staging

Blog

  • Στέφανος Κασσελάκης: Σαφής στήριξη στον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας

    Στέφανος Κασσελάκης: Σαφής στήριξη στον διαχωρισμό Κράτους – Εκκλησίας

    Σε συνέντευξή του στην εκπομπή Live News, ο Στέφανος Κασσελάκης αναφέρθηκε στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τονίζοντας ότι το κυβερνών κόμμα διατηρεί προβάδισμα επειδή, όπως είπε, «η αντιπολίτευση δεν έχει πείσει ότι διαθέτει ρεαλιστική πρόταση διακυβέρνησης». Όπως εξήγησε, οι συγκρούσεις και η πόλωση λειτουργούν αποτρεπτικά για την κοινωνία, η οποία αναζητά σταθερότητα.

    Παράλληλα, επισήμανε ότι το Κίνημα Δημοκρατίας καταγράφει αυξημένη αναγνωρισιμότητα, καθώς «ο κόσμος αρχίζει να το αναγνωρίζει ως μια στρατηγική εναλλακτική λύση». Σχολιάζοντας τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στα γραφεία του ΟΠΕΚΕΠΕ, υπογράμμισε την ανάγκη πλήρους διαλεύκανσης της υπόθεσης, τονίζοντας ότι «δεν πρέπει να συγκαλυφθεί τίποτα, καθώς διακυβεύεται η αξιοπιστία της χώρας και οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις των Ελλήνων αγροτών». Αναφορά έγινε και στη σχετική παρέμβαση της ευρωβουλευτού Θεοδώρας Τζάκρη στο Ευρωπαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα.

    Αναφορικά με το θέμα των μη κρατικών πανεπιστημίων, ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας διευκρίνισε πως το κόμμα του δεν είναι ιδεολογικά αντίθετο στην ιδέα, ωστόσο πιστεύει ότι η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου στη σημερινή συγκυρία θα εντείνει τις κοινωνικές αντιδράσεις. «Το πρόβλημα στην Παιδεία δεν είναι το άρθρο 16, αλλά η χρόνια υποχρηματοδότηση και οι ελλείψεις σε στέγαση και σίτιση», υποστήριξε, επαναλαμβάνοντας πως προτεραιότητα του κόμματος αποτελεί η ενίσχυση της δημόσιας, ποιοτικής και δωρεάν εκπαίδευσης.

    Κλείνοντας τη συνέντευξη, ο Στέφανος Κασσελάκης ξεκαθάρισε τη θέση του υπέρ της συνταγματικής ρύθμισης για τον διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. «Το άρθρο 3 πρέπει να επανεξεταστεί», σημείωσε, δηλώνοντας ανοιχτά ότι το Κίνημα Δημοκρατίας στηρίζει τον πλήρη διαχωρισμό των δύο θεσμών.

  • Καβάφης: Ο ποιητής που πολεμήθηκε και έπειτα δοξάστηκε

    Καβάφης: Ο ποιητής που πολεμήθηκε και έπειτα δοξάστηκε

    Μπορεί σήμερα κάθε συγγραφέας που σέβεται τον εαυτό του να λέει πως ο αγαπημένος του ποιητής είναι ο Καβάφης ή πως επηρεάστηκε από αυτόν, όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Σήμερα, αναγνωρίζουμε την αξία του και τον έχουμε τοποθετήσει στο βάθρο που του αξίζει, όμως πώς τον υποδέχτηκαν οι σύγχρονοί του και ειδικότερα το λογοτεχνικό σινάφι του;

    Η ζωή του

    Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1863. Ήταν το ένατο και τελευταίο παιδί του μεγαλέμπορου Πέτρου Καβάφη και της Χαρίκλειας Φωτιάδη, που κατάγονταν κι οι δύο από φαναριώτικες οικογένειες.

    Το 1872, η οικογένεια του Κ. Καβάφη μετακινείται στο Λίβερπουλ της Αγγλίας όπου ο ποιητής πραγματοποιεί μεγάλο μέρος των γυμνασιακών σπουδών του.

    Το 1885 ο Καβάφης με τη μητέρα του και δύο αδελφούς του επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια. Εργάζεται αρχικά ως δημοσιογράφος και έπειτα ως μεσίτης στο Χρηματιστήριο Βάμβακος. Το 1889 εργάζεται ως άμισθος υπάλληλος της Υπηρεσίας Αρδεύσεων, με Άγγλους προϊσταμένους και το 1892 προσλαμβάνεται ως έκτακτος γραφέας. Από το 1899 ως το 1903, χάνει τη μητέρα του και δύο αδέλφια του. Το 1901, επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Αθήνα και το 1903 για δεύτερη. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1910, αρχίζει να γράφει. Το 1922 παραιτήθηκε από την Υπηρεσία Αρδεύσεων για να αφοσιωθεί απερίσπαστος στην ποίηση. Το 1932, πάσχοντας από καρκίνο του λάρυγγα, ήρθε στην Αθήνα όπου υποβλήθηκε σε τραχειοτομία. Παρέμεινε 4 μήνες στη πρωτεύουσα και γνωρίστηκε με πολλούς Έλληνες λογοτέχνες. Πέθανε στην Αλεξάνδρεια στις 29 Απριλίου του 1933.

    Το ποιητικό του έργο

    Το ποιητικό του έργο, αποτελείται από 270 ποιήματα, που χωρίζονται σε τρεις ενότητες: τα «Αναγνωρισμένα», τα «Αποκηρυγμένα» και τα «Κρυμμένα». Από αυτά μόνο τα 153 εξέδωσε ο ίδιος όσο ζούσε.

    Η αντιμετώπιση του Καβάφη από τους λογοτεχνικούς κύκλους

    Τα πρώτα του ποιήματα τα τύπωνε ο ίδιος και τα μοίραζε σε μερικούς φίλους του. Αργότερα μερικά από αυτά άρχισαν να δημοσιεύονται σε περιοδικά της εποχής. Έτσι ξεκίνησε να έχει τους πρώτους του θαυμαστές. Τα ποιήματά του έγιναν της… μόδας και διαβάζονταν από τους καταξιωμένους λογοτέχνες.

    Ωστόσο, γύρω στο 1923-1924 άρχισαν να εμφανίζονται και πολέμιοι του Καβάφη. Ο Γιάννης Ψυχάρης, ο Φώτος Πολίτης και κυρίως ο Κωστής Παλαμάς, έγραψαν ιδιαίτερα καυστικά και αρνητικά σχόλια για την ποίηση του, ξεπερνώντας κάποιες φορές τα όρια της λογοτεχνικής κριτικής. Έτσι δεν άργησε να διαιρεθεί για άλλη μια φορά ο πνευματικός κόσμος, αυτή τη φορά σε Παλαμιστές και Καβαφιστές.

    Ο Γ. Ψυχάρης, χαρακτήρισε τον Καβάφη «καραγκιόζη της δημοτικής» και ο Γ. Θεοτοκάς, έλεγε πως σε δικογραφία διαζυγίου, υπήρχε περισσότερη «ψυχή» απ’ ότι σε ολόκληρο το καβαφικό έργο. Οι καβαφικοί από την άλλη χαρακτήριζαν τον Παλαμά πομπώδη και φλύαρο.

    Η μοναδική επίσημη αναγνώριση του Καβάφη

    Για το έργο του, ο Καβάφης τιμήθηκε με τον «Φοίνικα» το 1926, από την κυβέρνηση Θ. Πάγκαλου.

    Ο Παλαμάς από την άλλη έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και διετέλεσε μάλιστα πρόεδρός της (1930). Ο Καβάφης, ίσως και λόγω του ότι διέμενε στην Αλεξάνδρεια, δεν έγινε ποτέ μέλος του Ανώτατου Πνευματικού Ιδρύματος της χώρας.

    Για το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας, δεν προτάθηκε ποτέ από κανέναν ο Καβάφης. Βέβαια, πολλοί λογοτέχνες που επηρεάστηκαν από αυτόν ήταν υποψήφιοι τα επόμενα χρόνια. Αντίθετα ο Παλαμάς, ήταν αρκετές φορές υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας μεταξύ 1926 και 1940, ποτέ  όμως δεν κατάφερε να το κερδίσει. Ένας από αυτούς που πολέμησαν την υποψηφιότητά του ήταν και ο Ψυχάρης που προσδοκούσε να το πάρει για τον εαυτό του.

  • Υποβάθμιση του απολυτηρίου: Αντίδραση τεσσάρων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας

    Υποβάθμιση του απολυτηρίου: Αντίδραση τεσσάρων βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας

    Την ανησυχία τους για τη μείωση των εκπαιδευτικών απαιτήσεων που σχετίζονται με την απόκτηση του απολυτηρίου λυκείου εκφράζουν τέσσερις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, μέσω κοινοβουλευτικής ερώτησης που υπέβαλαν προς την Υπουργό Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη.

    Οι Γιάννης Οικονόμου, Ανδρέας Κατσανιώτης, Θανάσης Ζεμπίλης και Ξενοφών Μπαραλιάκος επισημαίνουν ότι η απονομή απολυτηρίου σε μαθητές που δεν έχουν κατακτήσει βασικές γνώσεις, υποβαθμίζει την αξία του τίτλου και υπονομεύει την αξιοπιστία του εκπαιδευτικού συστήματος. Επιπλέον, επισημαίνουν ότι η νοοτροπία της αυτόματης προαγωγής, σε συνδυασμό με την επιμονή στο υφιστάμενο εξεταστικό σύστημα, αποθαρρύνει τη σοβαρή μελέτη και αποδυναμώνει τον ρόλο του δημόσιου σχολείου ως θεμελιώδους θεσμού εκπαίδευσης και διαπαιδαγώγησης των νέων.

    Στο πλαίσιο της ερώτησης, ζητούν από την υπουργό να διευκρινίσει αν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των μαθητών που αποφοιτούν ή προάγονται έχοντας αποτύχει στα περισσότερα βασικά μαθήματα, και εάν το φαινόμενο αυτό θεωρείται απειλή για την ποιότητα της εκπαίδευσης. Τέλος, ρωτούν αν η κυβέρνηση σκοπεύει να προχωρήσει σε αλλαγές για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης.

    Οι βουλευτές καταλήγουν ρωτώντας εάν υπάρχει πρόθεση από πλευράς υπουργείου να σχεδιάσει ένα νέο σύστημα αξιολόγησης, που να ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες και προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.

  • Άρση μονιμότητας: Πώς και γιατί;

    Άρση μονιμότητας: Πώς και γιατί;

    Οι δηλώσεις για την άρση της μονιμότητας στο δημόσιο δίνουν και παίρνουν. Πρώτος από όλους ξεκίνησε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης και τη σκυτάλη πήραν οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί και οι φιλοκυβερνητικοί δημοσιογράφοι.

    Κάπου εδώ θα πρέπει να θυμηθούμε τον λόγο ύπαρξης μονιμότητας στο δημόσιο. Θα πάμε πολύ πίσω, στην εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου, όταν η αλλαγή κυβέρνησης σήμαινε και αλλαγή του δημοσίου προσωπικού. Κάθε κυβέρνηση δηλαδή έδιωχνε τους προηγούμενους και τοποθετούσε τους δικούς της ψηφοφόρους, δημιουργώντας έτσι ένα κράτος ρουσφετιών. Αυτό το άλλαξε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, νομοθετώντας τη μονιμότητα στο δημόσιο ώστε το κράτος να έχει συνέχεια και να γίνει πιο λειτουργικό και αποτελεσματικό.

    Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Τα ρουσφέτια δε σταμάτησαν ενώ η μονιμότητα του δημοσίου περισσότερο κακό έκανε παρά καλό. Οι δημόσιοι υπάλληλοι επαναπαυθήκαν και το κράτος άρχισε σιγά-σιγά να υπολειτουργεί. Γαλουχήθηκαν ολόκληρες γενιές με την άποψη πως στο δημόσιο μπαίνεις για να κάθεσαι. Το μεγάλο όνειρο του μέσου Έλληνα ήταν (μπορεί και να είναι ακόμα) μια θέση στο δημόσιο χωρίς να καταλαβαίνει πως ένα λειτουργικό δημόσιο πρώτα από όλους ωφελεί τον ίδιο.

    Όλη αυτή η κατάσταση έδωσε το πάτημα στη σημερινή κυβέρνηση να θέλει μέσω αξιολογήσεων να βαθμολογεί και να «προβιβάζει» ή να «κόβει». Σίγουρα και οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πρέπει να αξιολογούνται όπως και οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα όμως, πώς θα εξασφαλίζεται η αξιοκρατία; Πώς θα είμαστε σίγουροι ότι δε θα επιστρέψουμε στις εποχές που αλλαγή κυβέρνησης σήμαινε και αλλαγή δημοσίου προσωπικού; Πώς θα είμαστε σίγουροι ότι μια απόλυση ενός δημοσίου υπαλλήλου δε θα είναι απλώς μια εκδικητική πράξη για τη συνδικαλιστική του δράση;

    Όλα αυτά –και πολλά άλλα- είναι ερωτήματα που καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση αν θέλει να μας πείσει πως η άρση της μονιμότητας γίνεται με αγνές προθέσεις και πως τα κίνητρα της δεν είναι άλλα.   

  • «”Μπότες Μπότες Μπότες”: Όταν ο ρυθμός της ποιήσης γίνεται κραυγήπολέμου»

    «”Μπότες Μπότες Μπότες”: Όταν ο ρυθμός της ποιήσης γίνεται κραυγήπολέμου»

    Ο Rudyard Kipling (Ράντιαρντ Κίπλινγκ) γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 1865 στην
    Ινδία και έζησε στην εποχή των αποικιακών πολέμων. Ήταν Βρετανός διηγηματογράφος
    και ποιητής. Το 1907 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας στην ηλικία των 42 ετών.
    Ανάμεσα στα πιο διάσημα του έργα είναι το Άν (If) και το Βιβλίο της Ζούγκλας (The
    Jungle Book).
    Το 1903 δημοσιεύει το πιο εμβληματικό του ποιήμα με τον τίτλο “Boots” (Μπότες). Αν και
    ο Κίπλινγκ ήταν φαινομενικά φιλοπόλεμος, στο “Boots” δεν εξυμνεί τον πόλεμο ούτε
    παρουσιάζει την αποικιοκρατία ως πολιτιστική αποστολή. Αντίθετα, καταγράφει τον
    ψυχικό και σωματικό κατακερματισμό που βιώνει ο στρατιώτης που βρίσκεται
    εγκλωβισμένος στο πεδίο της μάχης με μόνη του διέξοδο τον θάνατο.
    Η ρυθμική δομή του ποιήματος, με την εμμονική επανάληψη του
    «boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again» (μπότες-μπότες-μπότες-
    μπότες– πάνε πάνω κάτω ξανά), μιμείται το ρυθμικό βήμα της πορείας, αλλά
    ταυτόχρονα λειτουργεί και ως ψυχολογικό αντίλαλο της κούρασης και της αποπλάνησης
    από την πραγματικότητα. Η συνεχής επανάληψη δεν αφήνει χώρο για σκέψη,
    αμφισβήτηση ή ανάπαυση – οι στρατιώτες έχουν μπει στο αυτόματο και υπηρετούν μια
    αόρατη μηχανή.
    Το ποιήμα αυτό μπορεί να διαβαστεί σήμερα ως ένα πρώιμο ίχνος κριτικής απέναντι
    στον πατριωτικό ενθουσιασμό που συνόδευε τις βρετανικές πολεμικές εκστρατείες.
    Παρά την προσωπική πολιτική στάση του Kipling, το ποίημα αυτό στέκεται μόνο του ως
    μαρτυρία για τη σωματική εξάντληση, την ψυχική φθορά και την απώλεια της
    ατομικότητας.
    Σε μια εποχή όπου τα σύνορα, οι σημαίες και οι στρατιωτικές πορείες συνεχίζουν να
    καθορίζουν την ιστορία, η φωνή του άγνωστου στρατιώτη στο “Boots” αποκτά μια
    διαχρονική αξία. Μας υπενθυμίζει πως ο πόλεμος, ακόμα και όταν ντύνεται με
    υποσχέσεις ελευθερίας και δύναμης, στην πράξη μυρίζει ιδρώτα, αίμα, φόβο και…
    μπότες που δεν σταματούν ποτέ.

    We’re foot—slog—slog—slog—sloggin’ over Africa—
    Foot—foot—foot—foot—sloggin’ over Africa—
    (Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again!)
    There’s no discharge in the war!

    Seven—six—eleven—five—nine-an’-twenty mile to-day—
    Four—eleven—seventeen—thirty-two the day before—
    (Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again!)
    There’s no discharge in the war!

    Don’t—don’t—don’t—don’t—look at what’s in front of you.
    (Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again!)
    Men—men—men—men—men go mad with watchin’ ‘em,
    An’ there’s no discharge in the war!

    Try—try—try—try—to think o’ something different—
    Oh—my—God—keep—me from goin’ lunatic!
    (Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again!)
    There’s no discharge in the war!

    Count—count—count—count—the bullets in the bandoliers.
    If—your—eyes—drop—they will get atop o’ you!
    (Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again!)
    There’s no discharge in the war!

    We—can—stick—out—‘unger, thirst, an’ weariness,
    But—not—not—not—not the chronic sight of ‘em—
    Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again,
    An’ there’s no discharge in the war!

    ‘Taint—so—bad—by—day because o’ company,

    But night—brings—long—strings—o’ forty thousand million
    Boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again.
    There’s no discharge in the war!

    I—‘ave—marched—six weeks in ‘Ell an’ certify
    It—is—not—fire—devils, dark, or anything,
    But boots—boots—boots—boots—movin’ up an’ down again,
    An’ there’s no discharge in the war!

  • Στουρνάρας: Καμία ανησυχία για την ελληνική οικονομία

    Στουρνάρας: Καμία ανησυχία για την ελληνική οικονομία

    Καθησυχαστικός εμφανίστηκε ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, αναφορικά με τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στα εγκαίνια της έκθεσης «Διαδρομές στην Τέχνη», που φιλοξενεί έργα από τη συλλογή της ΤτΕ.

    Όπως ανέφερε, δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας για τη δημοσιονομική και οικονομική σταθερότητα της χώρας, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της τη δύσκολη περίοδο των μνημονίων και βρίσκεται πλέον σε πολύ καλύτερη φάση.

    Αναφερόμενος στις διεθνείς εξελίξεις, ο κ. Στουρνάρας υπογράμμισε πως οι εμπορικές εντάσεις που προκαλούνται από την πολιτική των δασμών που προωθεί ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, πλήττουν πρωτίστως τις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες, δημιουργώντας αβεβαιότητα στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον.

    Τι δήλωσε για το ψηφιακό ευρώ

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν και οι δηλώσεις του διοικητή της ΤτΕ για το ψηφιακό ευρώ. Ο κ. Στουρνάρας ξεκαθάρισε ότι το νέο μέσο πληρωμών δεν πρέπει να συγχέεται με τα κρυπτονομίσματα. «Δεν πρόκειται για crypto. Είναι ένα ψηφιακό, διαφανές νόμισμα, υπό την εποπτεία των κεντρικών τραπεζών», εξήγησε.

    Διευκρίνισε επίσης ότι το ψηφιακό ευρώ θα λειτουργεί με τρόπο παρόμοιο με τα σημερινά μετρητά, αλλά σε ηλεκτρονική μορφή, μέσω μικρών καταθετικών λογαριασμών που θα εξυπηρετούν καθημερινές συναλλαγές, με απόλυτη διαφάνεια και ασφάλεια.

  • Απάντηση του Κινήματος Δημοκρατίας στις δηλώσεις Κ. Μητσοτάκη

    Απάντηση του Κινήματος Δημοκρατίας στις δηλώσεις Κ. Μητσοτάκη

    Η επίσημη ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου:

    Ο Πρωθυπουργός, σε μία ακόμα επικοινωνιακή «ανασκόπηση» της εβδομάδας, επέλεξε να παρουσιάσει μια ωραιοποιημένη εκδοχή της ελληνικής οικονομίας. Μίλησε για “δυναμική”, για “αύξηση εισοδημάτων”, για “βελτίωση” και “επιτυχίες”. Δεν είπε όμως τίποτα για το γεγονός ότι η Ελλάδα κατατάσσεται μόλις 16η σε 30 ευρωπαϊκές χώρες ως προς την ανάπτυξη του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2018–2024. Δεν είπε ότι η μέση ετήσια ανάπτυξη στη χώρα μας παραμένει κάτω του 2% — από τις χαμηλότερες στην ευρύτερη περιοχή.

    Ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε υπερηφάνως πως το καθαρό εισόδημα αυξήθηκε 24% την τελευταία εξαετία. Παρέλειψε, ωστόσο, να αναφέρει πως αυτό δεν σημαίνει ουσιαστική βελτίωση της αγοραστικής δύναμης. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας σε όρους αγοραστικής δύναμης για το 2024 την κατατάσσει για μια ακόμη χρονιά προτελευταίαστην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat.
    Αρκετά με το gaslighting, ακόμα και στα οικονομικά στοιχεία.

    Αναφερόμενος σε “υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα”, ο Πρωθυπουργός αποσιώπησε το γεγονός ότι αυτά προέρχονται από υπερφορολόγηση και όχι από υγιή ανάπτυξη. Τα φορολογικά έσοδα αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό από το ίδιο το ΑΕΠ, ενώ η περιβόητη “περιστολή της φοροδιαφυγής” μεταφράζεται σε βελτίωση μόλις 0,3% του ΑΕΠ, σύμφωνα με τις επίσημες εκθέσεις.

    Και βέβαια, η “επιτυχία” της κυβέρνησης στη διαχείριση των υπερπλεονασμάτων οδήγησε σε συμφωνία για πρόωρη αποπληρωμή του χρέους, που κοστίζει 4,5 δισ. ευρώ περισσότερο στο ελληνικό Δημόσιο, όταν η χώρα χρειάζεται επενδύσεις στην Υγεία, στην Παιδεία και στους νέους ανθρώπους που ξαναφεύγουν.

    Η εικονική ευημερία που περιγράφει ο Πρωθυπουργός δεν αντικατοπτρίζει την καθημερινότητα των πολιτών. Η αγορά στενάζει, τα ενοίκια καλπάζουν, οι τιμές στα τρόφιμα παραμένουν εκτός ελέγχου και η μεσαία τάξη, την οποία επικαλείται συχνά η ΝΔ, πληρώνει το κόστος με εξαντλητικούς φόρους και μηδενικές προσδοκίες.

    Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν μπορεί να κρύψει πίσω από στατιστικά διαγράμματα την αλήθεια: η “ανάπτυξη” που επικαλείται είναι άνευ κοινωνικού αντίκρυσματος και ξένη προς τις ανάγκες της πλειοψηφίας.

    Το Κίνημα Δημοκρατίας θα συνεχίσει να διεκδικεί μια οικονομική πολιτική με πυρήνα τον άνθρωπο και όχι τα υπερπλεονάσματα. Μια Ελλάδα με κοινωνική δικαιοσύνη, βιώσιμη ανάπτυξη και διαφάνεια.

    Γιατί καμία στατιστική “επιτυχία” δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη ζωή με αξιοπρέπεια.

  • Φάμελλος, Κουτσούμπας, Χαρίτσης και Κωνσταντοπούλου ζητούν αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους

    Φάμελλος, Κουτσούμπας, Χαρίτσης και Κωνσταντοπούλου ζητούν αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους

    Κοινή δήλωση προς τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη κατέθεσαν οι Σωκράτης Φάμελλος (ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ), Δημήτρης Κουτσούμπας (ΚΚΕ), Αλέξης Χαρίτσης (Νέα Αριστερά) και Ζωή Κωνσταντοπούλου (Πλεύση Ελευθερίας), καλώντας την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει άμεσες και ουσιαστικές πρωτοβουλίες με αφορμή τη συνεχιζόμενη ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα.Οι τέσσερις πολιτικοί αρχηγοί ζητούν από την κυβέρνηση, αξιοποιώντας τη θέση της Ελλάδας ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, να προωθήσει ενεργά διεθνείς παρεμβάσεις για:Άμεσο τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και καθιέρωση εκεχειρίας.Άνοιγμα όλων των ανθρωπιστικών διαδρόμων, ώστε να φτάσει βοήθεια σε νερό, τρόφιμα, φάρμακα, ιατρικό προσωπικό και υγειονομικό υλικό στον παλαιστινιακό πληθυσμό που απειλείται από λιμό.Καθαρή και δημόσια καταδίκη των επιθέσεων του Ισραήλ κατά αμάχων, εργαζομένων σε ανθρωπιστικές αποστολές, υγειονομικού προσωπικού και εκπροσώπων διεθνών οργανισμών.Άμεση διακοπή της στρατιωτικής συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ.Ενεργοποίηση της ομόφωνης απόφασης της ελληνικής Βουλής του 2015, για αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ.Επίσημη πρόσκληση στον Πρόεδρο της Παλαιστινιακής Αρχής, Μαχμούντ Αμπάς, να απευθυνθεί στην ελληνική Βουλή προκειμένου να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για τις εξελίξεις στην περιοχή.Η κοινή τοποθέτηση των τεσσάρων κομμάτων συνιστά ισχυρό πολιτικό μήνυμα, ζητώντας από την κυβέρνηση να εγκαταλείψει τη στάση σιωπής ή αποστασιοποίησης και να αναλάβει διεθνή δράση, όπως επιτάσσει η ιδιότητα της Ελλάδας στους διεθνείς θεσμούς.

  • Οι πρώτες διχόνοιες των επαναστατών του ’21 και οι επιπτώσεις τους

    Οι πρώτες διχόνοιες των επαναστατών του ’21 και οι επιπτώσεις τους

    Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, παρά τις αρχικές μεγάλες επιτυχίες, γρήγορα φανέρωσε τις εσωτερικές αδυναμίες και τις βαθιές κοινωνικές και πολιτικές διαιρέσεις που χαρακτήριζαν την ελληνική κοινωνία της εποχής. Αντί η κοινή απειλή να ενώσει τους Έλληνες, οι παλιές οικογενειακές και τοπικές αντιπαλότητες αναζωπυρώθηκαν, οδηγώντας σε έναν καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο.

    Η κατακερματισμένη κοινωνία των επαναστατημένων Ελλήνων, βασισμένη σε πελατειακές σχέσεις και τοπικές ιεραρχίες, δυσκόλευε την ομοψυχία. Η έλλειψη ενός σταθερού κεντρικού πολιτικού συντονισμού επέτρεψε τη γρήγορη ανάδυση αντιπαλοτήτων, που σύντομα πήραν τη μορφή ένοπλων συγκρούσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης, ξέσπασαν οι πρώτες εμφύλιες συγκρούσεις.

    Στην ανατολική Κεντρική Ελλάδα, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος εκδήλωσε έντονη αντίθεση προς τη νομιμοποιημένη τοπική κυβέρνηση, ενώ στην Πελοπόννησο, η σύγκρουση πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και άλλοι καπεταναίοι συγκρούστηκαν με τους πολιτικούς εκπροσώπους της νεοσύστατης κυβέρνησης. Η άρνηση του Μαυροκορδάτου να αναγνωρίσει την αρχιστρατηγία που του απένειμε η Γερουσία και η στάση άλλων ισχυρών τοπικών αρχόντων, όπως του Πλαπούτα και των οικογενειών του Μαυρομιχάλη και του Μούρτζινου στη Μάνη, αποκάλυψαν τη ρευστότητα της εξουσίας και την απουσία ενιαίου οράματος.

    Την ίδια στιγμή, στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επικρατούσε αναταραχή. Η εξέγερση των Γενιτσάρων στην Κωνσταντινούπολη, η πυρκαγιά που κατέστρεψε μέρος της πόλης, και ο τουρκοπερσικός πόλεμος υπονόμευσαν την οθωμανική σταθερότητα, δημιουργώντας προσωρινά ευνοϊκές συνθήκες για τους Έλληνες. Ωστόσο, η διεθνής πολιτική σκηνή δεν ανταποκρίθηκε άμεσα: ο τσάρος Αλέξανδρος της Ρωσίας παρέμεινε διστακτικός, θεωρώντας ότι οι ταραχές στην Πελοπόννησο δεν ήταν απλώς αγώνας ελευθερίας, αλλά κοινωνική ανατροπή.

    Μόνο μετά την αυτοκτονία του Κάσλρεϊ και την αντικατάστασή του από τον Κάνιγκ, ο οποίος πίστευε στην πολιτική και θρησκευτική ελευθερία των λαών, βελτιώθηκε ελαφρώς η διεθνής στάση προς την Ελληνική Επανάσταση.

    Η Β΄ Εθνοσυνέλευση, αν και έδωσε λόγο στους στρατιωτικούς που είχαν διακριθεί στο πεδίο της μάχης, δεν κατάφερε να κατευνάσει τις αντιπαλότητες. Οι στρατιωτικοί δεν συγκρότησαν ενιαία παράταξη και οι πολιτικοί, ιδίως στη Δυτική Ρούμελη υπό τον Μαυροκορδάτο, συνέχισαν να ευνοούνται. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ένταση των συγκρούσεων και τη μεταφορά τους σε νέα επίπεδα, με τη συγκέντρωση αντιπολιτευόμενων στη Καρύταινα και τη σύγκληση παράλληλης συνέλευσης.

    Η εσωτερική διάσπαση κορυφώθηκε όταν τα ρουμελιώτικα στρατεύματα εισέβαλαν στην Πελοπόννησο με εντολή του Κωλέττη, συλλαμβάνοντας και φυλακίζοντας καπεταναίους και προκρίτους του Μοριά. Η κραυγή αγανάκτησης του Κολοκοτρώνη μέσα από τη φυλακή, όπου εκφράζει την πίκρα του για την αχαριστία της πατρίδας, αποτελεί χαρακτηριστική εικόνα της τραγικότητας εκείνης της περιόδου.

    Ο εμφύλιος πόλεμος είχε τραγικές συνέπειες. Αρχικά, διευκόλυνε την κατάληψη της Πελοποννήσου από τον Ιμπραήμ και την προέλαση του Κιουταχή στη Στερεά Ελλάδα. Παράλληλα, η σπατάλη του αγγλικού δανείου και η απληστία ορισμένων ηγετών, που αποχώρησαν πλουτισμένοι στη Ρούμελη, άφησαν την Πελοπόννησο έρμαιο στους Οθωμανούς.

    Με μελανές περιγραφές καταγράφεται η δράση σωμάτων όπως αυτά του Ιωάννη Γκούρα, που κατηγορούνται για μέθη, λεηλασίες και βιαιότητες απέναντι στον ντόπιο πληθυσμό. Αν και δόθηκε αμνηστία στους Μοραΐτες για να αποτρέψουν την καταστροφή, ήταν πια αργά: η ενότητα είχε χαθεί και η χώρα βρισκόταν μπροστά σε μια νέα, εξαιρετικά κρίσιμη φάση.

    Βιβλιογραφία: 21 ερωτήσεις και απαντήσεις για το ’21 του Θάνου Βερέμη, εκδόσεις Μεταίχμιο

  • Μητσοτάκης για πληθωρισμό, ανεργία, στέγαση φοιτητών και ΕΣΥ

    Μητσοτάκης για πληθωρισμό, ανεργία, στέγαση φοιτητών και ΕΣΥ

    Σε μια απολογιστική ανασκόπηση της εβδομάδας, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παραδέχθηκε πως ο πληθωρισμός εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση για τα ελληνικά νοικοκυριά, ενώ επεσήμανε τη συνεχιζόμενη απόσταση ανάμεσα στα ελληνικά και τα ευρωπαϊκά εισοδήματα. Παρά τις δυσκολίες, εξέφρασε την αισιοδοξία του για περαιτέρω αποκλιμάκωση της ανεργίας και διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, ακόμα και μετά τις μειώσεις φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.

    Αναφερόμενος στις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για την ελληνική οικονομία, ο κ. Μητσοτάκης υπογράμμισε τη σημασία της σταθερότητας αλλά και της κοινωνικής ευαισθησίας στις κυβερνητικές πολιτικές.

    Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανακατασκευή του κτηρίου απέναντι από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, που είχε απαξιωθεί από το 1999 λόγω ζημιών από τον σεισμό. Το ακίνητο θα μετατραπεί σε σύγχρονη φοιτητική εστία, με τη χρήση ειδικών ηλεκτρονικών καρτών πρόσβασης, στοχεύοντας στην υποστήριξη οικονομικά ασθενέστερων σπουδαστών. Ο Πρωθυπουργός έθεσε το ζήτημα σε κοινωνική βάση, διερωτώμενος: «Τι είναι πιο χρήσιμο για την κοινωνία; Η παράδοση της κατάληψης ή η εξασφάλιση στέγης για φοιτητές που τη χρειάζονται;».

    Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε και στις πρόσφατες πρωτοβουλίες στον τομέα της δημόσιας υγείας. Ξεχώρισε η λειτουργία του νέου τηλεφωνικού αριθμού «1566», μέσω του οποίου οι πολίτες μπορούν να λάβουν πληροφορίες για τις υπηρεσίες του ΕΣΥ, καθώς και η επέκταση της εφαρμογής MyHealth πανελλαδικά. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στην ψηφιακή κάρτα αναπηρίας, την οποία χαρακτήρισε «εργαλείο κοινωνικής ένταξης», επισημαίνοντας την υποχρέωση της Πολιτείας να κάνει την καθημερινότητα των ατόμων με αναπηρία «πιο προσβάσιμη, πιο ανθρώπινη».

    Ο Πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να συγχαρεί και τις δύο ελληνικές ομάδες που συμμετείχαν στο Final Four της Euroleague, τονίζοντας ότι «για ακόμη μια χρονιά κατάφεραν να φέρουν τα ελληνικά χρώματα στις κορυφαίες θέσεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ».