παρόντος, η Κίνα επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην κατάκτηση της Παραγουάης και της Γουατεμάλας, δύο από τους μεγαλύτερους εταίρους της Ταϊβάν με τη μεγαλύτερη δύναμη και επιρροή στην περιοχή. Επιπλέον, οι πρόσφατες εκλογές στην περιοχή, όπως αυτές στο Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, έσπασαν την κυριαρχία των παραδοσιακών κομμάτων, δίνοντας στο Πεκίνο νέες ευκαιρίες να ενθαρρύνει μια διπλωματική ανατροπή.
    Μπορεί οι κινήσεις της Κίνας να μην έχουν το βίαιο χαρακτήρα των κινήσεων των ΗΠΑ, δεν υπάρχει όμως αμφιβολία πως ο “γίγαντας” κινείται υπογείως και ο στόχος είναι ο ίδιος,η παγκόσμια οικονομική κυριαρχία.
    Στο κυνήγι της φθηνής ενέργειας, των σπάνιων γαιών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών,τα κυνηγόσκυλα δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν κάθε όπλο, κάθε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο,να καταπατήσουν το “διεθνές δίκαιο”, την εθνική κυριαρχία κρατών ή να κινηθούν σιωπηλά και ύπουλα.
    Η τακτική του καλού και κακού μπάτσου καλά κρατεί και στο παιχνίδι των μεγάλων δυνάμεων ο κόσμος είναι μια πίτα.
    Το ερώτημα είναι, ποιος είναι ο πιο άπληστος, ποιος διεκδικεί το μεγαλύτερο κομμάτι και μέχρι που είναι ικανός να φτάσει για να το κερδίσει;